Atos 28
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs VC
1 Bo tʉfikile kanunu kwi isɨɨlya, po tʉlɨnkʉmanya ʉkʉtɨ ʉlʉsʉngo lʉla ɨngamu jaake jo Molita.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Abenekaaja abaa ndʉsʉngo lʉla, baatwambɨliile kʉ booloolo fiijo. Twalyʉmile ɨmbepo, kangɨ ɨfula jaatimaga, po balɨnkʉtʉkokesya ʉmooto nʉ kʉtwambɨlɨla twesa.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 Paʉli bo abʉngeenie ɨmbabʉ nʉ kʉsibɨɨka mmooto, po kʉnongwa jaa mooto gʉla ɨnjoka jɨlɨnkʉsookamo mu mbabʉ, jɨlɨnkʉlʉma ɨkɨboko kya Paʉli nʉ kʉkɨniemba.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 Abenekaaja bo bajɨbwene ɨnjoka jɨla jikʉsyuta nkɨboko kya Paʉli, balɨnkʉjobesania balɨnkʉtɨ, “Kɨsita kwilaamwa ʉmundʉ ʉjʉ ngogi. Na apa aponile mu nyanja, lyakyala ɨlya kʉbujɨkɨsya ʉbʉbiibi lyalɨnkongile, ʉkʉtɨ lɨmfunde nʉ kʉnngoga.”
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 Po Paʉli alɨnkʉjɨsanyandɨla ɨnjoka jɨla mmooto, jɨkaalɨmfuleesyepo napamo.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 Looli abeene baakeetelelaga ʉkʉtɨ ikwisʉla, pamo ikʉgwa paasi nʉ kʉfwa. Bo baguuliile akabalɨlo akatali, balɨnkwaga sitikʉmmwaga nasimo ɨmbalapala, balɨnkwandʉla ɨnyiinogono syabo, balɨnkwanda ʉkʉjoba ʉkʉtɨ lyo lyakyala.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 Kɨfuki na pabʉjo bʉla, gyalipo ɨmigʉnda gya mundʉ jʉmo ɨngamu jaake Pubili, aalɨ nkʉlʉmba gwa lʉsʉngo lʉla. Alɨnkʉtwambɨlɨla nʉ kʉtʉswɨla kanunu amasikʉ matatʉ.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 Ʉgwise gwa Pubili aakamandaniigwe nɨ sekema nʉ lwa kʉmwanya. Paʉli alɨnkwingɨla kʉ kyumba ʉkʉtɨ ankeete. Bo iipuutile, alɨnkʉbɨɨka amaboko gaake pamyake, alɨnkʉmmbʉmbʉlʉsya.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 Bo siboniike ɨsi, abandʉ boosa aba ndʉsʉngo lʉla aba baalɨ babine biisaga, baabʉmbʉlʉsigwaga.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 Balɨnkʉtwɨmɨka fiijo, na bo tukwipaka mu sitima balɨnkʉtʉpakɨlɨla ɨfindʉ nʉ tʉndʉ ʉtʉngɨ ʉtʉ twalondaga.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 Bo tʉgonile ɨmyesi mitatʉ, tʉlɨnkwenda ɨnjɨla mu sitima ɨjɨngɨ ɨjaa kʉfuma kʉ Alikisandalija, ɨjɨ jaasyele pala pa Molita kʉnongwa jaa mapepo. Mbʉjo ʉbwa nkyeni ʉbwa sitima, bwalɨ nɨ kɨfwani kya gyabaakyala mibɨlɨ, ɨngamu jaabo abiipasya abaa kʉmwanya.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 Tʉlɨnkʉfika mu Silakusi, tʉlɨnkʉgona amasikʉ matatʉ.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Ʉkʉfuma ʉko tʉlɨnkʉsyʉngʉʉtɨla, tʉlɨnkʉfika mu Legio. Iisikʉ lɨmo bo lɨkɨndile, ʉmbelo ʉgwa kʉfuma kwitongo gʉlɨnkwanda ʉkʉkula, gʉlɨnkʉtʉtʉʉla ʉkwendelela nɨ njɨla. Iisikʉ lya bʉbɨlɨ tʉlɨnkʉfika mu Putyoli.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 Bo tʉsulwike mu sitima, kʉla tʉlɨnkʉbaaga abiitɨki. Balɨnkʉtʉsʉʉma ʉkʉtɨ tʉtʉʉgalepo nabo amasikʉ mahaano na mabɨlɨ. Po tʉlɨnkwenda paasi ʉkʉbʉʉka kʉ Looma.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 Abiitɨki abaa nkaaja kala bo bapɨliike ʉkʉtɨ tʉlɨ mu njɨla, balɨnkwisa kʉkʉtwambɨlɨla pa Sokoni ɨjaa Api, na pabʉjo apa bikʉtɨ ɨNyumba iTatʉ ɨsya Baheesya. Paʉli bo ababwene alɨnkʉgwa ʉlʉpi kwa Kyala, alɨnkʉkaba amaka.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 Bo tʉfikile kʉ Looma, Paʉli alɨnkwitɨkɨsigwa ʉkʉgona kʉmyake, pamopeene nʉ nsikali gwa kʉnndɨndɨlɨla.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 Amasikʉ matatʉ bo gakɨndile, Paʉli alɨnkʉbakoolela abalongosi baa Bajuuta abaa nkaaja kala ʉkʉtɨ baaganile. Bo babʉngeene, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mwe baamyɨtʉ, na paapo ngatʉla ɨnongwa najɨmo kʉ bandʉ bɨɨtʉ pamo ʉkʉsipɨnga ɨnyiiho sya biisʉkʉlʉ bɨɨtʉ, naakoliigwe kʉla mu Jelusalemu, ndɨnkʉbɨɨkigwa mmaboko gaa Balooma.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 Bo baandaalʉʉsiisye kanunu, baalyagile ngaja na nongwa najɨmo ɨjaa kʉtɨ ngogigwe, baalondaga ʉkʉʉnyaabʉla.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 Looli aBajuuta bo bikʉkaana ʉkʉtɨ naabʉligwe, ngaalɨ nasyo ɨsya kʉbomba looli kwene ʉkʉkɨnda kʉ malafyale ʉnkʉlʉmba, na paapo ngaalɨ nasyo nasimo ɨsya kʉbalonga abandʉ baa nkɨkolo kyangʉ.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 Kʉnongwa ɨjɨ, mbakooliile ʉkʉtɨ mwise kʉkʉngeeta, nʉ kʉjoba na niine. Mbinyiigwe nɨ minyololo ɨgɨ kʉnongwa ɨjaa ɨfi bikʉsʉʉbɨla aBanyaisilaɨli.”
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 Abeene balɨnkʉmmwamula Paʉli balɨnkʉtɨ, “Ʉswe tʉkambɨlɨlapo kalata najʉmo ʉgwa kʉfuma mu Jutai, kangɨ akiisako najʉmo mbaamyɨtʉ ʉgwa kʉtʉbʉʉla ɨnongwa simo pamo ʉgwa kʉkʉjoba ʉbʉbiibi ʉgwe.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 Looli twiganile ʉkʉpɨlɨka ɨsi kwinogona ʉgwe, paapo tʉmeenye kʉkʉtɨ bʉjo abandʉ bikʉsijoba kabiibi ɨmanyisyo ɨsyo.”
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 Balɨnkwitɨkana nagwe iisikʉ lya kwaganila. Iisikʉ ɨlyo bo lɨfikile, balɨnkwisa abandʉ bingi. Paʉli alɨnkʉbalɨngaania ɨnongwa nyingi ʉkwandɨla nʉlʉbʉnjʉ mpaka namajolo, aabalʉmbɨlɨlaga ɨnongwa sya Bʉnyafyale bwa Kyala. Aabasisimɨkɨsyaga ʉkʉtɨ boope bammwitɨke Jesu, kʉ njɨla jaa kʉbalɨngaania amasyʉ aga gikʉjoba ɨnongwa syake mu ndagɨlo sya Moose, na mwa baakalata abaa bakunguluka.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 Bamo baaliitiike ɨsi aajobaga, bamo bakaaliitiike.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 Po aBajuuta bala balɨnkʉtapʉkana mu nyiinogono syabo, balɨnkʉsookapo bo Paʉli ajobile iisyʉ ɨlɨ, “Mbepo Mwikemo aajobile kanunu na biisʉkʉlʉ bɨɨtʉ, bo ikʉjoba kʉ njɨla jaa nkunguluka Jeesaja, aatile,
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 ‘Bʉʉka kʉ bandʉ aba, ʉkababʉʉle ʉkʉtɨ,
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 Paapo ɨndumbula sya bandʉ aba ngafu,
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Po Paʉli alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Kʉnongwa ɨjo mumanyege ʉkʉtɨ, ʉbʉpoki bwa Kyala bʉtʉmiigwe kʉ bandʉ aba bakaja Bajuuta, abeene bikwakʉpɨlɨkɨsyaga.”
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 Paʉli bo amalile ʉkʉjoba amasyʉ aga, aBajuuta balɨnkʉsookapo kʉno bikʉkaanikana sii nyingi.]
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 Paʉli aagonile ɨfyɨnja fibɨlɨ mu nyumba jaake ɨjɨ aajɨhombelaga ɨndalama. Aabambɨlɨlaga kanunu boosa aba baabʉʉkaga kʉkʉnkeeta.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 Aalʉmbɨlɨlaga ɨsya Bʉnyafyale bwa Kyala, nʉ kʉmanyisya ɨNdʉmi ɨNunu ɨjaa Ntwa Jesu Kɨlɨsiti, kʉ bʉkifu, kɨsita kʉpɨngigwa nʉ mundʉ najʉmo.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.