Lucas 14
Godon Vuak Ma Ijin (NVM) vs VC
1 Areme tavan Sabat (Satade) iji e Jius bu isuar karijo ijia e Feresibuon e bomana fu Jesu kuama fu ar fuon ijia fusik duok ikafa vain. Fu vakga e uruvana ijia ruainva iji buka amarigia nikaja arega fu irerag rega bu gakuai.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 — ausente —
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 — ausente —
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 Jesu fu vuak ijeg kuardiamga buba uri vef roin kuardavga fu uri e iji keuname kuama fu vain.
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 Ijegreare fu madu una kia, E be igia erar amfuon be ga maf-kau fuon be fu tavan Sabat (Satade) igi ja isuar karijo ijia mako iji bu do jiavo ijia urakva jabe arega bu ijia karik ki ja va bu ifejdiame karauniaga bu ajie vakno kiain?
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 Jesu fu vuak ijeg kuardiamga buba una vuak ijefuon una roin kuardain.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Jesu fu izeg e kafo bu ar ma iji rarevo iji fun giain ijefuon fu vuak be igeg bijame e uruvana kuardiain.
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 — ausente —
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 — ausente —
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 Ijefuon a vakma ni moik ijia figa e iji fu kuama a vainma iji fu roga a e ikin bega fur kuaga a uri fata ma ijia fik. E iji fu a ijegrekma e uruvana ruainva iji bu ijia izeg e iji fu a oimardame renma iji gakfuon.
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 Ijefuon maiji e besubesum erar fu koikfuon abe e bomana rekma fu una e ukakbe reken. Rega erar fu koikfuon abe e ukakbe rekma fu una e bomana rekno kiain.
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 Areme rad Jesu fu uri e iji fu kuama fu fusik duok ikafa vainma ijin kua, A tavan kafo e kiaga bu ana duok ikva ab kaion ga uviaion ga e ar ana karijo ga e ire uruvana zarainva iji kiaga bu ro ana duok ik. Ijefuon maiji bu rad duok on a vajiainma ijefuon kume a vakma bu una vef izeg a buon renma ijeg on rek.
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 Ijefuon a iro vajiakma ni e iji ire bakin ijigam e ai kirariainva ijigam e diak ga imut foinva ijigam e ni zuriaigin ijia kiaga bu ro iro on sare.
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 Regavo a ijegreno iji anka oimarek. Ijefuon maiji buba una ire on vef roin vajakfuon. Rega aiji fu Godri tavan iji e maturainva iji aoinva bu una urijo ijia fur unam ma kafo on rekno kiain.
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Regavo e be ijia buna fine duok ino iji fu vuak iji faime uri Jesu kua, E iji eraneb bu Godon ar sanainma ijia fata ma ijia karine duok ikfuon iji buka oimarkno kuain.
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 Fu ijeg kuardamga Jesu fu una vuak be ijeg bijame kuardain. Fu kua, E be fu iro ikafa ire uruvana kanafume e uruvana kiaga bu sarekfuon.
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Areme tavan iji iro ikfuon iji roga fun efuon ikrejo iji kia, Ni va e na kiainva iji kia ire uruvana nan kanafu samuainvano nin kia bu rokno kiain.
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 Fu ijeg kuardiamga efuon ikrejo iji bun va e iji e bomana buon fu kiainma iji kiain. Rega e uruvana bu iro iji buba vakuai vierafen ijefuon bu uri vuak kafokafo bu vierafenva ijia kuardiain. E be fu uri kia, Na moik be kimedo na iji gak vak. Ijefuon ni va vuak nun ejon bomana iji ijeg kuardafno kiain.
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 Regavo e be fu uri kia, Naiji na maf-kau nun ten (10) kimedo na iji kege ar nun ijia mimatame giak vakno ni va e iji vuak ijeg kuafno kiain.
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 Rega e be fu madu uri kia, Naiji na iviakma bara aben ijefuon naba vuakno ni va e iji ijeg kuardafno kiain.
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 Bu ijeg kuardavga e iji e bomana ijefuon ikreno iji fun una va gafia kekome vuak ijin efuon bomana iji kuardain. Regavo e bomana ar iji samuamo iji fuka deajin. Ijefuon fun uri efuon ikreno iji kua, Migegareigia una kekome va mai unam ijia oknum e duok bakin ijigam e ai kirariainva ijigam e ni zuriaigin ga imut ga diak foinva iji aferdiame rokne kuain.
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Areme rad efuon ikreno fun una kekome kua, E bomana vuak on nan abe kekome kuardiame vain revo ar kafar fu vekno kuain.
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 Fu ijeg kuardamga e bomana iji fu uri kua, Ni va ar kafokafo samaij ga unam ijia oknum e uruvana kiaga bu ruainki ar nun fu e uruvana zaraik.
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 Rega igia faif. E iji na kiava buba iro nun igi sarenva e iji bu duok nun igi buba ikno kiain.
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 — ausente —
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 — ausente —
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Regavo madu erar fuba nuifuon vajai fian abe guame rad jajimo e iji fuba e vuak nun faimo reken.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 — ausente —
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 — ausente —
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 Bu dab varaimene kuaik, E iji ar iji fu anerene sain gavo fuba same barenmano kuaik.
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 Unam besum ijeg ga e bomana be fu e sibank ten taosen (10,000) ijeg aferdiame una e bomana be fu efuon ka uruvana tuenti taosen (20,000) ijeg aferdiainma ijek bijaikafa rokon iji fu isuar fine vierafekfuon. Fu fine vierafega fun aresredo fu e fuon ijiena va e bomana be ijek bijaikafa fu ijin vierafekfuon.
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Fu fine vierafega fuba aresrekma fu e vuak abe oijo iji kiaga bur va e bomana be ijin vek gafi fu aibe ijia rokon ijia bieme una vuak oimarme kafaikfuon iji kuardakno kiain.
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 Jesu fu ijeg kuardiame kia, Unam besum ijeg ga e be fu erar e vuak nun faimo rekafa vierafekma ni amarigia fine vierafekfuon. Fu vierafega fun aresrekma fu ire uruvana ga unam ise kafokafo iji nuigafiame una e vuak nun faimon rekfuon.
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 — ausente —
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 — ausente —
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.