Atos 15
Anahatana ne Anamanaya tau Sou Naunue (NXL) vs VC
1 Sio Yahudiu umau wason oparisaa tau Yesus nea ohokaso on roe otoe Yudea. Ohoka poe kota Antiokhia, oyo oatuhete sio wason oparisaa tau Yesus. Sio Antiokhiau rei wason sio Yahudiu tewa, reiso oatuheteso san rei, “Munata sio orehimo pusu Musa ne maunauna tewa Anahatana mka iapuheumo na oamahaimo rotu-tu ria supan tewa.”
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Paulus runa Barnabas openeso tau maunaune rei, reiso otuntana mainae runa sio rei. Sio ohunu anamanae nanie oaisosi Paulus runa Barnabas runa sio umau honu oeuso roe Yerusalem na oanamana rerihoni masana rei runa sio maisosia na sio onata tau sio wason oparisaa roe rei.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Reiso sio wason oparisaa poe Antiokhia oaisosi Paulus sio, oyo Paulus sio oeu ohori otoe Penisia runa otoe Samaria. Pani rei sio osima runa sapani na sio wason sio Yahudiu tewa oparisaa tau Yesus nea. Sio wason oparisaa pan rei oatinu tau rei, oyo anoo mirika.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Oyo oeuso roe Yerusalem. Hoka roe oyo, sio maisosia, sio onata tau sio wason oparisaa runa sio wason oparisaa pusiso oatapeaso iake. Oatapeaso oyo, uaso osima osiso runa pusire waron Anahatana iakahaiso ouna osi sio wason sio Yahudiu tewa.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Ne sio umau rerihoni tikane sio onata rerihoni akama Yahudiu ohitio roe, oyo oasau, “Masike sio oparisaa tau Yesus nea, kahurae sio orehi sio wason sio Yahudiu tewa. Kahurae sio opusu Musa ne maunauna.”
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Oyo sio maisosia runa sio onata tau sio wason oparisaa oamanouso, nanie ohunu anamanae rerihoni masana reini.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Sio ohunu anamanae potuina, oyo Petrus ihitioi roe, oyo iasau, “Wea kakau, wea waniu! Omi ruamo oanei ata naone Anahatana inini au rerihoni pusita na uaunau sio wason sio Yahudiu tewa. Uaunauso na sio iae oatinu Sou Iake rerihoni Yesus runa oparisaa.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Anahatana wain iationa tumata anoi pusiki iatuheteta nea ata anoi runa sio oi. Iatuheteta tau irui Ne Inaha osiso sani iruiki osi ita oi.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Pusita osa. Anahatana inoo sio ruao, ita ruari tewa. Iuna heu sio no rosau pusu sio oparisaa tau Yesus sani ita oi.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Omi nanie na sio Yahudiu tewa wason oparisaa opusu Musa ne maunauna pusire ouna mtinte tau sio, nanie tahae? Ita ruari rea upu opusu maunauna pusire iake tewa. Omi nanie oaisosiso opusure oi? Pene ouna tinkaei tau Anahatana.
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Pene. Ita iparisaa ata Anahatana iapuheuta na iamahaita rotu-tu ria supan pusu Upuri Yesus irui iake mainae osita. Sio oi, Anahatana iapuheuso pusu Yesus. Kahurae sio opusu Musa ne maunauna pusire tewa.”
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Sio pusiso wason oamanouso pan rei oamaturuso. Oyo oatinu Barnabas runa Paulus osima runa sapani na Anahatana irui kawasa osiso na sio ouna akakinaya na sio oanei ata sio no kawasa on roe Anahatana runa sima-simana raasiraso. Sio ouna sima-simana sani osuisene sio kupua runa onei sakahatena kua sio wason sio Yahudiu tewa tihue, reiso ita ianei ata Anahatana anoi runa sio oi.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Sio osima pusi, oyo Yakobis, ia mainae tau sio wason oparisaa roe Yerusalem, iasau san rei, “Wea kakau, wea waniu! Masi oatinu tau au.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Simon Petrus mato iatuhetemo sapani na mataanoe Anahatana iatuhetei. Iatuhetei ata anoi runa sio wason sio Yahudiu tewa. Inini sio umau rerihoni sio rei oi na sio ouna ne mansiau.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Maunaune rei runa sio mamsima runa Anahatana ne anamanaya no maunauna, uare osa. Ia mamsimae isa ikanu ata Anahatana iasau san rei,
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Mka au uhokaku honu,
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 Au uhitiki na sio tamena oninaku
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Au mo, omi moa Upu, uasau san rei.
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 Yakobis iasau honu, “Reiso uahata kani nene iake ita pene iaisosiso opusu Musa ne maunauna pusire iuna mtinte tau sio wason sio Yahudiu tewa wason nanie ouniso opusu Anahatana.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Ne kahurae ita ikanu surate osiso runa iaunauso na hasae pene sio oai muaine wani sio oruiki osi anahatana wani titue tewa, pene okaparua, pene oai henate rerihoni makapanau waron sio oakinenere, runa pene oai makapana nene nasie.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Sio oanei nea ata ita Yahudiu ipeneta tau rei. Tau sae, Musa ne maunauna waron rasopore, sio osima nnare sui osa potuina nea tau rania hataya waron ita Yahudiu iamuira Anahatana sui numa mananouna osi sio Yahudiu.”
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Reiso sio maisosia, sio onata tau sio wason oparisaa runa sio pusiso wason oparisaa roe Yerusalem rei, oapamata sou nanie onini sio umau rerihoni ruao, oyo oaisosiso oeu okata Paulus runa Barnabas poe kota Antiokhia. Reiso onini Silas runa Yudas, sio oaoiki tau Barsabas oi. Sio ua rei wason sio onata rerihoni sio mamparisaa.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Sio maisosia runa sio onata tau sio wason oparisaa okanu surate oi oyo oruiki osi ateso na ororiki. Sio okanu san rei,
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Ami atinu ata sio umau rerihoni ami reini oeuso poe tanumo nea, oyo ouna anomo mtinta runa anomo rauponu runa sio no maunauna. Aikee ami aisosiso tewa.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Reiso pusima apamata sou nanie anini sio umau, oyo aisosiso poe tanumo okata Barnabas runa Paulus wason anoma runaso.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Sio ua reini oamanane sio wason nanie ohunuso nea tau oanori runa Upuri Yesus Kristus.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Reiso ami aisosi Yudas runa Silas osimo. Mka sio ruao oasau osimo. Sio no anamanaya rai runa surate rei nene anamanaya, uare osa.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Anahatana Ne Inaha runa ami pusima apamata sou na pene aisosimo opusu Musa ne maunauna pusire ouna mtinte tanumo. Hasae maunauna mkana rai kahurae omi opusure.
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Areimo pene oai muaine wani oruiki osi anahatana wani titue tewa, pene oai makapana nene nasie, pene oai henate rerihoni makapana wani sio oakinenei, runa pene okaparua. Munata omi ouna atata raini tewa, omi ouna iake.
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Reiso sio oaisosiso oeuso poe Antiokhia. Hoka poe oyo, oanaha runa sio pusiso wason oparisaa, oyo orui surate rei osiso.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Sio ohatae tanui, oyo anoo kaia. Maunaune rei rekahaiso.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Yudas runa Silas wason sio mamsima runa Anahatana ne anamanaya oi, reiso oaunau sio wason oparisaa rei rotu-tu potuina runa oakahaiso tau no maunauna runa oakahaiso oparisaa ia-ia.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Yudas runa Silas oru-rueso poe rei potuina mkane, oyo sio wason oparisaa poe Antiokhia oauhaaso, oyo oaisosiso onunso roe Yerusalem roe sio roe rei wason oaisosi uaso.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 Ne Silas iapamata sou nanie iruei poe Antiokhia asi.
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Paulus runa Silas oi orueso potuina poe Antiokhia na oatuheteso runa osima na Upuri ne anamanaya. Uaso runa sio panesi honu oatuheteso.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Onona inasa rai oyo, Paulus iasau osi Barnabas, “Mai, inunta noi niana waron naone isima na Upuri ne anamanaya osiso. Mka inoo rea kakau, rea waniu na inoo sio sapan.”
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Barnabas inina na Yohanis Markus ikataso,
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 ne Paulus ipenei. Iahata nene iake pene Markus ipusui. Naone ieu iarihoniso poe otoe Pampilia. Ikataso rotu-tu no tanei pusiki tewa.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Uaso otuntana mainae, reiso sio oeu osakakau. Barnabas isaa kapane, nanie ieui nau nusa Siprus ikata Markus.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Paulus inini Silas, oyo sio wason oparisaa poe Antiokhia orui uaso osi Upuri na irui iake osiso, samatoro uaso oeuso.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Oeu ohori otoe Siria runa otoe Kilikia na Paulus iakahai sio wason oparisaa na oparisaa ia-ia.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.