Lucas 14

Godon Vuak Ma Ijin (NVM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Areme tavan Sabat (Satade) iji e Jius bu isuar karijo ijia e Feresibuon e bomana fu Jesu kuama fu ar fuon ijia fusik duok ikafa vain. Fu vakga e uruvana ijia ruainva iji buka amarigia nikaja arega fu irerag rega bu gakuai.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 — ausente —
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 — ausente —
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Jesu fu vuak ijeg kuardiamga buba uri vef roin kuardavga fu uri e iji keuname kuama fu vain.
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Ijegreare fu madu una kia, E be igia erar amfuon be ga maf-kau fuon be fu tavan Sabat (Satade) igi ja isuar karijo ijia mako iji bu do jiavo ijia urakva jabe arega bu ijia karik ki ja va bu ifejdiame karauniaga bu ajie vakno kiain?
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Jesu fu vuak ijeg kuardiamga buba una vuak ijefuon una roin kuardain.
6 A isto nada puderam responder.
7 Jesu fu izeg e kafo bu ar ma iji rarevo iji fun giain ijefuon fu vuak be igeg bijame e uruvana kuardiain.
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 — ausente —
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 — ausente —
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Ijefuon a vakma ni moik ijia figa e iji fu kuama a vainma iji fu roga a e ikin bega fur kuaga a uri fata ma ijia fik. E iji fu a ijegrekma e uruvana ruainva iji bu ijia izeg e iji fu a oimardame renma iji gakfuon.
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Ijefuon maiji e besubesum erar fu koikfuon abe e bomana rekma fu una e ukakbe reken. Rega erar fu koikfuon abe e ukakbe rekma fu una e bomana rekno kiain.
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Areme rad Jesu fu uri e iji fu kuama fu fusik duok ikafa vainma ijin kua, A tavan kafo e kiaga bu ana duok ikva ab kaion ga uviaion ga e ar ana karijo ga e ire uruvana zarainva iji kiaga bu ro ana duok ik. Ijefuon maiji bu rad duok on a vajiainma ijefuon kume a vakma bu una vef izeg a buon renma ijeg on rek.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Ijefuon a iro vajiakma ni e iji ire bakin ijigam e ai kirariainva ijigam e diak ga imut foinva ijigam e ni zuriaigin ijia kiaga bu ro iro on sare.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Regavo a ijegreno iji anka oimarek. Ijefuon maiji buba una ire on vef roin vajakfuon. Rega aiji fu Godri tavan iji e maturainva iji aoinva bu una urijo ijia fur unam ma kafo on rekno kiain.
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Regavo e be ijia buna fine duok ino iji fu vuak iji faime uri Jesu kua, E iji eraneb bu Godon ar sanainma ijia fata ma ijia karine duok ikfuon iji buka oimarkno kuain.
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Fu ijeg kuardamga Jesu fu una vuak be ijeg bijame kuardain. Fu kua, E be fu iro ikafa ire uruvana kanafume e uruvana kiaga bu sarekfuon.
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Areme tavan iji iro ikfuon iji roga fun efuon ikrejo iji kia, Ni va e na kiainva iji kia ire uruvana nan kanafu samuainvano nin kia bu rokno kiain.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Fu ijeg kuardiamga efuon ikrejo iji bun va e iji e bomana buon fu kiainma iji kiain. Rega e uruvana bu iro iji buba vakuai vierafen ijefuon bu uri vuak kafokafo bu vierafenva ijia kuardiain. E be fu uri kia, Na moik be kimedo na iji gak vak. Ijefuon ni va vuak nun ejon bomana iji ijeg kuardafno kiain.
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Regavo e be fu uri kia, Naiji na maf-kau nun ten (10) kimedo na iji kege ar nun ijia mimatame giak vakno ni va e iji vuak ijeg kuafno kiain.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Rega e be fu madu uri kia, Naiji na iviakma bara aben ijefuon naba vuakno ni va e iji ijeg kuardafno kiain.
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 Bu ijeg kuardavga e iji e bomana ijefuon ikreno iji fun una va gafia kekome vuak ijin efuon bomana iji kuardain. Regavo e bomana ar iji samuamo iji fuka deajin. Ijefuon fun uri efuon ikreno iji kua, Migegareigia una kekome va mai unam ijia oknum e duok bakin ijigam e ai kirariainva ijigam e ni zuriaigin ga imut ga diak foinva iji aferdiame rokne kuain.
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Areme rad efuon ikreno fun una kekome kua, E bomana vuak on nan abe kekome kuardiame vain revo ar kafar fu vekno kuain.
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Fu ijeg kuardamga e bomana iji fu uri kua, Ni va ar kafokafo samaij ga unam ijia oknum e uruvana kiaga bu ruainki ar nun fu e uruvana zaraik.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Rega igia faif. E iji na kiava buba iro nun igi sarenva e iji bu duok nun igi buba ikno kiain.
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 — ausente —
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 — ausente —
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Regavo madu erar fuba nuifuon vajai fian abe guame rad jajimo e iji fuba e vuak nun faimo reken.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 — ausente —
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 — ausente —
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 Bu dab varaimene kuaik, E iji ar iji fu anerene sain gavo fuba same barenmano kuaik.
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 Unam besum ijeg ga e bomana be fu e sibank ten taosen (10,000) ijeg aferdiame una e bomana be fu efuon ka uruvana tuenti taosen (20,000) ijeg aferdiainma ijek bijaikafa rokon iji fu isuar fine vierafekfuon. Fu fine vierafega fun aresredo fu e fuon ijiena va e bomana be ijek bijaikafa fu ijin vierafekfuon.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Fu fine vierafega fuba aresrekma fu e vuak abe oijo iji kiaga bur va e bomana be ijin vek gafi fu aibe ijia rokon ijia bieme una vuak oimarme kafaikfuon iji kuardakno kiain.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Jesu fu ijeg kuardiame kia, Unam besum ijeg ga e be fu erar e vuak nun faimo rekafa vierafekma ni amarigia fine vierafekfuon. Fu vierafega fun aresrekma fu ire uruvana ga unam ise kafokafo iji nuigafiame una e vuak nun faimon rekfuon.
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 — ausente —
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 — ausente —
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.