Gênesis 21

Anahatana ne Anamanaya tau Sou Naunue (NXL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 — ausente —
1 Visitou o Senhor a Sara, como lhe dissera, e o Senhor cumpriu o que lhe havia prometido.
2 — ausente —
2 Sara concebeu e deu à luz um filho a Abraão na sua velhice, no tempo determinado, de que Deus lhe falara.
3 — ausente —
3 Ao filho que lhe nasceu, que Sara lhe dera à luz, pôs Abraão o nome de Isaque.
4 — ausente —
4 Abraão circuncidou a seu filho Isaque, quando este era de oito dias, segundo Deus lhe havia ordenado.
5 — ausente —
5 Tinha Abraão cem anos, quando lhe nasceu Isaque, seu filho.
6 Isak iamrai poe, oyo inai iahata, “Anahatana irui iake osiku reiso uauman. Tea mo, ukaumin. Sio pusiso oatinu ata ususu nea mka oauman, okaumin okataku.
6 E disse Sara: Deus me deu motivo de riso; e todo aquele que ouvir isso vai rir-se juntamente comigo.
7 Naone sio oasei tau sahaku, oahata, ‘Ia pina reino mka isusu?’ Masike amai ikore-korei iamtuai nea iae, ususu osiki sirinia.”
7 E acrescentou: Quem teria dito a Abraão que Sara amamentaria um filho? Pois na sua velhice lhe dei um filho.
8 Ia ikine rei ipira iruhu. Iruhu ia mainae mkane nea, oyo inai iarihoni susu runai. Iarihoni susu reiso ouna karisaa mainae.
8 Isaque cresceu e foi desmamado. Nesse dia em que o menino foi desmamado, deu Abraão um grande banquete.
9 Taue isa Ismael, Abraham anai hanaie rei, iauman Isak. Isak inai tau Sara, ne Ismael inai tau Hagar, ia pina Mesir rei.
9 Vendo Sara que o filho de Agar, a egípcia, o qual ela dera à luz a Abraão, caçoava de Isaque,
10 Sara inoo san rei oyo, ipenei tau Ismael nea. Reiso iasau osi Abraham. Iahata, “Nei ia pina makahaie reino runa anai rei. Upeneku tau usama ano me numa hutae reini tau ua. Kahurae anaku hanaie Isak isupu pusire oo!”
10 disse a Abraão: Rejeita essa escrava e seu filho; porque o filho dessa escrava não será herdeiro com Isaque, meu filho.
11 Ne Abraham ipenei tau iatinu sou nanae rei asi. Tea mo, Ismael iae anai oi.
11 Pareceu isso mui penoso aos olhos de Abraão, por causa de seu filho.
12 Ne Anahatana iasau osiki. Iahata, “Pene anom reuponu runa me makahaie runa anam hanaie rei. Apusu Sara ne maue rei. Tea mo, arihoni Isak sahoro asupu mea upu momou wason utotoe osia nea rei.
12 Disse, porém, Deus a Abraão: Não te pareça isso mal por causa do moço e por causa da tua serva; atende a Sara em tudo o que ela te disser; porque por Isaque será chamada a tua descendência.
13 Ne Hagar anai Ismael iae mka san rei oi. Mka au una nea upu momou panesi oi. Tea mo, ia iae, anam oi.”
13 Mas também do filho da serva farei uma grande nação, por ser ele teu descendente.
14 Nene hanu omnano tunne san rei oyo, Abraham irui no wekau. Iaiinu tihu tau tasi wani sio onanai arihoni makapana unte. Tasi rei Abraham iakatanai mai Hagar sanini ukune. Oyo iaisosiki ieui runa anai rei. Uaso oeu oneka pusi otoe huie wani nanae Bersyeba.
14 Levantou-se, pois, Abraão de madrugada, tomou pão e um odre de água, pô-los às costas de Agar, deu-lhe o menino e a despediu. Ela saiu, andando errante pelo deserto de Berseba.
15 Oeu rotu-tu no tihu wani ororiki rei pusiki, oyo Hagar iautue anai poe ai hasa-hasan isa nohue.
15 Tendo-se acabado a água do odre, colocou ela o menino debaixo de um dos arbustos
16 Oyo iruei hainau mkane arihoni anai sani sio oana niune ereruma remnahu hainau arihoniso. Iasau pan anoi, “Upeneku tau unoo ia ikine rei imatai asi.” Reiso irani.
16 e, afastando-se, foi sentar-se defronte, à distância de um tiro de arco; porque dizia: Assim, não verei morrer o menino; e, sentando-se em frente dele, levantou a voz e chorou.
17 Ia ikine rei irani oi. Anahatana iatinui. Reiso Anahatana ne maisosie on roe noiyaha ioi Hagar on roe nante. Iahata, “Hagar. Anom reuponu runa sae rei? Pene akaitau. Anahatana iatinu anam irani nea.
17 Deus, porém, ouviu a voz do menino; e o Anjo de Deus chamou do céu a Agar e lhe disse: Que tens, Agar? Não temas, porque Deus ouviu a voz do menino, daí onde está.
18 Eua haineke anam reipan na apamanui. Au mka una nea upu momou panesi.”
18 Ergue-te, levanta o rapaz, segura-o pela mão, porque eu farei dele um grande povo.
19 Oyo Anahatana iuna Hagar inoo iake. Reiso inoo parike isa. Inooi oyo, ieu pan, iripa tihu, samatoro iaiinui tau ne tasi rei honu. Iaiinui pusi oyo, iuna anai ininu.
19 Abrindo-lhe Deus os olhos, viu ela um poço de água, e, indo a ele, encheu de água o odre, e deu de beber ao rapaz.
20 — ausente —
20 Deus estava com o rapaz, que cresceu, habitou no deserto e se tornou flecheiro;
21 — ausente —
21 habitou no deserto de Parã, e sua mãe o casou com uma mulher da terra do Egito.
22 Tau rei ia ona aia Abimelekh runa ne kapitane, Pikhol, ohokaso mai Abraham. Oahata, “Anahatana iakahaia tau me pakarian pusire waron ananare rei.
22 Por esse tempo, Abimeleque e Ficol, comandante do seu exército, disseram a Abraão: Deus é contigo em tudo o que fazes;
23 Reiso mai na asopa mai Anahatana uai anoe. Asopa ata ano mo, mka akarota au tewa runa we hehuka wea upu momou pan muie. Sani we iake runaya, reiso auna iake osi au san rei oi. Auna iake osi au runa sio mai tihue otoe wani aruea reini.”
23 agora, pois, jura-me aqui por Deus que me não mentirás, nem a meu filho, nem a meu neto; e sim que usarás comigo e com a terra em que tens habitado daquela mesma bondade com que eu te tratei.
24 Iahata, “E-e. Iake. Mka usopa san rei.”
24 Respondeu Abraão: Juro.
25 Ne Abraham iamanaru Abimelekh ne makahaia osiki. Iahata, “Me makahaia owahu parike arihoniku nea.”
25 Nada obstante, Abraão repreendeu a Abimeleque por causa de um poço de água que os servos deste lhe haviam tomado à força.
26 Iahata, “Au uanei tewa ata ia seia iwahui. Asima na reini osiku tewasi. Reiso mato uatinu reini tea!”
26 Respondeu-lhe Abimeleque: Não sei quem terá feito isso; também nada me fizeste saber, nem tampouco ouvi falar disso, senão hoje.
27 Oyo Abraham irui rompau runa koropou umau osi Abimelekh. Oyo uaso osopa.
27 Tomou Abraão ovelhas e bois e deu-os a Abimeleque; e fizeram ambos uma aliança.
28 Abraham ianena rompa anaya itu.
28 Pôs Abraão à parte sete cordeiras do rebanho.
29 Ianenare oyo Abimelekh iasei, “Amuna na anena rompau rai rei?”
29 Perguntou Abimeleque a Abraão: Que significam as sete cordeiras que puseste à parte?
30 Iahata, “Ananare noi, na uanei ata ano amanaku ata au sahoro ukani parike reini tea.”
30 Respondeu Abraão: Receberás de minhas mãos as sete cordeiras, para que me sirvam de testemunho de que eu cavei este poço.
31 Reiso tihue rei nanae Bersyeba tau poe rei uaso osopa. Bersyeba nene nohue “Parike Mamsopae.”
31 Por isso, se chamou aquele lugar Berseba, porque ali juraram eles ambos.
32 Osopa poe Bersyeba suka, oyo Abimelekh runa Pikhol uaso onunso nau sio Pilistin no otoe.
32 Assim, fizeram aliança em Berseba; levantaram-se Abimeleque e Ficol, comandante do seu exército, e voltaram para as terras dos filisteus.
33 Onunso, oyo Abraham irahu ai tamariska anae isa mai Bersyeba. Irahui suka, oyo iainisi iainaa runa Yahweh Anahatana wain iamahaiki rotu-tu ria supan.
33 Plantou Abraão tamargueiras em Berseba e invocou ali o nome do Senhor , Deus Eterno.
34 Taa san rei oyo iruei potuina mai sio Pilistin no otoe.
34 E foi Abraão, por muito tempo, morador na terra dos filisteus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.