João 11
Anahatana ne Anamanaya tau Sou Naunue (NXL) vs NVI
1 — ausente —
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 — ausente —
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Reiso ne hotau ua rei oaisosi ia isa ieu isima osi Yesus rerihoni Lasarus. Hoka poe, iasau osi Yesus ata, “Upu, ia wain anom runai nai osa rei waipo ikupui.”
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Yesus iatinu san rei, oyo iasau ata, “Kupue reimo, mka rehunui tewa. Ne, kupue reimo, mka reuna mansia onoo Anahatana ne kawasa wani mainae nai osa na mansiau oamuira Au, Anahatana Anai.”
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Yesus anoi runa Maria, Marta, na Lasarus.
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 Ne iatinu ata Lasarus ikupui, oyo iruei noi rei onona ua asi.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Iruei onona ua pusi, samatoro iasau osi ami, ne mampusua. Iahata, “Mai na inunta poe otoe Yudea honu.”
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Atinu san rei ahata, “Ano Matuhetene. Mato-mato rei man sio ona Yahudiu poe rei nanie oraua tau hatu. Reiso nanie anunia poe rei honu tau sae?”
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Ne Yesus nanie iasau ata sani sae isa remunai, areimo pusu Amai ne maue. Reiso iahata, “Ranie hatae osa, ranie resita yam hutusa rahana ua. Reiso sani ieu tau ranie mo, mka iamasiru tewa tau inoo mosa arena.
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Ne ia seia ieu tau pumono mo, mka iamasiru tau manahane tewa, reiso inoo mosa arena tewa.”
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Yesus iasau honu ata, “Re neta Lasarus mo, waipo inekei. Ne nanie ueu poe uhanui.”
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Oyo ami, ne mampusua asau ata, “Upu, munata waipo inekei mo, mka ne kupue rei iake, tea!”
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 Yesus waimo iasau reimo, rerihoni Lasarus waipo panokoi nea. Ne ami ata kani Lasarus mo, waipo inekei man.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Reiso Yesus iasau iau-iauhun osima tewa. Iahata, “Lasarus mo, panokoi nea.
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Panokoi tu-tuku tewa mo, tau omi mo iake. Tea mo, mka omi oparisaa tau Au ia-ia honu. Mai, na ieuta poe inooi.”
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Yesus ne mampusue isa wain nanai Tomas. Sio oiki tau Ia Iki Alaleka. Iahata, “Munata san reimo, mai na pusita ieu ikatai. Na pusita imatata ikatai oi.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Yesus na ami, ne mampusua, ahokama poe nia Betania, samatoro anei ata Lasarus mo, sio atasiniki pan kupuro anoe onona ate nea.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Nia Betania mo, kilou tonu san rei arihon kota Yerusalem man.
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Reiso, sio Yahudiu panesi on roe rei ohoka nanie ouna kuru Maria na Marta anoo tau no hota panokoi nea.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Taa Marta iatinu ata Yesus waimo haineke nea, oyo ieu inapai na isupui. Ne Maria mo, iru-ruei pan numa anoe man.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Marta iasau osi Yesus ata, “Upu, sinana tutua, hotaku panokoi tewa.
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Ne au iae uanei ata sae wan ainisiki arihon Anahatana mo, mka iruiki osia rei sirinia.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Yesus iahata, “Marta. Hotam mo, mka iamahaiki honu.”
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Marta iahata, “Ama, au iae uanei ata hotaku Lasarus mka iamahaiki honu tau Anahatana iuna sio matana oamahaiso honu tau tuniai reini repena.”
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Yesus iahata, “Au sahoro una mansia oamahaiso honu na Au sahoro unaso oamahaiso okata Anahatana rotu-tu ria supan. Sio wason oparisaa tau Au, masike omataso nea iae, mka oamahaiso honu.
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Na sio pusiso wason oamahaiso asi na oparisaa tau Au, sio mo, mka omataso rotu-tu ria supan tewa. Ano parisaa tau sae wani uasaui osia reini te tewa?”
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Iahata, “E-e Upu. Uparisaa tanua, Upu. Uparisaa ata Ano mo, Ia Aia wain Anahatana Ihitiki na Iapuheu Mansiau. Ano mo, Anahatana Anai wain itotoe runai na ihokai mai tuniai reini.”
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Oyo Marta inuniki poe ne numa nanie ioi Maria. Ne sio panesi wasupo numa anoe reiso iarahuhu osiki. Iahata, “Maria. Ia Ona Matuhetene wain ihokai nea. Wain iasei nnaya.”
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Maria iatinu san rei, oyo ihitio ieui sisaa na isupu Yesus.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 Tau rei mo, Yesus inusu niane tewasi. Waimo naniai sinasi wan Marta isupui rei asi.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Tau reimo sio Yahudiu wasumo Maria ne numa anoe ouna kuru anoi. Onoo Maria ihitio ieu ihokai sisaa reiso oeu pusui. Sio rei oeu pusui tau oata kani Maria nanie ieui irani ria Lasarus ne kupuro.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Taa Maria ihoka inoo Yesus, oyo irike tune mai Yesus uai anoe. Oyo iahata, “Upu. Sinana tutua mo, hotaku panokoi tewa.”
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Yesus inoo Maria na sio Yahudiu rei oran oapunokoso, iahana anoi wakihi pusiki nai osa.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 Oyo iasei, “Oeu oatasiniki sui supa?”
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Matai waena.
35 Jesus chorou.
36 Oyo sio Yahudiu umau wason noi rei oasau ata, “Masi onoo. Anoi runa Lasarus nai osa.”
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Ne sio umau honu oasau ata, “Ia onate reini sahoro ia wain isuisene ia mata putie rei, tea! Reiso nanie itapi Lasarus panokoi tau sae?”
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Yesus anoi wakihi pusiki nai osa na Lasarus ne hotau uaso honu oyo ieui ria hatu nohue wan oatasini Lasarus rei. Hatu nohue rei mo, onete nene mitanunue tau hatu onate isa.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Hoka ria, oyo iasau ata, “Nea hatu rei.”
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Yesus iahata, “Anom repeka runa sae wan uasaui osia rei tewa? Munata aparisaa tanuku mo, mka anoo Anahatana ne kawasa rei.”
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Onea hatu wan renete hatu nohue nene mitanunue rei. Oyo Yesus inoo na roe nante iahata, “Ama! Uainisi iake arihonia tau atinu tau we mainisie.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Uanei ata Ano mo, atinuku sui osa. Ne, uasau san reini na sio wason ooso mai rei oparisaa ata Ano ruam sahoro aisosiku mai tuniai reini.”
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Iainisi pusi oyo, iakapona nioi mainae ata, “Lasarus! Ahokaya!”
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Sira tau Lasarus wain imatai nea rei ihokai rei sirinia. Hanai ain rakanihoo tau nipae wan opai tanui rei asi. Nipae iae rehehe unui asi oi. Oyo Yesus iaisosiso ata, “Nosu nipaya waron rakanihoo ne patane rei na ieu iake.”
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Sio Yahudiu panesi wason ohokaso poe Maria onoo Yesus iuna Lasarus iamahaiki honu, reiso oparisaa tanui.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Ne, sio umau oeu osima runa sae wan Yesus iunai rei osi sio onata arihon akama Yahudi.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Reiso, sio imam no sio mainaya na sio onata arihon akama Yahudi oamanou sio siniriu oyo oasau ata, “Nanie iuna sae? Wain iuna sima-simana panesi.
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Sani itapiki iuna san rei sui osa mo, mka sio pusiso oparisaa tanui. Oyo sio tantara Romau mka ohoka okohu ita re numa mainisie na ita Yahudiu pusita.”
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Ia isa arihon sio wason oamanouso roe rei wain nanai Kayapas. Ia mo, iuna sio imam no ia mainae tau musum rei. Iasau osiso ata, “Oarirunemo nai osa!
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Oanei tewa ata nene iake mo, sana osa imatai ikati mansia pusiki. Pene tu-tu ita Yahudiu imata pusita noso ia osa.”
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Kayapas iasau ata ia osa kahurae imatai ikati sio panesi arihon ia ruai anoi tewa. Iasau san rei tau ia mo, sio imam no ia mainae tau musum rei. Ne, ianei tewa ata waimo isima runa Anahatana ne anamanae ata Yesus mo, mka imatai ikati sio Yahudiu.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Yesus panokoi ikati sio Yahudiu man tewa. Ne, panokoi ikati Anahatana ne mansiau wason owena-wenaso mai tuniai rein. Na iamanou pusiso tau osa.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Reiso tau rei, sio siniriu oapamata sou nanie ohunu Yesus.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Reiso Yesus ieu ria nau sui sio Yahudiu tewa nea. Ieu iau-iauhuniki man. Ieu arihon kota Yerusalem ikata ami ne mampusua na pan niane isa wan nanae Epraim. Niane rei wapan haineke otoe huie isa, oyo aruema pan rei.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Haineke ami Yahudiu ma karisaa anori rapeka na Anahatana ihoka ma upu momou arihon otoe Mesir nea. Sio panesi arihon niana-niana ohokaso naone roe Yerusalem. Ohokaso naone na oseka tau ruao arihon no rosa repusu ami Yahudiu ma monne, na reeu mai karisaa mainae reimo, opusui iake nea.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 — ausente —
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 — ausente —
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.