João 11
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs VC
1 — ausente —
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 — ausente —
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Yesu rɨmnərɨg nəgkiarien a, mɨmə, “Lasaros ramhə, mərɨg nɨmhəyen tukrɨpəh nɨvəhyen in. Nəmhəyen a kafan tukror nɨmtətien ye nəsanɨnien kape Kughen. Kɨni nəmhəyen kafan in swatuk tuk Kughen tuk nɨvəhsi-haktəyen Yo e kafan kwajikovə.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Yesu rorkeikei pɨk Mata mɨne naorahini, mɨne kapəriu kakə Lasaros.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Mərɨg nɨpɨg rɨmnərɨg pawk mə Lasaros rɨmamhə, In rɨmnarə Jodan mɨvəh nɨpɨg kɨraru mɨn.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Kɨni mɨni-pən tuk kafan narmamə mɨnə mə, “Pəh kharerɨg-pən mɨn [ime Lasaros] ye provins Judia.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Mərɨg kafan narmamə mɨnə kɨmnhani-pən tukun mhamə, “Yhajoun. Taktakun əmə kwuse, nəmehuə kape nəmə Isrel apa Judia kɨmnhamə tuksarkwhopni Ik kɨn kapier apɨg. ?Mərɨg Ik nakmə tukharerɨg-pən mɨn aikɨn?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 Kɨni Yesu rɨmɨni-pən nuhpɨkɨnien kɨrik kɨmi əriə mɨmə, “Kɨmiə nakharkun mə nɨpɨg rarə kape nɨraanien rəmhen tuk norien wok kɨrik. To yermamə kɨrik raməriwək yeraan, to rɨpəh nhapitətərien, meinai rhakak.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Mərɨg tukmə raməriwək yenpɨg, in mɨrkun nhapitətərien. Meinai rəpɨgnəp.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Yesu rɨmɨni-ta nuhpɨkɨnien mamni-pən tuk kafan narmamə mɨnə mə, “Kɨtawə kɨrik e Lasaros rɨnapɨr yeru ta. Mərɨg yakmə jakvən mɨsɨg in pəh rarha.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Kɨni kafan narmamə mɨnə khani-pən tukun mhamə, “Yermaru. To rɨmə in ramapɨr əmə, tukrɨpiəsanɨn mɨn.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Mərɨg nəgkiarien kape Yesu, nɨpran ramni mə Lasaros ruamhə ta. Mərɨg kafan narmamə mɨnə, rɨkiriə raməsɨk mə Lasaros ramapɨr əmə.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Kɨni Yesu rɨmɨni-pən huvə mɨmə, “Lasaros ruamhə ta.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Kɨni rɨkik ragien mə yakpəh nɨwəmɨr-kwis-ien kɨmru min. Meinai nar e yame jakor tukrasitu irəmiə takshatətə irak. Nəmhen, pəh khavən mɨsəm in.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Kɨni Tomas e kamni kɨmə Didimas, rɨni-pən tuk narmamə mɨnə tɨksɨn kape Yesu mɨmə, “Rhuvə. Pəh kɨtawə mɨfam khavən apa Judia. Pəh tɨkmɨr mɨnə tukhauh ətawə, pəh kɨtawə tukhamhə kwis kɨtawə min.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Kɨni Yesu rɨmatərhav-pən Betani, kɨni mərɨg mə kɨmnerkwaig ta kɨn nɨprai Lasaros, rɨvəh nɨpɨg kuas.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Rukwanu a Betani in ipakə əmə tuk Jerusalem. Rɨpəh norien isok rapita kilometa kɨsisər.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Kɨni nəmə Isrel khapsaah kɨmnhasɨ-pən Jerusalem mhauə mɨsəm Mata mɨne Meri mhavəh-si haktə nərɨgien kapəriu, meinai kapəriu kakə ruamhə.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Kɨni Mata rɨmnərɨg mə Yesu ramuə, kɨni rərar, mɨvən məm. Mərɨg Meri, in ramkwətə əmə apa imə.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Kɨni Mata rɨmɨni-pən tuk Yesu mə, “Yermaru. To kɨtawə kɨpisarə, to kafak kakə rɨpipəh nɨmhəyen.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Mərɨg yo yakɨrkun mə tukmə nakaiyoh Kughen kɨn naha nhagɨn, kɨni In tukraməkeikei mɨvəhsi-pre kɨmik.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Kɨni Yesu rɨmɨni-pən tukun mə, “Kafam kakə tukrɨpiamragh mɨn.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Kɨni Mata rɨmə, “Yakɨrkun mə Lasaros tukramragh mɨn ye Nɨpɨg Kwasɨg, ye nɨpɨg yame narmamə mɨ-fam tukhamragh mɨn iran.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Kɨni Yesu rɨmɨni-pən tukun mə, “Yo e, yo nuknei nɨmragh-mɨnien ye nɨmhəyen. Kɨni Yo e, yo nuknei nɨmraghien. Narmamə yamə mɨne kashatətə irak, nar apnapɨg tukmə khamhə, mərɨg tukasəkeikei mhamragh mɨn.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Kɨni narmamə yamə mɨne kamhani nəfrakɨsien irak kɨni masarə hanə, tukhapəh nhamhə-əgkəpien tuk nɨpɨg kɨrik. ?Nakamni nəfrakɨsien ye kafak nəgkiarien uə nɨkam?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Kɨni Mata rɨni-pən tukun mɨmə, “Ǝwəh, Yermaru. Yakamni nəfrakɨsien iram mə Ik Kristo, Ji Kughen. Ik e, yermamə yame profet mɨnə kɨmnamhani kupan mə takuə ye tokrei tanə.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Mata rɨmɨni-ta nəgkiarien ai, mɨvən mokrən kɨn naorahini Meri rɨkɨr ta mɨravən iriu pɨsɨn, mɨni-pən tukun mɨmə, “Meri, Yhajoun ruauə, morkeikei mə tukrəm ik.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Meri rərɨg, mərer aihuaa əmə, mɨvən mə tukrəm Yesu.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 — ausente —
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 — ausente —
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Kɨni Meri rɨtərhav mɨvən məm Yesu, meiwaiyu mənɨmkur-pən ye nɨhun, mɨmə, “Yermaru. To nakpiamarə kɨtasɨr, to kafak kakə rɨpipəh nɨmhəyen.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Yesu rəm pian a mɨne narmamə yamə mɨne kɨsarə iriə min mɨsasək, rɨkin rəmhə pɨk.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Kɨni raiyoh-pən əriə mə, “?Nɨmnhanɨm hiə kwən en?”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Məkneikɨn mamasək.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Kɨni nəmə Isrel tɨksɨn khamə, “Səm-ru. Kwən e rɨmnorkeikei pɨk kwən a kupan.”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Mərɨg tɨksɨn kɨmnhani mhamə, “Kwən e In e kupan rɨmnor huvə yɨmrɨn pɨs kɨrik. ?Rhawor e rɨpəh nɨni-əhuyen Lasaros mə tukrɨpəh nɨmhəyen?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Yesu rɨmnərɨg rahas pɨk tuk Lasaros. Kɨni mɨvən apa ye suranə. Kwənmhan yame kɨmɨrəhu ikɨn ye nɨpəg kapier, yame kɨmɨsisɨgɨn kɨn kapier.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Kɨni Yesu rɨmə, “Səsuə-ta ru kɨn kapier.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Mərɨg Yesu rɨmɨni-pən tukun mɨmə, “?Rhawor? ?Naknərukɨn ta mə yakməni-pre tuk ik mə tukmə nakhatətə irak, takəm nəsanɨnien ehuə kape Kughen, uə?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Məkneikɨn, kɨsəsuə ta kɨn kapier. Kɨni Yesu rɨvaag faktə mɨmə, “Tata. Yakamni vi vi ik meinai nɨmnərɨg kafak nəhuakien.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Kɨni yakɨrkun mə nɨpɨg m-fam, nakamərɨg Yo. Mərɨg yakaməgkiar məkneikɨn mə narmamə yamə mɨne kasərer rarkurao irak tukhani nəfrakɨsien mə nɨmnher-pə kɨn Yo.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Yesu rɨni-ta nəgkiarien a, mokrən apomh mɨmə, “!Lasaros! Ǝrer mɨtərhav-pə.”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Kɨni yermamə mhə ai rɨmnhekɨmter, mɨpɨk neipən yame kɨmnhatuapɨs kapən kapə kɨn, meriaji nɨpran mɨne yamə mɨne kɨmnərkɨs nɨhun kɨn, məriwək mɨtərhav-pə.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Nəmə Isrel khapsaah yamə mɨne kɨmnɨsarə iriə Meri masəm nar yame Yesu rɨmnor kɨni kɨshatətə iran.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Mərɨg iriə tɨksɨn kɨmnhavən mɨsəm Farisi mɨnə, mhani-ərhav-pən fam narɨmnar yame Yesu rɨmnor kɨmi əriə.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Məkneikɨn, Farisi mɨnə mɨne jif pris mɨnə kɨmɨsofugɨn ye kaonsel kapəriə. Mhamə, “?Tukshawor iran mɨne kwən e? Rɨnamor nɨmtətien rɨpsaah.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 To khapəh əmə ramor əmə məknakɨn, kɨni narmamə m-fam tukshatətə iran. Kɨni nəmə Rom tukhauə mɨsoriah kapətawə nimə e Nimə Ehuə kape Kughen, mhavəhsi-ta kwənmhaan kapətawə tuk ətawə.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Kɨni iriə kɨrik, nhagɨn e Kaeafas, in ramor wok kape hae pris ye newk a. Rɨmɨni mɨmə, “!Nakseinein əgkap nar!
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Rhuvə əmə tuk əmiə mə yermamə kwənkwan kɨrikianə əmə tukrɨmhə tuk narmamə. Nar a rhuvə rapita yame narmamə ye kantri piəpiə tukhamhə.”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 (Ramni nəgkiarien a, mərɨg pəh nien mə nərɨgien kafan. Mərɨg in ramni-ərhav nəgkiarien yame Kughen rɨmɨvəhsi-pən kɨmin, meinai in ramor wok kape hae pris ye newk a. Kɨni in ramni mə Yesu tukrɨmhə tuk nɨvəh-mɨraghien nəmə Isrel.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Mərɨg pa rɨmə tukrɨmhə əmə tuk nəmə Isrel mərɨg tukrɨmhə tuk ji Kughen yamə mɨne kɨsarə rarkurao ye tanɨmtanə, mamor əriə kamhauə kɨrikianə.)
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Ror məkneikɨn, ye nɨpɨg a, nəmehuə kape nəmə Isrel kɨmnharai mhun mhamə tukshopni In.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Ror məkneikɨn, rɨrikakun ye nɨpɨg a, Yesu rɨpəh nəriwəkien ye nɨmrɨ nəmə Isrel. Map aikɨn a, mɨvən ye taon kɨrik, nhagɨn e Efrem. Taon a in ipakə əmə tuk tɨpəvsɨk. Kɨni In mamarə aikɨn iriə kafan narmamə mɨnə.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Rɨnamuə ipakə tuk nɨpɨg kape lafet kape nəmə Isrel kamni kɨmə Pasova. Kɨni narmamə khapsaah khasɨ-pən ikɨn pɨsɨn pɨsɨn mɨnə mhauə Jerusalem mhamə tuksor narɨmnar mɨnə pəh mɨshawən ye nɨmrɨ Kughen, mɨpihavən ye lafet.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Kɨni narmamə mɨnə a kɨmɨsarha-kɨn Yesu. Mɨsofugɨn ye Nimə Ehuə kape Kughen, mɨsaiyoh əriə mɨnə mhamə, “?Keinein mə Yesu tukruə ye lafet e uə nɨkam?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Mərɨg ye nɨpɨg a, jif pris mɨnə mɨne Farisi mɨnə kɨmnhani nəgkiarien kɨrik mə tukmə yermamə kɨrik rɨrkun ikɨn Yesu ramarə ikɨn, tukraməkeikei muə mɨni-əsah pən tuk əriə, pəh mobael mɨnə tukhavən mharaptərəkɨn.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.