Gênesis 50
Anahatana ne Anamanaya tau Sou Naunue (NXL) vs ARA
1 Imatai oyo Yusup ipesi ruai iatipuni amai irani imuki amai uai anoe.
1 Então, José se lançou sobre o rosto de seu pai, e chorou sobre ele, e o beijou.
2 Irani pusi oyo iaisosi sio wason oasamau sio matana tau upati wani ereuna sio okopu tewa. Reiso iaisosiso ouna osi amai.
2 Ordenou José a seus servos, aos que eram médicos, que embalsamassem a seu pai; e os médicos embalsamaram a Israel,
3 Osaka ososa-sosa sio matana tau upati rei rotu-tu onona hutu ate reiso sio ososa-sosa Yakup ne patane rotu-tu onona hutu ate. Sio Mesir orani anoo rapunoko Yakup rotu-tu onona hutu itu.
3 gastando nisso quarenta dias, pois assim se cumprem os dias do embalsamamento; e os egípcios o choraram setenta dias.
4 Sio anoo rapunoko Yakup pusi oyo Yusup iasau osi ia ona aia ne makahaia, iahata, “Oasau na we anamanae reini osi re ia ona aia,
4 Passados os dias de o chorarem, falou José à casa de Faraó: Se agora achei mercê perante vós, rogo-vos que faleis aos ouvidos de Faraó, dizendo:
5 oahata, ‘Tau amaku nanie haineke imatai rei, iaunutu hako osiku. Iahata, “Munata umataku mo, saka oaunutuku pan hatu nohue wani ukaniki matane nea. Hatu nohue rei wapan otoe Kanaan.” Reiso tapiku na uaunutu amaku ee. Uaunutu amaku pusi samatoro on pan ununiku mai.’”
5 Meu pai me fez jurar, declarando: Eis que eu morro; no meu sepulcro que abri para mim na terra de Canaã, ali me sepultarás. Agora, pois, desejo subir e sepultar meu pai, depois voltarei.
6 Osima osi ia ona aia oyo iahata, “Iake. Eu na aunutu amam sani ne hako osia rei.”
6 Respondeu Faraó: Sobe e sepulta o teu pai como ele te fez jurar.
7 Reiso Yusup ieu iaunutu amai. Ieu ikata sio panesi. Ikata ia ona aia ne makahaia, sio onata tau ne numa, runa sio onata tau otoe Mesir.
7 José subiu para sepultar o seu pai; e subiram com ele todos os oficiais de Faraó, os principais da sua casa e todos os principais da terra do Egito,
8 Sio wason orueso okata Yusup, runa nea kakau na wanin, runa sio wason orueso mai amai ne numa oeu okatai oi. Hasae sio wason orueso mo, sio ikina runa no makapanau oarihonire mai otoe Gosyen.
8 como também toda a casa de José, e seus irmãos, e a casa de seu pai; somente deixaram na terra de Gósen as crianças, e os rebanhos, e o gado.
9 Sio wason osaa kareta wani naitanane ereroriki iae oeu oi. Reiso sio panesi oeu.
9 E subiram também com ele tanto carros como cavaleiros; e o cortejo foi grandíssimo.
10 Taa ohokaso pan otoe wani opapa gandum. (Manei, nooi sani ana.) Otoe rei nanae Goren-Haatad, pan Wae Yordan on pan hae. Ohoka pan oyo anoo rapunoko ruao reiso orani nio mainaya. Reiso Yusup ipusu monne iatamisi amai rotu-tu onona itu.
10 Chegando eles, pois, à eira de Atade, que está além do Jordão, fizeram ali grande e intensa lamentação; e José pranteou seu pai durante sete dias.
11 Taa sio poe otoe Kanaan onoo ata anoo rapunoko ruao pan Goren-Haatad oyo oahata, “Kasiane! Sio Mesir rei opusu no monne oatamisi ia matane rei anoo runai mainae.” Reiso ohete otoe rei tau Abel-Misraim. Nene nohue “Sio Mesir anoo rapunokoi”.
11 Tendo visto os moradores da terra, os cananeus, o luto na eira de Atade, disseram: Grande pranto é este dos egípcios. E por isso se chamou aquele lugar de Abel-Mizraim, que está além do Jordão.
12 Reiso Yakup ne hehuka ouna sae wani iasau osiso rei.
12 Fizeram-lhe seus filhos como lhes havia ordenado:
13 Orori ia matane rei poe otoe Kanaan na oaunutui pan hatu nohue pan nia Makhpela wani Abraham ihane arihoni Efron ia Het rei nanie iaunutu sio matana pan anoe. Hatu nohue rei wapan nia Mamre on pan hae.
13 levaram-no para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna do campo de Macpela, que Abraão comprara com o campo, por posse de sepultura, a Efrom, o heteu, fronteiro a Manre.
14 Taa iaunutu amai pan hatu nohue pusi oyo inuniki na poe Mesir ikata nea kakau, wanin, runa sio wason okatai suru pan oaunutu amai rei.
14 Depois disso, voltou José para o Egito, ele, seus irmãos e todos os que com ele subiram a sepultar o seu pai.
15 Taa oaunutu amai pan hatu nohue oyo onunso poe otoe Mesir oyo Yusup nea kakau okaitaui pene rotu-tu ihunuso. Reiso oahata, “Munata Yusup anoi repeka runa wani naone iaheniki rei, mka ihunuta. Reiso sapani na ita?”
15 Vendo os irmãos de José que seu pai já era morto, disseram: É o caso de José nos perseguir e nos retribuir certamente o mal todo que lhe fizemos.
16 Anoo rapeka runa no masana rei oyo oaisosi ia isa poe iasau na no anamanae reini poe osi noa wani. “Tau amari imatai tewasi
16 Portanto, mandaram dizer a José: Teu pai ordenou, antes da sua morte, dizendo:
17 iasau osima ata nanie ami asau osia san rei, ‘Uainisi arihonia na pene apasana mea kakau tau no masana wani naone ounai tanua rei.’ Reiso ami ainisi arihonia na pene apasanama tau mani masana wani naone aunai tanua. Ami aanori runa Anahatana wain amari iainisi iainaa runai.”
17 Assim direis a José: Perdoa, pois, a transgressão de teus irmãos e o seu pecado, porque te fizeram mal; agora, pois, te rogamos que perdoes a transgressão dos servos do Deus de teu pai. José chorou enquanto lhe falavam.
18 Oyo nea kakau ruao ohokaso mai tanui. Ohokaso mai ohahue mai tanui. Oahata, “Ami auna maniane tanua.”
18 Depois, vieram também seus irmãos, prostraram-se diante dele e disseram: Eis-nos aqui por teus servos.
19 Ne Yusup iahata, “Pene okaitauku. Tau au mo, ukati Anahatana?
19 Respondeu-lhes José: Não temais; acaso, estou eu em lugar de Deus?
20 Ruamo oapamata sou nanie ouna kahatene tanuku ne Anahatana ikati kahatene rei tau iake na wani naone rei nooi sani kahatene ereuna iake nea. Anahatana iapuheu sio panesi wason naone omata muaine. Reiso oamahaiso.
20 Vós, na verdade, intentastes o mal contra mim; porém Deus o tornou em bem, para fazer, como vedes agora, que se conserve muita gente em vida.
21 Pene anomo rauponu. Mka urui muaina osimo runa mo hehuka.”
21 Não temais, pois; eu vos sustentarei a vós outros e a vossos filhos. Assim, os consolou e lhes falou ao coração.
22 Reiso Yusup iruei poe Mesir runa nea kakau, wanin, runa nea enau pusiso. Iamahaiki rotu-tu ne musum utun hutusa.
22 José habitou no Egito, ele e a casa de seu pai; e viveu cento e dez anos.
23 Inoo nea momou, nea upu arihoni Efraim. Inahi Makhir ne hehuka. Sio reimo, sio Manasye nea momou. Inahiso, areimo sio no monne nanie inooso sani ruai ne hehuka.
23 Viu José os filhos de Efraim até à terceira geração; também os filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais José tomou sobre seus joelhos.
24 Yusup iasau osi nea kakau runa wanin san rei, “Au nanie haineke umataku nea. Ne Anahatana mka isakamo na ihokamo arihoni otoe reini na onunimo pan otoe wani itotoe nanie iruiki osi Abraham, Isak, runa Yakup noa upu noa momou.”
24 Disse José a seus irmãos: Eu morro; porém Deus certamente vos visitará e vos fará subir desta terra para a terra que jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Oyo Yusup ioi nea enau pusiso na ohokaso mai tanui na nanie iaunutu hako osiso. Iahata, “Mka Anahatana ihokamo arihoni otoe reini mo saka orori we patane arihoni reini.”
25 José fez jurar os filhos de Israel, dizendo: Certamente Deus vos visitará, e fareis transportar os meus ossos daqui.
26 Taa ianamana pusi san rei oyo imatai poe otoe Mesir. Ne musum utun hutusa. Oaunutu upati ososa-sosai mai ne patane na oaunutui poe peti anoe.
26 Morreu José da idade de cento e dez anos; embalsamaram-no e o puseram num caixão no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.