Atos 7

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Po ʉmpuuti ʉnkʉlʉmba alɨnkʉnndaalʉʉsya Sitefani alɨnkʉtɨ, “Bʉle, ɨnongwa ɨsi bo silɨ?”
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Sitefani alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Mwe baamyɨtʉ na mwe baataata, namumbɨlɨkɨsye! Kyala ʉNsisya aalɨnsetʉkiile taata Abulahamu bo alɨ nkiisʉ kya Mesopotamija, bo akaalɨ ʉkʉtʉʉgala kʉ Halani.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 Kyala alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Sookamo nkiisʉ kyako na mbakamu baako, gwise nkiisʉ ɨkɨ nikʉkʉnangɨsya.’
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Po paapo Abulahamu alɨnkʉsookamo nkiisʉ kya Bakalitai, alɨnkwakʉtʉʉgasya mu Halani. Ʉgwise bo afwile, Kyala alɨnkʉnsaamisya kʉla, alɨnkʉntwala nkiisʉ ɨkɨ mujengile ʉmwe akabalɨlo aka.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 “Kʉbwandɨlo Kyala akaalɨmpeele ɨkɨlɨngo nakɨmo Abulahamu nkiisʉ ɨkɨ, goope nʉ ngʉnda ʉgwa kʉfwana ʉntambo gʉmo. Looli aafingile ʉkʉmpa ɨkiisʉ ɨkɨ ʉkʉja kyake nʉ kʉja kya lʉjungu lwake, na paapo akabalɨlo ako akaalɨ nʉ mwana.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Kyala alɨnkʉmmbʉʉla Abulahamu alɨnkʉtɨ, ‘Ndʉjungu lwako bikwakʉja baheesya nkiisʉ kya bandʉ abangɨ, bikwakʉbɨɨkigwa ʉkʉja batʉmwa baabo nʉ kʉbombeligwa kabiibi ɨfyɨnja 400.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Looli ʉne ngwisa kʉkɨlonga ɨkiisʉ ɨkɨ kikwisa kʉbabɨɨka ʉkʉja batʉmwa. Po bikwisa kʉsookamo nkiisʉ kɨla, bikwisa kʉʉnyiipuutaga pabʉjo ʉbʉ.’
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Po Kyala alɨnkʉbɨɨka ʉlwitɨkano ʉlwa bʉbuutigwa kʉkyeni na Abulahamu. Po Abulahamu alɨnkʉmpaapa Isaka, alɨnkʉmmbuuta kʉkyeni bo amalile amasikʉ lwele ʉkʉfuma pakʉpaapigwa. Isaka alɨnkwisa kʉmpaapa Jaakobo, Jaakobo joope alɨnkwisa kʉbapaapa abiisʉkʉlʉ bɨɨtʉ kalongo na babɨlɨ.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 “Abaana bala abaa Jaakobo, kʉnongwa jaa bʉʉfi balɨnkʉmmʉʉlɨsya Joosefu mbʉtʉmwa nkiisʉ kya Misili. Looli Kyala alɨnkʉja pamopeene nagwe,
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 ampokaga mu ndaamyo syake syosa. Kyala alɨnkʉmpapo Joosefu ɨliipyana na mahala nkyeni mwa Falao ʉmalafyale gwa Misili. Po Falao alɨnkʉmmbɨɨka Joosefu ʉkʉja gwa kɨbɨlɨ kʉmyake, ʉkʉbalongosya abandʉ abaa mu Misili na baa nnyumba jaake.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 “Po leelo jɨlɨnkʉgwa ɨnjala moosa nkiisʉ kya Misili nɨ kya Kaanaani, abandʉ balɨnkʉtaamigwa fiijo. Abiisʉkʉlʉ bɨɨtʉ boope ɨfindʉ filɨnkʉbamalɨkɨla.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Jaakobo bo apɨliike ʉkʉtɨ nkiisʉ ɨkya Misili filiko ɨfindʉ, alɨnkʉbatʉma ʉko ʉlwa kwanda abaanaake, aba bo biisʉkʉlʉ bɨɨtʉ.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Ʉlwa bʉbɨlɨ Joosefu alɨnkwinangɨsya kʉ baamyabo, po Falao alɨnkʉkɨmanya ɨkɨkolo kya Joosefu.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Joosefu alɨnkʉtʉma ɨndʉmi kʉ gwise Jaakobo nɨ kɨkolo kyake kyosa, abandʉ 75, ʉkʉtɨ biise kʉ Misili.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Po Jaakobo alɨnkʉnsuluka kʉ Misili, alɨnkʉfwɨla kʉlakʉla, ʉmwene na baanaake.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Looli ɨmibɨlɨ gyabo gyagomosiigwe kʉ Sekemu, baagɨsyɨlile mwi ipʉmba ɨlɨ Abulahamu aalyʉlile nɨ ndalama kʉ baana baa Emoli mu Sekemu.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 “Akabalɨlo bo kasegeliile akaa Kyala ʉkʉbomba ɨsi aafingile kwa Abulahamu, abandʉ baabeele kangɨ baalyongilepo ʉkʉja bingi fiijo nkiisʉ kya Misili.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Kʉmmalɨɨkɨsyo, alɨnkʉlongosya ʉmalafyale ʉjʉngɨ mu Misili, ʉjʉ akaalɨmmeenye Joosefu.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Ʉmalafyale ʉjo alɨnkʉbalongosya abaa nkɨkolo kyɨtʉ nɨ kɨpahʉ nʉ kʉbabombela kabiibi. Aabafimbɨlɨsyaga ʉkʉbataaga abaanaabo abafyele, ʉkʉtɨ bafwege.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 “Po Moose alɨnkʉpaapigwa akabalɨlo ako, aalɨ mwana nnunu fiijo. Balɨnkʉnswɨla ɨmyesi mitatʉ nnyumba jaa gwise.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Looli bo bantaagile, ʉmwana ʉndɨndwana ʉgwa Falao alɨnkʉmmwega, alɨnkʉnswɨla ngatɨ mwanaake ʉnnyambala.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Moose aamanyisiigwe amahala goosa agaa Bamisili, alɨnkʉja mundʉ gwa maka mbʉjobi na mu mbombo syake.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 “Moose bo aalɨ nɨ fyɨnja amalongo mana, alɨnkʉsyʉkwa ʉkʉtɨ abʉʉke kʉkʉbakeeta abaamyabo aBanyaisilaɨli.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Alɨnkʉmmwaga ʉMmisili jʉmo ikʉmmbonela ʉMwisilaɨli jʉmo, alɨnkʉntʉʉla ʉjʉ aaboneligwaga, alɨnkʉgomola ʉkʉnkoma, alɨnkʉnngoga ʉMmisili jʉla.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Moose iinogonaga ʉkʉtɨ abaamyabo aBanyaisilaɨli bikʉsyagania ʉkʉtɨ Kyala ikʉbapoka ʉkwendela kʉmyake Moose, looli abeene balɨnkʉsita kʉsyagania.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Kɨlaabo kyake, Moose alɨnkʉbabona aBanyaisilaɨli babɨlɨ bikʉlwa. Alɨnkʉgela ʉkʉbafwania, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Baamyɨtʉ, ʉmwe mulɨ baa nkɨkolo kɨmo! Fiki mukʉfulasania?’
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Looli ʉmundʉ ʉjʉ ammbonelaga ʉmwinaake alɨnkʉnngutɨla Moose kʉmbalɨ, alɨnkʉlaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, ‘Jo jwani ʉjʉ akʉbɨɨkile ʉkʉja ndongosi, kangɨ ʉkʉja ndamuli gwɨtʉ?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 Bʉle, ʉgwe kʉlonda ʉkʉʉngoga niine, bo ʉlʉ ʉnngogile ʉMmisili jʉla mmajolo?’
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Moose bo apɨliike amasyʉ ago aabopile, alɨnkwakʉja mbʉheesya nkiisʉ kya Mitiani, mo alɨnkwakʉpaapɨla abaana abanyambala babɨlɨ.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 “Ɨfyɨnja amalongo mana bo fikɨndile, ɨliisikʉ lɨmo Moose aalɨ ndʉngalangala kɨfuki nɨ kyamba Sinai. Po ʉgwandʉmi alɨnkʉnsetʉkɨla nkɨsyanjʉ ɨkɨ kyakaga ʉmooto.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Moose bo asibwene ɨsyo, alɨnkʉswiga, alɨnkʉsegelela ʉkʉtɨ akɨkeete kanunu ɨkɨsyanjʉ. Po alɨnkʉpɨlɨka ɨliisyʉ lya Ntwa Kyala likʉtɨ,
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Ʉne ne Kyala gwa biisʉkʉlʉ baako, Kyala gwa Abulahamu, Isaka na Jaakobo.’ Moose alɨnkʉtetema, alɨnkʉtiila nʉ kʉkeetako kangɨ.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 “Po ʉNtwa Kyala alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Fuula ɨfilato fyako, paapo apa gwɨmile po pabʉjo ʉbwikemo.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Nalooli mbabwene abandʉ bangʉ muno bikʉtaamigwa nkiisʉ kya Misili. Mbɨliike ɨnguuto jaabo, nsulwike kʉkʉbapoka mbʉtʉmwa. Po ʉlʉ isaga, ngʉtʉme kʉ Misili.’
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 “Moose jo ʉjʉ baalɨnkaanile. Baatile, ‘Jo jwani ʉjʉ akʉbɨɨkile ʉkʉja ndongosi, kangɨ ʉkʉja ndamuli?’ Looli jo ʉjʉ aatʉmiigwe na Kyala ʉkʉja ndongosi nʉ kʉja mpoki gwabo, ʉkwendela ngwandʉmi ʉjʉ aalɨnsetʉkiile nkɨsyanjʉ.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Jo ʉjʉ aabalongwisye ʉkʉsookamo nkiisʉ kya Misili. Aabombile ɨfiswigo nɨ fimanyilo mu Misili, mu Nyanja ɨNgeseefu, kangɨ ndʉngalangala kʉ fyɨnja amalongo mana.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 “Moose jo ʉjʉ aababʉʉlile aBanyaisilaɨli ʉkʉtɨ, ‘Kyala ikwisa kʉbiinʉlɨla ʉnkunguluka bo ʉne ʉkʉfuma mmbandʉ bɨɨnu.’
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Moose jo ʉjʉ aalipo ndʉngalangala apa baabʉngeene abiisʉkʉlʉ bɨɨtʉ. Pa kyamba Sinai ʉgwandʉmi aajobile nagwe, ʉkʉtɨ abapepo abiisʉkʉlʉ bɨɨtʉ ɨndʉmi. Jo ʉjʉ aalyambɨliile amasyʉ gaa bʉʉmi ʉkʉtɨ atʉpepo ʉswe.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 “Looli abiisʉkʉlʉ bɨɨtʉ bakaalondaga ʉkʉmpɨlɨka Moose, balɨnkʉnkaana. Mu ndumbula syabo balɨnkʉgomokelako kʉkiisʉ ɨkya Misili.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Balɨnkʉmmbʉʉla Aaloni balɨnkʉtɨ, ‘Ʉtʉtendekekesye gyabaakyala ɨgɨ gikʉtʉlongosyaga mu njɨla. Paapo ʉmundʉ ʉjʉ Moose, atʉlongwisye ʉkʉsookamo nkiisʉ kya Misili, tʉkasimanya ɨsi simmwagile!’
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Po mmasikʉ ago balɨnkʉbʉmba ɨkɨfwani kya ngwata, balɨnkʉkɨsookesya ɨliikemo, balɨnkʉbɨɨka ʉlʉsekelo kʉnongwa jaa kandʉ aka batendekiisye na maboko gaabo.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Kyala alɨnkʉbakaana, po alɨnkʉbaleka ʉkʉtɨ biipuutege kwi isʉba, kʉ mwesi na kʉ ndondwa, bo ʉlʉ sisimbiigwe mwa kalata gwa bakunguluka ʉkʉtɨ,
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Looli mwapɨmbile ɨheema jaa kɨfwani kya Moloki,
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 Sitefani alɨnkongelapo alɨnkʉtɨ, “Ndʉngalangala mula abiisʉkʉlʉ bɨɨtʉ baalɨ nɨ heema ɨjaa kʉmmwipuutɨlamo Kyala. Ɨheema ɨjo jaatendekesiigwe bo muumo Kyala aalɨnndagiile Moose ʉkʉjɨtendekesya, ʉkʉfwana nɨ kɨfwani ɨkɨ aakɨbwene.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Po paapo abiisʉkʉlʉ bɨɨtʉ balɨnkʉpokanila ʉkwisa najo, mpaka akabalɨlo aka Jooswa aabalongosyaga ʉkʉkaba ɨkiisʉ ʉkʉfuma mmaboko gaa fikolo, ɨfi Kyala aafikagile nkyeni mmyabo. Ɨheema jɨlɨnkʉjako ʉkwisa kʉfika mmasikʉ agaa malafyale Ndaabɨti.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 “Ndaabɨti aakabile ɨliipyana nkyeni mwa Kyala, alɨnkʉnsʉʉma Kyala ʉkʉtɨ ammwitɨkɨsye ʉkʉjenga ʉbʉjo bwa kʉtʉʉgasyamo Kyala gwa Jaakobo.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Looli ʉjʉ aalɨnnjengiile ɨnyumba, jo Solomoni ʉmwana gwa Ndaabɨti.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Looli Kyala ʉNkʉlʉmba, atikʉtʉʉgala mu nyumba ɨsi sijengiigwe na maboko gaa bandʉ. Bo muno ikʉjobela ʉnkunguluka ʉkʉtɨ,
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 ‘ɄNtwa Kyala ikʉtɨ,
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 Bʉle, ɨfyo fyosa ngaja jo ʉne naafipelile?” ’ ”
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Sitefani alɨnkwendelela ʉkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Mwe bandʉ ʉmwe mulɨ nɨ mitʉ ɨmikafu! Ɨndumbula syɨnu nɨ mbʉlʉkʉtʉ syɨnu sikʉtaamya, silɨ bo ɨsya bandʉ aba bakaja Banyaisilaɨli. Amasikʉ goosa ʉmwe mukʉmpɨnga Mbepo Mwikemo, mufwene bo muumo abiisʉkʉlʉ bɨɨnu baabombelaga!
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Bʉle, alipo ʉnkunguluka jʉmo ʉjʉ abiisʉkʉlʉ bɨɨnu bakaalɨntaamiisyepo? Baabagogile aba baakungulukaga ʉkwisa kwa Ngolofu, Jesu Kɨlɨsiti! Jo ʉjʉ ʉmwe mwalɨnndɨɨliile nʉ kʉnngoga.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Ʉmwe mwe mwalyambɨliile ɨndagɨlo sya Kyala ɨsi baabatwaliile abandʉmi baake, mutikʉsikonga.”
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Abandʉ baa mu Sanihendilini, bo bapɨliike amasyʉ gaa Sitefani, balɨnkwimemena amiino, paapo baakaleele fiijo.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Looli Sitefani alɨnkwisʉla Mbepo Mwikemo, alɨnkʉngʼaatulɨla amaaso kʉmwanya, alɨnkʉbʉbona ʉbʉsisya bwa Kyala, na Jesu ɨɨmile pabʉjo ʉbwɨmɨkigwa, kʉkɨbafu ɨkiilɨɨlo ɨkya Kyala.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Po alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Keeta! Ngʉkʉbona kʉmwanya kwigwike, Nnyamundʉ ɨɨmile kʉkɨbafu ɨkiilɨɨlo ɨkya Kyala!”
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Po abandʉ boosa balɨnkʉjwega, balɨnkʉsindɨla ɨmbʉlʉkʉtʉ syabo na maboko, balɨnkʉmmotokela palɨkɨmo,
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 balɨnkʉnsoosyamo nkaaja, balɨnkʉntuunya na mabwe. Abakeeti balɨnkʉfuula amakoti gaabo, balɨnkʉgabɨɨka kɨfuki nʉ ndʉmyana jʉmo, ɨngamu jaake Saʉli, ʉkʉtɨ agalɨndɨlɨlege.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Bo bikʉntuunya na mabwe, Sitefani alɨnkʉsʉʉma alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa Jesu, ambɨlɨla ʉbʉʉmi bwangʉ!”
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Po alɨnkʉfugama paasi, alɨnkʉlaata alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, ʉlɨngababalɨlako ʉbʉtʉlanongwa ʉbʉ.” Bo ajobile ɨsyo, alɨnkʉfwa.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.