2 Coríntios 7

-YBHƐYBHƐTITELRE (NWB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ꞌAn dɩkmalotʋꞌa ꞌꞌnynuu-a, ɩ-bɩ lɩ -nɩɩ, -Lagɔ ꞌꞌdu -ɩ -amʋ wɔn ꞌmʋtiꞌa dɩ, ꞌꞌnyinynidɩ ꞌkɛ ɛ nʋ ꞌle -aꞌba ku -ke -aꞌba -pɔlʋ -seeꞌa *liꞌsaa yi ꞌbho -Lagɔꞌɔ ꞌꞌyigbeyi, -a po ɩ le! -Aꞌba kpli ꞌsrɛɛ ꞌꞌyi ꞌbho ꞌɔ ꞌꞌyigbeyi ꞌle -a -kaa ꞌbɩ liꞌbhle! -A ꞌꞌdu ɔ ꞌbho -ka -zɛgɛka!
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 ꞌBho ꞌɛ lemʋ, ꞌɩn-ɩ ꞌtmʋʋꞌo amʋ-ɛ -lrɛɛke na a -kma -aꞌba dɩ tenyɩ! -Ɛkedɩmaa, -a -see ꞌle aꞌba ꞌꞌklumʋ nyɔ ꞌꞌnyinynidɩ ꞌꞌlrulinʋ. -A -see nyɔꞌɔ ꞌꞌgwlideɛ -denɩ ꞌmʋ -za. -A -see nyɔ lɛ ꞌꞌlru ꞌmʋ li -lrɛɛ.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Ɛ -se ꞌɩn ꞌke aꞌba da ꞌꞌduꞌa dɩ, ꞌɩn-ɩ zɩ ɩ amʋ -bodɩ ꞌmʋ ꞌnɩ -ko. -Gba, ꞌɩn -zɩ ꞌɩ-ɩ amʋ -bodɩ ꞌmʋ see. ꞌƖn na, a-a ꞌmo-o nyʋ -aꞌba -pɔlʋ kpʋnꞌa ti tenyɩ. -Bho ɛ ꞌꞌdu tinɩlɛ o, -bho ɛ ꞌꞌdu ꞌmɛmɛlɛ o, -a ꞌpo-o amʋ ꞌlimʋ ꞌꞌkɔmʋ!
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 ꞌƖn deꞌe ꞌtɔ-ɔ amʋ ꞌꞌgwli tenyɩ, ꞌle aꞌba kplizɩgɩ ꞌmnɩꞌa ꞌꞌlru ꞌꞌyi, ꞌɩn-ɩ waꞌa ꞌbɛtɛ aꞌba dɩ. -A ꞌye-e ꞌkle. Ɛ -nɩꞌa -kaa ꞌmʋ a, ꞌkpɩꞌa -wa ꞌɩnmʋ ꞌꞌyiti aꞌba dɩ ꞌle ꞌbʋbʋa-a ꞌlbhaꞌa ꞌɩnmʋ tenyɩ.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Kɩn, -ziadɩ moꞌo. -A -nɩꞌe-e sɩanamʋ. -A -kaa ꞌnɔɔ Masedʋanɩbhlʋkpa ꞌꞌkpi-i nyni, -a -see -bhla li-fɔ ke. Sɩasɩaalɩꞌa -dadudu ꞌbhla-a -amʋ ꞌꞌkpi. Nyʋ-ʋ ꞌza-a -amʋ zrɛ ꞌmʋ ti ꞌle -aꞌba -pɔlʋ-ʋ ꞌyeyeꞌe ti, ꞌɛ ꞌye bhlubhlua.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Ɛ -nɩꞌa -kaa ꞌmʋ a, -bho ꞌkpɩ -wa nyɔ ꞌꞌyiti, -Lagɔ po ꞌɔ ꞌkpɩ ꞌmʋ -lrɛɛke, ꞌɩnnɔ poꞌo -amʋ ꞌkpɩ ꞌmʋ ꞌbho Tiitɩꞌa yinamʋ.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Ɛ -se ꞌɛ ꞌꞌsɛ -ko. Kuna ɔ poꞌa a, ꞌɩnnɛ ɔ -po -nɩ -nɩꞌe -amʋ ꞌkpɩ ꞌꞌyi -lrɛɛ. Ɔ na, a ꞌpo -ɔ ꞌkpɩ ꞌꞌyi tenyɩ. Ɔ na, a ꞌbɔ-ɔ ti a ꞌke ꞌɩnmʋ ꞌye -lrɛɛke, ꞌɩnnɛ ꞌꞌsriꞌe amʋ ꞌꞌyi tenyɩ. ꞌꞌNyinynidɩ a nʋꞌa, ɔ na ꞌya nymɔ-ɔ ꞌꞌsiꞌe amʋ ꞌgwlʋ, ꞌle a ꞌbɔꞌɔ ti a -ke ꞌɩn ꞌke -na -ka -zɛgɛka ꞌle ꞌgwlʋ -kaa ꞌtɔ ꞌɩnmʋ li-nyni aꞌba dɩ. Ɔ poꞌa -kaa ꞌya kuna, ꞌɩn ꞌwɩn ꞌɩ ꞌbɔ ɔ, ꞌan ꞌbʋbʋa ꞌkpa-a ꞌꞌkpi.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 A -gblee, ꞌꞌbɔgʋ ꞌɩn poꞌa amʋ -jeyi -bɛnyɩ, ꞌɩn ꞌde-e ꞌꞌgwli na, ɛ -nyniꞌe-e amʋ ꞌgwlʋ li. Ɛ -nɩꞌa -kaa ꞌmʋ a, ꞌɛ nymɔ -see ꞌɩnmʋ ꞌgwlʋ ꞌꞌsi. -Antanyɩ, ꞌɛ nymɔ ꞌꞌsi ꞌkɩ-ɩ ꞌɩnmʋ ꞌgwlʋ. -Ɛkedɩmaa, ꞌɩn yiboꞌo-o na, ꞌɛ ꞌgwlʋ -nyniꞌe-e amʋ li. Aꞌba ꞌgwlʋlinyniɛ ꞌmnɛ, ꞌle ɛ -see ꞌmʋ-gwle.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 ꞌTraamʋ ꞌtɔ ɔ, ꞌɛ ꞌbʋbʋa-a ꞌlbhaꞌa ꞌɩnmʋ-ɛ. ꞌꞌYigba -yɛ ꞌɩn -kma -nɩ -nɩꞌa amʋ ꞌꞌyi, ɛ -se ꞌɛ dɩ ꞌɩn-ɩ li ꞌbʋbʋa ꞌnɩ -ko. ꞌƖn-ɩ ꞌli-e ꞌbʋbʋa, -ɛkedɩmaa, a yiboꞌo-o aꞌba ꞌꞌnyinynidɩ ꞌꞌyi ꞌle a ꞌye -Lagɔ gbo ꞌꞌbhiti. Aꞌba ꞌgwlʋlinyniɛ ꞌmnɛ ꞌnʋ-o -Lagɔ ꞌtʋꞌa dɩ ɔ -kpaꞌa amʋ ꞌle a ꞌye aꞌba ꞌꞌnyinynidɩ ꞌꞌyiyibo, a ꞌye ɔ gbo ꞌꞌbhiti. ꞌƐ dɩ ꞌɩn-ɩ nʋꞌo -aꞌba ꞌꞌbɔgʋ -see amʋ ꞌꞌnyinynilɛ ꞌꞌlrulinʋ.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 A ꞌye li-ɔ, -bho nyɔꞌɔ ꞌgwlʋlinyniɛ nʋ -Lagɔ ꞌtʋ, ɛ-bɛ ꞌgwlʋlinyniɛ ꞌmnɛ-ɛ nʋ -ɛꞌo ꞌle ɔ-ɔ yiboꞌo ꞌɔ ꞌꞌnyinynidɩ ꞌꞌyi, ɔ-ɔ ꞌꞌbhitiꞌe ꞌle -Lagɔ gbo. -Bho ɔ nʋ -kaa, ꞌꞌlemnɩɩ -Lagɔ ꞌmnɔ-ɔ ꞌbhɔ-ɔ ꞌya dɩ ꞌle ɔ-ɔ ꞌpʋnꞌo ꞌbho ꞌɔ ꞌꞌyigbeyi. Ɛ-bɛ ꞌgwlʋlinyniɛ ꞌmnɛ se ꞌꞌyrili-nyni. Ɛ -nɩꞌa -kaa ꞌmʋ a, nyʋ-ʋ seꞌa -Lagɔ yibo, -bho ꞌgwlʋ -nyni nʋ li, ꞌwa ꞌꞌdu ꞌɛ dɩ ꞌwa yibo ꞌwa ꞌꞌnyinynidɩ ꞌꞌyi, ꞌwa ꞌꞌbhiti ꞌle ɔ gbo, ꞌle ʋn-ʋ ꞌꞌduꞌo ꞌmɛmʋ ꞌbho ꞌɔ ꞌꞌyigbeyi.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Aꞌba ꞌgwlʋlinyniɛ ꞌmnɛ, ꞌɩnnɛ -Lagɔ -zi -nɩꞌe ꞌmʋ ꞌle ɔ ꞌye amʋ lbhʋ ꞌmʋ nʋ. -Ka aꞌba kpli zizia ꞌꞌyi, a ꞌye ꞌtɔ -kaa li-ɔ! ꞌTraamʋ ꞌtɔ ɔ, a-a popo-o ꞌgwlʋti -ka -zɛgɛka, ꞌle, dɩ-ɩ ziꞌa, a -see ɩ wɔn ꞌꞌmuu. Ɩ-bɩ dɩ ꞌmnɩ, -ka aꞌba ꞌꞌlru seꞌa ꞌle -nɩ, ꞌtraamʋ a-a ꞌꞌtɩtraꞌa ꞌtɔ li ꞌle a-a zɩ ꞌɩ ꞌmʋ. Ɩ-bɩ dɩ ꞌmnɩ -lrɛɛ, -ka ɩ seꞌa ꞌꞌyrili-nmɔ ꞌle ɩ ꞌyeꞌa zi, ꞌya kamʋ a-a kpaꞌa aꞌba ꞌꞌbhi dɩ ꞌꞌyi. ꞌLe, ɩbɩ ꞌmnɩꞌa kamʋ -lrɛɛ, lɛ-ɛ ꞌka amʋ ꞌꞌkpi bhla, ꞌɛ -sɩanyɩ-ɩ ꞌlbhaꞌa amʋ. Nyɔ-ɔ nʋ ꞌka ꞌꞌnyinynidɩ, -ka a ꞌꞌdu ꞌɔ ꞌꞌlru ꞌꞌyi ꞌle -pɔlʋzɛgɛ ꞌmʋ, ɛ -nmɔꞌɔ-ɔ ꞌꞌyrili! -Aꞌba ꞌyɩyeɛ o, -Lagɔꞌɔ ꞌgwlʋdɩꞌa nʋnʋa o, -ka a ꞌbɔꞌɔ ti a ꞌke ɩ nʋ, a ꞌye -kaa li-ɔ! Ɩ-bɩ dɩ-ɩ ziꞌa, -ka aꞌba ꞌꞌlru seꞌa ꞌle -nɩ, ꞌɩnnɩ a -tɔꞌɔ -amʋ ꞌꞌyi -ka -zɛgɛka.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 ꞌLe, ꞌꞌbɔgʋ ꞌɩn poꞌa amʋ -jeyi, nyɔ-ɔ nʋ ꞌka ꞌꞌnyinynilɛ, ɛ -se ꞌɔ ꞌꞌsɛꞌɛ dɩ ꞌɩn ꞌcnɩ ɛ ꞌnɩ -ko. Ɛ-bɛ ꞌꞌnyinynilɛ ꞌmnɛ, nyɔ -yɔ ɔ nʋ ꞌɛ ꞌꞌlruli, ɛ -se ꞌɔ ꞌꞌsɛꞌɛ dɩ -ko -lrɛɛ. -Ka a poꞌa -amʋ ꞌlimʋ, ꞌɩn ꞌybha-oꞌo a ꞌke ɩ ꞌꞌyrili-gwɛ -ka -zɛgɛka ꞌbho -Lagɔꞌɔ ꞌꞌyigbeyi.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 ꞌƖnnɛ ꞌbhleꞌe ꞌnynɩꞌa dɩ aꞌba kpli poꞌo -amʋ ꞌkpɩ ꞌꞌyi.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 ꞌƖn ꞌkɔ ɔ ꞌle amʋ gbo lbho, ꞌɩn ꞌꞌplin-oꞌo ꞌɩn ꞌye amʋ ꞌmʋ po, ꞌle a -see ꞌɩnmʋ dɩn ꞌꞌyi ꞌlbhaa. Dɩ -a zaꞌa amʋ -bodɩ ꞌmʋ, -ka ɩ ꞌꞌduꞌa -ziadɩ, aꞌba ꞌꞌkpidɩ ꞌɩn -zaꞌa Tiitɩ -bodɩ ꞌmʋ, ꞌka-a ɩ -yiꞌe -ziadɩ ꞌmʋ -lrɛɛ.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Ɔ yiꞌa ꞌle amʋ gbo, a kpʋn -ɔꞌo -gli. ꞌLe, a ꞌke ꞌɔ ꞌꞌdɩmʋduwlu ꞌwɔɔnꞌɔ dɩ, a ꞌbhleꞌe ꞌɛ -sɩanyɩ ku ꞌmʋti, a-a ꞌꞌdu ꞌɔ ꞌbho. -Bho ɔ popo nɩ ꞌgwlʋti, aꞌba dɩkmɛɛ ɔ ꞌbhleꞌa ꞌmʋ, ɛ-ɛ ꞌkpa-a ꞌꞌkpi ꞌꞌkɔmʋ.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 A ꞌye li-ɔ, -ka ꞌɩn ꞌbhɛɛꞌɛ ꞌtɔ, ꞌɩn ꞌke ꞌꞌplin, ꞌɩn ꞌke amʋ ꞌmʋ po, ꞌɛ dɩ ꞌbʋbʋa ꞌlbhaꞌa ꞌɩnmʋ!
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.