Gênesis 22
Anahatana ne Anamanaya tau Sou Naunue (NXL) vs ARIB
1 Taue isa Anahatana nanie irea Abraham ata kani anoi runai mainae erenesi anai hanaie ruai te tewa. Reiso Anahatana ioiki san rei, “Abraham.”
1 Sucedeu, depois destas coisas, que Deus provou a Abraão, dizendo-lhe: Abraão! E este respondeu: Eis-me aqui.
2 Iahata, “Abraham. Aeu akata anam hanaie Isak wain anom runai mainae rei. Waini ruai man rei. Aeu akatai roe otoe Moria. Mka usima runa tinetae isa roe rei osia. Saka aeu roe na akanupu anam rei osiku.”
2 Prosseguiu Deus: Toma agora teu filho; o teu único filho, Isaque, a quem amas; vai à terra de Moriá, e oferece-o ali em holocausto sobre um dos montes que te hei de mostrar.
3 Nene hanu roe omnano tunne san rei oyo, Abraham ihanui ireta menie. Ireta menie tau nanie iakanupu Isak. Ireta pusi, oyo iapusaa makapana unte roe keledai totue unie tau Isak naniai. (Keledai, nooi sani naitanane ne ikine man.) Oyo ioi ne makahaia ua runa anai hanaie Isak. Iahata, “Mai, na ieuta ria iakanupu makapana osi Anahatana.” Oyo ohitio oeuso onina tihue wani Anahatana iasau osiki rei.
3 Levantou-se, pois, Abraão de manhã cedo, albardou o seu jumento, e tomou consigo dois de seus moços e Isaque, seu filho; e, tendo cortado lenha para o holocausto, partiu para ir ao lugar que Deus lhe dissera.
4 Oeu rotu-tu nene onona tonu san rei oyo, Abraham iararoo roe uae inoo tihue wani Anahatana isima runai osiki rei. Inooi hainau mkane asi.
4 Ao terceiro dia levantou Abraão os olhos, e viu o lugar de longe.
5 Oyo iasau osi ne makahaia, iahata, “Uamo onapama mai rei runa keledai reini. Au runa anaku hanaie uama mka aeuma roe tinetae reiro na nanie ainisi ainaa runa Anahatana samatoro uama anunima mai tanumo honu.”
5 E disse Abraão a seus moços: Ficai-vos aqui com o jumento, e eu e o mancebo iremos até lá; depois de adorarmos, voltaremos a vós.
6 Oyo Abraham isiu menia rai, iautuere roe Isak sanini ukune. Ia ruai sahoro irori usa runa seite. Uaso oeu opusu-pusu umau,
6 Tomou, pois, Abraão a lenha do holocausto e a pôs sobre Isaque, seu filho; tomou também na mão o fogo e o cutelo, e foram caminhando juntos.
7 oyo Isak ioi amai, “Ama.”
7 Então disse Isaque a Abraão, seu pai: Meu pai! Respondeu Abraão: Eis-me aqui, meu filho! Perguntou-lhe Isaque: Eis o fogo e a lenha, mas onde está o cordeiro para o holocausto?
8 Iahata, “Anaku. Anahatana ruai sahoro mka irui rompa anae rei osita na iakanupui.”
8 Respondeu Abraão: Deus proverá para si o cordeiro para o holocausto, meu filho. E os dois iam caminhando juntos.
9 Oeu rotu-tu ohokaso roe tinetae wani Anahatana isima runai osi Abraham rei. Hoka roe oyo, irane hatu noore sani anau. Iranere pusi, samatoro iaunutu menia on roe haha. Oyo ikanihoo anai hanaie, samatoro iautuei roe hatu hahae runa menia rai na iakanupui.
9 Havendo eles chegado ao lugar que Deus lhe dissera, edificou Abraão ali o altar e pôs a lenha em ordem; o amarrou, a Isaque, seu filho, e o deitou sobre o altar em cima da lenha.
10 Oyo inana seite na nanie irehi anai hanaie rei.
10 E, estendendo a mão, pegou no cutelo para imolar a seu filho.
11 Nanie irehiki ne sira tau Yahweh ne maisosie on roe noiyaha ioi on roe nante. Iahata, “Abraham, Abraham.”
11 Mas o anjo do Senhor lhe bradou desde o céu, e disse: Abraão, Abraão! Ele respondeu: Eis-me aqui.
12 “Pene arehi ia ikine reino. Pene akanupui ee. Ranie hatae reini mato uanei ia-ia ata ano mo, anom runaku nai osa erenesi ruam anam hanaie reino. Reiso ano sahunuti anam hanaie osa reino arihoniku tewa.”
12 Então disse o anjo: Não estendas a mão sobre o mancebo, e não lhe faças nada; porquanto agora sei que temes a Deus, visto que não me negaste teu filho, o teu único filho.
13 Oyo Abraham ihetu unui, isira tau inoo rompa hanaie isa wanau remaninui tau nene sepi-sepia ratala tau ai sanaya. Oyo ieu nau, inana rompa rei na iakanupui osi Anahatana erekati anai hanaie rei.
13 Nisso levantou Abraão os olhos e olhou, e eis atrás de si um carneiro embaraçado pelos chifres no mato; e foi Abraão, tomou o carneiro e o ofereceu em holocausto em lugar de seu filho.
14 Reiso ioi tihue rei tau Yahweh Irui. Reiso muie reini iae sio oaoi tinetae rei tau Tinetae Yahweh Irui sirinia.
14 Pelo que chamou Abraão àquele lugar Jeová-Jiré; donde se diz até o dia de hoje: No monte do Senhor se proverá.
15 Ita ia maisosie rei iasau on roe nante honu.
15 Então o anjo do Senhor bradou a Abraão pela segunda vez desde o céu,
16 — ausente —
16 e disse: Por mim mesmo jurei, diz o Senhor, porquanto fizeste isto, e não me negaste teu filho, o teu único filho,
17 — ausente —
17 que deveras te abençoarei, e grandemente multiplicarei a tua descendência, como as estrelas do céu e como a areia que está na praia do mar; e a tua descendência possuirá a porta dos seus inimigos;
18 Ano atinu tanuku na nanie akanupu anam hanaie, reiso mka urui iake osi sio pusiso mai tuniai reini tau pusu mea upu momou.’”
18 e em tua descendência serão benditas todas as nações da terra; porquanto obedeceste à minha voz.
19 Taa san rei oyo, onunso poe no makahaia ua rei honu. Oyo pusiso onunso poe nia Bersyeba. Abraham iruei poe rei.
19 Então voltou Abraão aos seus moços e, levantando-se, foram juntos a Beer-Seba; e Abraão habitou em Beer-Seba.
20 — ausente —
20 Depois destas coisas anunciaram a Abraão, dizendo: Eis que também Milca tem dado à luz filhos a Naor, teu irmão:
21 — ausente —
21 Uz o seu primogênito, e Buz seu irmão, e Quemuel, pai de Arão,
22 — ausente —
22 e Quesede, Hazo, Pildas, Jidlafe e Betuel.
23 — ausente —
23 E Betuel gerou a Rebeca. Esses oito deu à luz Milca a Naor, irmão de Abraão.
24 Nahor inana ne makahaie wain nanai Reuma tau sahai. Ia makahaie rei isusu ne hehuka hanaia ate. Ne hehuka rei nanao mo,
24 E a sua concubina, que se chamava Reumá, também deu à luz a Teba, Gaão, Taás e Maacá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.