Atos 27

Ʉlwitɨkano Ʉlʉpya (NYY) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Po bo situmuliigwe nʉ bʉlongosi bwa Balooma ʉkʉtɨ tukwipaka mu sitima ʉkʉbʉʉka kʉ Looma, nkiisʉ ɨkya Italija, balɨnkʉmmbɨɨka Paʉli na bapinyigwa abangɨ mmaboko gaa ndongosi jʉmo ʉgwa basikali, ɨngamu jaake Julio, ʉgwa kɨbugutɨla kya basikali ɨkɨ ɨngamu jaake bikʉtɨ Agusiti.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Po tʉlɨnkwipakɨla mu sitima ɨjaa kʉfuma kʉ Atilamiti, ɨjɨ jaajaga pakwenda ntwaja ʉtwa kʉmbalɨ kʉ nyanja, ʉtwa mu Asija. Tʉlɨnkʉsookapo pamopeene na Alisitaliko, ʉmundʉ ʉgwa mu Tesaloniki nkiisʉ ɨkya mu Maketonija.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Kɨlaabo kyake twafikile mu Sitoni. Julio aalɨmmbombiile kanunu fiijo Paʉli, aalɨmmwitɨkiisye ʉkwaganila na bamanyaani baake, ʉkʉtɨ bampepo ɨfi ikʉlonda.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Ʉkʉfuma ʉko twasookileko nɨ sitima, twalyendile kʉlʉʉlʉ kʉ lʉsʉngo lwa mu Saipulasi, ʉkʉgwepʉka ʉmbelo ʉgʉ gwakulaga ʉkwisa kʉmyɨtʉ.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Bo tʉlobwike ɨnyanja ʉlʉbafu ʉlwa mu Kilikija na mu Pamfilija, tʉlɨnkʉfika mu Mila nkiisʉ ɨkya mu Likija.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ʉko Julio ʉndongosi gwa basikali, alɨnkʉjaaga ɨsitima ɨjɨngɨ ɨjɨ jaafumile kʉ Alikisandalija, jaabʉʉkaga kʉ Italija, alɨnkʉtʉpakɨla mula.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Twalyendile panandɨ panandɨ amasikʉ mingi, twafikile nʉ bʉtolwe kɨfuki na mu Nito. Paapo ʉmbelo gwatʉpɨngaga, twatoliigwe ʉkʉlongola kʉno twalondaga ʉkwenda, twalyendile kʉmbalɨ kʉkɨbafu kya kʉbʉsookelo ɨkya ndʉsʉngo lwa mu Kileti, pabʉjo ʉbʉ ɨngamu jaake bikʉtɨ mu Salimoni.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Twalyendile panandɨ panandɨ nʉ bʉtolwe mumbalɨ mu nyanja, tʉlɨnkʉfika pabʉjo bʉmo ʉbwa kwɨmapo ɨsitima ʉbʉ bikʉtɨ ʉBʉjo ʉBʉnunu, kɨfuki na mu Laseja.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Twalyendile amasikʉ mingi ʉkʉfika apa. Po ɨnjɨla jaa kwenda ɨsitima jaalɨ mbalapala, paapo akabalɨlo akaa mbelo ʉnkalɨ kaafikile. Po Paʉli alɨnkʉbasoka alɨnkʉtɨ,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 “Mwe banyambala ʉmwe, ngʉjɨbona ɨnjɨla ɨjɨ ʉkʉtɨ jikʉja nʉ loonangɨko, ndɨnkʉtɨ fyene ɨfitwalo nɨ sitima, looli boope nʉ bʉʉmi bwɨtʉ.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Looli ʉndongosi jʉla ʉgwa basikali, aasiitiike ɨsi aabʉʉliigwe nʉ mwendesya sitima nʉ mwene sitima, ʉkʉkɨnda ɨnongwa ɨsi aabʉʉliigwe na Paʉli.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Paapo pabʉjo bʉla ʉbwa kwɨmapo ɨsitima bʉkaalɨ bʉnunu akabalɨlo akaa mbelo, bingi baaliitɨkeene ʉkʉsookako kʉla. Baasʉʉbɨlaga ʉkʉfika pabʉjo bʉmo mu Kileti ʉbʉ bikʉtɨ Foiniki, ʉbʉjo ʉbo bwa kwɨmapo ɨsitima bʉnunu, ʉkʉtɨ bakatʉʉgalege kʉla akabalɨlo akaa mapepo.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Iisikʉ lɨmo ʉmbelo gwa kwitongo gʉlɨnkwanda ʉkʉkula panandɨ. Bo bagʉbwene baalyagile ʉkʉtɨ babagiile ʉkʉfika kʉno bikʉbʉʉka, balɨnkʉjɨfyʉsya ɨngimu, po balɨnkʉsookapo, balɨnkwendelela nɨ njɨla mumbalɨ ndʉsʉngo lwa mu Kileti.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Bo kakɨndile akabalɨlo akapimba, gwakulile ʉmbelo ʉnkalɨ ʉkʉfuma kʉlʉʉlʉ kʉbʉsookelo, gwakulile ʉkʉfuma ndʉsʉngo.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Twatoliigwe ʉkʉjɨlongosya ɨsitima ʉkʉbʉʉka kʉno ʉmbelo gwafumaga. Po twajɨlekile ʉkʉtɨ jeegigwege itolo nʉ mbelo.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Bo tukwenda mbɨbɨmbɨbɨ kʉmbalɨ kʉ lʉsʉngo ʉlʉnandɨ ʉlwa mu Kaʉta, ʉlʉ lwatʉpapɨlɨlaga kʉ mbelo, kʉ bʉtolwe fiijo twalɨponiisye ibooti ɨlya kʉtʉʉla abandʉ.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Ababombi abaa mu sitima baalɨkwabiile ibooti nkatɨ mu sitima, balɨnkʉjɨpinya ɨsitima nʉ lʉgoje paasi. Paapo baatiilaga ʉkwikola mu nsanga ʉgwa mu Siliti, balɨnkʉsulusya ɨngimu ʉkʉtɨ ɨsitima jɨlɨngabopaga fiijo, balɨnkʉjɨleka jikʉgutigwa nʉ mbelo.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Kɨlaabo kyake ɨnyanja bo jikwendelela ʉkʉsambʉka fiijo, balɨnkwanda ʉkʉtaaga ɨfitwalo mu nyanja.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Iisikʉ lya bʉtatʉ, balɨnkʉsopa na maboko gaabo ɨfibombelo fya sitima mu nyanja.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Tʉkaajɨmeenye ɨnjɨla jɨɨtʉ paapo twatoliigwe ʉkʉlɨbona iisʉba pamo ɨndondwa kʉ masikʉ mingi, nɨ nyanja jaalyendeliile ʉkʉsambʉka fiijo. Po abandʉ boosa mu sitima ʉlʉsʉʉbɨlo ʉlwa kʉpona lʉlɨnkʉmalɨka.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Abandʉ bo bagonile amasikʉ mingi kɨsita kʉlyamo ɨfindʉ, Paʉli alɨnkwɨma pakatɨ pamyabo alɨnkʉjoba alɨnkʉtɨ, “Mwe baamyɨtʉ, lɨnga mwalɨmbɨlɨkiisye ngalɨ mukasookamo mu Kileti, po ngalɨ ɨnjɨla jɨɨtʉ jɨkaja nʉ loonangɨko ʉlʉ, nɨ fitwalo fyope fyaponaga.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Looli lɨɨlɨno ngʉbakasya ʉkʉtɨ mujege bakifu, paapo akajako najʉmo pakatɨ pamyɨtʉ ʉgwa kʉfwa, looli jeene ɨsitima.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Namanga ɨkɨlo ɨkɨ ʉgwandʉmi aalyɨmile kɨfuki na niine. Afumile kwa Kyala, ʉjʉ ʉne ndɨ gwake, kangɨ ngʉmmwipuuta.
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 Alɨnkʉʉmbʉʉla alɨnkʉtɨ, ‘Paʉli, ʉlɨngatiilaga! Mpaka ʉkɨɨme nkyeni mmalafyale gwa Balooma. Kyala ikʉbapoka abandʉ boosa aba bikwenda pamopeene na nungwe mu sitima, paapo akʉganile.’
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Po baagwɨtʉ, mujege bakifu, paapo ʉne ngʉmmwitɨka Kyala ʉkʉtɨ ɨsyo sikʉja bo muno Kyala aambʉʉliile.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Looli mpaka tukʉtaagigwa pa lʉsʉngo lʉmo.”
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Ɨkɨlo ɨkya kalongo na bʉna bo tukweleela kʉno na kʉno mu nyanja Atilija, pakɨlo pakatɨ ababombi baa mu sitima balɨnkwinogona ʉkʉtɨ basegeliile kɨfuki nɨ kiisʉ.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Po balɨnkʉpɨma ʉbʉsolofu bwa mɨɨsi, balɨnkwaga ʉkʉfika paasi ɨmikwamba gɨlɨ amalongo mabɨlɨ. Bo bendilepo panandɨ, balɨnkʉpɨma kangɨ, balɨnkwaga ɨmikwamba gɨlɨ kalongo na mihaano ʉkʉfika paasi.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Balɨnkʉpaasya ʉkʉtɨ ɨsitima aajikwikinya ndwalabwe, po balɨnkʉsopa ɨngimu ina ɨsi syalɨ kʉnyuma kʉ sitima, balɨnkwipuuta ʉkʉtɨ bʉkye mbɨbɨmbɨbɨ.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Ababombi abaa mu sitima balɨnkʉlonda ʉkʉjɨleka ɨsitima nʉ kʉjonga, po balɨnkʉbʉʉka nkyeni mu sitima, balɨnkʉfwana bikʉsopa ɨngimu mmɨɨsi, looli balɨnkʉlɨsulusya mmɨɨsi ibooti ɨlya mu sitima ʉkʉtɨ bajonge.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Looli Paʉli alɨnkʉmmbʉʉla ʉndongosi gwa basikali, pamopeene na basikali baake, alɨnkʉtɨ, “Ababombi aba lɨnga batikʉsyala mu sitima, ʉmwe mukabagɨla ʉkʉpona.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Po abasikali balɨnkʉsibuuta ɨngoje ɨsi baalɨpinyile ibooti, balɨnkʉlɨleka ʉkʉsatʉkɨla mmɨɨsi.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Bo bukʉja pakʉkya, Paʉli alɨnkʉbatengʉlɨla boosa ʉkʉtɨ balyemo ɨfindʉ, alɨnkʉtɨ, “Lɨɨlɨno isikʉ lya kalongo na bʉna, bo mukʉguulɨla, mukalyamo ɨfindʉ nafimo.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Po ngʉbasʉʉma ʉkʉtɨ mulyemo ɨfindʉ, ʉkʉtɨ muje bʉʉmi. Akajako najʉmo ʉgwa kʉsobesya ʉlʉnywili lʉmo ʉlwa muntʉ mmyake.”
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Paʉli bo ajobile ɨsyo, alɨnkwega ɨkɨsyesye, alɨnkʉgwa ʉlʉpi kwa Kyala nkyeni mmyabo, alɨnkʉkɨmenya, alɨnkwanda ʉkʉlya.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Po boosa balɨnkʉkaba amaka, balɨnkʉlya ɨfindʉ.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Nkatɨ mu sitima twalimo twe bandʉ 276.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Abandʉ boosa bo biikwite, balɨnkʉsopa ɨfitwalo fyabo ɨfya nganu mu nyanja ʉkʉpungusya ɨfitwalo mu sitima.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Bo bʉkiile, balɨnkʉtoligwa ʉkʉkɨmanya ɨkiisʉ kɨla, looli balɨnkʉbʉbona ʉbʉjo ʉbʉ bʉlɨ nʉ nsanga, balɨnkwitɨkana ʉkʉgela ʉkʉjɨtwala ɨsitima pala, paapo bwalɨ bʉjo bʉnunu.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Po balɨnkʉbuuta ɨngoje ɨsi baapinyiile ɨngimu, silɨnkwibɨla mmɨɨsi, balɨnkwabʉla ɨngoje ɨsi baapinyiile ɨngafi ɨsya kʉfigɨla, balɨnkʉfyʉsya ʉmwenda gwa pa ndongoti, balɨnkʉgʉlabɨsya kʉ mbelo ʉkʉtɨ ɨsitima jɨfike kwi isɨɨlya.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Looli ɨsitima jɨlɨnkʉtika ɨkɨgima kya nsanga ɨkɨ kyalɨ paasi pa mɨɨsi. Jɨlɨnkwikola kʉ kɨpulo nʉ kʉtoligwa ʉkʉsukaanika. Kʉnyuma kʉlɨnkwanda ʉkʉpangʉka kʉnongwa jaa maka agaa majɨga.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Abasikali baalondaga ʉkʉbagoga abapinyigwa boosa, ʉkʉtɨ alɨngajapo najʉmo ʉgwa koogeela nʉ kʉjonga.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Looli ʉndongosi gwa basikali aalondaga ʉkʉbʉpoka ʉbʉʉmi bwa Paʉli, aabakaaniisye. Alɨnkʉlagɨla ʉkʉtɨ aba bameenye ʉkoogeela batalepo ʉkwitaaga mmɨɨsi, boogeele mpaka kwi isɨɨlya.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Aba baasyele, baaliikoleeliile mmatapwa na pa tʉndʉ ʉtʉngɨ ʉtwa mu sitima. Kʉ lʉbaatɨko ʉlo boosa baafikile kanunu kwi isɨɨlya.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.