João 11

Anahatana ne Anamanaya tau Sou Naunue (NXL) vs BKJ

Sair da comparação
1 — ausente —
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Reiso ne hotau ua rei oaisosi ia isa ieu isima osi Yesus rerihoni Lasarus. Hoka poe, iasau osi Yesus ata, “Upu, ia wain anom runai nai osa rei waipo ikupui.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Yesus iatinu san rei, oyo iasau ata, “Kupue reimo, mka rehunui tewa. Ne, kupue reimo, mka reuna mansia onoo Anahatana ne kawasa wani mainae nai osa na mansiau oamuira Au, Anahatana Anai.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesus anoi runa Maria, Marta, na Lasarus.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ne iatinu ata Lasarus ikupui, oyo iruei noi rei onona ua asi.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Iruei onona ua pusi, samatoro iasau osi ami, ne mampusua. Iahata, “Mai na inunta poe otoe Yudea honu.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Atinu san rei ahata, “Ano Matuhetene. Mato-mato rei man sio ona Yahudiu poe rei nanie oraua tau hatu. Reiso nanie anunia poe rei honu tau sae?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Ne Yesus nanie iasau ata sani sae isa remunai, areimo pusu Amai ne maue. Reiso iahata, “Ranie hatae osa, ranie resita yam hutusa rahana ua. Reiso sani ieu tau ranie mo, mka iamasiru tewa tau inoo mosa arena.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Ne ia seia ieu tau pumono mo, mka iamasiru tau manahane tewa, reiso inoo mosa arena tewa.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesus iasau honu ata, “Re neta Lasarus mo, waipo inekei. Ne nanie ueu poe uhanui.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Oyo ami, ne mampusua asau ata, “Upu, munata waipo inekei mo, mka ne kupue rei iake, tea!”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Yesus waimo iasau reimo, rerihoni Lasarus waipo panokoi nea. Ne ami ata kani Lasarus mo, waipo inekei man.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Reiso Yesus iasau iau-iauhun osima tewa. Iahata, “Lasarus mo, panokoi nea.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Panokoi tu-tuku tewa mo, tau omi mo iake. Tea mo, mka omi oparisaa tau Au ia-ia honu. Mai, na ieuta poe inooi.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Yesus ne mampusue isa wain nanai Tomas. Sio oiki tau Ia Iki Alaleka. Iahata, “Munata san reimo, mai na pusita ieu ikatai. Na pusita imatata ikatai oi.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Yesus na ami, ne mampusua, ahokama poe nia Betania, samatoro anei ata Lasarus mo, sio atasiniki pan kupuro anoe onona ate nea.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Nia Betania mo, kilou tonu san rei arihon kota Yerusalem man.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Reiso, sio Yahudiu panesi on roe rei ohoka nanie ouna kuru Maria na Marta anoo tau no hota panokoi nea.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Taa Marta iatinu ata Yesus waimo haineke nea, oyo ieu inapai na isupui. Ne Maria mo, iru-ruei pan numa anoe man.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Marta iasau osi Yesus ata, “Upu, sinana tutua, hotaku panokoi tewa.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Ne au iae uanei ata sae wan ainisiki arihon Anahatana mo, mka iruiki osia rei sirinia.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Yesus iahata, “Marta. Hotam mo, mka iamahaiki honu.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Marta iahata, “Ama, au iae uanei ata hotaku Lasarus mka iamahaiki honu tau Anahatana iuna sio matana oamahaiso honu tau tuniai reini repena.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Yesus iahata, “Au sahoro una mansia oamahaiso honu na Au sahoro unaso oamahaiso okata Anahatana rotu-tu ria supan. Sio wason oparisaa tau Au, masike omataso nea iae, mka oamahaiso honu.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Na sio pusiso wason oamahaiso asi na oparisaa tau Au, sio mo, mka omataso rotu-tu ria supan tewa. Ano parisaa tau sae wani uasaui osia reini te tewa?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Iahata, “E-e Upu. Uparisaa tanua, Upu. Uparisaa ata Ano mo, Ia Aia wain Anahatana Ihitiki na Iapuheu Mansiau. Ano mo, Anahatana Anai wain itotoe runai na ihokai mai tuniai reini.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Oyo Marta inuniki poe ne numa nanie ioi Maria. Ne sio panesi wasupo numa anoe reiso iarahuhu osiki. Iahata, “Maria. Ia Ona Matuhetene wain ihokai nea. Wain iasei nnaya.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Maria iatinu san rei, oyo ihitio ieui sisaa na isupu Yesus.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Tau rei mo, Yesus inusu niane tewasi. Waimo naniai sinasi wan Marta isupui rei asi.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Tau reimo sio Yahudiu wasumo Maria ne numa anoe ouna kuru anoi. Onoo Maria ihitio ieu ihokai sisaa reiso oeu pusui. Sio rei oeu pusui tau oata kani Maria nanie ieui irani ria Lasarus ne kupuro.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Taa Maria ihoka inoo Yesus, oyo irike tune mai Yesus uai anoe. Oyo iahata, “Upu. Sinana tutua mo, hotaku panokoi tewa.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yesus inoo Maria na sio Yahudiu rei oran oapunokoso, iahana anoi wakihi pusiki nai osa.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Oyo iasei, “Oeu oatasiniki sui supa?”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Matai waena.
35 Jesus chorou.
36 Oyo sio Yahudiu umau wason noi rei oasau ata, “Masi onoo. Anoi runa Lasarus nai osa.”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Ne sio umau honu oasau ata, “Ia onate reini sahoro ia wain isuisene ia mata putie rei, tea! Reiso nanie itapi Lasarus panokoi tau sae?”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Yesus anoi wakihi pusiki nai osa na Lasarus ne hotau uaso honu oyo ieui ria hatu nohue wan oatasini Lasarus rei. Hatu nohue rei mo, onete nene mitanunue tau hatu onate isa.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Hoka ria, oyo iasau ata, “Nea hatu rei.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Yesus iahata, “Anom repeka runa sae wan uasaui osia rei tewa? Munata aparisaa tanuku mo, mka anoo Anahatana ne kawasa rei.”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Onea hatu wan renete hatu nohue nene mitanunue rei. Oyo Yesus inoo na roe nante iahata, “Ama! Uainisi iake arihonia tau atinu tau we mainisie.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Uanei ata Ano mo, atinuku sui osa. Ne, uasau san reini na sio wason ooso mai rei oparisaa ata Ano ruam sahoro aisosiku mai tuniai reini.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Iainisi pusi oyo, iakapona nioi mainae ata, “Lasarus! Ahokaya!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Sira tau Lasarus wain imatai nea rei ihokai rei sirinia. Hanai ain rakanihoo tau nipae wan opai tanui rei asi. Nipae iae rehehe unui asi oi. Oyo Yesus iaisosiso ata, “Nosu nipaya waron rakanihoo ne patane rei na ieu iake.”
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Sio Yahudiu panesi wason ohokaso poe Maria onoo Yesus iuna Lasarus iamahaiki honu, reiso oparisaa tanui.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Ne, sio umau oeu osima runa sae wan Yesus iunai rei osi sio onata arihon akama Yahudi.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Reiso, sio imam no sio mainaya na sio onata arihon akama Yahudi oamanou sio siniriu oyo oasau ata, “Nanie iuna sae? Wain iuna sima-simana panesi.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Sani itapiki iuna san rei sui osa mo, mka sio pusiso oparisaa tanui. Oyo sio tantara Romau mka ohoka okohu ita re numa mainisie na ita Yahudiu pusita.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Ia isa arihon sio wason oamanouso roe rei wain nanai Kayapas. Ia mo, iuna sio imam no ia mainae tau musum rei. Iasau osiso ata, “Oarirunemo nai osa!
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 Oanei tewa ata nene iake mo, sana osa imatai ikati mansia pusiki. Pene tu-tu ita Yahudiu imata pusita noso ia osa.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Kayapas iasau ata ia osa kahurae imatai ikati sio panesi arihon ia ruai anoi tewa. Iasau san rei tau ia mo, sio imam no ia mainae tau musum rei. Ne, ianei tewa ata waimo isima runa Anahatana ne anamanae ata Yesus mo, mka imatai ikati sio Yahudiu.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Yesus panokoi ikati sio Yahudiu man tewa. Ne, panokoi ikati Anahatana ne mansiau wason owena-wenaso mai tuniai rein. Na iamanou pusiso tau osa.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Reiso tau rei, sio siniriu oapamata sou nanie ohunu Yesus.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Reiso Yesus ieu ria nau sui sio Yahudiu tewa nea. Ieu iau-iauhuniki man. Ieu arihon kota Yerusalem ikata ami ne mampusua na pan niane isa wan nanae Epraim. Niane rei wapan haineke otoe huie isa, oyo aruema pan rei.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Haineke ami Yahudiu ma karisaa anori rapeka na Anahatana ihoka ma upu momou arihon otoe Mesir nea. Sio panesi arihon niana-niana ohokaso naone roe Yerusalem. Ohokaso naone na oseka tau ruao arihon no rosa repusu ami Yahudiu ma monne, na reeu mai karisaa mainae reimo, opusui iake nea.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 — ausente —
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 — ausente —
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.