Atos 27

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Po bo situmuliigwe nʉ bʉlongosi bwa Balooma ʉkʉtɨ tukwipaka mu sitima ʉkʉbʉʉka kʉ Looma, nkiisʉ ɨkya Italija, balɨnkʉmmbɨɨka Paʉli na bapinyigwa abangɨ mmaboko gaa ndongosi jʉmo ʉgwa basikali, ɨngamu jaake Julio, ʉgwa kɨbugutɨla kya basikali ɨkɨ ɨngamu jaake bikʉtɨ Agusiti.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Po tʉlɨnkwipakɨla mu sitima ɨjaa kʉfuma kʉ Atilamiti, ɨjɨ jaajaga pakwenda ntwaja ʉtwa kʉmbalɨ kʉ nyanja, ʉtwa mu Asija. Tʉlɨnkʉsookapo pamopeene na Alisitaliko, ʉmundʉ ʉgwa mu Tesaloniki nkiisʉ ɨkya mu Maketonija.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Kɨlaabo kyake twafikile mu Sitoni. Julio aalɨmmbombiile kanunu fiijo Paʉli, aalɨmmwitɨkiisye ʉkwaganila na bamanyaani baake, ʉkʉtɨ bampepo ɨfi ikʉlonda.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Ʉkʉfuma ʉko twasookileko nɨ sitima, twalyendile kʉlʉʉlʉ kʉ lʉsʉngo lwa mu Saipulasi, ʉkʉgwepʉka ʉmbelo ʉgʉ gwakulaga ʉkwisa kʉmyɨtʉ.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Bo tʉlobwike ɨnyanja ʉlʉbafu ʉlwa mu Kilikija na mu Pamfilija, tʉlɨnkʉfika mu Mila nkiisʉ ɨkya mu Likija.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Ʉko Julio ʉndongosi gwa basikali, alɨnkʉjaaga ɨsitima ɨjɨngɨ ɨjɨ jaafumile kʉ Alikisandalija, jaabʉʉkaga kʉ Italija, alɨnkʉtʉpakɨla mula.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Twalyendile panandɨ panandɨ amasikʉ mingi, twafikile nʉ bʉtolwe kɨfuki na mu Nito. Paapo ʉmbelo gwatʉpɨngaga, twatoliigwe ʉkʉlongola kʉno twalondaga ʉkwenda, twalyendile kʉmbalɨ kʉkɨbafu kya kʉbʉsookelo ɨkya ndʉsʉngo lwa mu Kileti, pabʉjo ʉbʉ ɨngamu jaake bikʉtɨ mu Salimoni.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Twalyendile panandɨ panandɨ nʉ bʉtolwe mumbalɨ mu nyanja, tʉlɨnkʉfika pabʉjo bʉmo ʉbwa kwɨmapo ɨsitima ʉbʉ bikʉtɨ ʉBʉjo ʉBʉnunu, kɨfuki na mu Laseja.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Twalyendile amasikʉ mingi ʉkʉfika apa. Po ɨnjɨla jaa kwenda ɨsitima jaalɨ mbalapala, paapo akabalɨlo akaa mbelo ʉnkalɨ kaafikile. Po Paʉli alɨnkʉbasoka alɨnkʉtɨ,
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 “Mwe banyambala ʉmwe, ngʉjɨbona ɨnjɨla ɨjɨ ʉkʉtɨ jikʉja nʉ loonangɨko, ndɨnkʉtɨ fyene ɨfitwalo nɨ sitima, looli boope nʉ bʉʉmi bwɨtʉ.”
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Looli ʉndongosi jʉla ʉgwa basikali, aasiitiike ɨsi aabʉʉliigwe nʉ mwendesya sitima nʉ mwene sitima, ʉkʉkɨnda ɨnongwa ɨsi aabʉʉliigwe na Paʉli.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Paapo pabʉjo bʉla ʉbwa kwɨmapo ɨsitima bʉkaalɨ bʉnunu akabalɨlo akaa mbelo, bingi baaliitɨkeene ʉkʉsookako kʉla. Baasʉʉbɨlaga ʉkʉfika pabʉjo bʉmo mu Kileti ʉbʉ bikʉtɨ Foiniki, ʉbʉjo ʉbo bwa kwɨmapo ɨsitima bʉnunu, ʉkʉtɨ bakatʉʉgalege kʉla akabalɨlo akaa mapepo.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Iisikʉ lɨmo ʉmbelo gwa kwitongo gʉlɨnkwanda ʉkʉkula panandɨ. Bo bagʉbwene baalyagile ʉkʉtɨ babagiile ʉkʉfika kʉno bikʉbʉʉka, balɨnkʉjɨfyʉsya ɨngimu, po balɨnkʉsookapo, balɨnkwendelela nɨ njɨla mumbalɨ ndʉsʉngo lwa mu Kileti.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Bo kakɨndile akabalɨlo akapimba, gwakulile ʉmbelo ʉnkalɨ ʉkʉfuma kʉlʉʉlʉ kʉbʉsookelo, gwakulile ʉkʉfuma ndʉsʉngo.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Twatoliigwe ʉkʉjɨlongosya ɨsitima ʉkʉbʉʉka kʉno ʉmbelo gwafumaga. Po twajɨlekile ʉkʉtɨ jeegigwege itolo nʉ mbelo.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Bo tukwenda mbɨbɨmbɨbɨ kʉmbalɨ kʉ lʉsʉngo ʉlʉnandɨ ʉlwa mu Kaʉta, ʉlʉ lwatʉpapɨlɨlaga kʉ mbelo, kʉ bʉtolwe fiijo twalɨponiisye ibooti ɨlya kʉtʉʉla abandʉ.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Ababombi abaa mu sitima baalɨkwabiile ibooti nkatɨ mu sitima, balɨnkʉjɨpinya ɨsitima nʉ lʉgoje paasi. Paapo baatiilaga ʉkwikola mu nsanga ʉgwa mu Siliti, balɨnkʉsulusya ɨngimu ʉkʉtɨ ɨsitima jɨlɨngabopaga fiijo, balɨnkʉjɨleka jikʉgutigwa nʉ mbelo.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Kɨlaabo kyake ɨnyanja bo jikwendelela ʉkʉsambʉka fiijo, balɨnkwanda ʉkʉtaaga ɨfitwalo mu nyanja.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Iisikʉ lya bʉtatʉ, balɨnkʉsopa na maboko gaabo ɨfibombelo fya sitima mu nyanja.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Tʉkaajɨmeenye ɨnjɨla jɨɨtʉ paapo twatoliigwe ʉkʉlɨbona iisʉba pamo ɨndondwa kʉ masikʉ mingi, nɨ nyanja jaalyendeliile ʉkʉsambʉka fiijo. Po abandʉ boosa mu sitima ʉlʉsʉʉbɨlo ʉlwa kʉpona lʉlɨnkʉmalɨka.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Abandʉ bo bagonile amasikʉ mingi kɨsita kʉlyamo ɨfindʉ, Paʉli alɨnkwɨma pakatɨ pamyabo alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Mwe baamyɨtʉ, lɨnga mwalɨmbɨlɨkiisye ngalɨ mukasookamo mu Kileti, po ngalɨ ɨnjɨla jɨɨtʉ jɨkaja nʉ loonangɨko ʉlʉ, nɨ fitwalo fyope fyaponaga.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Looli lɨɨlɨno ngʉbakasya ʉkʉtɨ mujege bakifu, paapo akajako najʉmo pakatɨ pamyɨtʉ ʉgwa kʉfwa, looli jeene ɨsitima.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Namanga ɨkɨlo ɨkɨ ʉgwandʉmi aalyɨmile kɨfuki na niine. Afumile kwa Kyala, ʉjʉ ʉne ndɨ gwake, kangɨ ngʉmmwipuuta.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Alɨnkʉʉmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Paʉli, ʉlɨngatiilaga! Mpaka ʉkɨɨme nkyeni mmalafyale gwa Balooma. Kyala ikʉbapoka abandʉ boosa aba bikwenda pamopeene na nungwe mu sitima, paapo akʉganile.’
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Po baagwɨtʉ, mujege bakifu, paapo ʉne ngʉmmwitɨka Kyala ʉkʉtɨ ɨsyo sikʉja bo muno Kyala aambʉʉliile.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Looli mpaka tukʉtaagigwa pa lʉsʉngo lʉmo.”
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Ɨkɨlo ɨkya kalongo na bʉna bo tukweleela kʉno na kʉno mu nyanja Atilija, pakɨlo pakatɨ ababombi baa mu sitima balɨnkwinogona ʉkʉtɨ basegeliile kɨfuki nɨ kiisʉ.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Po balɨnkʉpɨma ʉbʉsolofu bwa mɨɨsi, balɨnkwaga ʉkʉfika paasi ɨmikwamba gɨlɨ amalongo mabɨlɨ. Bo bendilepo panandɨ, balɨnkʉpɨma kangɨ, balɨnkwaga ɨmikwamba gɨlɨ kalongo na mihaano ʉkʉfika paasi.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Balɨnkʉpaasya ʉkʉtɨ ɨsitima aajikwikinya ndwalabwe, po balɨnkʉsopa ɨngimu ina ɨsi syalɨ kʉnyuma kʉ sitima, balɨnkwipuuta ʉkʉtɨ bʉkye mbɨbɨmbɨbɨ.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Ababombi abaa mu sitima balɨnkʉlonda ʉkʉjɨleka ɨsitima nʉ kʉjonga, po balɨnkʉbʉʉka nkyeni mu sitima, balɨnkʉfwana bikʉsopa ɨngimu mmɨɨsi, looli balɨnkʉlɨsulusya mmɨɨsi ibooti ɨlya mu sitima ʉkʉtɨ bajonge.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Looli Paʉli alɨnkʉmmbʉʉla ʉndongosi gwa basikali, pamopeene na basikali baake, alɨnkʉtɨ, “Ababombi aba lɨnga batikʉsyala mu sitima, ʉmwe mukabagɨla ʉkʉpona.”
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Po abasikali balɨnkʉsibuuta ɨngoje ɨsi baalɨpinyile ibooti, balɨnkʉlɨleka ʉkʉsatʉkɨla mmɨɨsi.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Bo bukʉja pakʉkya, Paʉli alɨnkʉbatengʉlɨla boosa ʉkʉtɨ balyemo ɨfindʉ, alɨnkʉtɨ, “Lɨɨlɨno isikʉ lya kalongo na bʉna, bo mukʉguulɨla, mukalyamo ɨfindʉ nafimo.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Po ngʉbasʉʉma ʉkʉtɨ mulyemo ɨfindʉ, ʉkʉtɨ muje bʉʉmi. Akajako najʉmo ʉgwa kʉsobesya ʉlʉnywili lʉmo ʉlwa muntʉ mmyake.”
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Paʉli bo ajobile ɨsyo, alɨnkwega ɨkɨsyesye, alɨnkʉgwa ʉlʉpi kwa Kyala nkyeni mmyabo, alɨnkʉkɨmenya, alɨnkwanda ʉkʉlya.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Po boosa balɨnkʉkaba amaka, balɨnkʉlya ɨfindʉ.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Nkatɨ mu sitima twalimo twe bandʉ 276.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Abandʉ boosa bo biikwite, balɨnkʉsopa ɨfitwalo fyabo ɨfya nganu mu nyanja ʉkʉpungusya ɨfitwalo mu sitima.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Bo bʉkiile, balɨnkʉtoligwa ʉkʉkɨmanya ɨkiisʉ kɨla, looli balɨnkʉbʉbona ʉbʉjo ʉbʉ bʉlɨ nʉ nsanga, balɨnkwitɨkana ʉkʉgela ʉkʉjɨtwala ɨsitima pala, paapo bwalɨ bʉjo bʉnunu.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Po balɨnkʉbuuta ɨngoje ɨsi baapinyiile ɨngimu, silɨnkwibɨla mmɨɨsi, balɨnkwabʉla ɨngoje ɨsi baapinyiile ɨngafi ɨsya kʉfigɨla, balɨnkʉfyʉsya ʉmwenda gwa pa ndongoti, balɨnkʉgʉlabɨsya kʉ mbelo ʉkʉtɨ ɨsitima jɨfike kwi isɨɨlya.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Looli ɨsitima jɨlɨnkʉtika ɨkɨgima kya nsanga ɨkɨ kyalɨ paasi pa mɨɨsi. Jɨlɨnkwikola kʉ kɨpulo nʉ kʉtoligwa ʉkʉsukaanika. Kʉnyuma kʉlɨnkwanda ʉkʉpangʉka kʉnongwa jaa maka agaa majɨga.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Abasikali baalondaga ʉkʉbagoga abapinyigwa boosa, ʉkʉtɨ alɨngajapo najʉmo ʉgwa koogeela nʉ kʉjonga.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Looli ʉndongosi gwa basikali aalondaga ʉkʉbʉpoka ʉbʉʉmi bwa Paʉli, aabakaaniisye. Alɨnkʉlagɨla ʉkʉtɨ aba bameenye ʉkoogeela batalepo ʉkwitaaga mmɨɨsi, boogeele mpaka kwi isɨɨlya.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Aba baasyele, baaliikoleeliile mmatapwa na pa tʉndʉ ʉtʉngɨ ʉtwa mu sitima. Kʉ lʉbaatɨko ʉlo boosa baafikile kanunu kwi isɨɨlya.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.