Lucas 15
Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs BKJ
1 Lulala, abaŋoosa nʼabahosi bʼebibi bosibosi baali bahumbaanira aŋa Yesu gaali ohumuŋuliirisa nʼasomesa.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Ne Abafalisaayo nʼabasomesa bʼamagambi ga Hatonda bemulugunya ni baloma baati, “Omusinde ono ahola omuhumba nʼabahosi bʼebibi era alya ni nabo.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Ngʼaŋo Yesu abagerera olugero ati,
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Singa mulala hu enywe aba nʼetaama jije cikumi aye nga ndala yigotaho, saaleha aŋo ecenda namwenda ni jiri hwaya gatiina ohwendula endala eyo egotire ohwola olu ayibona?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Era nʼayibona, ayidunda gaayita humabega nʼasangaaye
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 ngʼahena ayiŋira engo. Ni goola ngʼalanga emihago jije ko nʼabaliranwa babe ngʼabaloma ati, ‘Bahyange, husaŋalihisye ŋalala olwohuba etaama yange eyibaaye nʼegotire yibonehire.’
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Mu ngeri njʼenyene, ŋabaaŋo ohusaŋalya hubitiirifu mwigulu olwʼomuhosi wʼebibi mulala owebbwaga ohuhira abalaŋi ecenda namwenda abatenda hwebbwaga.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 “Oba singa ŋabaŋo omuhasi nʼali nʼendusu jije ehumi, ngʼendala yimugotaho saaŋambya taala gasingula ebiitu era gasaagula enyumba yosiyosi nʼayendula ohwola olu ayibona?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Nʼayibona, alanga emihago jije nʼabaliranwa babe ngʼabaloma ati, ‘Bahyange, husaŋalihisye ŋalala olwohuba mbwene endusu yange eyibaaye ni yingotireho.’
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Mu ngeri njʼenyene, abamalayika ba Hatonda mwigulu basaŋalya olwʼomuhosi wʼebibi mulala owebbwaga.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Nga Yesu geyongera abaloma ati, “Ŋaaliŋo omuutu owaali nʼabasaani babe babiri.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Ngʼaŋo owehiŋere aloma saawe ati, ‘Bbaabba, pe omugabo gwange hu byʼobuŋinda bubwo. Ngʼaŋo saawe abagabaniamo ebiitu bibye.’
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 “Endaalo sijabitaŋo nyingi, ngʼomusaani oyo aboŋa ebibye byosibyosi atiina eyo mu hyalo ehyaŋaleeŋi eyi gʼabidubuudira mu obulamu owohwejalabya.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Ni gabihenaŋo byosibyosi, ngʼenjala eyʼamaani yigwa hiisi ŋaatu mu hyalo ehyo, ngʼaŋo atandiha ohudamba.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Olwʼehyo, gaatiina geesenga ewomulala hu baatu bomu hyalo ehyo owamuŋa ogwʼohulabiriranga embiiji.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Olwʼohuhaya ehyohulya, gegombanga nʼohulya hu moola aga gaŋanga embiiji aye ŋabulaŋo amuhombyaho ahaatu hosihosi.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 “Ni geŋeegamo, ngʼaloma ati, ‘Abapakasi ba Bbaabba banga abalya ebiryo basendera nʼamagulu aye ese ndihufiira ŋano nʼenjala!’
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Leha tiine eyiri Bbaabba, mulome ti ‘Bbaabba, nabbenga eyiri Hatonda nʼeyiri ewe wamwene.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Sipoomera nʼohunanga ti ndi mwana wuwo. Aye fuule mulala hu bapakasi babo.’
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Ngʼaŋo genyoha atiina engo eyiri semwana.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Ngʼomusaani amuloma ati, ‘Bbaabba, nabbenga eyiri Hatonda nʼeyiri ewe wamwene. Sipoomera hundanga oti ndi mwana wuwo!’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Aye semwana galoma abeedu babe ati, ‘Mwanguŋeho muleete ebyambalo ebihira obulaŋi, nʼepeta nʼengayito mumwambase.’
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 “Mutiine muleete ebunwa yʼeŋombe etobbwatobbwa muyisale, hulye husangaale
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 olwohuba omwana wange ono gaali afuuye aye ŋaahani alamuhire era gaali agotire ne abonehire. Ngʼaŋo batandiiha ohusaŋalya.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “Baholanga ebyo, omusaani omuhulu nʼali mu ndimiro. Ni gaali nʼagobola, nʼanatere ohwola engo ngʼaŋulira ni bemba.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Ngʼalanga mulala hu beedu, amubuusa ati hiina ehiri eyo?
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Ngʼomwidu oyo amugobolamo ati, ‘Mulebewo agobooye era lataawo amusaliiye ebunwa yʼeŋombe etobbwatobbwa olwohuba mbo omwana wuwe agobooye nʼali mulamu.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 “Aye omusaani oyo galuŋa huluŋa nandi geeda nʼohwingira mu nyumba. Nga semwana atula ebulafu amwegalihira gengire.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Aye ngʼagobola mu semwana ati, ‘Bona, emyaha mingi eji kenire ni kuholera hyʼomwidu era sikuhaniaŋalirangaho. Aye sibupangaho wayire ahabusi sale keesi sangaaleho nʼabahyange.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Aye omusaani wuwo oyo, owadubuuda ebibyo nʼabamalaaya nʼagobooye, omwitiiye ebunwa yʼeŋombe!’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 “Nga Semwana amugobolamo ati, ‘Mwana wange, ewe obaaye ŋano ni nange ahamanga hosihosi era ebiri ŋano byosibyosi bibyo.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Aye hibaaye hiraŋi ohusaŋalya olwohuba mulebewo oyo, gaali afuuye aye ŋaahani alamuhire era gaali agotire ne abonehire.’ ”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.