João 11
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs NVI
1 — ausente —
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 — ausente —
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 — ausente —
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Yesu rɨmnərɨg nəgkiarien a, mɨmə, “Lasaros ramhə, mərɨg nɨmhəyen tukrɨpəh nɨvəhyen in. Nəmhəyen a kafan tukror nɨmtətien ye nəsanɨnien kape Kughen. Kɨni nəmhəyen kafan in swatuk tuk Kughen tuk nɨvəhsi-haktəyen Yo e kafan kwajikovə.”
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Yesu rorkeikei pɨk Mata mɨne naorahini, mɨne kapəriu kakə Lasaros.
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 Mərɨg nɨpɨg rɨmnərɨg pawk mə Lasaros rɨmamhə, In rɨmnarə Jodan mɨvəh nɨpɨg kɨraru mɨn.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Kɨni mɨni-pən tuk kafan narmamə mɨnə mə, “Pəh kharerɨg-pən mɨn [ime Lasaros] ye provins Judia.”
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Mərɨg kafan narmamə mɨnə kɨmnhani-pən tukun mhamə, “Yhajoun. Taktakun əmə kwuse, nəmehuə kape nəmə Isrel apa Judia kɨmnhamə tuksarkwhopni Ik kɨn kapier apɨg. ?Mərɨg Ik nakmə tukharerɨg-pən mɨn aikɨn?”
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Kɨni Yesu rɨmɨni-pən nuhpɨkɨnien kɨrik kɨmi əriə mɨmə, “Kɨmiə nakharkun mə nɨpɨg rarə kape nɨraanien rəmhen tuk norien wok kɨrik. To yermamə kɨrik raməriwək yeraan, to rɨpəh nhapitətərien, meinai rhakak.
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Mərɨg tukmə raməriwək yenpɨg, in mɨrkun nhapitətərien. Meinai rəpɨgnəp.”
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Yesu rɨmɨni-ta nuhpɨkɨnien mamni-pən tuk kafan narmamə mɨnə mə, “Kɨtawə kɨrik e Lasaros rɨnapɨr yeru ta. Mərɨg yakmə jakvən mɨsɨg in pəh rarha.”
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Kɨni kafan narmamə mɨnə khani-pən tukun mhamə, “Yermaru. To rɨmə in ramapɨr əmə, tukrɨpiəsanɨn mɨn.”
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 Mərɨg nəgkiarien kape Yesu, nɨpran ramni mə Lasaros ruamhə ta. Mərɨg kafan narmamə mɨnə, rɨkiriə raməsɨk mə Lasaros ramapɨr əmə.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Kɨni Yesu rɨmɨni-pən huvə mɨmə, “Lasaros ruamhə ta.
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Kɨni rɨkik ragien mə yakpəh nɨwəmɨr-kwis-ien kɨmru min. Meinai nar e yame jakor tukrasitu irəmiə takshatətə irak. Nəmhen, pəh khavən mɨsəm in.”
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Kɨni Tomas e kamni kɨmə Didimas, rɨni-pən tuk narmamə mɨnə tɨksɨn kape Yesu mɨmə, “Rhuvə. Pəh kɨtawə mɨfam khavən apa Judia. Pəh tɨkmɨr mɨnə tukhauh ətawə, pəh kɨtawə tukhamhə kwis kɨtawə min.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Kɨni Yesu rɨmatərhav-pən Betani, kɨni mərɨg mə kɨmnerkwaig ta kɨn nɨprai Lasaros, rɨvəh nɨpɨg kuas.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Rukwanu a Betani in ipakə əmə tuk Jerusalem. Rɨpəh norien isok rapita kilometa kɨsisər.
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Kɨni nəmə Isrel khapsaah kɨmnhasɨ-pən Jerusalem mhauə mɨsəm Mata mɨne Meri mhavəh-si haktə nərɨgien kapəriu, meinai kapəriu kakə ruamhə.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Kɨni Mata rɨmnərɨg mə Yesu ramuə, kɨni rərar, mɨvən məm. Mərɨg Meri, in ramkwətə əmə apa imə.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Kɨni Mata rɨmɨni-pən tuk Yesu mə, “Yermaru. To kɨtawə kɨpisarə, to kafak kakə rɨpipəh nɨmhəyen.
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Mərɨg yo yakɨrkun mə tukmə nakaiyoh Kughen kɨn naha nhagɨn, kɨni In tukraməkeikei mɨvəhsi-pre kɨmik.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Kɨni Yesu rɨmɨni-pən tukun mə, “Kafam kakə tukrɨpiamragh mɨn.”
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Kɨni Mata rɨmə, “Yakɨrkun mə Lasaros tukramragh mɨn ye Nɨpɨg Kwasɨg, ye nɨpɨg yame narmamə mɨ-fam tukhamragh mɨn iran.”
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Kɨni Yesu rɨmɨni-pən tukun mə, “Yo e, yo nuknei nɨmragh-mɨnien ye nɨmhəyen. Kɨni Yo e, yo nuknei nɨmraghien. Narmamə yamə mɨne kashatətə irak, nar apnapɨg tukmə khamhə, mərɨg tukasəkeikei mhamragh mɨn.
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Kɨni narmamə yamə mɨne kamhani nəfrakɨsien irak kɨni masarə hanə, tukhapəh nhamhə-əgkəpien tuk nɨpɨg kɨrik. ?Nakamni nəfrakɨsien ye kafak nəgkiarien uə nɨkam?”
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Kɨni Mata rɨni-pən tukun mɨmə, “Ǝwəh, Yermaru. Yakamni nəfrakɨsien iram mə Ik Kristo, Ji Kughen. Ik e, yermamə yame profet mɨnə kɨmnamhani kupan mə takuə ye tokrei tanə.”
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Mata rɨmɨni-ta nəgkiarien ai, mɨvən mokrən kɨn naorahini Meri rɨkɨr ta mɨravən iriu pɨsɨn, mɨni-pən tukun mɨmə, “Meri, Yhajoun ruauə, morkeikei mə tukrəm ik.”
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Meri rərɨg, mərer aihuaa əmə, mɨvən mə tukrəm Yesu.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 — ausente —
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 — ausente —
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Kɨni Meri rɨtərhav mɨvən məm Yesu, meiwaiyu mənɨmkur-pən ye nɨhun, mɨmə, “Yermaru. To nakpiamarə kɨtasɨr, to kafak kakə rɨpipəh nɨmhəyen.”
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Yesu rəm pian a mɨne narmamə yamə mɨne kɨsarə iriə min mɨsasək, rɨkin rəmhə pɨk.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 Kɨni raiyoh-pən əriə mə, “?Nɨmnhanɨm hiə kwən en?”
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Məkneikɨn mamasək.
35 Jesus chorou.
36 Kɨni nəmə Isrel tɨksɨn khamə, “Səm-ru. Kwən e rɨmnorkeikei pɨk kwən a kupan.”
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Mərɨg tɨksɨn kɨmnhani mhamə, “Kwən e In e kupan rɨmnor huvə yɨmrɨn pɨs kɨrik. ?Rhawor e rɨpəh nɨni-əhuyen Lasaros mə tukrɨpəh nɨmhəyen?”
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Yesu rɨmnərɨg rahas pɨk tuk Lasaros. Kɨni mɨvən apa ye suranə. Kwənmhan yame kɨmɨrəhu ikɨn ye nɨpəg kapier, yame kɨmɨsisɨgɨn kɨn kapier.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Kɨni Yesu rɨmə, “Səsuə-ta ru kɨn kapier.”
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Mərɨg Yesu rɨmɨni-pən tukun mɨmə, “?Rhawor? ?Naknərukɨn ta mə yakməni-pre tuk ik mə tukmə nakhatətə irak, takəm nəsanɨnien ehuə kape Kughen, uə?”
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Məkneikɨn, kɨsəsuə ta kɨn kapier. Kɨni Yesu rɨvaag faktə mɨmə, “Tata. Yakamni vi vi ik meinai nɨmnərɨg kafak nəhuakien.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Kɨni yakɨrkun mə nɨpɨg m-fam, nakamərɨg Yo. Mərɨg yakaməgkiar məkneikɨn mə narmamə yamə mɨne kasərer rarkurao irak tukhani nəfrakɨsien mə nɨmnher-pə kɨn Yo.”
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Yesu rɨni-ta nəgkiarien a, mokrən apomh mɨmə, “!Lasaros! Ǝrer mɨtərhav-pə.”
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Kɨni yermamə mhə ai rɨmnhekɨmter, mɨpɨk neipən yame kɨmnhatuapɨs kapən kapə kɨn, meriaji nɨpran mɨne yamə mɨne kɨmnərkɨs nɨhun kɨn, məriwək mɨtərhav-pə.
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Nəmə Isrel khapsaah yamə mɨne kɨmnɨsarə iriə Meri masəm nar yame Yesu rɨmnor kɨni kɨshatətə iran.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Mərɨg iriə tɨksɨn kɨmnhavən mɨsəm Farisi mɨnə, mhani-ərhav-pən fam narɨmnar yame Yesu rɨmnor kɨmi əriə.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Məkneikɨn, Farisi mɨnə mɨne jif pris mɨnə kɨmɨsofugɨn ye kaonsel kapəriə. Mhamə, “?Tukshawor iran mɨne kwən e? Rɨnamor nɨmtətien rɨpsaah.
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 To khapəh əmə ramor əmə məknakɨn, kɨni narmamə m-fam tukshatətə iran. Kɨni nəmə Rom tukhauə mɨsoriah kapətawə nimə e Nimə Ehuə kape Kughen, mhavəhsi-ta kwənmhaan kapətawə tuk ətawə.”
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Kɨni iriə kɨrik, nhagɨn e Kaeafas, in ramor wok kape hae pris ye newk a. Rɨmɨni mɨmə, “!Nakseinein əgkap nar!
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Rhuvə əmə tuk əmiə mə yermamə kwənkwan kɨrikianə əmə tukrɨmhə tuk narmamə. Nar a rhuvə rapita yame narmamə ye kantri piəpiə tukhamhə.”
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 (Ramni nəgkiarien a, mərɨg pəh nien mə nərɨgien kafan. Mərɨg in ramni-ərhav nəgkiarien yame Kughen rɨmɨvəhsi-pən kɨmin, meinai in ramor wok kape hae pris ye newk a. Kɨni in ramni mə Yesu tukrɨmhə tuk nɨvəh-mɨraghien nəmə Isrel.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Mərɨg pa rɨmə tukrɨmhə əmə tuk nəmə Isrel mərɨg tukrɨmhə tuk ji Kughen yamə mɨne kɨsarə rarkurao ye tanɨmtanə, mamor əriə kamhauə kɨrikianə.)
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Ror məkneikɨn, ye nɨpɨg a, nəmehuə kape nəmə Isrel kɨmnharai mhun mhamə tukshopni In.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Ror məkneikɨn, rɨrikakun ye nɨpɨg a, Yesu rɨpəh nəriwəkien ye nɨmrɨ nəmə Isrel. Map aikɨn a, mɨvən ye taon kɨrik, nhagɨn e Efrem. Taon a in ipakə əmə tuk tɨpəvsɨk. Kɨni In mamarə aikɨn iriə kafan narmamə mɨnə.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Rɨnamuə ipakə tuk nɨpɨg kape lafet kape nəmə Isrel kamni kɨmə Pasova. Kɨni narmamə khapsaah khasɨ-pən ikɨn pɨsɨn pɨsɨn mɨnə mhauə Jerusalem mhamə tuksor narɨmnar mɨnə pəh mɨshawən ye nɨmrɨ Kughen, mɨpihavən ye lafet.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Kɨni narmamə mɨnə a kɨmɨsarha-kɨn Yesu. Mɨsofugɨn ye Nimə Ehuə kape Kughen, mɨsaiyoh əriə mɨnə mhamə, “?Keinein mə Yesu tukruə ye lafet e uə nɨkam?”
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Mərɨg ye nɨpɨg a, jif pris mɨnə mɨne Farisi mɨnə kɨmnhani nəgkiarien kɨrik mə tukmə yermamə kɨrik rɨrkun ikɨn Yesu ramarə ikɨn, tukraməkeikei muə mɨni-əsah pən tuk əriə, pəh mobael mɨnə tukhavən mharaptərəkɨn.
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.