Gênesis 47

Anahatana ne Anamanaya tau Sou Naunue (NXL) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 — ausente —
1 Então, veio José, e anunciou a Faraó, e disse: Meu pai, e os meus irmãos, e as suas ovelhas, e as suas vacas, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã, e eis que estão na terra de Gósen.
2 — ausente —
2 E tomou uma parte de seus irmãos, a saber, cinco varões, e os pôs diante de Faraó.
3 Ia ona aia iasei tanso, “Omi mo pakarian sae?”
3 Então, disse Faraó a seus irmãos: Qual é o vosso negócio? E eles disseram a Faraó: Teus servos são pastores de ovelhas, tanto nós como nossos pais.
4 Ahokama mai otoe Mesir reini tau pan Kanaan muaina tewa. Ihu titie erehunu pusi monota rotu-tu une-uneu runa rompau rasupu nene muaina tewa nea. Ami ainisi arihonia na aruema pan Gosyen.”
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para peregrinar nesta terra; porque não há pasto para as ovelhas de teus servos, porquanto a fome é grave na terra de Canaã; agora, pois, rogamos-te que teus servos habitem na terra de Gósen.
5 Iahata, “Yusup. Amam runa mea kakau wason rei nea.
5 Então, falou Faraó a José, dizendo: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Aroma pusu ruam otoe sae wani nanie orueso tanui. Rui otoe wani iake mai Mesir reini. Otoe Gosyen iae iake. Runa rui we makapanau osi ia seia wain mka isaka iake.”
6 A terra do Egito está diante da tua face; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen; e, se sabes que entre eles há homens valentes, os porás por maiorais do gado, sobre o que eu tenho.
7 Yusup iatuhete amai osi ia ona aia oi. Oyo Yakup iainisi na Anahatana irui iake osi ia ona aia
7 E trouxe José a Jacó, seu pai, e o pôs diante de Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 samatoro ia ona aia iasei tanui, “Ama. Me musum ina nea?”
8 E Faraó disse a Jacó: Quantos são os dias dos anos de tua vida?
9 Iahata, “Au we musum utun hutu tonu. Ueu uhori suru poe suru pan rotu-tu reini. Au sinsaraku on au honue rotu-tu reini. Ne uhori rotu-tu potuina sani wea upu wea momou tewa.”
9 E Jacó disse a Faraó: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus foram os dias dos anos da minha vida e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Taa san rei Yakup iainisi na Anahatana irui iake osi ia ona aia oyo iauhaai na nanie inuniki.
10 E Jacó abençoou a Faraó e saiu de diante da face de Faraó.
11 Yusup iakahai amai runa nea kakau orueso poe Mesir. Irui otoe rei osi ruao mai haineke Gosyen. Gosyen, tau muie sio oiki tau Ramses. Gosyen, areimo otoe wani iake mai otoe Mesir. Iruiki sani ia ona aia iaisosiki
11 E José fez habitar a seu pai e seus irmãos e deu-lhes possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 oyo Yusup iakapena muaina osi amai, nea kakau, runa nea enau pusiso. Irui muaina pusu sio ina noi numa anoe rei.
12 E José sustentou de pão a seu pai, e a seus irmãos, e a toda a casa de seu pai, segundo as suas famílias.
13 Mai otoe rei muaina tewa nai osa rotu-tu sui supan-supan oai tewa nea. Sio Mesir runa sio Kanaan omakaneaso reiso omankae hunu ruao, reiso okua tewa nea.
13 E não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui grave; de maneira que a terra do Egito e a terra de Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Yusup iamanou kepen pusire waron sio Mesir runa sio Kanaan ohane gandum tanure. (Manei nooi sani ana.) Iamanou kepen rai poe ia ona aia ne numa.
14 Então, José recolheu todo o dinheiro que se achou na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo trigo que compravam; e José trouxe o dinheiro à casa de Faraó.
15 Kepeni poe Mesir runa pan Kanaan pusire osi Yusup nea. Oyo sio Mesir ohokaso mai tanui oahata, “Upu. Masi arui mania muaina umau mai. Pene atapima na amatama ee. Mania kepen pusire nea.”
15 Acabando-se, pois, o dinheiro na terra do Egito e na terra de Canaã, vieram todos os egípcios a José, dizendo: Dá-nos pão; por que morreremos em tua presença? Porquanto o dinheiro nos falta.
16 Iahata, “Munata mo kepen pusire nea, orui mo makapanau na urui muaina osimo.”
16 E José disse: Dai o vosso gado, e eu vo-lo darei por vosso gado, se falta o dinheiro.
17 Oyo orui no makapanau osiki. Oruire osiki oyo irui muaine osiso na ikati no naitanana, no rompau, no une-uneu, no koropou runa no keledaiu waron noore sani naitanane ne ikine. Tau musum rei Yusup irui muaina osiso. Ohane tau no makapanau.
17 Então, trouxeram o seu gado a José; e José deu-lhes pão em troca de cavalos, e das ovelhas, e das vacas, e dos jumentos; e os sustentou de pão aquele ano por todo o seu gado.
18 Tau musum isa honu ohokaso mai tanui ita oasau, “Upu. Ami nanie asau osia ia-ia. Mania kepen pusire nea. Mani makapanau waron osia nea. Mani sae isa tewa nea wani mka arui osia. Hasae mka auna manianeu tanua runa arui mani tuamane osia.
18 E, acabado aquele ano, vieram a ele no segundo ano e disseram-lhe: Não ocultaremos ao meu senhor que o dinheiro é acabado, e meu senhor possui os animais; nenhuma outra coisa nos ficou diante da face de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra.
19 Reiso pene atapima rotu-tu amatama. Pene atapi mani nisiu rotu-tu rakaimeneso. Ananama tau me manianeu. Ahane mani tuamana tau gandum. Ami runa mani tuamane osi ia ona aia. Rui mani gandum runa gandum kania umau na ahurarare noi mani nisiu. Ruire na pene amatama muaine.”
19 Por que morreremos diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e à nossa terra por pão, e nós e a nossa terra seremos servos de Faraó; dá semente para que vivamos e não morramos, e a terra não se desole.
20 Reiso Yusup ihane tuamane pusiki poe Mesir osi ia ona aia. Sio poe Mesir oahen no tuamana pusire osiki tau musum muaina tewa. Omata muaine. Reiso no tuamana rai pusire osi ia ona aia ruai.
20 Assim, José comprou toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome era extrema sobre eles; e a terra ficou sendo de Faraó.
21 Sio Mesir pusiso ouna manianeu tau Yusup.
21 E, quanto ao povo, fê-lo passar às cidades, desde uma extremidade da terra do Egito até à outra extremidade.
22 Ne hasae sio wason osaka oanori runa sio Mesir no anahatanau waron titue tewa. Sio wason osaka rei, no tuamane sahoro oahenre tewa. Tau sae? Sio osupu muaine rerihoni ia ona aia. Reiso oahen no tuamane tewa.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou, porquanto os sacerdotes tinham porção de Faraó e eles comiam a sua porção que Faraó lhes tinha dado; por isso, não venderam a sua terra.
23 Yusup iasau osi sio Mesir san rei, “Masi onoo, mo tuamana, uhanere osi ia ona aia nea. Omi ruamo, unanamo tau manianeu osi ia ona aia nea. Onana gandum kania raini na oahurarare noi mo nisiu.
23 Então, disse José ao povo: Eis que hoje vos tenho comprado a vós e a vossa terra para Faraó; eis aí tendes semente para vós, para que semeeis a terra.
24 Munata gandum mtuaya nea, mka osama mo gandum rai tau pahakian nima samatoro orui pahakian osa osi ia ona aia. Nesia rai osi ruamo orahure na oaire. Osi ruamo runa mo hehuka.”
24 Há de ser, porém, que das colheitas dareis o quinto a Faraó, e as quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento, e dos que estão nas vossas casas, e para que comam vossos meninos.
25 Oahata, “Upu. Ano apuhaima nea, reiso ami ainisi iake rerihonia. Aamanaku auna manianeu osi ia ona aia.”
25 E disseram: A vida nos tens dado; achemos graça aos olhos de meu senhor e seremos servos de Faraó.
26 Reiso Yusup iasau runa maunaune isa poe Mesir. Maunaune rei, areimo wani tau muie reini sio osama no atuhu tau pahakian nima-nima na orui pahakian osa osi ia ona aia. Ne hasae atuhu arihoni sio wason osaka oanori runa sio Mesir no anahatanau waron titue tewa sahoro orui atuhu tewa. Maunaune rei ereeu rotu-tu reini.
26 José, pois, pôs isto por estatuto, até ao dia de hoje, sobre a terra do Egito: que Faraó tirasse o quinto; só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Reiso sio Israel orueso poe Mesir. Orueso poe otoe wani nanae Gosyen. Sio okikasi oasinena poe Mesir.
27 Assim, habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen, e nela tomaram possessão, e frutificaram, e multiplicaram-se muito.
28 Yakup iruei poe Mesir ne musum hutusa rahana itu rotu-tu ne musum utun hutu ate rahana itu.
28 E Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de sorte que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete anos.
29 Haineke nanie imatai nea reiso ioi Yusup, anai hanaie rei nanie iasau osiki. Iahata, “Aunutu hanam atue poe karaku na asopa ata mka umataku mo, mka aunutuku pan hatu nohue mai Mesir tewa.
29 Chegando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou a José, seu filho, e disse-lhe: Se agora tenho achado graça aos teus olhos, rogo-te que ponhas a tua mão debaixo da minha coxa, e usa comigo de beneficência e verdade; rogo-te que me não enterres no Egito,
30 Unina na aunutuku pan hatu nohue wani sio oaunutu wea amau wea momou tanui. Arori we tihane hatae arihoni otoe reini na aunutuku pan hatu nohue rei.”
30 mas que eu jaza com os meus pais; por isso, me levarás do Egito e me sepultarás na sepultura deles. E ele disse: Farei conforme a tua palavra.
31 Iahata, “Asopa ata mka aunai.”
31 E disse ele: Jura-me. E ele jurou-lhe; e Israel inclinou-se sobre a cabeceira da cama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.