João 6

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Bo sikɨndile ɨsyo, Jesu alɨnkʉloboka sʉmbɨ Galilai, ʉjʉ ɨngamu ɨjɨngɨ jo sʉmbɨ Tibelija.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 Ɨkɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu ɨkya bandʉ bankongaga Jesu, paapo baafibonaga ɨfiika ɨfi aabombaga kʉ babine.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Po Jesu na bafundigwa baake balɨnkʉfyʉka pa kyamba kɨmo, balɨnkʉtʉʉgala pamopeene.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 Akabalɨlo ako, ɨkyaka kya Pasa kyalɨ kɨfuki.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Jesu alɨnkʉkeeta, alɨnkʉkɨbona ɨkɨlʉndɨlo ɨkɨnywamu ɨkya bandʉ, ɨkɨ kiisaga kʉmyake. Po alɨnkʉnndaalʉʉsya Filipo alɨnkʉtɨ, “Filipo, bʉle, tʉbagiile ʉkwakʉʉla kʉʉgʉ ɨfindʉ ɨfya kʉbaswɨla abandʉ boosa aba?”
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Jesu aalɨnndaalʉʉsiisye Filipo bo ʉlo, ʉkʉnngela, paapo aameenye ɨsya kʉbomba.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 Filipo alɨnkʉmmwamula alɨnkʉtɨ, “Nalɨnga twalondaga ʉkʉfyaga ɨfindʉ ʉkʉtɨ kʉkʉtɨ mundʉ akabepo fimo, leelo ɨndenali ɨmia ibɨlɨ sikabagɨla ʉkʉfwana.”
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Po Andeleja, ʉjʉ aalɨ mfundigwa ʉjʉngɨ, kangɨ gwamyabo gwa Simoni Peeteli, alɨnkʉmmwamula Jesu alɨnkʉtɨ,
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 “Gwe Ntwa, alipo ʉndʉmyana jʉmo apa, ʉjʉ alɨ nɨ fisyesye fihaano ɨfya syaɨli nʉ tʉswɨ ʉtʉnandɨ tʉbɨlɨ. Leelo ɨfindʉ ɨfi fibagiile bʉleebʉle ʉkʉkɨfwana ɨkɨlʉndɨlo ɨkɨ?”
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Po Jesu alɨnkʉbalagɨla abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Namubabʉʉle abandʉ batʉʉgale paasi.” Pabʉjo bʉla lyalipo ɨliisʉ lingi, boosa baatʉʉgeele paasi. Nkɨlʉndɨlo kɨla, baalimo abanyambala 5,000 bʉno.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Po Jesu alɨnkwega ɨfisyesye fila, alɨnkʉgwa ʉlʉpi kwa Kyala, alɨnkʉfimenya, alɨnkʉbajabɨla abandʉ boosa aba baalipo pala. Alɨnkʉbomba bo ʉlo na kʉ tʉswɨ tʉla, bo muno baalondelaga ʉkʉlya.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Abandʉ boosa bo biikwite, Jesu alɨnkʉbabʉʉla abafundigwa baake alɨnkʉtɨ, “Namubʉngaanie ɨfindʉ fyosa ɨfi fisyele, ʉkʉtɨ fingiisa koonangɨka.”
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Po balɨnkʉbʉngaania ɨfindʉ fyosa ɨfi fyasyele nʉ kwisʉsya ɨfiibo kalongo na fibɨlɨ.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Abandʉ bala bo bakɨbwene ɨkiika ɨkɨ Jesu aabombile, balɨnkʉjoba balɨnkʉtɨ, “Nalooli ʉmundʉ ʉjʉ nkunguluka gwa Kyala, jo ʉjʉ twasʉʉbɨlaga ʉkʉtɨ ikwisa pakiisʉ apa.”
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Jesu alɨnkʉmanya ʉkʉtɨ abandʉ bala bikʉlonda ʉkʉnkola, nʉ kʉmmbɨɨka kʉ maka ʉkʉja Malafyale gwabo. Looli ʉmwene alɨnkʉsookapo alɨnkʉbʉʉka kangɨ mwene kʉ kyamba.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Akabalɨlo akaa namajolo, abafundigwa baa Jesu balɨnkʉsuluka ʉkʉbʉʉka kwa sʉmbɨ Galilai.
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 Balɨnkwingɨla mwi ibooti, nʉ kwanda ʉkʉloboka sʉmbɨ ʉkʉbʉʉka mu Kapelinaʉmu. Akabalɨlo ako jaalɨ ngiisi, looli Jesu aakaalɨ ʉkʉfika, ʉkʉja pamopeene nabo.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Po sʉmbɨ alɨnkʉsambʉka, paapo ʉmbelo ʉnkalɨ fiijo gwakulaga.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Abafundigwa baa Jesu bo bafigilepo iibooti ɨkilomita ihaano, pamo ntandatʉ bʉno, balɨnkʉmmbona Jesu ikwenda pamwanya pa mɨɨsi, ʉkʉsegelela kwi ibooti, po balɨnkʉtiila fiijo.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Jo ʉne! Mungatiilaga!”
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Po abeene baalondaga ʉkʉtɨ ingɨle mwi ibooti. Nakalɨnga iibooti lɨlɨnkʉfika kwi isɨɨlya kʉno baabʉʉkaga.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Kɨlaabo kyake, ɨkɨlʉndɨlo ɨkya bandʉ aba baasyele kwi isɨɨlya ɨlɨngɨ ɨlya sʉmbɨ, balɨnkʉsyagania ʉkʉtɨ lɨlipo iibooti lɨmolyene itolo pala. Kangɨ balɨnkʉsyagania ʉkʉtɨ Jesu akaabʉʉkile mwi ibooti lɨla pamopeene na bafundigwa baake, looli abafundigwa baake baabʉʉkile beene.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Po abandʉ abangɨ balɨnkwisa na mabooti agangɨ ʉkʉfuma mu Tibelija, balɨnkʉfika apa ɨkɨlʉndɨlo kya bandʉ baaliile ɨfisyesye, bo Jesu agwile ʉlʉpi kwa Kyala.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Po ɨkɨlʉndɨlo ɨkya bandʉ bala, bo basyageenie ʉkʉtɨ Jesu akajapo pala, na bafundigwa baake boope bakajapo, balɨnkwingɨla mmabooti gala, balɨnkʉbʉʉka mu Kapelinaʉmu kʉkʉnndonda Jesu.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Abandʉ bala bo bafikile kwi isɨɨlya ɨlya sʉmbɨ, balɨnkʉmmwaga, balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Gwe Mmanyisi, gwisile ndɨli kʉno?”
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Nalooli nikʉbabʉʉla, mmeenye ʉkʉtɨ mukʉʉndonda somma kʉnongwa jaa kʉfyagania ɨfiika ɨfi naabombile, looli paapo naabapeele ɨfisyesye, mwaliile nʉ kwikʉta.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Mulɨngabombaga ɨmbombo kʉnongwa jaa kʉkaba ɨfindʉ ɨfi fikoonangɨka, looli mubombege kʉnongwa jaa findʉ ɨfi fitikoonangɨka, ɨfi fikʉbapa ʉbʉʉmi bwa bwila na bwila. Ʉne ne Nnyamundʉ ngʉbapa abandʉ ɨfindʉ ɨfyo, paapo Taata Kyala aanangiisye pabwelu amaka gangʉ agaa kʉbomba ɨsyo.”
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Po abeene balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Bʉle, tʉtɨ fiki ʉkʉtɨ tʉsibombege ɨmbombo ɨsi Kyala ikʉsilonda?”
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Ɨmbombo ɨjɨ Kyala ikʉlonda mujɨbombege, jo jaa kʉʉnyiitɨka ʉne, ne ndʉmiigwe nagwe.”
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 Balɨnkʉnndaalʉʉsya balɨnkʉtɨ, “Bʉle, kʉbomba kiika nki ʉkʉtɨ tʉkɨbone, nʉ kwitɨka? Kʉbomba mbombo jɨlɨkʉ?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 Abiisʉkʉlʉ bɨɨtʉ baaliile ɨmana bo balɨ ndʉngalangala, bo ʉlʉ sisimbiigwe mwa Kalata ʉMwikemo ʉkʉtɨ, ‘Aabapeele ɨfindʉ ɨfya kʉfuma kʉmwanya.’ ”
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Nalooli nikʉbabʉʉla, akaja jo Moose ʉjʉ aabapeele abiisʉkʉlʉ bɨɨnu ɨfindʉ fila, looli jo Taata ʉjʉ lɨɨlɨno ikʉbapa ʉmwe ɨfindʉ ɨfya nalooli ɨfya kʉfuma kʉmwanya.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Namanga ɨfindʉ ɨfya Kyala fyo ɨfi ikʉfitʉma ʉkʉfuma kʉmwanya, ʉkʉtɨ fibape ʉbʉʉmi bwa bwila na bwila, abandʉ boosa abaa pakiisʉ apa.”
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Po balɨnkʉmmwamula balɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, tukʉsʉʉma ʉtʉpege ɨfindʉ ɨfya lʉko ʉlo amasikʉ goosa.”
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Ʉne ndɨ findʉ ɨfi fikʉbapa ʉbʉʉmi. Ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ikwisa kʉmyangʉ, nʉ kʉʉnyiitɨka, jɨtikwisa kʉnndʉmamo sikʉ ɨnjala, kangɨ atikwisa kʉʉmɨlwamo sikʉ.”
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 “Looli ʉne mbabʉʉlile ʉkʉtɨ na paapo muumbwene, mukaalɨ mutikʉʉnyiitɨka.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Abandʉ boosa aba Taata ikʉmbapo, bikwisa kʉmyangʉ nʉ kʉʉnyiitɨka. Kangɨ ʉne ndikʉnkaana najʉmo ʉjʉ ikwisa kʉmyangʉ.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Paapo ʉne niisile ʉkʉfuma kʉmwanya ʉkʉtɨ nsibombege ɨsya bwigane bwa Taata ʉjʉ andʉmile. Ngiisa kʉkʉsibomba ɨsya bwigane bwangʉ.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Bwigane bwa Taata ʉjʉ andʉmile, ʉkʉtɨ ndɨngiisa kʉnsobesya najʉmo ndɨ bala ambeele, looli mbasyʉsye boosa, baje bʉʉmi pi isikʉ lya bʉlongi.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Paapo ʉbwigane bwa Taata bo ʉbʉ, kʉkʉtɨ mundʉ ʉjʉ ikʉsyagania ʉkʉtɨ ʉne ndɨ Mwanaake, nʉ kʉʉnyiitɨka, akabe ʉbʉʉmi bwa bwila na bwila. Ʉne ngwisa kʉnsyʉsya pi isikʉ lya bʉlongi.”
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Po aBajuuta balɨnkwanda ʉkwibuneesya paapo Jesu aaliijobile ʉkʉtɨ, “Ʉne ndɨ findʉ ɨfi Kyala afitʉmile ʉkʉfuma kʉmwanya.”
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Balɨnkʉlaalʉʉsania balɨnkʉtɨ, “Bʉle, ʉmundʉ ʉjʉ akaja jo Jesu, ʉmwana gwa Joosefu, ʉjʉ tʉbameenye abapaapi baake boosa? Po abagiile ʉkʉjoba bʉleebʉle ʉkʉtɨ afumile kʉmwanya?”
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 Jesu alɨnkʉbaamula alɨnkʉtɨ, “Namuleke ʉkwibuneesya mwibeene.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Akajako ʉmundʉ ʉjʉ abagiile ʉkwisa kʉmyangʉ, lɨnga Taata ʉjʉ andʉmile akanndongosya. Na niine ngwisa kʉnsyʉsya pi isikʉ lya bʉlongi.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Mwa Kalata ʉMwikemo ʉnkunguluka jʉmo aasimbile ʉkʉtɨ, ‘Kyala aikʉbamanyisya abandʉ boosa.’ Po leelo ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ikʉpɨlɨkɨsya nʉ kʉmanyila ʉkʉfuma kwa Taata, jo ikwisa kʉmyangʉ.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Ndikʉtɨ aliko ʉmundʉ ʉjʉ ammbwenemo Taata Kyala. Looli ʉne niimwene nʉmmbwene, paapo mfumile kʉmyake.”
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 “Nalooli nikʉbabʉʉla, ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ikʉʉnyiitɨka ʉne, alɨ nʉ bʉʉmi bwa bwila na bwila.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Ʉne ndɨ findʉ ɨfi fikʉbapa abandʉ ʉbʉʉmi bwa bwila na bwila.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Na paapo abiisʉkʉlʉ bɨɨnu baaliile ɨmana ndʉngalangala, poope baafwile.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Looli apa filipo ɨfindʉ ɨfi fifumile kwa Kyala. Lɨnga ʉmundʉ aliile ɨfindʉ ɨfyo, atiisakʉfwamo sikʉ.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Ʉne ndɨ findʉ ɨfi fifumile kʉmwanya, ɨfi fikʉbapa abandʉ ʉbʉʉmi. Ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ikʉlya ɨfindʉ ɨfi, ikʉja nʉ bʉʉmi bwa bwila na bwila. Ɨfindʉ ɨfi go mbɨlɨ gwangʉ, ʉgʉ angʉgʉsoosya kʉ bandʉ boosa, ʉkʉtɨ bajege nʉ bʉʉmi bwa bwila na bwila.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Po aBajuuta balɨnkwanda ʉkʉkaanikana nʉ kʉlaalʉʉsania, balɨnkʉtɨ, “Ʉmundʉ ʉjʉ abagiile bʉleebʉle ʉkʉtʉpapo ʉmbɨlɨ gwake, ʉkʉtɨ tʉgʉlye?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Looli Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Nalooli nikʉbabʉʉla, lɨnga mutikʉgʉlya ʉmbɨlɨ gwangʉ, nʉ kʉnwa iilopa lyangʉ ʉne ne Nnyamundʉ, mutikʉjaga nʉ bʉʉmi bwa bwila na bwila.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ikʉlya ʉmbɨlɨ gwangʉ nʉ kʉnwa iilopa lyangʉ, alɨ nʉ bʉʉmi bwa bwila na bwila, na niine ngwisa kʉnsyʉsya pi isikʉ lya bʉlongi.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Paapo ʉmbɨlɨ gwangʉ fyo findʉ fya nalooli, ni ilopa lyangʉ fyo fya kʉnwa ɨfya nalooli.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ikʉlya ʉmbɨlɨ gwangʉ nʉ kʉnwa iilopa lyangʉ, ikwendelelaga ʉkʉja mmyangʉ na niine ngʉjaga mmyake.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 “Bo apa Taata ʉjʉ andʉmile mʉʉmi, ʉne ngʉkaba ʉbʉʉmi ʉkʉfuma kʉmyake. Bʉbʉʉbo ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ikʉʉndya ʉne, ikʉkaba ʉbʉʉmi ʉkʉfuma kʉmyangʉ.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Po ʉne ndɨ findʉ ɨfi fifumile kwa Kyala. Ɨfindʉ ɨfi, fikafwana nɨ findʉ ɨfi abiisʉkʉlʉ bɨɨnu baaliile. Abeene baafwile. Looli ʉmundʉ gwesa ʉjʉ ikʉlya ɨfindʉ ɨfi, ikʉjaga nʉ bʉʉmi bwa bwila na bwila.”
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Jesu aajobile amasyʉ aga bo alɨ pakʉmanyisya mu sinagogi, kʉla kʉ Kapelinaʉmu.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Bo bapɨliike ɨsyo, bingi ndɨ aba bankongaga balɨnkʉjobesania balɨnkʉtɨ, “Ɨmanyisyo ɨsi ngafu fiijo! Bʉle, jo jwani abagiile ʉkʉsiitɨka?”
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Jesu bo asyageenie ʉkʉtɨ bikwibuneesya kʉlɨ ɨsi ajobile, alɨnkʉbalaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, “Bʉle, isyʉ ɨlɨ likʉbapela ʉkwikinyamo?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Po sikʉjaga bʉleebʉle, lɨnga mukʉʉmbona ne Nnyamundʉ, ngʉfyʉka ʉkʉbʉʉka kʉmwanya kʉno naaliko kʉbwandɨlo?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Mbepo gwa Kyala jo ʉjʉ ikʉbapa abandʉ ʉbʉʉmi. Ʉmundʉ akabagɨla ʉkʉbomba nasimo kʉ maka gaake mwene. Amasyʉ aga mbabʉʉlile gikʉntwala kʉmyɨnu Mbepo gwa Kyala, nʉ bʉʉmi bwa bwila na bwila.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Leelo balipo bamo pakatɨ pamyɨnu aba bikʉkaana ʉkʉʉnyiitɨka.”
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Po alɨnkwendelela ʉkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Jo nongwa ɨjɨ mbabʉʉlile ʉkʉtɨ, akajapo ʉmundʉ ʉjʉ abagiile ʉkwisa kʉmyangʉ, lɨnga Taata akanndongosya.”
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Ʉkʉfuma akabalɨlo kala, bingi ndɨ aba bankongaga balɨnkʉnndeka, baalekile ʉkʉlongosania nagwe kangɨ.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Po Jesu alɨnkʉbalaalʉʉsya bala kalongo na babɨlɨ alɨnkʉtɨ, “Bʉle, na nuumwe mukʉlonda ʉkʉʉndeka?”
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 Simoni Peeteli alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, jo jwani ʉjʉngɨ, ʉjʉ tʉbagiile ʉkʉbʉʉka kʉmyake? Ʉgwe gwimwene ʉlɨ na masyʉ aga gikʉtʉpa ʉbʉʉmi bwa bwila na bwila.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Ʉswe tukwitɨka, kangɨ tʉmeenye ʉkʉtɨ ʉgwe ʉlɨ Mwikemo ʉkʉfuma kwa Kyala.”
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 Po Jesu alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Naabasalile ʉmwe kalongo na babɨlɨ ʉkʉja bafundigwa bangʉ, looli jʉmo pakatɨ pamyɨnu ikʉlongosigwa na Seetano.”
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 Apa Jesu annjobaga Juuta ʉmwana gwa Simoni Isikalyoti. Ʉjo jo ʉjʉ aaliisile kʉnndɨɨla Jesu, na paapo alɨ jʉmo mbafundigwa kalongo na babɨlɨ.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.