Atos 15

Anahatana ne Anamanaya tau Sou Naunue (NXL) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Sio Yahudiu umau wason oparisaa tau Yesus nea ohokaso on roe otoe Yudea. Ohoka poe kota Antiokhia, oyo oatuhete sio wason oparisaa tau Yesus. Sio Antiokhiau rei wason sio Yahudiu tewa, reiso oatuheteso san rei, “Munata sio orehimo pusu Musa ne maunauna tewa Anahatana mka iapuheumo na oamahaimo rotu-tu ria supan tewa.”
1 Alguns indivíduos que desceram da Judeia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes segundo o costume de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Paulus runa Barnabas openeso tau maunaune rei, reiso otuntana mainae runa sio rei. Sio ohunu anamanae nanie oaisosi Paulus runa Barnabas runa sio umau honu oeuso roe Yerusalem na oanamana rerihoni masana rei runa sio maisosia na sio onata tau sio wason oparisaa roe rei.
2 Tendo havido, da parte de Paulo e Barnabé, contenda e não pequena discussão com eles, resolveram que esses dois e alguns outros dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, com respeito a esta questão.
3 Reiso sio wason oparisaa poe Antiokhia oaisosi Paulus sio, oyo Paulus sio oeu ohori otoe Penisia runa otoe Samaria. Pani rei sio osima runa sapani na sio wason sio Yahudiu tewa oparisaa tau Yesus nea. Sio wason oparisaa pan rei oatinu tau rei, oyo anoo mirika.
3 Enviados, pois, e até certo ponto acompanhados pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Oyo oeuso roe Yerusalem. Hoka roe oyo, sio maisosia, sio onata tau sio wason oparisaa runa sio wason oparisaa pusiso oatapeaso iake. Oatapeaso oyo, uaso osima osiso runa pusire waron Anahatana iakahaiso ouna osi sio wason sio Yahudiu tewa.
4 Tendo eles chegado a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e relataram tudo o que Deus fizera com eles.
5 Ne sio umau rerihoni tikane sio onata rerihoni akama Yahudiu ohitio roe, oyo oasau, “Masike sio oparisaa tau Yesus nea, kahurae sio orehi sio wason sio Yahudiu tewa. Kahurae sio opusu Musa ne maunauna.”
5 Insurgiram-se, entretanto, alguns da seita dos fariseus que haviam crido, dizendo: É necessário circuncidá-los e determinar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Oyo sio maisosia runa sio onata tau sio wason oparisaa oamanouso, nanie ohunu anamanae rerihoni masana reini.
6 Então, se reuniram os apóstolos e os presbíteros para examinar a questão.
7 Sio ohunu anamanae potuina, oyo Petrus ihitioi roe, oyo iasau, “Wea kakau, wea waniu! Omi ruamo oanei ata naone Anahatana inini au rerihoni pusita na uaunau sio wason sio Yahudiu tewa. Uaunauso na sio iae oatinu Sou Iake rerihoni Yesus runa oparisaa.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que, desde há muito, Deus me escolheu dentre vós para que, por meu intermédio, ouvissem os gentios a palavra do evangelho e cressem.
8 Anahatana wain iationa tumata anoi pusiki iatuheteta nea ata anoi runa sio oi. Iatuheteta tau irui Ne Inaha osiso sani iruiki osi ita oi.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também a nós nos concedera.
9 Pusita osa. Anahatana inoo sio ruao, ita ruari tewa. Iuna heu sio no rosau pusu sio oparisaa tau Yesus sani ita oi.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes pela fé o coração.
10 Omi nanie na sio Yahudiu tewa wason oparisaa opusu Musa ne maunauna pusire ouna mtinte tau sio, nanie tahae? Ita ruari rea upu opusu maunauna pusire iake tewa. Omi nanie oaisosiso opusure oi? Pene ouna tinkaei tau Anahatana.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Pene. Ita iparisaa ata Anahatana iapuheuta na iamahaita rotu-tu ria supan pusu Upuri Yesus irui iake mainae osita. Sio oi, Anahatana iapuheuso pusu Yesus. Kahurae sio opusu Musa ne maunauna pusire tewa.”
11 Mas cremos que fomos salvos pela graça do Senhor Jesus, como também aqueles o foram.
12 Sio pusiso wason oamanouso pan rei oamaturuso. Oyo oatinu Barnabas runa Paulus osima runa sapani na Anahatana irui kawasa osiso na sio ouna akakinaya na sio oanei ata sio no kawasa on roe Anahatana runa sima-simana raasiraso. Sio ouna sima-simana sani osuisene sio kupua runa onei sakahatena kua sio wason sio Yahudiu tewa tihue, reiso ita ianei ata Anahatana anoi runa sio oi.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Sio osima pusi, oyo Yakobis, ia mainae tau sio wason oparisaa roe Yerusalem, iasau san rei, “Wea kakau, wea waniu! Masi oatinu tau au.
13 Depois que eles terminaram, falou Tiago, dizendo: Irmãos, atentai nas minhas palavras:
14 Simon Petrus mato iatuhetemo sapani na mataanoe Anahatana iatuhetei. Iatuhetei ata anoi runa sio wason sio Yahudiu tewa. Inini sio umau rerihoni sio rei oi na sio ouna ne mansiau.
14 expôs Simão como Deus, primeiramente, visitou os gentios, a fim de constituir dentre eles um povo para o seu nome.
15 Maunaune rei runa sio mamsima runa Anahatana ne anamanaya no maunauna, uare osa. Ia mamsimae isa ikanu ata Anahatana iasau san rei,
15 Conferem com isto as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Mka au uhokaku honu,
16 Cumpridas estas coisas, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; e, levantando-o de suas ruínas, restaurá-lo-ei.
17 Au uhitiki na sio tamena oninaku
17 Para que os demais homens busquem o Senhor, e também todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 Au mo, omi moa Upu, uasau san rei.
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde séculos.
19 Yakobis iasau honu, “Reiso uahata kani nene iake ita pene iaisosiso opusu Musa ne maunauna pusire iuna mtinte tau sio wason sio Yahudiu tewa wason nanie ouniso opusu Anahatana.
19 Pelo que, julgo eu, não devemos perturbar aqueles que, dentre os gentios, se convertem a Deus,
20 Ne kahurae ita ikanu surate osiso runa iaunauso na hasae pene sio oai muaine wani sio oruiki osi anahatana wani titue tewa, pene okaparua, pene oai henate rerihoni makapanau waron sio oakinenere, runa pene oai makapana nene nasie.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como das relações sexuais ilícitas, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Sio oanei nea ata ita Yahudiu ipeneta tau rei. Tau sae, Musa ne maunauna waron rasopore, sio osima nnare sui osa potuina nea tau rania hataya waron ita Yahudiu iamuira Anahatana sui numa mananouna osi sio Yahudiu.”
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Reiso sio maisosia, sio onata tau sio wason oparisaa runa sio pusiso wason oparisaa roe Yerusalem rei, oapamata sou nanie onini sio umau rerihoni ruao, oyo oaisosiso oeu okata Paulus runa Barnabas poe kota Antiokhia. Reiso onini Silas runa Yudas, sio oaoiki tau Barsabas oi. Sio ua rei wason sio onata rerihoni sio mamparisaa.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, tendo elegido homens dentre eles, enviá-los, juntamente com Paulo e Barnabé, a Antioquia: foram Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos,
23 Sio maisosia runa sio onata tau sio wason oparisaa okanu surate oi oyo oruiki osi ateso na ororiki. Sio okanu san rei,
23 escrevendo, por mão deles: Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos de entre os gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Ami atinu ata sio umau rerihoni ami reini oeuso poe tanumo nea, oyo ouna anomo mtinta runa anomo rauponu runa sio no maunauna. Aikee ami aisosiso tewa.
24 Visto sabermos que alguns [que saíram] de entre nós, sem nenhuma autorização, vos têm perturbado com palavras, transtornando a vossa alma,
25 Reiso pusima apamata sou nanie anini sio umau, oyo aisosiso poe tanumo okata Barnabas runa Paulus wason anoma runaso.
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vós outros com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Sio ua reini oamanane sio wason nanie ohunuso nea tau oanori runa Upuri Yesus Kristus.
26 homens que têm exposto a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Reiso ami aisosi Yudas runa Silas osimo. Mka sio ruao oasau osimo. Sio no anamanaya rai runa surate rei nene anamanaya, uare osa.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais pessoalmente vos dirão também estas coisas.
28 Anahatana Ne Inaha runa ami pusima apamata sou na pene aisosimo opusu Musa ne maunauna pusire ouna mtinte tanumo. Hasae maunauna mkana rai kahurae omi opusure.
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Areimo pene oai muaine wani oruiki osi anahatana wani titue tewa, pene oai makapana nene nasie, pene oai henate rerihoni makapana wani sio oakinenei, runa pene okaparua. Munata omi ouna atata raini tewa, omi ouna iake.
29 que vos abstenhais das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Saúde.
30 Reiso sio oaisosiso oeuso poe Antiokhia. Hoka poe oyo, oanaha runa sio pusiso wason oparisaa, oyo orui surate rei osiso.
30 Os que foram enviados desceram logo para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a epístola.
31 Sio ohatae tanui, oyo anoo kaia. Maunaune rei rekahaiso.
31 Quando a leram, sobremaneira se alegraram pelo conforto recebido.
32 Yudas runa Silas wason sio mamsima runa Anahatana ne anamanaya oi, reiso oaunau sio wason oparisaa rei rotu-tu potuina runa oakahaiso tau no maunauna runa oakahaiso oparisaa ia-ia.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Yudas runa Silas oru-rueso poe rei potuina mkane, oyo sio wason oparisaa poe Antiokhia oauhaaso, oyo oaisosiso onunso roe Yerusalem roe sio roe rei wason oaisosi uaso.
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz aos que os enviaram.
34 Ne Silas iapamata sou nanie iruei poe Antiokhia asi.
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Paulus runa Silas oi orueso potuina poe Antiokhia na oatuheteso runa osima na Upuri ne anamanaya. Uaso runa sio panesi honu oatuheteso.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Onona inasa rai oyo, Paulus iasau osi Barnabas, “Mai, inunta noi niana waron naone isima na Upuri ne anamanaya osiso. Mka inoo rea kakau, rea waniu na inoo sio sapan.”
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Voltemos, agora, para visitar os irmãos por todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como passam.
37 Barnabas inina na Yohanis Markus ikataso,
37 E Barnabé queria levar também a João, chamado Marcos.
38 ne Paulus ipenei. Iahata nene iake pene Markus ipusui. Naone ieu iarihoniso poe otoe Pampilia. Ikataso rotu-tu no tanei pusiki tewa.
38 Mas Paulo não achava justo levarem aquele que se afastara desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Uaso otuntana mainae, reiso sio oeu osakakau. Barnabas isaa kapane, nanie ieui nau nusa Siprus ikata Markus.
39 Houve entre eles tal desavença, que vieram a separar-se. Então, Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Paulus inini Silas, oyo sio wason oparisaa poe Antiokhia orui uaso osi Upuri na irui iake osiso, samatoro uaso oeuso.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Oeu ohori otoe Siria runa otoe Kilikia na Paulus iakahai sio wason oparisaa na oparisaa ia-ia.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.