João 11
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs ARIB
1 — ausente —
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 — ausente —
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Yesu rɨmnərɨg nəgkiarien a, mɨmə, “Lasaros ramhə, mərɨg nɨmhəyen tukrɨpəh nɨvəhyen in. Nəmhəyen a kafan tukror nɨmtətien ye nəsanɨnien kape Kughen. Kɨni nəmhəyen kafan in swatuk tuk Kughen tuk nɨvəhsi-haktəyen Yo e kafan kwajikovə.”
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesu rorkeikei pɨk Mata mɨne naorahini, mɨne kapəriu kakə Lasaros.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Mərɨg nɨpɨg rɨmnərɨg pawk mə Lasaros rɨmamhə, In rɨmnarə Jodan mɨvəh nɨpɨg kɨraru mɨn.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Kɨni mɨni-pən tuk kafan narmamə mɨnə mə, “Pəh kharerɨg-pən mɨn [ime Lasaros] ye provins Judia.”
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Mərɨg kafan narmamə mɨnə kɨmnhani-pən tukun mhamə, “Yhajoun. Taktakun əmə kwuse, nəmehuə kape nəmə Isrel apa Judia kɨmnhamə tuksarkwhopni Ik kɨn kapier apɨg. ?Mərɨg Ik nakmə tukharerɨg-pən mɨn aikɨn?”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Kɨni Yesu rɨmɨni-pən nuhpɨkɨnien kɨrik kɨmi əriə mɨmə, “Kɨmiə nakharkun mə nɨpɨg rarə kape nɨraanien rəmhen tuk norien wok kɨrik. To yermamə kɨrik raməriwək yeraan, to rɨpəh nhapitətərien, meinai rhakak.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Mərɨg tukmə raməriwək yenpɨg, in mɨrkun nhapitətərien. Meinai rəpɨgnəp.”
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesu rɨmɨni-ta nuhpɨkɨnien mamni-pən tuk kafan narmamə mɨnə mə, “Kɨtawə kɨrik e Lasaros rɨnapɨr yeru ta. Mərɨg yakmə jakvən mɨsɨg in pəh rarha.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Kɨni kafan narmamə mɨnə khani-pən tukun mhamə, “Yermaru. To rɨmə in ramapɨr əmə, tukrɨpiəsanɨn mɨn.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Mərɨg nəgkiarien kape Yesu, nɨpran ramni mə Lasaros ruamhə ta. Mərɨg kafan narmamə mɨnə, rɨkiriə raməsɨk mə Lasaros ramapɨr əmə.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Kɨni Yesu rɨmɨni-pən huvə mɨmə, “Lasaros ruamhə ta.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Kɨni rɨkik ragien mə yakpəh nɨwəmɨr-kwis-ien kɨmru min. Meinai nar e yame jakor tukrasitu irəmiə takshatətə irak. Nəmhen, pəh khavən mɨsəm in.”
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Kɨni Tomas e kamni kɨmə Didimas, rɨni-pən tuk narmamə mɨnə tɨksɨn kape Yesu mɨmə, “Rhuvə. Pəh kɨtawə mɨfam khavən apa Judia. Pəh tɨkmɨr mɨnə tukhauh ətawə, pəh kɨtawə tukhamhə kwis kɨtawə min.”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Kɨni Yesu rɨmatərhav-pən Betani, kɨni mərɨg mə kɨmnerkwaig ta kɨn nɨprai Lasaros, rɨvəh nɨpɨg kuas.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Rukwanu a Betani in ipakə əmə tuk Jerusalem. Rɨpəh norien isok rapita kilometa kɨsisər.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Kɨni nəmə Isrel khapsaah kɨmnhasɨ-pən Jerusalem mhauə mɨsəm Mata mɨne Meri mhavəh-si haktə nərɨgien kapəriu, meinai kapəriu kakə ruamhə.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Kɨni Mata rɨmnərɨg mə Yesu ramuə, kɨni rərar, mɨvən məm. Mərɨg Meri, in ramkwətə əmə apa imə.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Kɨni Mata rɨmɨni-pən tuk Yesu mə, “Yermaru. To kɨtawə kɨpisarə, to kafak kakə rɨpipəh nɨmhəyen.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Mərɨg yo yakɨrkun mə tukmə nakaiyoh Kughen kɨn naha nhagɨn, kɨni In tukraməkeikei mɨvəhsi-pre kɨmik.”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Kɨni Yesu rɨmɨni-pən tukun mə, “Kafam kakə tukrɨpiamragh mɨn.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Kɨni Mata rɨmə, “Yakɨrkun mə Lasaros tukramragh mɨn ye Nɨpɨg Kwasɨg, ye nɨpɨg yame narmamə mɨ-fam tukhamragh mɨn iran.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Kɨni Yesu rɨmɨni-pən tukun mə, “Yo e, yo nuknei nɨmragh-mɨnien ye nɨmhəyen. Kɨni Yo e, yo nuknei nɨmraghien. Narmamə yamə mɨne kashatətə irak, nar apnapɨg tukmə khamhə, mərɨg tukasəkeikei mhamragh mɨn.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Kɨni narmamə yamə mɨne kamhani nəfrakɨsien irak kɨni masarə hanə, tukhapəh nhamhə-əgkəpien tuk nɨpɨg kɨrik. ?Nakamni nəfrakɨsien ye kafak nəgkiarien uə nɨkam?”
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Kɨni Mata rɨni-pən tukun mɨmə, “Ǝwəh, Yermaru. Yakamni nəfrakɨsien iram mə Ik Kristo, Ji Kughen. Ik e, yermamə yame profet mɨnə kɨmnamhani kupan mə takuə ye tokrei tanə.”
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Mata rɨmɨni-ta nəgkiarien ai, mɨvən mokrən kɨn naorahini Meri rɨkɨr ta mɨravən iriu pɨsɨn, mɨni-pən tukun mɨmə, “Meri, Yhajoun ruauə, morkeikei mə tukrəm ik.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Meri rərɨg, mərer aihuaa əmə, mɨvən mə tukrəm Yesu.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 — ausente —
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 — ausente —
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Kɨni Meri rɨtərhav mɨvən məm Yesu, meiwaiyu mənɨmkur-pən ye nɨhun, mɨmə, “Yermaru. To nakpiamarə kɨtasɨr, to kafak kakə rɨpipəh nɨmhəyen.”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yesu rəm pian a mɨne narmamə yamə mɨne kɨsarə iriə min mɨsasək, rɨkin rəmhə pɨk.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Kɨni raiyoh-pən əriə mə, “?Nɨmnhanɨm hiə kwən en?”
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Məkneikɨn mamasək.
35 Jesus chorou.
36 Kɨni nəmə Isrel tɨksɨn khamə, “Səm-ru. Kwən e rɨmnorkeikei pɨk kwən a kupan.”
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Mərɨg tɨksɨn kɨmnhani mhamə, “Kwən e In e kupan rɨmnor huvə yɨmrɨn pɨs kɨrik. ?Rhawor e rɨpəh nɨni-əhuyen Lasaros mə tukrɨpəh nɨmhəyen?”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Yesu rɨmnərɨg rahas pɨk tuk Lasaros. Kɨni mɨvən apa ye suranə. Kwənmhan yame kɨmɨrəhu ikɨn ye nɨpəg kapier, yame kɨmɨsisɨgɨn kɨn kapier.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Kɨni Yesu rɨmə, “Səsuə-ta ru kɨn kapier.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Mərɨg Yesu rɨmɨni-pən tukun mɨmə, “?Rhawor? ?Naknərukɨn ta mə yakməni-pre tuk ik mə tukmə nakhatətə irak, takəm nəsanɨnien ehuə kape Kughen, uə?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Məkneikɨn, kɨsəsuə ta kɨn kapier. Kɨni Yesu rɨvaag faktə mɨmə, “Tata. Yakamni vi vi ik meinai nɨmnərɨg kafak nəhuakien.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Kɨni yakɨrkun mə nɨpɨg m-fam, nakamərɨg Yo. Mərɨg yakaməgkiar məkneikɨn mə narmamə yamə mɨne kasərer rarkurao irak tukhani nəfrakɨsien mə nɨmnher-pə kɨn Yo.”
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Yesu rɨni-ta nəgkiarien a, mokrən apomh mɨmə, “!Lasaros! Ǝrer mɨtərhav-pə.”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Kɨni yermamə mhə ai rɨmnhekɨmter, mɨpɨk neipən yame kɨmnhatuapɨs kapən kapə kɨn, meriaji nɨpran mɨne yamə mɨne kɨmnərkɨs nɨhun kɨn, məriwək mɨtərhav-pə.
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Nəmə Isrel khapsaah yamə mɨne kɨmnɨsarə iriə Meri masəm nar yame Yesu rɨmnor kɨni kɨshatətə iran.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Mərɨg iriə tɨksɨn kɨmnhavən mɨsəm Farisi mɨnə, mhani-ərhav-pən fam narɨmnar yame Yesu rɨmnor kɨmi əriə.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Məkneikɨn, Farisi mɨnə mɨne jif pris mɨnə kɨmɨsofugɨn ye kaonsel kapəriə. Mhamə, “?Tukshawor iran mɨne kwən e? Rɨnamor nɨmtətien rɨpsaah.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 To khapəh əmə ramor əmə məknakɨn, kɨni narmamə m-fam tukshatətə iran. Kɨni nəmə Rom tukhauə mɨsoriah kapətawə nimə e Nimə Ehuə kape Kughen, mhavəhsi-ta kwənmhaan kapətawə tuk ətawə.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Kɨni iriə kɨrik, nhagɨn e Kaeafas, in ramor wok kape hae pris ye newk a. Rɨmɨni mɨmə, “!Nakseinein əgkap nar!
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Rhuvə əmə tuk əmiə mə yermamə kwənkwan kɨrikianə əmə tukrɨmhə tuk narmamə. Nar a rhuvə rapita yame narmamə ye kantri piəpiə tukhamhə.”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 (Ramni nəgkiarien a, mərɨg pəh nien mə nərɨgien kafan. Mərɨg in ramni-ərhav nəgkiarien yame Kughen rɨmɨvəhsi-pən kɨmin, meinai in ramor wok kape hae pris ye newk a. Kɨni in ramni mə Yesu tukrɨmhə tuk nɨvəh-mɨraghien nəmə Isrel.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Mərɨg pa rɨmə tukrɨmhə əmə tuk nəmə Isrel mərɨg tukrɨmhə tuk ji Kughen yamə mɨne kɨsarə rarkurao ye tanɨmtanə, mamor əriə kamhauə kɨrikianə.)
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Ror məkneikɨn, ye nɨpɨg a, nəmehuə kape nəmə Isrel kɨmnharai mhun mhamə tukshopni In.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Ror məkneikɨn, rɨrikakun ye nɨpɨg a, Yesu rɨpəh nəriwəkien ye nɨmrɨ nəmə Isrel. Map aikɨn a, mɨvən ye taon kɨrik, nhagɨn e Efrem. Taon a in ipakə əmə tuk tɨpəvsɨk. Kɨni In mamarə aikɨn iriə kafan narmamə mɨnə.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Rɨnamuə ipakə tuk nɨpɨg kape lafet kape nəmə Isrel kamni kɨmə Pasova. Kɨni narmamə khapsaah khasɨ-pən ikɨn pɨsɨn pɨsɨn mɨnə mhauə Jerusalem mhamə tuksor narɨmnar mɨnə pəh mɨshawən ye nɨmrɨ Kughen, mɨpihavən ye lafet.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Kɨni narmamə mɨnə a kɨmɨsarha-kɨn Yesu. Mɨsofugɨn ye Nimə Ehuə kape Kughen, mɨsaiyoh əriə mɨnə mhamə, “?Keinein mə Yesu tukruə ye lafet e uə nɨkam?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Mərɨg ye nɨpɨg a, jif pris mɨnə mɨne Farisi mɨnə kɨmnhani nəgkiarien kɨrik mə tukmə yermamə kɨrik rɨrkun ikɨn Yesu ramarə ikɨn, tukraməkeikei muə mɨni-əsah pən tuk əriə, pəh mobael mɨnə tukhavən mharaptərəkɨn.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.