Lucas 14

Godon Vuak Ma Ijin (NVM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Areme tavan Sabat (Satade) iji e Jius bu isuar karijo ijia e Feresibuon e bomana fu Jesu kuama fu ar fuon ijia fusik duok ikafa vain. Fu vakga e uruvana ijia ruainva iji buka amarigia nikaja arega fu irerag rega bu gakuai.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 — ausente —
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 — ausente —
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Jesu fu vuak ijeg kuardiamga buba uri vef roin kuardavga fu uri e iji keuname kuama fu vain.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Ijegreare fu madu una kia, E be igia erar amfuon be ga maf-kau fuon be fu tavan Sabat (Satade) igi ja isuar karijo ijia mako iji bu do jiavo ijia urakva jabe arega bu ijia karik ki ja va bu ifejdiame karauniaga bu ajie vakno kiain?
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Jesu fu vuak ijeg kuardiamga buba una vuak ijefuon una roin kuardain.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Jesu fu izeg e kafo bu ar ma iji rarevo iji fun giain ijefuon fu vuak be igeg bijame e uruvana kuardiain.
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 — ausente —
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 — ausente —
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Ijefuon a vakma ni moik ijia figa e iji fu kuama a vainma iji fu roga a e ikin bega fur kuaga a uri fata ma ijia fik. E iji fu a ijegrekma e uruvana ruainva iji bu ijia izeg e iji fu a oimardame renma iji gakfuon.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Ijefuon maiji e besubesum erar fu koikfuon abe e bomana rekma fu una e ukakbe reken. Rega erar fu koikfuon abe e ukakbe rekma fu una e bomana rekno kiain.
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Areme rad Jesu fu uri e iji fu kuama fu fusik duok ikafa vainma ijin kua, A tavan kafo e kiaga bu ana duok ikva ab kaion ga uviaion ga e ar ana karijo ga e ire uruvana zarainva iji kiaga bu ro ana duok ik. Ijefuon maiji bu rad duok on a vajiainma ijefuon kume a vakma bu una vef izeg a buon renma ijeg on rek.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Ijefuon a iro vajiakma ni e iji ire bakin ijigam e ai kirariainva ijigam e diak ga imut foinva ijigam e ni zuriaigin ijia kiaga bu ro iro on sare.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Regavo a ijegreno iji anka oimarek. Ijefuon maiji buba una ire on vef roin vajakfuon. Rega aiji fu Godri tavan iji e maturainva iji aoinva bu una urijo ijia fur unam ma kafo on rekno kiain.
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Regavo e be ijia buna fine duok ino iji fu vuak iji faime uri Jesu kua, E iji eraneb bu Godon ar sanainma ijia fata ma ijia karine duok ikfuon iji buka oimarkno kuain.
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Fu ijeg kuardamga Jesu fu una vuak be ijeg bijame kuardain. Fu kua, E be fu iro ikafa ire uruvana kanafume e uruvana kiaga bu sarekfuon.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Areme tavan iji iro ikfuon iji roga fun efuon ikrejo iji kia, Ni va e na kiainva iji kia ire uruvana nan kanafu samuainvano nin kia bu rokno kiain.
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Fu ijeg kuardiamga efuon ikrejo iji bun va e iji e bomana buon fu kiainma iji kiain. Rega e uruvana bu iro iji buba vakuai vierafen ijefuon bu uri vuak kafokafo bu vierafenva ijia kuardiain. E be fu uri kia, Na moik be kimedo na iji gak vak. Ijefuon ni va vuak nun ejon bomana iji ijeg kuardafno kiain.
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Regavo e be fu uri kia, Naiji na maf-kau nun ten (10) kimedo na iji kege ar nun ijia mimatame giak vakno ni va e iji vuak ijeg kuafno kiain.
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Rega e be fu madu uri kia, Naiji na iviakma bara aben ijefuon naba vuakno ni va e iji ijeg kuardafno kiain.
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 Bu ijeg kuardavga e iji e bomana ijefuon ikreno iji fun una va gafia kekome vuak ijin efuon bomana iji kuardain. Regavo e bomana ar iji samuamo iji fuka deajin. Ijefuon fun uri efuon ikreno iji kua, Migegareigia una kekome va mai unam ijia oknum e duok bakin ijigam e ai kirariainva ijigam e ni zuriaigin ga imut ga diak foinva iji aferdiame rokne kuain.
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Areme rad efuon ikreno fun una kekome kua, E bomana vuak on nan abe kekome kuardiame vain revo ar kafar fu vekno kuain.
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Fu ijeg kuardamga e bomana iji fu uri kua, Ni va ar kafokafo samaij ga unam ijia oknum e uruvana kiaga bu ruainki ar nun fu e uruvana zaraik.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Rega igia faif. E iji na kiava buba iro nun igi sarenva e iji bu duok nun igi buba ikno kiain.
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 — ausente —
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 — ausente —
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Regavo madu erar fuba nuifuon vajai fian abe guame rad jajimo e iji fuba e vuak nun faimo reken.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 — ausente —
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 — ausente —
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 Bu dab varaimene kuaik, E iji ar iji fu anerene sain gavo fuba same barenmano kuaik.
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 Unam besum ijeg ga e bomana be fu e sibank ten taosen (10,000) ijeg aferdiame una e bomana be fu efuon ka uruvana tuenti taosen (20,000) ijeg aferdiainma ijek bijaikafa rokon iji fu isuar fine vierafekfuon. Fu fine vierafega fun aresredo fu e fuon ijiena va e bomana be ijek bijaikafa fu ijin vierafekfuon.
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Fu fine vierafega fuba aresrekma fu e vuak abe oijo iji kiaga bur va e bomana be ijin vek gafi fu aibe ijia rokon ijia bieme una vuak oimarme kafaikfuon iji kuardakno kiain.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Jesu fu ijeg kuardiame kia, Unam besum ijeg ga e be fu erar e vuak nun faimo rekafa vierafekma ni amarigia fine vierafekfuon. Fu vierafega fun aresrekma fu ire uruvana ga unam ise kafokafo iji nuigafiame una e vuak nun faimon rekfuon.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 — ausente —
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 — ausente —
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.