João 11
Nəkwəkwə imərhakə kape kughen: nɨrpenien vi (NWI) vs ARA
1 — ausente —
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 — ausente —
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Yesu rɨmnərɨg nəgkiarien a, mɨmə, “Lasaros ramhə, mərɨg nɨmhəyen tukrɨpəh nɨvəhyen in. Nəmhəyen a kafan tukror nɨmtətien ye nəsanɨnien kape Kughen. Kɨni nəmhəyen kafan in swatuk tuk Kughen tuk nɨvəhsi-haktəyen Yo e kafan kwajikovə.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Yesu rorkeikei pɨk Mata mɨne naorahini, mɨne kapəriu kakə Lasaros.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Mərɨg nɨpɨg rɨmnərɨg pawk mə Lasaros rɨmamhə, In rɨmnarə Jodan mɨvəh nɨpɨg kɨraru mɨn.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Kɨni mɨni-pən tuk kafan narmamə mɨnə mə, “Pəh kharerɨg-pən mɨn [ime Lasaros] ye provins Judia.”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Mərɨg kafan narmamə mɨnə kɨmnhani-pən tukun mhamə, “Yhajoun. Taktakun əmə kwuse, nəmehuə kape nəmə Isrel apa Judia kɨmnhamə tuksarkwhopni Ik kɨn kapier apɨg. ?Mərɨg Ik nakmə tukharerɨg-pən mɨn aikɨn?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Kɨni Yesu rɨmɨni-pən nuhpɨkɨnien kɨrik kɨmi əriə mɨmə, “Kɨmiə nakharkun mə nɨpɨg rarə kape nɨraanien rəmhen tuk norien wok kɨrik. To yermamə kɨrik raməriwək yeraan, to rɨpəh nhapitətərien, meinai rhakak.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Mərɨg tukmə raməriwək yenpɨg, in mɨrkun nhapitətərien. Meinai rəpɨgnəp.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesu rɨmɨni-ta nuhpɨkɨnien mamni-pən tuk kafan narmamə mɨnə mə, “Kɨtawə kɨrik e Lasaros rɨnapɨr yeru ta. Mərɨg yakmə jakvən mɨsɨg in pəh rarha.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Kɨni kafan narmamə mɨnə khani-pən tukun mhamə, “Yermaru. To rɨmə in ramapɨr əmə, tukrɨpiəsanɨn mɨn.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Mərɨg nəgkiarien kape Yesu, nɨpran ramni mə Lasaros ruamhə ta. Mərɨg kafan narmamə mɨnə, rɨkiriə raməsɨk mə Lasaros ramapɨr əmə.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Kɨni Yesu rɨmɨni-pən huvə mɨmə, “Lasaros ruamhə ta.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Kɨni rɨkik ragien mə yakpəh nɨwəmɨr-kwis-ien kɨmru min. Meinai nar e yame jakor tukrasitu irəmiə takshatətə irak. Nəmhen, pəh khavən mɨsəm in.”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Kɨni Tomas e kamni kɨmə Didimas, rɨni-pən tuk narmamə mɨnə tɨksɨn kape Yesu mɨmə, “Rhuvə. Pəh kɨtawə mɨfam khavən apa Judia. Pəh tɨkmɨr mɨnə tukhauh ətawə, pəh kɨtawə tukhamhə kwis kɨtawə min.”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Kɨni Yesu rɨmatərhav-pən Betani, kɨni mərɨg mə kɨmnerkwaig ta kɨn nɨprai Lasaros, rɨvəh nɨpɨg kuas.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Rukwanu a Betani in ipakə əmə tuk Jerusalem. Rɨpəh norien isok rapita kilometa kɨsisər.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Kɨni nəmə Isrel khapsaah kɨmnhasɨ-pən Jerusalem mhauə mɨsəm Mata mɨne Meri mhavəh-si haktə nərɨgien kapəriu, meinai kapəriu kakə ruamhə.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Kɨni Mata rɨmnərɨg mə Yesu ramuə, kɨni rərar, mɨvən məm. Mərɨg Meri, in ramkwətə əmə apa imə.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Kɨni Mata rɨmɨni-pən tuk Yesu mə, “Yermaru. To kɨtawə kɨpisarə, to kafak kakə rɨpipəh nɨmhəyen.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Mərɨg yo yakɨrkun mə tukmə nakaiyoh Kughen kɨn naha nhagɨn, kɨni In tukraməkeikei mɨvəhsi-pre kɨmik.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Kɨni Yesu rɨmɨni-pən tukun mə, “Kafam kakə tukrɨpiamragh mɨn.”
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Kɨni Mata rɨmə, “Yakɨrkun mə Lasaros tukramragh mɨn ye Nɨpɨg Kwasɨg, ye nɨpɨg yame narmamə mɨ-fam tukhamragh mɨn iran.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Kɨni Yesu rɨmɨni-pən tukun mə, “Yo e, yo nuknei nɨmragh-mɨnien ye nɨmhəyen. Kɨni Yo e, yo nuknei nɨmraghien. Narmamə yamə mɨne kashatətə irak, nar apnapɨg tukmə khamhə, mərɨg tukasəkeikei mhamragh mɨn.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Kɨni narmamə yamə mɨne kamhani nəfrakɨsien irak kɨni masarə hanə, tukhapəh nhamhə-əgkəpien tuk nɨpɨg kɨrik. ?Nakamni nəfrakɨsien ye kafak nəgkiarien uə nɨkam?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Kɨni Mata rɨni-pən tukun mɨmə, “Ǝwəh, Yermaru. Yakamni nəfrakɨsien iram mə Ik Kristo, Ji Kughen. Ik e, yermamə yame profet mɨnə kɨmnamhani kupan mə takuə ye tokrei tanə.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Mata rɨmɨni-ta nəgkiarien ai, mɨvən mokrən kɨn naorahini Meri rɨkɨr ta mɨravən iriu pɨsɨn, mɨni-pən tukun mɨmə, “Meri, Yhajoun ruauə, morkeikei mə tukrəm ik.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Meri rərɨg, mərer aihuaa əmə, mɨvən mə tukrəm Yesu.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 — ausente —
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 — ausente —
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Kɨni Meri rɨtərhav mɨvən məm Yesu, meiwaiyu mənɨmkur-pən ye nɨhun, mɨmə, “Yermaru. To nakpiamarə kɨtasɨr, to kafak kakə rɨpipəh nɨmhəyen.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yesu rəm pian a mɨne narmamə yamə mɨne kɨsarə iriə min mɨsasək, rɨkin rəmhə pɨk.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Kɨni raiyoh-pən əriə mə, “?Nɨmnhanɨm hiə kwən en?”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Məkneikɨn mamasək.
35 Jesus chorou.
36 Kɨni nəmə Isrel tɨksɨn khamə, “Səm-ru. Kwən e rɨmnorkeikei pɨk kwən a kupan.”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Mərɨg tɨksɨn kɨmnhani mhamə, “Kwən e In e kupan rɨmnor huvə yɨmrɨn pɨs kɨrik. ?Rhawor e rɨpəh nɨni-əhuyen Lasaros mə tukrɨpəh nɨmhəyen?”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Yesu rɨmnərɨg rahas pɨk tuk Lasaros. Kɨni mɨvən apa ye suranə. Kwənmhan yame kɨmɨrəhu ikɨn ye nɨpəg kapier, yame kɨmɨsisɨgɨn kɨn kapier.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Kɨni Yesu rɨmə, “Səsuə-ta ru kɨn kapier.”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Mərɨg Yesu rɨmɨni-pən tukun mɨmə, “?Rhawor? ?Naknərukɨn ta mə yakməni-pre tuk ik mə tukmə nakhatətə irak, takəm nəsanɨnien ehuə kape Kughen, uə?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Məkneikɨn, kɨsəsuə ta kɨn kapier. Kɨni Yesu rɨvaag faktə mɨmə, “Tata. Yakamni vi vi ik meinai nɨmnərɨg kafak nəhuakien.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Kɨni yakɨrkun mə nɨpɨg m-fam, nakamərɨg Yo. Mərɨg yakaməgkiar məkneikɨn mə narmamə yamə mɨne kasərer rarkurao irak tukhani nəfrakɨsien mə nɨmnher-pə kɨn Yo.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Yesu rɨni-ta nəgkiarien a, mokrən apomh mɨmə, “!Lasaros! Ǝrer mɨtərhav-pə.”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Kɨni yermamə mhə ai rɨmnhekɨmter, mɨpɨk neipən yame kɨmnhatuapɨs kapən kapə kɨn, meriaji nɨpran mɨne yamə mɨne kɨmnərkɨs nɨhun kɨn, məriwək mɨtərhav-pə.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Nəmə Isrel khapsaah yamə mɨne kɨmnɨsarə iriə Meri masəm nar yame Yesu rɨmnor kɨni kɨshatətə iran.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Mərɨg iriə tɨksɨn kɨmnhavən mɨsəm Farisi mɨnə, mhani-ərhav-pən fam narɨmnar yame Yesu rɨmnor kɨmi əriə.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Məkneikɨn, Farisi mɨnə mɨne jif pris mɨnə kɨmɨsofugɨn ye kaonsel kapəriə. Mhamə, “?Tukshawor iran mɨne kwən e? Rɨnamor nɨmtətien rɨpsaah.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 To khapəh əmə ramor əmə məknakɨn, kɨni narmamə m-fam tukshatətə iran. Kɨni nəmə Rom tukhauə mɨsoriah kapətawə nimə e Nimə Ehuə kape Kughen, mhavəhsi-ta kwənmhaan kapətawə tuk ətawə.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Kɨni iriə kɨrik, nhagɨn e Kaeafas, in ramor wok kape hae pris ye newk a. Rɨmɨni mɨmə, “!Nakseinein əgkap nar!
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Rhuvə əmə tuk əmiə mə yermamə kwənkwan kɨrikianə əmə tukrɨmhə tuk narmamə. Nar a rhuvə rapita yame narmamə ye kantri piəpiə tukhamhə.”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 (Ramni nəgkiarien a, mərɨg pəh nien mə nərɨgien kafan. Mərɨg in ramni-ərhav nəgkiarien yame Kughen rɨmɨvəhsi-pən kɨmin, meinai in ramor wok kape hae pris ye newk a. Kɨni in ramni mə Yesu tukrɨmhə tuk nɨvəh-mɨraghien nəmə Isrel.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Mərɨg pa rɨmə tukrɨmhə əmə tuk nəmə Isrel mərɨg tukrɨmhə tuk ji Kughen yamə mɨne kɨsarə rarkurao ye tanɨmtanə, mamor əriə kamhauə kɨrikianə.)
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Ror məkneikɨn, ye nɨpɨg a, nəmehuə kape nəmə Isrel kɨmnharai mhun mhamə tukshopni In.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Ror məkneikɨn, rɨrikakun ye nɨpɨg a, Yesu rɨpəh nəriwəkien ye nɨmrɨ nəmə Isrel. Map aikɨn a, mɨvən ye taon kɨrik, nhagɨn e Efrem. Taon a in ipakə əmə tuk tɨpəvsɨk. Kɨni In mamarə aikɨn iriə kafan narmamə mɨnə.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Rɨnamuə ipakə tuk nɨpɨg kape lafet kape nəmə Isrel kamni kɨmə Pasova. Kɨni narmamə khapsaah khasɨ-pən ikɨn pɨsɨn pɨsɨn mɨnə mhauə Jerusalem mhamə tuksor narɨmnar mɨnə pəh mɨshawən ye nɨmrɨ Kughen, mɨpihavən ye lafet.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Kɨni narmamə mɨnə a kɨmɨsarha-kɨn Yesu. Mɨsofugɨn ye Nimə Ehuə kape Kughen, mɨsaiyoh əriə mɨnə mhamə, “?Keinein mə Yesu tukruə ye lafet e uə nɨkam?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Mərɨg ye nɨpɨg a, jif pris mɨnə mɨne Farisi mɨnə kɨmnhani nəgkiarien kɨrik mə tukmə yermamə kɨrik rɨrkun ikɨn Yesu ramarə ikɨn, tukraməkeikei muə mɨni-əsah pən tuk əriə, pəh mobael mɨnə tukhavən mharaptərəkɨn.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.