Lucas 16
Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs ARIB
1 Ngʼaŋo Yesu aloma abeegi babe ati, “Ŋaaliŋo omuŋinda owaali nʼomuŋanika wuwe oyu baloopa baati gaali adubuuda ebiitu ebi gaali nʼamuŋaaye ohulabirira.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Ngʼaŋo alanga omuŋanika oyo amubuusa ati, ‘Biina bino ebi kuŋuliraho? Nenda wuupe embalirira yʼebiitu ebi nahuŋambya olwohuba sooja hweyongera nʼohiiri muŋanika wange.’
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Ngʼomuŋanika oyo geebuusa mu mwoyo gugwe ati, ‘Hiina ehi naahole, olwohuba musengwa yange gatuhiseemo owesige? Mbula amaani agalima, ndimudoto, nʼesoni jipamba ohusungirisa.’
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Ngʼomwene gegobolamo ati ‘Ŋaahani manyire ehi nahole, ko abaatu abo aba musengwa yange abanja basangaalire mu mago gaawe ni bambingire hu mulimo.’
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Ngʼaŋo alanga hiisi owaali nʼebbanja lya musengwawe. Ngʼaloma omudaayi ati, ‘Musengwa yange ahubanja jinga?’
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 “Ngʼamugobolamo ati, ‘Amafuta gomu mizayiti ebidomolo lunaana.’ Ngʼomuŋanika amuloma ati, ‘Ŋamba endagaano yiyo. Yiihala oyicuuse oŋandiihe ebidomolo ebihumi bine.’
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Ngʼaloma owundi ati, ‘Ate ewe, bahubanja jinga?’ Ngʼamugobolamo ati ‘Esaŋu jʼengaano cikumi.’ Ngʼomuŋanika amuloma ati, ‘Ŋamba endagaano yiyo eyi bahubanjiraho. Yiihala oyicuuse oŋandiihe cinaana joŋene.’
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 “Nga musengwawe amupaaha olwʼobugeregetania obu gaali ni nawo ohusala amagesi. Ehihulu hiri hiiti, abaatu abatafugiirira Hatonda bagesigesi ohuhira abafugiirira olwʼengeri eyi betegeheramo obulamu waawe owomu moni.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Mbalomera ti mutambisenga obuŋinda wenywe ohwesunira emihago, olwohuba ebiitu ebyohu hyalo huno ni biribaŋwaho balibasangaalira mu mago agʼemirembe nʼemirembe mwigulu.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 “Omuutu omwesigwa mu hidiidiri aba mwesigwa nomu hibbala era oyo atali mwesigwa mu hidiidiri saaba mwesigwa nomu hibbala.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Ŋaahani ni muba ni mutali besigwa mu ngeri eyi muŋambamo obuŋinda owohu hyalo huno, njʼani alibaŋa obuŋinda owomwigulu?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Era ni muba ni mutali besigwa hu byʼabandi, njʼani alibaŋa ebyenywe hu wenywe?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 “Omwidu saaŋanga huba nʼabasengwa babiri, atalaho mulala nga genda owundi oba agonderaho mulala, ngʼatala owundi. Omuutu saaŋanga huŋira ebbeesa ngʼehiitu ehihulu era gasigala nʼahiŋeeresa Hatonda.”
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Ŋaahani, ŋaaliŋo Abafalisaayo abaali ni benda bugali ebyʼobuŋinda owʼehyalo hino ni baŋulira ebyo byosibyosi, nga bamujeherera.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Nga niye abaloma ati, “Mwefuula abalaŋi mu moni jʼabaatu aye Hatonda amanyire emyoyo jenywe. Olwohuba ehi abaatu bapaaha, hiba hya mbiho mu moni ja Hatonda.
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 “Basomesanga amagambi aga Hatonda gaŋa Musa nʼebi banaabbi baŋandiiha ohwola hu biseera bya Yowaane. Aye ohuŋwa hulwo babuulira Amaŋuliro Amalaŋi agaŋamba hu buŋugi wa Hatonda era hiisi muutu gesolaho ohuwingira nʼehifuba.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Era hyangu egulu nʼehyalo ohuŋwaŋo ohuhira ahanjikuta ohuŋwaŋo mu magambi ga Hatonda.
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 “Ehyʼohuboneraho, hiisi abbinga omuhasi wuwe ngʼahena aleeta owundi, aba aholire obuhwedi. Era oyo aŋira omuhasi owanoba hu wamwe, aba ahola obuhwedi.
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 “Ŋaaliŋo omusinde omuŋinda owambalanga engoye ejʼebbeeyi, nabanga mu bulamu obulaŋi owʼohwesangaasa hiisi ludaalo.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Era ŋaaliŋo nʼomugadi oyu balanganga baati Lazaalo owaali nʼahwene mabbwa mereere era oyu batanga ŋa mulyango ogwingira mu mago gʼomuŋinda oyo.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Era embwa jaatiinanga ni jihomba amabbwa gage. Lazaalo gegombanga ohulya obukukumuhira wohu meeza yʼomuŋinda aye ŋaaŋuma amuŋa.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 “Aye ehiseera hyola, nga Lazaalo afa, ngʼabamalayika bamuŋira mwigulu aŋa Yibbulayimu gaali. Ngʼomuŋinda yeesi afa, bamusiiha.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Omuŋinda oyo ni gaali mu bulumi oweene owʼamaani emagombe, galengera Yibbulayimu naali ni Lazaalo.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Ngʼaŋo omuŋinda oyo nʼadundireho ejanjaasi amuloma ati, ‘Bbaabba Yibbulayimu, pambire ehisa otume Lazaalo atiine atimye olwala mu maaji gaaje gatonyese hu lulimi ohuŋosa ŋa mwoyo, olwohuba ndi mu bulumi bubitiirifu mu muliro guno.’
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Aye nga Yibbulayimu amuloma ati, ‘Mwana wange, hebulira oti ni waali nʼohiiri hu hyalo wasuna omugabo gugwo ogwʼebiraŋi aye Lazaalo niye nʼabonaabona. Ŋaahani ali husangaala, ewe nʼoli mu bulumi obubitiirifu.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Nindi ebyo byosibyosi nʼobitaaye aŋo, bataayeŋo olukooko olwene olubba ŋagati weefe ni nenywe, eŋume muutu aŋanga ohuŋwa eno ohuuja eyo oba ohuŋwa eyo ohuuja eno.’
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 “Ngʼaŋo omuŋinda aloma Yibbulayimu ati, ‘Ale muhulu, kwegayiriiye tuma Lazaalo atiine engo weefe,
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 alabule abalebe bange abataanu abaliyo, boosi bataaja mu hifo hino ehyʼobulumi obubitiirifu.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 “Nga Yibbulayimu amuloma ati, ‘Bali nʼamagambi aga baŋa Musa nʼebi banaabbi baŋandiiha, ebyo bihena ohubalabula.’
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Ngʼomuŋinda oyo amuloma ati, ‘Bbe, Bbaabba Yibbulayimu, singa ŋabaaŋo alamuha gatiina gabalomera, bebbwaga.’
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Nga Yibbulayimu amuloma ati, ‘Ni baba ni bataŋulira ebya Musa nʼabanaabbi, sibaja hufugiirira wayire ŋabaaŋo alamuha gatiina ohubalomera.’ ”
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.