Lucas 18
Anahatana ne Anamanaya tau Sou Naunue (NXL) vs ARA
1 Taue isa Yesus iruni matieue isa osi ne mampusua na iatuheteso ata kahurae oainisi sui osa pene anoo rasama-samaso.
1 Disse-lhes Jesus uma parábola sobre o dever de orar sempre e nunca esmorecer:
2 Yesus iasau iahata, “Noi niane isa, ia isa wain saka iarinii parakanau mo, ikaitau Anahatana tewa. Anoi na mansia tewa oi.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava homem algum.
3 Ia pina uhanu isa waimo niane rei oi. Ia mo, saka ieu-ieui noi ia wain saka iarinii parakanau rei. Oyo iahata, ‘Upuku! Akahaiku runa we parakana reini ee! Asau ata au sahoro au manisate na unesi kua we nisa rei.’
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que vinha ter com ele, dizendo: Julga a minha causa contra o meu adversário.
4 Ia rei iatinu san rei, ne ipenei iakahai ia pina rei. Ne tau muie, iasau pani anoi, iahata, ‘Masike au reini mo, ukaitau Anahatana tewa na anoku na mansia tewa oi,
4 Ele, por algum tempo, não a quis atender; mas, depois, disse consigo: Bem que eu não temo a Deus, nem respeito a homem algum;
5 ne noso ia pina uhanu rei iakaremaku sui osa, reiso nene iake mo, uakahaiki runa ne parakana rei. Tea mo, mka ihokai mai tanuku sui osa na iuna putaku man.’”
5 todavia, como esta viúva me importuna, julgarei a sua causa, para não suceder que, por fim, venha a molestar-me.
6 Oyo Upuri Yesus iasau honu. Iahata, “Masi anomo rapeka runa sae waron ia wani saka iarinii parakanau iasau rei. Masike ia mo, ne hali kahatene!
6 Então, disse o Senhor: Considerai no que diz este juiz iníquo.
7 Reiso Anahatana mo, mka iakahai sio wasoni iromaso tea! Mka iakahai sio wason oainisi onone ranie tea! Mka iunaso onapa potuina tewa.
7 Não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Nanie uasau osimo! Anahatana mka iakahaiso. Mka iasau ata no parakana rei pusiki nea. Mka no parakanau pusire manisate sansana man. Ne Au Tumata Reini mo, Anahatana Ihitiku, mka uhokaku honu mai tuniai reini mo, mka usupu sio wason oparisaa tanuku te tewa?”
8 Digo-vos que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando vier o Filho do Homem, achará, porventura, fé na terra?
9 Yesus iruni runa matieue isa na iatuhete sio wasoni onoo ruao ata sio mo, sio manisate mainae renesi sio pusiso reiso onoo sio pusiso sio ikina honua.
9 Propôs também esta parábola a alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 Yesus iahata, “Taue isa sio ua oeu roe Anahatana ne numa mainisie nanie oainisi. Ia isa mo, ia onate arihoni akama Yahudiu. Ia isa honu mo, ia mainisi peau.
10 Dois homens subiram ao templo com o propósito de orar: um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Ia onate arihoni akama Yahudiu rei ihitio iainisi iahata, ‘Upu, uainisi iake arihonia tau au mo, nooku sani sio tamena tewa. Ukimanaka tewa, uakarota mansia tewa. Usahu-sahu sahaku tewa. Nooku sani ia mainisi peau reini tewa.
11 O fariseu, posto em pé, orava de si para si mesmo, desta forma: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano;
12 Minku unue mo, uamaon nai ua pusu Musa ne maunaune. Sae man usupure, usamare tau pahakian hutusa oyo urui pahakian osa osi Anahatana.’
12 jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Ne ia mainisi peau rei mo, hasae iooi hainau arihon sio wason noi Anahatana ne numa mainisie rei. Iarinaa na roe nante tewa oi. Hasae iroho unui matae na iatuhete ata ia mo, iatamisi ne rosau. Iasau iahata, ‘Upu, au reini mo, upalalosa. Anom runaku na asiru heu we rosau.’
13 O publicano, estando em pé, longe, não ousava nem ainda levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, sê propício a mim, pecador!
14 Uasau osimo. Ia mainisi peau reini sahoro inuniki poe ne numa, Anahatana isiru heu ne rosau nea. Ne ia onate arihon akama Yahudiu mo, Anahatana iatinu ne mainisie tewa. Tea mo, ia sia man waini irati ruai areimo, Anahatana mka iapusaai. Ne ia wain iapusaa ruai mo, Anahatana mka iratiki.”
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Taue isa sio panesi oeuso noi Yesus. Sio umau ohoka orori no sio ikina oi na nanie Yesus hanai tanso na iainisi na Anahatana irui iake osiso. Taa Yesus ne mampusua onoo san rei oyo, oakapuku tau sio wasoni orori no sio ikina rei.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; e os discípulos, vendo, os repreendiam.
16 Ne Yesus ioi sio ikina rei na oeuso mai tanui. Iahata, “Tapi sio ikina rei na oeuso mai tanuku! Pene soposo! Sio wason oparisaa resun tewa sani sio ikina reini mo, sio wason mka opusu tau Anahatana irime ne mansiau.
16 Jesus, porém, chamando-as para junto de si, ordenou: Deixai vir a mim os pequeninos e não os embaraceis, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Atinu mai ia-ia nanie uasau osimo. Ia sia wain itapi Anahatana irimei tewa noo sani sio ikina reini, mka ipusu tewa sani Anahatana irime ne mansiau.”
17 Em verdade vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criança de maneira alguma entrará nele.
18 Taue isa ia mainae isa iasei tau Yesus. Iahata, “Matuhetene wani me iake! Kahurae una sae na uamahaiku ukata Anahatana rotu-tu ria supan?”
18 Certo homem de posição perguntou-lhe: Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Yesus iasau, iahata, “Hasae Anahatana man sahoro ne iake! Ia isa ne iake sani Ia tewa! Reiso ano nanie asau ata Au we iake tau sae?
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Ano anei ata tau Musa ne maunauna mo, Anahatana iasau ata, ‘Pene osahu-sahu mo pina hanai. Pene ohunu mansia. Pene okimanaka. Pene oruni mansia inamatane. Oamuira mo mansia mainaya.’”
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás , não matarás , não furtarás , não dirás falso testemunho , honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ia onate rei iasau ata, “Upuku! Sae warumo ano asaure reimo, au una pusu pusire oni au ikine asi.”
21 Replicou ele: Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Yesus iatinu san rei oyo iasau honu. Iahata, “Munata san rei mo, ano mo, kahurae auna isa honu. Ano mo, kahurae eua na ahen me numa hutae pusiki. Pusi oyo, eua asama kepen waron asupure rei osi sio mosokinia. Sani auna san rei nea, mka asupu me numa hutae roe noiyaha. Pusi oyo, aeu mai na aeu apusu Au.”
22 Ouvindo-o Jesus, disse-lhe: Uma coisa ainda te falta: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro nos céus; depois, vem e segue-me.
23 Ne ia onate rei iatinu Yesus iasau san rei oyo, ieui runa anoi mtinte nai osa. Areimo, ia mo, ne kupan kaya mainae nai osa.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Yesus ianei ata ia onate rei mo, anoi mtinte nai osa reiso inooi oyo iasau, “Anahatana irime ne mansiau mo, resun tau sio kupan kaya opusui.
24 E Jesus, vendo-o assim triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Masi oatinu. Areimo noo sani makapana wani nanae unta wani mainae nai osa. Makapana rei resun mkane renusui pusu sisunue matae. Ne sio kupan kaya mo, opusu Anahatana irime ne mansiau mo, resun nai osa.”
25 Porque é mais fácil passar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Sio wasoni oatinu Yesus iasau rei oasei. Oahata, “Ira oe. Munata san rei mo, mka Anahatana iapuheu ia isa tewa oi tea! Iapuheuso na pene iapasanaso tewa tea!”
26 E os que ouviram disseram: Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Ne Yesus iasau osiso iahata, “Anahatana imaha iuna sae man wan mansia ounai kua tewa. Reiso, Anahatana imaha iapuheu ia sia man.”
27 Mas ele respondeu: Os impossíveis dos homens são possíveis para Deus.
28 Oyo Petrus iasau ata, “Ama! Ami mo, aeu arihoni ma sae man nea na apusua.”
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos nossa casa e te seguimos.
29 Oyo Yesus iasau ata, “Atinu mai ia-ia nanie uasau osimo. Ia sia wain ieu iarihoni ne niane, pina hanai, kaka wan, mansia mainaya, te ne hehuka noso nanie isima ata Anahatana nanie irime ne mansiau nea,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por causa do reino de Deus,
30 mka tau wain iamahaiki mai tuniai reini isupu panesi arihoni sae waron iarihonre rei. Na sani imatai nea, mka iamahaiki honu ikata Anahatana rotu-tu ria supan.”
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, a vida eterna.
31 Yesus ioi ne mampusua hutusa rahana ua na sio ruao man oyo iasau osiso. Iahata, “Nanie ieuta roe kota Yerusalem. Mka pusire waron Anahatana ne sio mamsima runa ne maunauna okanu rerihoni Au Tumata Reini Anahatana Ihitiku, mka pusire raeu roe rei.
31 Tomando consigo os doze, disse-lhes Jesus: Eis que subimos para Jerusalém, e vai cumprir-se ali tudo quanto está escrito por intermédio dos profetas, no tocante ao Filho do Homem;
32 Sio Yahudiu mka oruiku osi sio wason sio Yahudiu tewa na oaumaniku, okumateneku, na ohutoku.
32 pois será ele entregue aos gentios, escarnecido, ultrajado e cuspido;
33 Osapuku tau awane unie oyo ohunuku. Ne nene poua san rei, uamahaiku honu.”
33 e, depois de o açoitarem, tirar-lhe-ão a vida; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Ne, ne mampusua oanei sae wani Yesus iasaui osiso rei tewa. Areimo tau Anahatana iunaso na pene oaneiki.
34 Eles, porém, nada compreenderam acerca destas coisas; e o sentido destas palavras era-lhes encoberto, de sorte que não percebiam o que ele dizia.
35 Yesus sio wason haineke ohokaso pani kota Yeriko. Pan rei mo, ia mata putie isa waimo iruei noi arena nusue. Waimo iruei iai-iainisi ai totue.
35 Aconteceu que, ao aproximar-se ele de Jericó, estava um cego assentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Ia mata putie rei iatinu sio hutue oniku, reiso iasei iahata, “Sae rei?”
36 E, ouvindo o tropel da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Sio oasau osiki ata, “Yesus, ia kota Nasaret rei, wain inikui.”
37 Anunciaram-lhe que passava Jesus, o Nazareno.
38 Ia mata putie rei iatinu san rei oyo iakapona. Iahata, “Yesus, aia Daud upui, anom runaku.”
38 Então, ele clamou: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Sio wasoni pani uae oakapuku tanui. Oahata, “Amaturua!” Ne ia rei iakapona sui osa sirinia. Iahata, “Daud upui, anom runaku.”
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse; ele, porém, cada vez gritava mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Yesus iatinu san rei, oyo iaraoo. Iahata, “Orori ia mata putie rei mai tanuku.”
40 Então, parou Jesus e mandou que lho trouxessem. E, tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Anina nanie una sae osia?”
41 Que queres que eu te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu torne a ver.
42 Yesus iahata, “Anoo mosa! Aparisaa tanuku, reiso wani usuisenea.”
42 Então, Jesus lhe disse: Recupera a tua vista; a tua fé te salvou.
43 Sira tau ia mata putie rei inoo mosa. Ieu ipusu Yesus iainaa runa Anahatana. Iahata, “Upuku Anahatana. Uainisi iake arihonia. Unoo mosa nea.”
43 Imediatamente, tornou a ver e seguia-o glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.