Atos 28
Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ARA
1 Bo tʉfikile kanunu kwi isɨɨlya, po tʉlɨnkʉmanya ʉkʉtɨ ʉlʉsʉngo lʉla ɨngamu jaake jo Molita.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 Abenekaaja abaa ndʉsʉngo lʉla, baatwambɨliile kʉ booloolo fiijo. Twalyʉmile ɨmbepo, kangɨ ɨfula jaatimaga, po balɨnkʉtʉkokesya ʉmooto nʉ kʉtwambɨlɨla twesa.
2 Os bárbaros trataram-nos com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram-nos a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Paʉli bo abʉngeenie ɨmbabʉ nʉ kʉsibɨɨka mmooto, po kʉnongwa jaa mooto gʉla ɨnjoka jɨlɨnkʉsookamo mu mbabʉ, jɨlɨnkʉlʉma ɨkɨboko kya Paʉli nʉ kʉkɨniemba.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se-lhe à mão.
4 Abenekaaja bo bajɨbwene ɨnjoka jɨla jikʉsyuta nkɨboko kya Paʉli, balɨnkʉjobesania balɨnkʉtɨ, “Kɨsita kwilaamwa ʉmundʉ ʉjʉ ngogi. Na apa aponile mu nyanja, lyakyala ɨlya kʉbujɨkɨsya ʉbʉbiibi lyalɨnkongile, ʉkʉtɨ lɨmfunde nʉ kʉnngoga.”
4 Quando os bárbaros viram a víbora pendente da mão dele, disseram uns aos outros: Certamente, este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Po Paʉli alɨnkʉjɨsanyandɨla ɨnjoka jɨla mmooto, jɨkaalɨmfuleesyepo napamo.
5 Porém ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum;
6 Looli abeene baakeetelelaga ʉkʉtɨ ikwisʉla, pamo ikʉgwa paasi nʉ kʉfwa. Bo baguuliile akabalɨlo akatali, balɨnkwaga sitikʉmmwaga nasimo ɨmbalapala, balɨnkwandʉla ɨnyiinogono syabo, balɨnkwanda ʉkʉjoba ʉkʉtɨ lyo lyakyala.
6 mas eles esperavam que ele viesse a inchar ou a cair morto de repente. Mas, depois de muito esperar, vendo que nenhum mal lhe sucedia, mudando de parecer, diziam ser ele um deus.
7 Kɨfuki na pabʉjo bʉla, gyalipo ɨmigʉnda gya mundʉ jʉmo ɨngamu jaake Pubili, aalɨ nkʉlʉmba gwa lʉsʉngo lʉla. Alɨnkʉtwambɨlɨla nʉ kʉtʉswɨla kanunu amasikʉ matatʉ.
7 Perto daquele lugar, havia um sítio pertencente ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Ʉgwise gwa Pubili aakamandaniigwe nɨ sekema nʉ lwa kʉmwanya. Paʉli alɨnkwingɨla kʉ kyumba ʉkʉtɨ ankeete. Bo iipuutile, alɨnkʉbɨɨka amaboko gaake pamyake, alɨnkʉmmbʉmbʉlʉsya.
8 Aconteceu achar-se enfermo de disenteria, ardendo em febre, o pai de Públio. Paulo foi visitá-lo, e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Bo siboniike ɨsi, abandʉ boosa aba ndʉsʉngo lʉla aba baalɨ babine biisaga, baabʉmbʉlʉsigwaga.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 Balɨnkʉtwɨmɨka fiijo, na bo tukwipaka mu sitima balɨnkʉtʉpakɨlɨla ɨfindʉ nʉ tʉndʉ ʉtʉngɨ ʉtʉ twalondaga.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 Bo tʉgonile ɨmyesi mitatʉ, tʉlɨnkwenda ɨnjɨla mu sitima ɨjɨngɨ ɨjaa kʉfuma kʉ Alikisandalija, ɨjɨ jaasyele pala pa Molita kʉnongwa jaa mapepo. Mbʉjo ʉbwa nkyeni ʉbwa sitima, bwalɨ nɨ kɨfwani kya gyabaakyala mibɨlɨ, ɨngamu jaabo abiipasya abaa kʉmwanya.
11 Ao cabo de três meses, embarcamos num navio alexandrino, que invernara na ilha e tinha por emblema Dióscuros.
12 Tʉlɨnkʉfika mu Silakusi, tʉlɨnkʉgona amasikʉ matatʉ.
12 Tocando em Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Ʉkʉfuma ʉko tʉlɨnkʉsyʉngʉʉtɨla, tʉlɨnkʉfika mu Legio. Iisikʉ lɨmo bo lɨkɨndile, ʉmbelo ʉgwa kʉfuma kwitongo gʉlɨnkwanda ʉkʉkula, gʉlɨnkʉtʉtʉʉla ʉkwendelela nɨ njɨla. Iisikʉ lya bʉbɨlɨ tʉlɨnkʉfika mu Putyoli.
13 donde, bordejando, chegamos a Régio. No dia seguinte, tendo soprado vento sul, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 Bo tʉsulwike mu sitima, kʉla tʉlɨnkʉbaaga abiitɨki. Balɨnkʉtʉsʉʉma ʉkʉtɨ tʉtʉʉgalepo nabo amasikʉ mahaano na mabɨlɨ. Po tʉlɨnkwenda paasi ʉkʉbʉʉka kʉ Looma.
14 onde achamos alguns irmãos que nos rogaram ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 Abiitɨki abaa nkaaja kala bo bapɨliike ʉkʉtɨ tʉlɨ mu njɨla, balɨnkwisa kʉkʉtwambɨlɨla pa Sokoni ɨjaa Api, na pabʉjo apa bikʉtɨ ɨNyumba iTatʉ ɨsya Baheesya. Paʉli bo ababwene alɨnkʉgwa ʉlʉpi kwa Kyala, alɨnkʉkaba amaka.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até à Praça de Ápio e às Três Vendas. Vendo-os Paulo e dando, por isso, graças a Deus, sentiu-se mais animado.
16 Bo tʉfikile kʉ Looma, Paʉli alɨnkwitɨkɨsigwa ʉkʉgona kʉmyake, pamopeene nʉ nsikali gwa kʉnndɨndɨlɨla.
16 Uma vez em Roma, foi permitido a Paulo morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 Amasikʉ matatʉ bo gakɨndile, Paʉli alɨnkʉbakoolela abalongosi baa Bajuuta abaa nkaaja kala ʉkʉtɨ baaganile. Bo babʉngeene, alɨnkʉbabʉʉla alɨnkʉtɨ, “Mwe baamyɨtʉ, na paapo ngatʉla ɨnongwa najɨmo kʉ bandʉ bɨɨtʉ pamo ʉkʉsipɨnga ɨnyiiho sya biisʉkʉlʉ bɨɨtʉ, naakoliigwe kʉla mu Jelusalemu, ndɨnkʉbɨɨkigwa mmaboko gaa Balooma.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus e, quando se reuniram, lhes disse: Varões irmãos, nada havendo feito contra o povo ou contra os costumes paternos, contudo, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Bo baandaalʉʉsiisye kanunu, baalyagile ngaja na nongwa najɨmo ɨjaa kʉtɨ ngogigwe, baalondaga ʉkʉʉnyaabʉla.
18 os quais, havendo-me interrogado, quiseram soltar-me sob a preliminar de não haver em mim nenhum crime passível de morte.
19 Looli aBajuuta bo bikʉkaana ʉkʉtɨ naabʉligwe, ngaalɨ nasyo ɨsya kʉbomba looli kwene ʉkʉkɨnda kʉ malafyale ʉnkʉlʉmba, na paapo ngaalɨ nasyo nasimo ɨsya kʉbalonga abandʉ baa nkɨkolo kyangʉ.
19 Diante da oposição dos judeus, senti-me compelido a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar minha nação.
20 Kʉnongwa ɨjɨ, mbakooliile ʉkʉtɨ mwise kʉkʉngeeta, nʉ kʉjoba na niine. Mbinyiigwe nɨ minyololo ɨgɨ kʉnongwa ɨjaa ɨfi bikʉsʉʉbɨla aBanyaisilaɨli.”
20 Foi por isto que vos chamei para vos ver e falar; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta cadeia.
21 Abeene balɨnkʉmmwamula Paʉli balɨnkʉtɨ, “Ʉswe tʉkambɨlɨlapo kalata najʉmo ʉgwa kʉfuma mu Jutai, kangɨ akiisako najʉmo mbaamyɨtʉ ʉgwa kʉtʉbʉʉla ɨnongwa simo pamo ʉgwa kʉkʉjoba ʉbʉbiibi ʉgwe.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que te dissesse respeito; também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 Looli twiganile ʉkʉpɨlɨka ɨsi kwinogona ʉgwe, paapo tʉmeenye kʉkʉtɨ bʉjo abandʉ bikʉsijoba kabiibi ɨmanyisyo ɨsyo.”
22 Contudo, gostaríamos de ouvir o que pensas; porque, na verdade, é corrente a respeito desta seita que, por toda parte, é ela impugnada.
23 Balɨnkwitɨkana nagwe iisikʉ lya kwaganila. Iisikʉ ɨlyo bo lɨfikile, balɨnkwisa abandʉ bingi. Paʉli alɨnkʉbalɨngaania ɨnongwa nyingi ʉkwandɨla nʉlʉbʉnjʉ mpaka namajolo, aabalʉmbɨlɨlaga ɨnongwa sya Bʉnyafyale bwa Kyala. Aabasisimɨkɨsyaga ʉkʉtɨ boope bammwitɨke Jesu, kʉ njɨla jaa kʉbalɨngaania amasyʉ aga gikʉjoba ɨnongwa syake mu ndagɨlo sya Moose, na mwa baakalata abaa bakunguluka.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, vieram em grande número ao encontro de Paulo na sua própria residência. Então, desde a manhã até à tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Bamo baaliitiike ɨsi aajobaga, bamo bakaaliitiike.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que ele dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 Po aBajuuta bala balɨnkʉtapʉkana mu nyiinogono syabo, balɨnkʉsookapo bo Paʉli ajobile iisyʉ ɨlɨ, “Mbepo Mwikemo aajobile kanunu na biisʉkʉlʉ bɨɨtʉ, bo ikʉjoba kʉ njɨla jaa nkunguluka Jeesaja, aatile,
25 E, havendo discordância entre eles, despediram-se, dizendo Paulo estas palavras: Bem falou o Espírito Santo a vossos pais, por intermédio do profeta Isaías, quando disse:
26 ‘Bʉʉka kʉ bandʉ aba, ʉkababʉʉle ʉkʉtɨ,
26 Vai a este povo e dize-lhe: De ouvido, ouvireis e não entendereis; vendo, vereis e não percebereis.
27 Paapo ɨndumbula sya bandʉ aba ngafu,
27 Porquanto o coração deste povo se tornou endurecido; com os ouvidos ouviram tardiamente e fecharam os olhos, para que jamais vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, para que não entendam com o coração, e se convertam, e por mim sejam curados.
28 Po Paʉli alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Kʉnongwa ɨjo mumanyege ʉkʉtɨ, ʉbʉpoki bwa Kyala bʉtʉmiigwe kʉ bandʉ aba bakaja Bajuuta, abeene bikwakʉpɨlɨkɨsyaga.”
28 Tomai, pois, conhecimento de que esta salvação de Deus foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 Paʉli bo amalile ʉkʉjoba amasyʉ aga, aBajuuta balɨnkʉsookapo kʉno bikʉkaanikana sii nyingi.]
29 [Ditas estas palavras, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.]
30 Paʉli aagonile ɨfyɨnja fibɨlɨ mu nyumba jaake ɨjɨ aajɨhombelaga ɨndalama. Aabambɨlɨlaga kanunu boosa aba baabʉʉkaga kʉkʉnkeeta.
30 Por dois anos, permaneceu Paulo na sua própria casa, que alugara, onde recebia todos que o procuravam,
31 Aalʉmbɨlɨlaga ɨsya Bʉnyafyale bwa Kyala, nʉ kʉmanyisya ɨNdʉmi ɨNunu ɨjaa Ntwa Jesu Kɨlɨsiti, kʉ bʉkifu, kɨsita kʉpɨngigwa nʉ mundʉ najʉmo.
31 pregando o reino de Deus, e, com toda a intrepidez, sem impedimento algum, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.