Gênesis 12
Anahatana ne Anamanaya tau Sou Naunue (NXL) vs ACF
1 Naone Yahweh iasau osi Abram. Iahata, “Aeua arihoni me niane, me ipane taue runa me numa hutu nohue. Oeumo pan otoe isa wani mka uautuu runai osia.
1 Ora, o SENHOR disse a Abrão: Sai-te da tua terra, da tua parentela e da casa de teu pai, para a terra que eu te mostrarei.
2 Au mka una mea upu momou panesi.
2 E far-te-ei uma grande nação, e abençoar-te-ei e engrandecerei o teu nome; e tu serás uma bênção.
3 Au mka urui iake osi sio wason oainisi na urui iake osia.
3 E abençoarei os que te abençoarem, e amaldiçoarei os que te amaldiçoarem; e em ti serão benditas todas as famílias da terra.
4 — ausente —
4 Assim partiu Abrão como o Senhor lhe tinha dito, e foi Ló com ele; e era Abrão da idade de setenta e cinco anos quando saiu de Harã.
5 — ausente —
5 E tomou Abrão a Sarai, sua mulher, e a Ló, filho de seu irmão, e todos os bens que haviam adquirido, e as almas que lhe acresceram em Harã; e saíram para irem à terra de Canaã; e chegaram à terra de Canaã.
6 Abram sio oeu opusu otoe rei. Oeu rotu-tu ohokaso mai ai onate wani sio Kanaan oainisi oainaa runa no anahatanau waron titue tewa tanui. Ai onate wani mai More mai nia Sikhem. Tau rei sio Kanaan wason orueso pan otoe rei asi.
6 E passou Abrão por aquela terra até ao lugar de Siquém, até ao carvalho de Moré; e estavam então os cananeus na terra.
7 Yahweh iatuhete ruai osi Abram honu. Iahata, “Otoe reini mo, mka uruiki osi mea upu momou.” Abram iatinu san rei oyo, irane hatu noore sani anau nanie iainisi iainaa runa Yahweh tanure. Yahweh wain naone iatuhete ruai osiki rei.
7 E apareceu o Senhor a Abrão, e disse: À tua descendência darei esta terra. E edificou ali um altar ao Senhor, que lhe aparecera.
8 Taa san rei ita ieui suru poe honu. Ieui poe otoe pupua poe nia Betel hae ranie matae eresaa. Hoka poe oyo, oapuoo no numa wani onanai arihoni makapana unta. Oapuooi kua Betel runa nia Ai uare nene tihue. Betel wani hae ranie matae eresohui, Ai wani hae ranie matae eresaa. Kua naniao rei iae, Abram irane hatu noore sani anau nanie iainisi iainaa runa Yahweh.
8 E moveu-se dali para a montanha do lado oriental de Betel, e armou a sua tenda, tendo Betel ao ocidente, e Ai ao oriente; e edificou ali um altar ao Senhor, e invocou o nome do Senhor.
9 Ita ihitio ieui honu. Ieui arihoni otoe rei, ieui na poe otoe Negeb.
9 Depois caminhou Abrão dali, seguindo ainda para o lado do sul.
10 Mai otoe Kanaan atuhu iaka tewa reiso, omata muaine. Abram sio osupu muaina tewa, reiso oeu suru poe hainau honu. Oeuso rotu-tu ohokaso poe otoe Mesir. Hoka poe oyo, orueso rotu-tu musum waron omata muaine raniku.
10 E havia fome naquela terra; e desceu Abrão ao Egito, para peregrinar ali, porquanto a fome era grande na terra.
11 Ne nanie oniku nenene na onusu poe Mesir, Abram iasau osi sahai Sarai. Iahata, “Ano. Ano mo, ano iake.
11 E aconteceu que, chegando ele para entrar no Egito, disse a Sarai, sua mulher: Ora, bem sei que és mulher formosa à vista;
12 Munata sio poe Mesir onooa mka oahata, ‘Ia pina reimo sahai, kani ia rei tea.’ Reiso mka ohunuku. Ne ano mo, mka oapuhaia.
12 E será que, quando os egípcios te virem, dirão: Esta é sua mulher. E matar-me-ão a mim, e a ti te guardarão em vida.
13 Reiso nene iake mo, ano asau ahata, ‘Hotaku. Asau san rei na pene ohunuku. Mka oamuiraku noso ano.’”
13 Dize, peço-te, que és minha irmã, para que me vá bem por tua causa, e que viva a minha alma por amor de ti.
14 Abram sio ohokaso poe Mesir oyo, ereeu sani iasau rei. Iatinu sio Mesir oasau osi umau oahata, “Ina ee! Ia pina rei ia iake tunne maa!”
14 E aconteceu que, entrando Abrão no Egito, viram os egípcios a mulher, que era mui formosa.
15 Ia ona aia hanai wanana umau roe ne numa aia onoo ia pina rei. Onooi oyo osima osi ia ona aia. Oahata, “Upu. Ia pina reinau mo, ia iake tunne nai osa.” Reiso oeu nau, onanai, ororiki roe ne numa.
15 E viram-na os príncipes de Faraó, e gabaram-na diante de Faraó; e foi a mulher tomada para a casa de Faraó.
16 Ia ona aia inoo runa Abram iake noso Sarai. Inoo runai iake reiso irui ne manianeu. Sio pinau runa sio hanaia. Irui ne rompau, ne une-uneu, ne koropou, ne unta, runa ne keledaiu. (Unta, nene totu unie mo, nene pupua sonota. Keledai nooi sani naitanane ne ikine man.)
16 E fez bem a Abrão por amor dela; e ele teve ovelhas, vacas, jumentos, servos e servas, jumentas e camelos.
17 Ne Yahweh irui kupua inaya waron mtinta raunaso omasikikiso osi ia ona aia runa sio pusiso wason okatai pan ne numa anoe. Ia ona aia inana Abram ne pina suanane, reiso Yahweh irui kupua inaya osiso.
17 Feriu, porém, o Senhor a Faraó e a sua casa, com grandes pragas, por causa de Sarai, mulher de Abrão.
18 Oyo ia ona aia ioi Abram nanie iasei tanui. Iahata, “Auna sae tanuku reini? Asima osiku runa ia pina reini ata saham tewa tahae hae?
18 Então chamou Faraó a Abrão, e disse: Que é isto que me fizeste? Por que não me disseste que ela era tua mulher?
19 Amuna na asima ata hotamu? Rotu-tu unanai tau sahaku. Reiso mai na anana saham na oeumo!”
19 Por que disseste: É minha irmã? Por isso a tomei por minha mulher; agora, pois, eis aqui tua mulher; toma-a e vai-te.
20 Ia ona aia iaisosi ne makahaia na oautunu Abram sio rotu-tu ohokaso arihoni Mesir. Ieu ikata sahai runa ne numa hutae pusiki.
20 E Faraó deu ordens aos seus homens a respeito dele; e acompanharam-no, a ele, e a sua mulher, e a tudo o que tinha.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.