Rute 1

Anahatana ne Anamanaya tau Sou Naunue (NXL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Nos dias em que julgavam os juízes, houve fome na terra; e um homem de Belém de Judá saiu a habitar na terra de Moabe, com sua mulher e seus dois filhos.
2 — ausente —
2 Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher, Noemi; os filhos se chamavam Malom e Quiliom, efrateus, de Belém de Judá; vieram à terra de Moabe e ficaram ali.
3 Oyo Elimelekh imatai iarihoni sahai Naomi runa ne hehuka hanaia uaso.
3 Morreu Elimeleque, marido de Noemi; e ficou ela com seus dois filhos,
4 Oyo ne hehuka hanaia uaso oausahaso onana sio pina hehu Moab. Ia iki manaonete mo, Mahlon sahai nanai Orpa. Ia iki muie mo, Kilyon, sahai nanai Rut. Kani orueso musum hutusa san rei,
4 os quais casaram com mulheres moabitas; era o nome de uma Orfa, e o nome da outra, Rute; e ficaram ali quase dez anos.
5 oyo Mahlon runa Kilyon omataso oi. Reiso, Naomi iauhanui, tau sahai runa ne hehuka uaso mataso arihoniki nea.
5 Morreram também ambos, Malom e Quiliom, ficando, assim, a mulher desamparada de seus dois filhos e de seu marido.
6 Naomi sahai runa ne hehuka uaso omataso, oyo oatinu anamanae mai Moab ata Yahweh iakahai ne mansiau, sio Israel, nea. Iakahaiso pusu no atuhu raruhu iake. Reiso osupu muaine nea. Naomi runa ne mananua uaso, Orpa runa Rut, oseka tau no apia na nanie onunso poe kota Betlehem.
6 Então, se dispôs ela com as suas noras e voltou da terra de Moabe, porquanto, nesta, ouviu que o Senhor se lembrara do seu povo, dando-lhe pão.
7 Reiso ohitio oeu arihoni otoe Moab nanie onunso okata umau na poe otoe Yehuda.
7 Saiu, pois, ela com suas duas noras do lugar onde estivera; e, indo elas caminhando, de volta para a terra de Judá,
8 Ne hoka poe arena tinai tihue, oyo Naomi iasau osi ne mananua uaso. Iahata, “Uamo onunimo man. Onunimo poe moa inau no numau nea. Na puruae Yahweh anoi runamo noo sani mo iake osiku runa sahaku na we hehuka uaso wason omataso nea rei.
8 disse-lhes Noemi: Ide, voltai cada uma à casa de sua mãe; e o Senhor use convosco de benevolência, como vós usastes com os que morreram e comigo.
9 Uainisi na hitio Yahweh iakahai uamo na osupu mo hanai tamena na okatamo honu.”
9 O Senhor vos dê que sejais felizes, cada uma em casa de seu marido. E beijou-as. Elas, porém, choraram em alta voz
10 Uaso oahata, “Pene! Ami nanie anuni apusua poe me mansiau.”
10 e lhe disseram: Não! Iremos contigo ao teu povo.
11 Ne Naomi iahata, “We hehuka onunimo. Nanie opusu au nanie tahae? Mka ususu sio iki hanaia na onanaso tau mo hanaia tewa nea.
11 Porém Noemi disse: Voltai, minhas filhas! Por que iríeis comigo? Tenho eu ainda no ventre filhos, para que vos sejam por maridos?
12 We hehuka, onunimo man. Tea mo, uamtuaku nea, reiso mka uausaha tewa nea. Ne masike sani uausahaku tau mono repan, oyo sani ususu we hehuka hanaia ua iae,
12 Tornai, filhas minhas! Ide-vos embora, porque sou velha demais para ter marido. Ainda quando eu dissesse: tenho esperança ou ainda que esta noite tivesse marido e houvesse filhos,
13 nanie onapaso rotu-tu sio karihurua? Reiso mka oausaha nana sio hanai tamena tewa nanie san rei tahae? Nene iake pene opusu au. Pene onapa rotu-tu ususu sio iki hanaia umau honu na onanaso tau mo hanaia. Tea mo, sae wani usupui reini mo, mtinte renesi sae wani osupui rei. Tau Yahweh iuna resuniku nea.”
13 esperá-los-íeis até que viessem a ser grandes? Abster-vos-íeis de tomardes marido? Não, filhas minhas! Porque, por vossa causa, a mim me amarga o ter o Senhor descarregado contra mim a sua mão.
14 Orani honu oyo Orpa ihuu imuki inai hanahanai, oyo iauhaai na inuniki na poe ne numa. Ne Rut mo, ipenei ieu iarihoni inai hanahanai.
14 Então, de novo, choraram em voz alta; Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.
15 Naomi iahata, “Kakam mo, inuniki poe ne niane nea. Inuniki poe nea upu wason nea mansiau oainisi oainaa runare. Ano iae, nene iake mo, anunia na poe me niane oi.”
15 Disse Noemi: Eis que tua cunhada voltou ao seu povo e aos seus deuses; também tu, volta após a tua cunhada.
16 Ne Rut iahata, “Pene atentene tanuku na ueu arihonia. Tau ano aeua sui supan, au iae, mka upusua oi. Runa aruea sui supan iae, au iae, mka urue kataya. Ano me mansiau iae, au we mansiau rei sirinia. Anahatana wain ano ainisi ainaa runai iae, au uainisi uainaa runai rei sirinia.
16 Disse, porém, Rute: Não me instes para que te deixe e me obrigue a não seguir-te; porque, aonde quer que fores, irei eu e, onde quer que pousares, ali pousarei eu; o teu povo é o meu povo, o teu Deus é o meu Deus.
17 Amataya sui supan iae, au umataku kua rei oi. Mka okaniku kua rei oi. Uainisi na Yahweh iapasanaku sani ueu arihonia. Sani rotu-tu uarihonia, areimo umataku nea rei tea.”
17 Onde quer que morreres, morrerei eu e aí serei sepultada; faça-me o Senhor o que bem lhe aprouver, se outra coisa que não seja a morte me separar de ti.
18 Naomi inoo ata Rut nanie ipusui sirinia, reiso iamaturui man.
18 Vendo, pois, Noemi que de todo estava resolvida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.
19 Oyo uaso oeu okata umau rotu-tu hokaso poe kota Betlehem. Uaso hoka poe, oyo sio panesi poe rei oruni rerihoni uaso. Sio pinau oasei, oahata, “Ia reino mo, ia Naomi rei si?”
19 Então, ambas se foram, até que chegaram a Belém; sucedeu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas, e as mulheres diziam: Não é esta Noemi?
20 Ne Naomi iasau osiso, iahata, “Pene ooiku tau Naomi ooiku tau Mara. Tea mo, Anahatana wain ne kawasa mainae erenesi pusire, irui iake tewa osiku nea.
20 Porém ela lhes dizia: Não me chameis Noemi; chamai-me Mara, porque grande amargura me tem dado o Todo-Poderoso.
21 Oni ueuku arihon reini mo, ukata sahaku runa we hehuka hanaia ua, ne Yahweh inun roriku mai rei honu runa hanaku huaya. Reiso nanie ooiku tau Naomi nanie tahae? Tea mo, Yahweh wain ne kawasa mainae erenesi pusire iapasanaku nea.”
21 Ditosa eu parti, porém o Senhor me fez voltar pobre; por que, pois, me chamareis Noemi, visto que o Senhor se manifestou contra mim e o Todo-Poderoso me tem afligido?
22 Reiso Naomi inuniki on pan otoe Moab runa ne mananue, ia pina Moab rei poe otoe Israel. Uaso hoka poe Betlehem pannuhu sio mato ohuku jelai kania (jelai mo, nooi sani ana kania).
22 Assim, voltou Noemi da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita; e chegaram a Belém no princípio da sega da cevada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.