Lucas 14
Godon Vuak Ma Ijin (NVM) vs NAA
1 Areme tavan Sabat (Satade) iji e Jius bu isuar karijo ijia e Feresibuon e bomana fu Jesu kuama fu ar fuon ijia fusik duok ikafa vain. Fu vakga e uruvana ijia ruainva iji buka amarigia nikaja arega fu irerag rega bu gakuai.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 — ausente —
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 — ausente —
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Jesu fu vuak ijeg kuardiamga buba uri vef roin kuardavga fu uri e iji keuname kuama fu vain.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Ijegreare fu madu una kia, E be igia erar amfuon be ga maf-kau fuon be fu tavan Sabat (Satade) igi ja isuar karijo ijia mako iji bu do jiavo ijia urakva jabe arega bu ijia karik ki ja va bu ifejdiame karauniaga bu ajie vakno kiain?
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Jesu fu vuak ijeg kuardiamga buba una vuak ijefuon una roin kuardain.
6 A isto nada puderam responder.
7 Jesu fu izeg e kafo bu ar ma iji rarevo iji fun giain ijefuon fu vuak be igeg bijame e uruvana kuardiain.
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 — ausente —
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 — ausente —
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Ijefuon a vakma ni moik ijia figa e iji fu kuama a vainma iji fu roga a e ikin bega fur kuaga a uri fata ma ijia fik. E iji fu a ijegrekma e uruvana ruainva iji bu ijia izeg e iji fu a oimardame renma iji gakfuon.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Ijefuon maiji e besubesum erar fu koikfuon abe e bomana rekma fu una e ukakbe reken. Rega erar fu koikfuon abe e ukakbe rekma fu una e bomana rekno kiain.
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Areme rad Jesu fu uri e iji fu kuama fu fusik duok ikafa vainma ijin kua, A tavan kafo e kiaga bu ana duok ikva ab kaion ga uviaion ga e ar ana karijo ga e ire uruvana zarainva iji kiaga bu ro ana duok ik. Ijefuon maiji bu rad duok on a vajiainma ijefuon kume a vakma bu una vef izeg a buon renma ijeg on rek.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Ijefuon a iro vajiakma ni e iji ire bakin ijigam e ai kirariainva ijigam e diak ga imut foinva ijigam e ni zuriaigin ijia kiaga bu ro iro on sare.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Regavo a ijegreno iji anka oimarek. Ijefuon maiji buba una ire on vef roin vajakfuon. Rega aiji fu Godri tavan iji e maturainva iji aoinva bu una urijo ijia fur unam ma kafo on rekno kiain.
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 Regavo e be ijia buna fine duok ino iji fu vuak iji faime uri Jesu kua, E iji eraneb bu Godon ar sanainma ijia fata ma ijia karine duok ikfuon iji buka oimarkno kuain.
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Fu ijeg kuardamga Jesu fu una vuak be ijeg bijame kuardain. Fu kua, E be fu iro ikafa ire uruvana kanafume e uruvana kiaga bu sarekfuon.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Areme tavan iji iro ikfuon iji roga fun efuon ikrejo iji kia, Ni va e na kiainva iji kia ire uruvana nan kanafu samuainvano nin kia bu rokno kiain.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 Fu ijeg kuardiamga efuon ikrejo iji bun va e iji e bomana buon fu kiainma iji kiain. Rega e uruvana bu iro iji buba vakuai vierafen ijefuon bu uri vuak kafokafo bu vierafenva ijia kuardiain. E be fu uri kia, Na moik be kimedo na iji gak vak. Ijefuon ni va vuak nun ejon bomana iji ijeg kuardafno kiain.
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 Regavo e be fu uri kia, Naiji na maf-kau nun ten (10) kimedo na iji kege ar nun ijia mimatame giak vakno ni va e iji vuak ijeg kuafno kiain.
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 Rega e be fu madu uri kia, Naiji na iviakma bara aben ijefuon naba vuakno ni va e iji ijeg kuardafno kiain.
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 Bu ijeg kuardavga e iji e bomana ijefuon ikreno iji fun una va gafia kekome vuak ijin efuon bomana iji kuardain. Regavo e bomana ar iji samuamo iji fuka deajin. Ijefuon fun uri efuon ikreno iji kua, Migegareigia una kekome va mai unam ijia oknum e duok bakin ijigam e ai kirariainva ijigam e ni zuriaigin ga imut ga diak foinva iji aferdiame rokne kuain.
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Areme rad efuon ikreno fun una kekome kua, E bomana vuak on nan abe kekome kuardiame vain revo ar kafar fu vekno kuain.
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 Fu ijeg kuardamga e bomana iji fu uri kua, Ni va ar kafokafo samaij ga unam ijia oknum e uruvana kiaga bu ruainki ar nun fu e uruvana zaraik.
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Rega igia faif. E iji na kiava buba iro nun igi sarenva e iji bu duok nun igi buba ikno kiain.
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 — ausente —
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 — ausente —
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Regavo madu erar fuba nuifuon vajai fian abe guame rad jajimo e iji fuba e vuak nun faimo reken.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 — ausente —
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 — ausente —
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 Bu dab varaimene kuaik, E iji ar iji fu anerene sain gavo fuba same barenmano kuaik.
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 Unam besum ijeg ga e bomana be fu e sibank ten taosen (10,000) ijeg aferdiame una e bomana be fu efuon ka uruvana tuenti taosen (20,000) ijeg aferdiainma ijek bijaikafa rokon iji fu isuar fine vierafekfuon. Fu fine vierafega fun aresredo fu e fuon ijiena va e bomana be ijek bijaikafa fu ijin vierafekfuon.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Fu fine vierafega fuba aresrekma fu e vuak abe oijo iji kiaga bur va e bomana be ijin vek gafi fu aibe ijia rokon ijia bieme una vuak oimarme kafaikfuon iji kuardakno kiain.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Jesu fu ijeg kuardiame kia, Unam besum ijeg ga e be fu erar e vuak nun faimo rekafa vierafekma ni amarigia fine vierafekfuon. Fu vierafega fun aresrekma fu ire uruvana ga unam ise kafokafo iji nuigafiame una e vuak nun faimon rekfuon.
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 — ausente —
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 — ausente —
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.