João 11

Anahatana ne Anamanaya tau Sou Naunue (NXL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 — ausente —
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Reiso ne hotau ua rei oaisosi ia isa ieu isima osi Yesus rerihoni Lasarus. Hoka poe, iasau osi Yesus ata, “Upu, ia wain anom runai nai osa rei waipo ikupui.”
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Yesus iatinu san rei, oyo iasau ata, “Kupue reimo, mka rehunui tewa. Ne, kupue reimo, mka reuna mansia onoo Anahatana ne kawasa wani mainae nai osa na mansiau oamuira Au, Anahatana Anai.”
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Yesus anoi runa Maria, Marta, na Lasarus.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Ne iatinu ata Lasarus ikupui, oyo iruei noi rei onona ua asi.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Iruei onona ua pusi, samatoro iasau osi ami, ne mampusua. Iahata, “Mai na inunta poe otoe Yudea honu.”
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Atinu san rei ahata, “Ano Matuhetene. Mato-mato rei man sio ona Yahudiu poe rei nanie oraua tau hatu. Reiso nanie anunia poe rei honu tau sae?”
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Ne Yesus nanie iasau ata sani sae isa remunai, areimo pusu Amai ne maue. Reiso iahata, “Ranie hatae osa, ranie resita yam hutusa rahana ua. Reiso sani ieu tau ranie mo, mka iamasiru tewa tau inoo mosa arena.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Ne ia seia ieu tau pumono mo, mka iamasiru tau manahane tewa, reiso inoo mosa arena tewa.”
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Yesus iasau honu ata, “Re neta Lasarus mo, waipo inekei. Ne nanie ueu poe uhanui.”
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Oyo ami, ne mampusua asau ata, “Upu, munata waipo inekei mo, mka ne kupue rei iake, tea!”
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Yesus waimo iasau reimo, rerihoni Lasarus waipo panokoi nea. Ne ami ata kani Lasarus mo, waipo inekei man.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Reiso Yesus iasau iau-iauhun osima tewa. Iahata, “Lasarus mo, panokoi nea.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Panokoi tu-tuku tewa mo, tau omi mo iake. Tea mo, mka omi oparisaa tau Au ia-ia honu. Mai, na ieuta poe inooi.”
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Yesus ne mampusue isa wain nanai Tomas. Sio oiki tau Ia Iki Alaleka. Iahata, “Munata san reimo, mai na pusita ieu ikatai. Na pusita imatata ikatai oi.”
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Yesus na ami, ne mampusua, ahokama poe nia Betania, samatoro anei ata Lasarus mo, sio atasiniki pan kupuro anoe onona ate nea.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Nia Betania mo, kilou tonu san rei arihon kota Yerusalem man.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Reiso, sio Yahudiu panesi on roe rei ohoka nanie ouna kuru Maria na Marta anoo tau no hota panokoi nea.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Taa Marta iatinu ata Yesus waimo haineke nea, oyo ieu inapai na isupui. Ne Maria mo, iru-ruei pan numa anoe man.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Marta iasau osi Yesus ata, “Upu, sinana tutua, hotaku panokoi tewa.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ne au iae uanei ata sae wan ainisiki arihon Anahatana mo, mka iruiki osia rei sirinia.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Yesus iahata, “Marta. Hotam mo, mka iamahaiki honu.”
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Marta iahata, “Ama, au iae uanei ata hotaku Lasarus mka iamahaiki honu tau Anahatana iuna sio matana oamahaiso honu tau tuniai reini repena.”
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Yesus iahata, “Au sahoro una mansia oamahaiso honu na Au sahoro unaso oamahaiso okata Anahatana rotu-tu ria supan. Sio wason oparisaa tau Au, masike omataso nea iae, mka oamahaiso honu.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Na sio pusiso wason oamahaiso asi na oparisaa tau Au, sio mo, mka omataso rotu-tu ria supan tewa. Ano parisaa tau sae wani uasaui osia reini te tewa?”
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Iahata, “E-e Upu. Uparisaa tanua, Upu. Uparisaa ata Ano mo, Ia Aia wain Anahatana Ihitiki na Iapuheu Mansiau. Ano mo, Anahatana Anai wain itotoe runai na ihokai mai tuniai reini.”
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Oyo Marta inuniki poe ne numa nanie ioi Maria. Ne sio panesi wasupo numa anoe reiso iarahuhu osiki. Iahata, “Maria. Ia Ona Matuhetene wain ihokai nea. Wain iasei nnaya.”
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Maria iatinu san rei, oyo ihitio ieui sisaa na isupu Yesus.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Tau rei mo, Yesus inusu niane tewasi. Waimo naniai sinasi wan Marta isupui rei asi.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Tau reimo sio Yahudiu wasumo Maria ne numa anoe ouna kuru anoi. Onoo Maria ihitio ieu ihokai sisaa reiso oeu pusui. Sio rei oeu pusui tau oata kani Maria nanie ieui irani ria Lasarus ne kupuro.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Taa Maria ihoka inoo Yesus, oyo irike tune mai Yesus uai anoe. Oyo iahata, “Upu. Sinana tutua mo, hotaku panokoi tewa.”
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Yesus inoo Maria na sio Yahudiu rei oran oapunokoso, iahana anoi wakihi pusiki nai osa.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Oyo iasei, “Oeu oatasiniki sui supa?”
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Matai waena.
35 Jesus chorou.
36 Oyo sio Yahudiu umau wason noi rei oasau ata, “Masi onoo. Anoi runa Lasarus nai osa.”
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Ne sio umau honu oasau ata, “Ia onate reini sahoro ia wain isuisene ia mata putie rei, tea! Reiso nanie itapi Lasarus panokoi tau sae?”
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Yesus anoi wakihi pusiki nai osa na Lasarus ne hotau uaso honu oyo ieui ria hatu nohue wan oatasini Lasarus rei. Hatu nohue rei mo, onete nene mitanunue tau hatu onate isa.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Hoka ria, oyo iasau ata, “Nea hatu rei.”
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Yesus iahata, “Anom repeka runa sae wan uasaui osia rei tewa? Munata aparisaa tanuku mo, mka anoo Anahatana ne kawasa rei.”
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Onea hatu wan renete hatu nohue nene mitanunue rei. Oyo Yesus inoo na roe nante iahata, “Ama! Uainisi iake arihonia tau atinu tau we mainisie.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Uanei ata Ano mo, atinuku sui osa. Ne, uasau san reini na sio wason ooso mai rei oparisaa ata Ano ruam sahoro aisosiku mai tuniai reini.”
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Iainisi pusi oyo, iakapona nioi mainae ata, “Lasarus! Ahokaya!”
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Sira tau Lasarus wain imatai nea rei ihokai rei sirinia. Hanai ain rakanihoo tau nipae wan opai tanui rei asi. Nipae iae rehehe unui asi oi. Oyo Yesus iaisosiso ata, “Nosu nipaya waron rakanihoo ne patane rei na ieu iake.”
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Sio Yahudiu panesi wason ohokaso poe Maria onoo Yesus iuna Lasarus iamahaiki honu, reiso oparisaa tanui.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Ne, sio umau oeu osima runa sae wan Yesus iunai rei osi sio onata arihon akama Yahudi.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Reiso, sio imam no sio mainaya na sio onata arihon akama Yahudi oamanou sio siniriu oyo oasau ata, “Nanie iuna sae? Wain iuna sima-simana panesi.
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Sani itapiki iuna san rei sui osa mo, mka sio pusiso oparisaa tanui. Oyo sio tantara Romau mka ohoka okohu ita re numa mainisie na ita Yahudiu pusita.”
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Ia isa arihon sio wason oamanouso roe rei wain nanai Kayapas. Ia mo, iuna sio imam no ia mainae tau musum rei. Iasau osiso ata, “Oarirunemo nai osa!
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Oanei tewa ata nene iake mo, sana osa imatai ikati mansia pusiki. Pene tu-tu ita Yahudiu imata pusita noso ia osa.”
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Kayapas iasau ata ia osa kahurae imatai ikati sio panesi arihon ia ruai anoi tewa. Iasau san rei tau ia mo, sio imam no ia mainae tau musum rei. Ne, ianei tewa ata waimo isima runa Anahatana ne anamanae ata Yesus mo, mka imatai ikati sio Yahudiu.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Yesus panokoi ikati sio Yahudiu man tewa. Ne, panokoi ikati Anahatana ne mansiau wason owena-wenaso mai tuniai rein. Na iamanou pusiso tau osa.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Reiso tau rei, sio siniriu oapamata sou nanie ohunu Yesus.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Reiso Yesus ieu ria nau sui sio Yahudiu tewa nea. Ieu iau-iauhuniki man. Ieu arihon kota Yerusalem ikata ami ne mampusua na pan niane isa wan nanae Epraim. Niane rei wapan haineke otoe huie isa, oyo aruema pan rei.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Haineke ami Yahudiu ma karisaa anori rapeka na Anahatana ihoka ma upu momou arihon otoe Mesir nea. Sio panesi arihon niana-niana ohokaso naone roe Yerusalem. Ohokaso naone na oseka tau ruao arihon no rosa repusu ami Yahudiu ma monne, na reeu mai karisaa mainae reimo, opusui iake nea.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 — ausente —
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 — ausente —
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.