Atos 7
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NAA
1 Po ʉmpuuti ʉnkʉlʉmba alɨnkʉnndaalʉʉsya Sitefani alɨnkʉtɨ, “Bʉle, ɨnongwa ɨsi bo silɨ?”
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Sitefani alɨnkwamula alɨnkʉtɨ, “Mwe baamyɨtʉ na mwe baataata, namumbɨlɨkɨsye! Kyala ʉNsisya aalɨnsetʉkiile taata Abulahamu bo alɨ nkiisʉ kya Mesopotamija, bo akaalɨ ʉkʉtʉʉgala kʉ Halani.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Kyala alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Sookamo nkiisʉ kyako na mbakamu baako, gwise nkiisʉ ɨkɨ nikʉkʉnangɨsya.’
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Po paapo Abulahamu alɨnkʉsookamo nkiisʉ kya Bakalitai, alɨnkwakʉtʉʉgasya mu Halani. Ʉgwise bo afwile, Kyala alɨnkʉnsaamisya kʉla, alɨnkʉntwala nkiisʉ ɨkɨ mujengile ʉmwe akabalɨlo aka.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 “Kʉbwandɨlo Kyala akaalɨmpeele ɨkɨlɨngo nakɨmo Abulahamu nkiisʉ ɨkɨ, goope nʉ ngʉnda ʉgwa kʉfwana ʉntambo gʉmo. Looli aafingile ʉkʉmpa ɨkiisʉ ɨkɨ ʉkʉja kyake nʉ kʉja kya lʉjungu lwake, na paapo akabalɨlo ako akaalɨ nʉ mwana.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Kyala alɨnkʉmmbʉʉla Abulahamu alɨnkʉtɨ, ‘Ndʉjungu lwako bikwakʉja baheesya nkiisʉ kya bandʉ abangɨ, bikwakʉbɨɨkigwa ʉkʉja batʉmwa baabo nʉ kʉbombeligwa kabiibi ɨfyɨnja 400.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Looli ʉne ngwisa kʉkɨlonga ɨkiisʉ ɨkɨ kikwisa kʉbabɨɨka ʉkʉja batʉmwa. Po bikwisa kʉsookamo nkiisʉ kɨla, bikwisa kʉʉnyiipuutaga pabʉjo ʉbʉ.’
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Po Kyala alɨnkʉbɨɨka ʉlwitɨkano ʉlwa bʉbuutigwa kʉkyeni na Abulahamu. Po Abulahamu alɨnkʉmpaapa Isaka, alɨnkʉmmbuuta kʉkyeni bo amalile amasikʉ lwele ʉkʉfuma pakʉpaapigwa. Isaka alɨnkwisa kʉmpaapa Jaakobo, Jaakobo joope alɨnkwisa kʉbapaapa abiisʉkʉlʉ bɨɨtʉ kalongo na babɨlɨ.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 “Abaana bala abaa Jaakobo, kʉnongwa jaa bʉʉfi balɨnkʉmmʉʉlɨsya Joosefu mbʉtʉmwa nkiisʉ kya Misili. Looli Kyala alɨnkʉja pamopeene nagwe,
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 ampokaga mu ndaamyo syake syosa. Kyala alɨnkʉmpapo Joosefu ɨliipyana na mahala nkyeni mwa Falao ʉmalafyale gwa Misili. Po Falao alɨnkʉmmbɨɨka Joosefu ʉkʉja gwa kɨbɨlɨ kʉmyake, ʉkʉbalongosya abandʉ abaa mu Misili na baa nnyumba jaake.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 “Po leelo jɨlɨnkʉgwa ɨnjala moosa nkiisʉ kya Misili nɨ kya Kaanaani, abandʉ balɨnkʉtaamigwa fiijo. Abiisʉkʉlʉ bɨɨtʉ boope ɨfindʉ filɨnkʉbamalɨkɨla.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Jaakobo bo apɨliike ʉkʉtɨ nkiisʉ ɨkya Misili filiko ɨfindʉ, alɨnkʉbatʉma ʉko ʉlwa kwanda abaanaake, aba bo biisʉkʉlʉ bɨɨtʉ.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Ʉlwa bʉbɨlɨ Joosefu alɨnkwinangɨsya kʉ baamyabo, po Falao alɨnkʉkɨmanya ɨkɨkolo kya Joosefu.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Joosefu alɨnkʉtʉma ɨndʉmi kʉ gwise Jaakobo nɨ kɨkolo kyake kyosa, abandʉ 75, ʉkʉtɨ biise kʉ Misili.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Po Jaakobo alɨnkʉnsuluka kʉ Misili, alɨnkʉfwɨla kʉlakʉla, ʉmwene na baanaake.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Looli ɨmibɨlɨ gyabo gyagomosiigwe kʉ Sekemu, baagɨsyɨlile mwi ipʉmba ɨlɨ Abulahamu aalyʉlile nɨ ndalama kʉ baana baa Emoli mu Sekemu.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 “Akabalɨlo bo kasegeliile akaa Kyala ʉkʉbomba ɨsi aafingile kwa Abulahamu, abandʉ baabeele kangɨ baalyongilepo ʉkʉja bingi fiijo nkiisʉ kya Misili.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Kʉmmalɨɨkɨsyo, alɨnkʉlongosya ʉmalafyale ʉjʉngɨ mu Misili, ʉjʉ akaalɨmmeenye Joosefu.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Ʉmalafyale ʉjo alɨnkʉbalongosya abaa nkɨkolo kyɨtʉ nɨ kɨpahʉ nʉ kʉbabombela kabiibi. Aabafimbɨlɨsyaga ʉkʉbataaga abaanaabo abafyele, ʉkʉtɨ bafwege.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 “Po Moose alɨnkʉpaapigwa akabalɨlo ako, aalɨ mwana nnunu fiijo. Balɨnkʉnswɨla ɨmyesi mitatʉ nnyumba jaa gwise.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Looli bo bantaagile, ʉmwana ʉndɨndwana ʉgwa Falao alɨnkʉmmwega, alɨnkʉnswɨla ngatɨ mwanaake ʉnnyambala.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Moose aamanyisiigwe amahala goosa agaa Bamisili, alɨnkʉja mundʉ gwa maka mbʉjobi na mu mbombo syake.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Moose bo aalɨ nɨ fyɨnja amalongo mana, alɨnkʉsyʉkwa ʉkʉtɨ abʉʉke kʉkʉbakeeta abaamyabo aBanyaisilaɨli.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Alɨnkʉmmwaga ʉMmisili jʉmo ikʉmmbonela ʉMwisilaɨli jʉmo, alɨnkʉntʉʉla ʉjʉ aaboneligwaga, alɨnkʉgomola ʉkʉnkoma, alɨnkʉnngoga ʉMmisili jʉla.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Moose iinogonaga ʉkʉtɨ abaamyabo aBanyaisilaɨli bikʉsyagania ʉkʉtɨ Kyala ikʉbapoka ʉkwendela kʉmyake Moose, looli abeene balɨnkʉsita kʉsyagania.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Kɨlaabo kyake, Moose alɨnkʉbabona aBanyaisilaɨli babɨlɨ bikʉlwa. Alɨnkʉgela ʉkʉbafwania, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Baamyɨtʉ, ʉmwe mulɨ baa nkɨkolo kɨmo! Fiki mukʉfulasania?’
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Looli ʉmundʉ ʉjʉ ammbonelaga ʉmwinaake alɨnkʉnngutɨla Moose kʉmbalɨ, alɨnkʉlaalʉʉsya alɨnkʉtɨ, ‘Jo jwani ʉjʉ akʉbɨɨkile ʉkʉja ndongosi, kangɨ ʉkʉja ndamuli gwɨtʉ?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 Bʉle, ʉgwe kʉlonda ʉkʉʉngoga niine, bo ʉlʉ ʉnngogile ʉMmisili jʉla mmajolo?’
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Moose bo apɨliike amasyʉ ago aabopile, alɨnkwakʉja mbʉheesya nkiisʉ kya Mitiani, mo alɨnkwakʉpaapɨla abaana abanyambala babɨlɨ.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Ɨfyɨnja amalongo mana bo fikɨndile, ɨliisikʉ lɨmo Moose aalɨ ndʉngalangala kɨfuki nɨ kyamba Sinai. Po ʉgwandʉmi alɨnkʉnsetʉkɨla nkɨsyanjʉ ɨkɨ kyakaga ʉmooto.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Moose bo asibwene ɨsyo, alɨnkʉswiga, alɨnkʉsegelela ʉkʉtɨ akɨkeete kanunu ɨkɨsyanjʉ. Po alɨnkʉpɨlɨka ɨliisyʉ lya Ntwa Kyala likʉtɨ,
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Ʉne ne Kyala gwa biisʉkʉlʉ baako, Kyala gwa Abulahamu, Isaka na Jaakobo.’ Moose alɨnkʉtetema, alɨnkʉtiila nʉ kʉkeetako kangɨ.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 “Po ʉNtwa Kyala alɨnkʉmmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Fuula ɨfilato fyako, paapo apa gwɨmile po pabʉjo ʉbwikemo.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Nalooli mbabwene abandʉ bangʉ muno bikʉtaamigwa nkiisʉ kya Misili. Mbɨliike ɨnguuto jaabo, nsulwike kʉkʉbapoka mbʉtʉmwa. Po ʉlʉ isaga, ngʉtʉme kʉ Misili.’
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 “Moose jo ʉjʉ baalɨnkaanile. Baatile, ‘Jo jwani ʉjʉ akʉbɨɨkile ʉkʉja ndongosi, kangɨ ʉkʉja ndamuli?’ Looli jo ʉjʉ aatʉmiigwe na Kyala ʉkʉja ndongosi nʉ kʉja mpoki gwabo, ʉkwendela ngwandʉmi ʉjʉ aalɨnsetʉkiile nkɨsyanjʉ.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Jo ʉjʉ aabalongwisye ʉkʉsookamo nkiisʉ kya Misili. Aabombile ɨfiswigo nɨ fimanyilo mu Misili, mu Nyanja ɨNgeseefu, kangɨ ndʉngalangala kʉ fyɨnja amalongo mana.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 “Moose jo ʉjʉ aababʉʉlile aBanyaisilaɨli ʉkʉtɨ, ‘Kyala ikwisa kʉbiinʉlɨla ʉnkunguluka bo ʉne ʉkʉfuma mmbandʉ bɨɨnu.’
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Moose jo ʉjʉ aalipo ndʉngalangala apa baabʉngeene abiisʉkʉlʉ bɨɨtʉ. Pa kyamba Sinai ʉgwandʉmi aajobile nagwe, ʉkʉtɨ abapepo abiisʉkʉlʉ bɨɨtʉ ɨndʉmi. Jo ʉjʉ aalyambɨliile amasyʉ gaa bʉʉmi ʉkʉtɨ atʉpepo ʉswe.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 “Looli abiisʉkʉlʉ bɨɨtʉ bakaalondaga ʉkʉmpɨlɨka Moose, balɨnkʉnkaana. Mu ndumbula syabo balɨnkʉgomokelako kʉkiisʉ ɨkya Misili.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Balɨnkʉmmbʉʉla Aaloni balɨnkʉtɨ, ‘Ʉtʉtendekekesye gyabaakyala ɨgɨ gikʉtʉlongosyaga mu njɨla. Paapo ʉmundʉ ʉjʉ Moose, atʉlongwisye ʉkʉsookamo nkiisʉ kya Misili, tʉkasimanya ɨsi simmwagile!’
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Po mmasikʉ ago balɨnkʉbʉmba ɨkɨfwani kya ngwata, balɨnkʉkɨsookesya ɨliikemo, balɨnkʉbɨɨka ʉlʉsekelo kʉnongwa jaa kandʉ aka batendekiisye na maboko gaabo.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Kyala alɨnkʉbakaana, po alɨnkʉbaleka ʉkʉtɨ biipuutege kwi isʉba, kʉ mwesi na kʉ ndondwa, bo ʉlʉ sisimbiigwe mwa kalata gwa bakunguluka ʉkʉtɨ,
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Looli mwapɨmbile ɨheema jaa kɨfwani kya Moloki,
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 Sitefani alɨnkongelapo alɨnkʉtɨ, “Ndʉngalangala mula abiisʉkʉlʉ bɨɨtʉ baalɨ nɨ heema ɨjaa kʉmmwipuutɨlamo Kyala. Ɨheema ɨjo jaatendekesiigwe bo muumo Kyala aalɨnndagiile Moose ʉkʉjɨtendekesya, ʉkʉfwana nɨ kɨfwani ɨkɨ aakɨbwene.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Po paapo abiisʉkʉlʉ bɨɨtʉ balɨnkʉpokanila ʉkwisa najo, mpaka akabalɨlo aka Jooswa aabalongosyaga ʉkʉkaba ɨkiisʉ ʉkʉfuma mmaboko gaa fikolo, ɨfi Kyala aafikagile nkyeni mmyabo. Ɨheema jɨlɨnkʉjako ʉkwisa kʉfika mmasikʉ agaa malafyale Ndaabɨti.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 “Ndaabɨti aakabile ɨliipyana nkyeni mwa Kyala, alɨnkʉnsʉʉma Kyala ʉkʉtɨ ammwitɨkɨsye ʉkʉjenga ʉbʉjo bwa kʉtʉʉgasyamo Kyala gwa Jaakobo.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Looli ʉjʉ aalɨnnjengiile ɨnyumba, jo Solomoni ʉmwana gwa Ndaabɨti.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Looli Kyala ʉNkʉlʉmba, atikʉtʉʉgala mu nyumba ɨsi sijengiigwe na maboko gaa bandʉ. Bo muno ikʉjobela ʉnkunguluka ʉkʉtɨ,
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘ɄNtwa Kyala ikʉtɨ,
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Bʉle, ɨfyo fyosa ngaja jo ʉne naafipelile?” ’ ”
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Sitefani alɨnkwendelela ʉkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Mwe bandʉ ʉmwe mulɨ nɨ mitʉ ɨmikafu! Ɨndumbula syɨnu nɨ mbʉlʉkʉtʉ syɨnu sikʉtaamya, silɨ bo ɨsya bandʉ aba bakaja Banyaisilaɨli. Amasikʉ goosa ʉmwe mukʉmpɨnga Mbepo Mwikemo, mufwene bo muumo abiisʉkʉlʉ bɨɨnu baabombelaga!
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Bʉle, alipo ʉnkunguluka jʉmo ʉjʉ abiisʉkʉlʉ bɨɨnu bakaalɨntaamiisyepo? Baabagogile aba baakungulukaga ʉkwisa kwa Ngolofu, Jesu Kɨlɨsiti! Jo ʉjʉ ʉmwe mwalɨnndɨɨliile nʉ kʉnngoga.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Ʉmwe mwe mwalyambɨliile ɨndagɨlo sya Kyala ɨsi baabatwaliile abandʉmi baake, mutikʉsikonga.”
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Abandʉ baa mu Sanihendilini, bo bapɨliike amasyʉ gaa Sitefani, balɨnkwimemena amiino, paapo baakaleele fiijo.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Looli Sitefani alɨnkwisʉla Mbepo Mwikemo, alɨnkʉngʼaatulɨla amaaso kʉmwanya, alɨnkʉbʉbona ʉbʉsisya bwa Kyala, na Jesu ɨɨmile pabʉjo ʉbwɨmɨkigwa, kʉkɨbafu ɨkiilɨɨlo ɨkya Kyala.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Po alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Keeta! Ngʉkʉbona kʉmwanya kwigwike, Nnyamundʉ ɨɨmile kʉkɨbafu ɨkiilɨɨlo ɨkya Kyala!”
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Po abandʉ boosa balɨnkʉjwega, balɨnkʉsindɨla ɨmbʉlʉkʉtʉ syabo na maboko, balɨnkʉmmotokela palɨkɨmo,
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 balɨnkʉnsoosyamo nkaaja, balɨnkʉntuunya na mabwe. Abakeeti balɨnkʉfuula amakoti gaabo, balɨnkʉgabɨɨka kɨfuki nʉ ndʉmyana jʉmo, ɨngamu jaake Saʉli, ʉkʉtɨ agalɨndɨlɨlege.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Bo bikʉntuunya na mabwe, Sitefani alɨnkʉsʉʉma alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa Jesu, ambɨlɨla ʉbʉʉmi bwangʉ!”
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Po alɨnkʉfugama paasi, alɨnkʉlaata alɨnkʉtɨ, “Gwe Ntwa, ʉlɨngababalɨlako ʉbʉtʉlanongwa ʉbʉ.” Bo ajobile ɨsyo, alɨnkʉfwa.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.