Atos 28
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ARC
1 Bo tʉfikile kanunu kwi isɨɨlya, po tʉlɨnkʉmanya ʉkʉtɨ ʉlʉsʉngo lʉla ɨngamu jaake jo Molita.
1 Havendo escapado, então, souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Abenekaaja abaa ndʉsʉngo lʉla, baatwambɨliile kʉ booloolo fiijo. Twalyʉmile ɨmbepo, kangɨ ɨfula jaatimaga, po balɨnkʉtʉkokesya ʉmooto nʉ kʉtwambɨlɨla twesa.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Paʉli bo abʉngeenie ɨmbabʉ nʉ kʉsibɨɨka mmooto, po kʉnongwa jaa mooto gʉla ɨnjoka jɨlɨnkʉsookamo mu mbabʉ, jɨlɨnkʉlʉma ɨkɨboko kya Paʉli nʉ kʉkɨniemba.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Abenekaaja bo bajɨbwene ɨnjoka jɨla jikʉsyuta nkɨboko kya Paʉli, balɨnkʉjobesania balɨnkʉtɨ, “Kɨsita kwilaamwa ʉmundʉ ʉjʉ ngogi. Na apa aponile mu nyanja, lyakyala ɨlya kʉbujɨkɨsya ʉbʉbiibi lyalɨnkongile, ʉkʉtɨ lɨmfunde nʉ kʉnngoga.”
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Po Paʉli alɨnkʉjɨsanyandɨla ɨnjoka jɨla mmooto, jɨkaalɨmfuleesyepo napamo.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não padeceu nenhum mal.
6 Looli abeene baakeetelelaga ʉkʉtɨ ikwisʉla, pamo ikʉgwa paasi nʉ kʉfwa. Bo baguuliile akabalɨlo akatali, balɨnkwaga sitikʉmmwaga nasimo ɨmbalapala, balɨnkwandʉla ɨnyiinogono syabo, balɨnkwanda ʉkʉjoba ʉkʉtɨ lyo lyakyala.
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Kɨfuki na pabʉjo bʉla, gyalipo ɨmigʉnda gya mundʉ jʉmo ɨngamu jaake Pubili, aalɨ nkʉlʉmba gwa lʉsʉngo lʉla. Alɨnkʉtwambɨlɨla nʉ kʉtʉswɨla kanunu amasikʉ matatʉ.
7 E ali, próximo daquele mesmo lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Ʉgwise gwa Pubili aakamandaniigwe nɨ sekema nʉ lwa kʉmwanya. Paʉli alɨnkwingɨla kʉ kyumba ʉkʉtɨ ankeete. Bo iipuutile, alɨnkʉbɨɨka amaboko gaake pamyake, alɨnkʉmmbʉmbʉlʉsya.
8 Aconteceu estar de cama enfermo de febres e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Bo siboniike ɨsi, abandʉ boosa aba ndʉsʉngo lʉla aba baalɨ babine biisaga, baabʉmbʉlʉsigwaga.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades e sararam,
10 Balɨnkʉtwɨmɨka fiijo, na bo tukwipaka mu sitima balɨnkʉtʉpakɨlɨla ɨfindʉ nʉ tʉndʉ ʉtʉngɨ ʉtʉ twalondaga.
10 os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Bo tʉgonile ɨmyesi mitatʉ, tʉlɨnkwenda ɨnjɨla mu sitima ɨjɨngɨ ɨjaa kʉfuma kʉ Alikisandalija, ɨjɨ jaasyele pala pa Molita kʉnongwa jaa mapepo. Mbʉjo ʉbwa nkyeni ʉbwa sitima, bwalɨ nɨ kɨfwani kya gyabaakyala mibɨlɨ, ɨngamu jaabo abiipasya abaa kʉmwanya.
11 Três meses depois, partimos num navio de Alexandria, que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Tʉlɨnkʉfika mu Silakusi, tʉlɨnkʉgona amasikʉ matatʉ.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Ʉkʉfuma ʉko tʉlɨnkʉsyʉngʉʉtɨla, tʉlɨnkʉfika mu Legio. Iisikʉ lɨmo bo lɨkɨndile, ʉmbelo ʉgwa kʉfuma kwitongo gʉlɨnkwanda ʉkʉkula, gʉlɨnkʉtʉtʉʉla ʉkwendelela nɨ njɨla. Iisikʉ lya bʉbɨlɨ tʉlɨnkʉfika mu Putyoli.
13 donde, indo costeando, viemos a Régio; e, soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Putéoli,
14 Bo tʉsulwike mu sitima, kʉla tʉlɨnkʉbaaga abiitɨki. Balɨnkʉtʉsʉʉma ʉkʉtɨ tʉtʉʉgalepo nabo amasikʉ mahaano na mabɨlɨ. Po tʉlɨnkwenda paasi ʉkʉbʉʉka kʉ Looma.
14 onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Abiitɨki abaa nkaaja kala bo bapɨliike ʉkʉtɨ tʉlɨ mu njɨla, balɨnkwisa kʉkʉtwambɨlɨla pa Sokoni ɨjaa Api, na pabʉjo apa bikʉtɨ ɨNyumba iTatʉ ɨsya Baheesya. Paʉli bo ababwene alɨnkʉgwa ʉlʉpi kwa Kyala, alɨnkʉkaba amaka.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Bo tʉfikile kʉ Looma, Paʉli alɨnkwitɨkɨsigwa ʉkʉgona kʉmyake, pamopeene nʉ nsikali gwa kʉnndɨndɨlɨla.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao general dos exércitos; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta, com o soldado que o guardava.
17 Amasikʉ matatʉ bo gakɨndile, Paʉli alɨnkʉbakoolela abalongosi baa Bajuuta abaa nkaaja kala ʉkʉtɨ baaganile. Bo babʉngeene, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mwe baamyɨtʉ, na paapo ngatʉla ɨnongwa najɨmo kʉ bandʉ bɨɨtʉ pamo ʉkʉsipɨnga ɨnyiiho sya biisʉkʉlʉ bɨɨtʉ, naakoliigwe kʉla mu Jelusalemu, ndɨnkʉbɨɨkigwa mmaboko gaa Balooma.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus e, juntos eles, lhes disse: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo ou contra os ritos paternos, vim, contudo, preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos,
18 Bo baandaalʉʉsiisye kanunu, baalyagile ngaja na nongwa najɨmo ɨjaa kʉtɨ ngogigwe, baalondaga ʉkʉʉnyaabʉla.
18 os quais, havendo-me examinado, queriam soltar- me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Looli aBajuuta bo bikʉkaana ʉkʉtɨ naabʉligwe, ngaalɨ nasyo ɨsya kʉbomba looli kwene ʉkʉkɨnda kʉ malafyale ʉnkʉlʉmba, na paapo ngaalɨ nasyo nasimo ɨsya kʉbalonga abandʉ baa nkɨkolo kyangʉ.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Kʉnongwa ɨjɨ, mbakooliile ʉkʉtɨ mwise kʉkʉngeeta, nʉ kʉjoba na niine. Mbinyiigwe nɨ minyololo ɨgɨ kʉnongwa ɨjaa ɨfi bikʉsʉʉbɨla aBanyaisilaɨli.”
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 Abeene balɨnkʉmmwamula Paʉli balɨnkʉtɨ, “Ʉswe tʉkambɨlɨlapo kalata najʉmo ʉgwa kʉfuma mu Jutai, kangɨ akiisako najʉmo mbaamyɨtʉ ʉgwa kʉtʉbʉʉla ɨnongwa simo pamo ʉgwa kʉkʉjoba ʉbʉbiibi ʉgwe.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti cartas algumas da Judeia, nem veio aqui algum dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Looli twiganile ʉkʉpɨlɨka ɨsi kwinogona ʉgwe, paapo tʉmeenye kʉkʉtɨ bʉjo abandʉ bikʉsijoba kabiibi ɨmanyisyo ɨsyo.”
22 No entanto, bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte se fala contra ela.
23 Balɨnkwitɨkana nagwe iisikʉ lya kwaganila. Iisikʉ ɨlyo bo lɨfikile, balɨnkwisa abandʉ bingi. Paʉli alɨnkʉbalɨngaania ɨnongwa nyingi ʉkwandɨla nʉlʉbʉnjʉ mpaka namajolo, aabalʉmbɨlɨlaga ɨnongwa sya Bʉnyafyale bwa Kyala. Aabasisimɨkɨsyaga ʉkʉtɨ boope bammwitɨke Jesu, kʉ njɨla jaa kʉbalɨngaania amasyʉ aga gikʉjoba ɨnongwa syake mu ndagɨlo sya Moose, na mwa baakalata abaa bakunguluka.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o Reino de Deus e procurava persuadi-los à fé de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde pela manhã até à tarde.
24 Bamo baaliitiike ɨsi aajobaga, bamo bakaaliitiike.
24 E alguns criam no que se dizia, mas outros não criam.
25 Po aBajuuta bala balɨnkʉtapʉkana mu nyiinogono syabo, balɨnkʉsookapo bo Paʉli ajobile iisyʉ ɨlɨ, “Mbepo Mwikemo aajobile kanunu na biisʉkʉlʉ bɨɨtʉ, bo ikʉjoba kʉ njɨla jaa nkunguluka Jeesaja, aatile,
25 E, como ficaram entre si discordes, se despediram, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 ‘Bʉʉka kʉ bandʉ aba, ʉkababʉʉle ʉkʉtɨ,
26 dizendo: Vai a este povo e dize: De ouvido, ouvireis e de maneira nenhuma entendereis; e, vendo, vereis e de maneira nenhuma percebereis.
27 Paapo ɨndumbula sya bandʉ aba ngafu,
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido, e com os ouvidos ouviram pesadamente e fecharam os olhos, para que nunca com os olhos vejam, nem com os ouvidos ouçam, nem do coração entendam, e se convertam, e eu os cure.
28 Po Paʉli alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Kʉnongwa ɨjo mumanyege ʉkʉtɨ, ʉbʉpoki bwa Kyala bʉtʉmiigwe kʉ bandʉ aba bakaja Bajuuta, abeene bikwakʉpɨlɨkɨsyaga.”
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 Paʉli bo amalile ʉkʉjoba amasyʉ aga, aBajuuta balɨnkʉsookapo kʉno bikʉkaanikana sii nyingi.]
29 E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Paʉli aagonile ɨfyɨnja fibɨlɨ mu nyumba jaake ɨjɨ aajɨhombelaga ɨndalama. Aabambɨlɨlaga kanunu boosa aba baabʉʉkaga kʉkʉnkeeta.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara e recebia todos quantos vinham vê-lo,
31 Aalʉmbɨlɨlaga ɨsya Bʉnyafyale bwa Kyala, nʉ kʉmanyisya ɨNdʉmi ɨNunu ɨjaa Ntwa Jesu Kɨlɨsiti, kʉ bʉkifu, kɨsita kʉpɨngigwa nʉ mundʉ najʉmo.
31 pregando o Reino de Deus e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.