Gênesis 31

Anahatana ne Anamanaya tau Sou Naunue (NXL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nene ranie hatae isa Yakup iatinu ata nea saua oasau tanui. Oahata, “Sauri reimo, inana pusi amari ne makapanau reiso ne kaya. Inana re rusun pusire.”
1 Jacó ficou sabendo que os filhos de Labão andavam dizendo o seguinte: — Jacó está tirando tudo o que é do nosso pai. É às custas do nosso pai que ele está ficando rico.
2 Yakup iae inoo amai ne muiran runai sani naone tewa nea.
2 Jacó também notou que Labão já não se mostrava tão amigo como antes.
3 Reiso Yahweh iasau osiki. Iahata, “Anunia poe amam ne niane poe amam runa me mansiau poe otoe Kanaan nea. Mka ukata runaya.”
3 Então o Senhor Deus disse a Jacó: — Volte para a terra dos seus pais, onde estão os seus parentes. Eu estarei com você.
4 Taa san rei oyo Yakup ianaha runa ne pinau uaso na opusui ria otoe wani isaka ne makapanau rai.
4 Aí Jacó mandou chamar Raquel e Leia para que viessem ao campo, onde ele estava com as suas ovelhas e cabras.
5 Ohokaso ria oyo iahata, “Mai na uasau sou reini osi uamo. Unoo amari iamuiraku sani naone rei tewa nea. Ne Anahatana wain amaku iainisi iainaa runai wain ikata runaku sirinia.
5 Quando chegaram, ele disse: — Tenho reparado que o pai de vocês já não se mostra tão meu amigo como antes; mas o Deus do meu pai tem estado comigo.
6 Uamo ruamo oanei nea, tea? Au pakarian osi amari rotu-tu uhunu-hunu ruaku.
6 Vocês sabem muito bem que tenho me esforçado muito, trabalhando para o pai de vocês.
7 Masike upakarian uhunu-hunu ruaku san rei iae, amari iakarotaku sirinia. Iasa-sawariku rotu-tu nai hutusa raini. Ne Anahatana itapi amari iuna kahatene tanuku tewa.
7 Mas ele me tem enganado e já mudou o meu salário umas dez vezes. Porém Deus não deixou que ele me prejudicasse.
8 Taue isa amari iahata, ‘Makapanau waron nikapanta rai mka osi ano.’ Oyo rompau runa une-uneu rai rarue runa nene anaya rai poe oo, nikapanta. Ne munata iahata, ‘Makapanau waron maniahua rai mka osi ano.’ Oyo makapanau rai rarue runa nene anaya poe oo, maniahua sirinia.
8 Quando ele dizia: “Os cabritos com manchas serão o seu salário”, aí as fêmeas tinham crias manchadas. E, quando ele dizia: “Os cabritos listados serão o seu salário”, aí as crias saíam todas listadas.
9 Reiso Anahatana inana makapanau waron amari rei osiku.
9 Foi assim que Deus tirou os rebanhos do pai de vocês e os deu a mim.
10 Tau makapanau nene musum nanie rakata umau oyo uneke uamnii. Unoo une-une hanaia rakata une-une nikapanta runa maniahua.
10 — Um dia, quando os animais estavam no tempo do cruzamento, eu tive um sonho. Eu vi que os bodes que cobriam as fêmeas eram listados, malhados e manchados.
11 Uneke uamnii Anahatana ne maisosie on roe noiyaha iasau osiku. Iahata, ‘Yakup.’
11 O Anjo de Deus me chamou pelo nome, e eu respondi: “Aqui estou.”
12 Iahata, “Masi anoo makapanau waron rakata umau reimo une-une hanaia pusire nikapanta runa maniahua. Unoo sae waron amam hanahanai iuna tanua rei nea. Reiso au unenire san rei.
12 Então ele continuou: “Veja! Todos os bodes que estão cruzando são listados, malhados e manchados. Eu estou fazendo com que isso aconteça porque tenho visto o que Labão está fazendo com você.
13 Au mo, au Anahatana wani uatuhete ruaku osia poe nia Betel rei. Uatuhete ruaku osia oyo asuhu mina saitun roe hatu hahae wani anaka unum tanui rei. Asuhu mina, samatoro asopa osiku. Reiso autotu me apia pusire nea, na anunia poe me niane.”
13 Eu sou o Deus que apareceu a você em Betel, onde você me dedicou uma pedra, derramando azeite sobre ela, e onde você me fez uma promessa. Agora prepare-se, saia desta terra e volte para a terra onde você nasceu.”
14 Ne pinau oahata, “Amari ne kausae wanae isa osima tewa nea.
14 Então Raquel e Leia responderam: — Não sobrou nada para herdarmos do nosso pai.
15 Ami mo, inooma sani ami tamena. Iahenima nea. Inana ami hunonima pusire ne iapahia pusire nea. Iapahia iwena-wenare nea.
15 Ele nos trata como se fôssemos estrangeiras. Ele até nos vendeu e depois gastou todo o dinheiro que recebeu como pagamento.
16 Anahatana inana makapanau waron ami runa mani hehuka mani pahakian inanare arihoni amari nea. Reiso auna sae wani Anahatana iaisosia rei.”
16 Toda a riqueza que Deus tirou do nosso pai é nossa e dos nossos filhos. Portanto, faça tudo o que Deus mandou.
19 Ranie hatae wani sio oeuso rei mo, noa ama waira iatori ne rompau nene hunua. Tau ranie hatae rei iae Rahel inana iauhuni amai ne anahatana wani titue tewa nene siaie isa. Siaie wani ereruei mai numa eresakaso.
19 Labão, o pai de Raquel, havia ido para outro lugar a fim de cortar a lã das suas ovelhas; e, enquanto ele estava fora, Raquel roubou as imagens dos deuses da casa dele.
20 Oeuso rei, Yakup isima osi amai tewa.
20 Foi assim que Jacó, sem avisar que ia embora, enganou Labão, o arameu,
21 Inana pusi ne numa hutae pusiki oyo orumaso. Osipu toha Wae Efrat na oeuso poe otoe Gilead, nanie opusu pupua poe rei.
21 fugindo com tudo o que tinha. Atravessou o rio Eufrates e foi na direção da região montanhosa de Gileade.
22 Nene onona ua nau san rei samatoro sio osima. Oahata, “Laban. Me hehuka wason suru poe oeuso arihonia nea. Osima osia oe?”
22 Três dias depois Labão ficou sabendo que Jacó havia fugido.
23 Oyo Laban iamanou ne mansiau samatoro oeu opususo. Oeuso rotu-tu onona nome samatoro osupu nahao oyo opususo sui pupua Gilead.
23 Ele reuniu os seus parentes e foi atrás de Jacó. Sete dias depois, Labão alcançou Jacó na região montanhosa de Gileade.
24 — ausente —
24 Naquela noite Deus apareceu num sonho a Labão, o arameu, e disse: — Cuidado! Não faça nada a Jacó.
25 — ausente —
25 Labão alcançou Jacó na região montanhosa de Gileade, onde ele estava acampado. E Labão e os seus parentes acamparam no mesmo lugar.
26 Laban ineke iamnii oyo nene hanu omnanoe ieui roe tanui. Iahata, “Yakup. Ano auna au san rei taa hae? Akarotaku nanie taa hae? Aruma arori we hehuka sani sio wason osotaso tau manahitane?
26 Aí Labão disse a Jacó: — Por que foi que você me enganou, levando as minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra?
27 Amuna na on pan oeumo osima osiku tewa nea rei? Ne sani oasau osiku mka utapiso osia na anori miri-mirika. Mka iuna maisene. Iuna karisaa mainae. Iahinata. Iakapeti tihana waron nene mamono inata. Iaise maisene isa nooi sani gitar.
27 Por que você me enganou, fugindo desse jeito, sem me dizer nada? Se você tivesse falado comigo, eu teria preparado uma festa alegre de despedida, com canções acompanhadas de pandeiros e de liras .
28 Na umuki we hehuka wea momou na pusita iauhaa umau. Arirunea!
28 Você nem me deixou beijar os meus netos e as minhas filhas. O que você fez foi coisa de gente sem juízo.
29 Au we kawasa una kahatene tanua. Ne monosi Anahatana wain amam iainisi iainaa runai isopo na pene uanamana makae tanua.
29 Eu poderia ter feito muito mal a vocês, mas na noite passada o Deus do seu pai me disse assim: “Cuidado! Não faça nada a Jacó.”
30 Au uanei nea ata ano nanie anunia reimo anom ererihu runa me niane. Ne amuna na anana we siaie wani eresaka we numa rei?”
30 Eu sei que você foi embora porque tinha saudades de casa. Mas por que foi que você roubou as imagens dos deuses da minha casa?
31 Iahata, “Ama. Ueu umene-mene rei tau ukaitau, pene rotu-tu asopo mea momou runa noa inau.
31 Jacó respondeu: — Eu fiquei com medo, pois pensei que o senhor ia me tirar as suas filhas à força.
32 Ne arihoni siaie wani asau runai reimo, masi ruam aninai. Ne munata asupui mai ami reini pusima, ano ruam ahunui. Pene apuhaiki. Anina, hitio me sae umau waron reimo, ananare. Ananare na amanoure mai na uata re mansiau onoo.” Ne Yakup ianei tewa ata sahai Rahel sahoro inana amai ne siaie rei.
32 Mas, se o senhor achar as suas imagens com alguém aqui, essa pessoa será morta. Os nossos parentes são testemunhas: se o senhor encontrar aqui qualquer coisa que seja sua, pode levar. Acontece que Jacó não sabia que Raquel havia roubado as imagens.
33 Oyo noa ama inusui pan ne msahane ne numa unta oyo ininai. Ita inina pan Lea runa no makahaia ua rei no numa unta oi. Ne isupui tewa. Samatoro inusui pan anai pina muie ne numa unta honu.
33 Labão entrou na barraca de Jacó, depois na de Leia e depois na das duas escravas, porém não encontrou as suas imagens. Então foi para a barraca de Raquel.
34 Ne Rahel inana siaie rei iaunutui pan tasi. Tasi wani sio okanihooi tau naniai wani iru-ruei tanui roe unta totu hahae. Inana siaie rei samatoro Rahel iruei iese tanui mai numa anoe. Amai ininai isui nehu ne numa anoe ne isupui tewa sirinia.
34 Aí ele procurou em toda parte, porém não achou nada, pois Raquel havia posto as imagens numa sela de camelo e estava sentada em cima.
35 Rahel iahata, “Ama. Pene akapuku tanuku kee. Tewa mo, uhitio unapaya iake tewa. Tewa mo, au wani uneniku.”
35 Ela disse ao pai: — O senhor não fique zangado comigo por eu não me levantar, mas é que estou menstruada. Foi assim que Labão procurou as suas imagens, sem as encontrar.
36 Isupui tewa reiso Yakup anoi eresaa. Iahata, “Ama. Au una isanae sae tanua? Te we masana mainae sae tanua na rotu-tu asui aka-kaohuku sani akaohu peni rei?
36 Aí Jacó ficou zangado. Ele disse a Labão: — O que foi que eu fiz de errado? Qual foi a
37 Ama. Anina sui nehu pusi mani numa anoa nea. Asupu me apia umau mai tanuma? Saka ahokare mai na autuere kua rei na re mansiau onoore. Onoore na oasau ia seia wain inanare rei.
37 Agora que mexeu em todas as minhas coisas, será que encontrou alguns objetos que são seus? Pois ponha esses objetos aqui, na frente dos meus parentes e dos seus, para que eles julguem qual de nós dois está com a razão.
38 Musum hutu ua urueku ukataya. Me rompau runa me une-uneu rasusu panesi nea. Ranahu tewa. Une-une hanaie isa nanie uaiki man oo tewa oi.
38 Durante os vinte anos que trabalhei para o senhor, as suas ovelhas e as suas cabras nunca tiveram abortos, e eu não comi um só carneiro do seu rebanho.
39 Ne makapanau waron binatang waron rasea raaire rei oo, ununi rorire osia tewa. Ne ruaku ukatire. Waroni sio okimanakare tau mono te tau ranie oo, ano asau tanuku na ukatire.
39 Nunca lhe trouxe os animais que as feras mataram, mas eu mesmo pagava o prejuízo. O senhor me cobrava qualquer animal que fosse roubado de dia ou de noite.
40 Tau ranie, umataku tau ranie titie. Tau pumono, umataku tau mahatane. Nanie uneke man oo, tewa oi.
40 A minha vida era assim: de dia o calor me castigava, e de noite eu morria de frio. E quantas noites eu passei sem dormir!
41 Eresuniku tau pakarian san rei rotu-tu musum hutu ua raini nea. Upakarian musum hutusa rahana ate tau nanie unana me hehuka pinau uaso. Ita musum nome rai upakarian nanie usupu une-uneu runa rompau arihonia. Upakarian nanie usupu makapanau arihonia ne asa-sawariku rotu-tu nai hutusa.
41 Fiquei vinte anos na sua casa. Trabalhei catorze anos para conseguir as suas duas filhas e seis anos para conseguir os seus animais. E, ainda por cima, o senhor mudou o meu salário umas dez vezes.
42 Sinana pene Anahatana wain amaku runa momoku Abraham uaso oainisi oainaa runai rei ikata runaku mo, mka aisosiku ununiku unaku-nakuku. Ne Anahatana wain amaku Isak iamuirai ikata runaku. Ianei we kausa wanaya rai. Reiso monosi iasau osia rei, tea?”
42 Se o Deus dos meus antepassados — o Deus de Abraão, o Deus a quem Isaque temia — não tivesse estado comigo, o senhor teria me mandado embora com as mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho que tive e ontem à noite ele resolveu a questão.
43 Laban iasau osi Yakup iahata, “Lea runa Rahel, au we hehuka pinau. Uaso no hehuka, au we kawasa tanso. Me rompau, me une-uneu rai, mo au. Ne sae waron ano anoore mai rei mo, araimo au we numa hutae. Ne kani umuna na uni we hehuka, wea momou oi?
43 Labão respondeu a Jacó assim: — Estas filhas são minhas, os netos são meus, estes animais são meus, e tudo o que você está vendo é meu. Agora, como não posso fazer nada para ficar com as minhas filhas e com os filhos que elas tiveram,
44 Reiso mai na uata isopa. Iapuoo hatu rei.”
44 estou disposto a fazer um trato com você. Vamos fazer aqui um montão de pedras para que lembremos desse trato.
45 Reiso Yakup inana hatu isa iapuooi na anoo rapeka tau uaso osopa rei.
45 Então Jacó pegou uma pedra e a pôs de pé como se fosse um pilar.
46 Oyo iaisosi ne mansiau iahata, “Oamanou hatu mai na oranere.”
46 Depois disse aos seus parentes que ajuntassem e amontoassem pedras. Eles fizeram um montão de pedras e depois tomaram uma refeição ali do lado dele.
47 Amai ihete hatu rei nanae tau Yegar-Sahaduta. Ne Yakup ihete nanae tau Galed.
47 Labão pôs naquele lugar o nome de Jegar-Saaduta , e Jacó o chamou de Galeede .
48 Laban iahata, “Mka inoo hatu waron oranere reini anori rapeka runa isopa rei.” Reiso otoe rei nanae Galed. Galed nene nohue “Hatu waron oranere na anoo rapeka.”
48 Depois Labão disse: — Este montão de pedras servirá para que nós dois lembremos desse trato. Foi por isso que aquele lugar recebeu o nome de Galeede.
49 Ita iahata, “Uainisi na Yahweh isaka inoo uata masike irue hainau umau.” Reiso otoe rei nanae Mispa. Mispa nene nohue “Numa wani noa-noae osi sio mamsakaya.”
49 E também teve o nome de Mispa porque Labão disse: — Que o
50 Ita iasau honu, “Munata auna kahatene tau we hehuka pinau te, anana sio pina tamena mo, masike ia isa ianei tewa iae, Anahatana wain inoota.
50 Se você maltratar as minhas filhas ou se você casar com outras mulheres, mesmo que eu não saiba o que está acontecendo, lembre que Deus está nos vigiando.
51 Hatu raini waron oranere runa hatu wani ereoo reini, inoore oyo anori rapeka.
51 Aqui estão as pedras e o pilar que coloquei entre nós dois.
52 Mka uniku hatu waron oranere na una kahatene tanua tewa. Ano iae, mka aniku hatu waron oranere runa hatu wani ereoo, ano mka anikure tewa na auna kahatene tanuku.
52 O montão de pedras e o pilar são para lembrarmos desse trato. Eu nunca passarei para lá deste pilar para atacá-lo, e você não passará para cá deste montão de pedras e deste pilar para me atacar.
53 Uainisi na Anahatana wain Abraham runa amaku Nahor runa noa ama oainisi oainaa runai, isaka iapasanata.”
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor será juiz entre nós. Então Jacó fez um juramento em nome do Deus a quem Isaque, o seu pai,
54 Reiso Yakup irehi makapana roe pupue rei osi Anahatana, oyo ianaha runa ne mansiau na pusiso oaiso. Oaiso pusi oyo onekeso.
54 Ele ofereceu um animal em sacrifício ali na montanha e convidou os seus parentes para uma refeição. Naquela noite eles comeram e dormiram ali na montanha.
55 Nene hanu omnanoe Laban imuki nea momou runa ne hehuka pinau, iainisi na Anahatana irui iake osiso samatoro inuniki.
55 Na manhã seguinte Labão se levantou bem cedo, beijou as suas filhas e os seus netos e os abençoou. E depois foi embora, voltando para a sua terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.