Lucas 14
Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs NVT
1 Lulala hu ludaalo lwa Sabbaato, Yesu ni gaali ewomulala hu batangirisi bʼAbafalisaayo ni balya, ngʼabasigu babe bamutaho emoni ni benda babone ehi anahole,
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 olwohuba ŋaaliŋo aŋo mu moni jije omuutu owaali nʼalwaye obulwaye owohusimbuluha.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Nga Yesu abuusa Abafalisaayo nʼabasomesa bʼamagambi ga Hatonda ati, “Amagambi gafugiirira ohuŋonia omuutu hu ludaalo lwa Sabbaato oba bbe?”
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Aye nibo baŋoleera huŋoleera sibamusimule. Ngʼaŋo Yesu aŋamba hu mulwaye oyo amuŋonia ahena amuseebula.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Ngʼaŋo ko ahena ababuusa ati, “Njʼani hu enywe, oyu omwana wuwe oba eŋombe yiye yinagwa mwiroŋo hu ludaalo olwa Sabbaato, ndaafayo?”
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Era nindi sibamusimula.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Yesu ni gaabona abageni bahye ni betobosamo ebifo ebyʼeŋono hu meeza ohwali ebiryo, ngʼaloma nʼabbumbirya ati,
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 “Omuutu nʼahulanganga hu mbaga yiye eyʼobugole, siwetobosangamo ehifo ehyʼeŋono ni batahulomire, olwohuba eŋanga ohubaaŋo obundi oyu balangire ahuhiraho eŋono.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Oba mbo ohiiri aŋo, ngʼomutegehi wʼembaga gaaja ni nola ahuhira eŋono ahuloma ati, ‘Wange, ŋwaŋo ono gehale aŋo,’ nga ko otiina ohwihala mu hifo ehitali hyʼeŋono nʼoswaye.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Aye ni bahulanganga, wihalanga mu hifo ehitali hyʼeŋono ko mutegehi wʼomukolo nʼahubona ni wihaaye eyo gaaje ahulome ati, ‘Wahyange, yigerera wuuje wihale ŋano aŋalaŋi ohuhiraho aŋo.’ Wangewe aŋo abageni bahyo bosibosi balihwisamo eŋono.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Ehyo kiroma olwohuba hiisi owegulumisa, balimwisa aye oyo oweyisa balimugulumisa.”
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Ngʼaŋo aloma owamuhyasa ati, “Nʼonyiyanga emere soolanganga mihago jijo oba abalebe babo oba abehiha hihyo oba abaliranwa babo abaŋinda, olwohuba onahihola boosi balihulanga ewaawe.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Aye nʼoholanga embaga, olanganga bagadi, abaleme nʼabahyafutafuta nʼabaŋofu abaŋuma ehi banahahuŋe.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Ehyo hirihuŋeesa ekabi, olwohuba baŋuma hya huhusasula. Hatonda omwene alihusasula hu ludaalo olu aliramuhisaho abagwalaafu.”
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Mulala hu baali ni behaaye hu meeza ni balya ni gaŋulira ehi Yesu galoma, ngʼaloma ati, “Bali nʼekabi abo abalirya hu mbaga eyomu buŋugi wa Hatonda!”
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Nga Yesu amuloma ati, “Ŋaaliŋo omuutu owanyiiya embaga hasiigu, ngʼalanga abaatu abeene abangi.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Esaawa eyʼohugabula ni yoola, ngʼatuma omwidu wuwe ohuloma abageni abalange ati, ‘Muuje, olwohuba ŋaahani kenire ohutegeha byosibyosi.’
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Aye abageni abo abalange bosibosi batandiiha ohweŋosyaho ngʼolu batasobole ohubaŋo hu mbaga. Oyu behereeye ohuloma galoma ati, ‘Nagulire ehisugu, nenda ohutiina ohuhyetegeresa. Olwʼehyo soniŋe sinasobole hubaŋo.’
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Ngʼowundi amugobolamo ati, ‘Nagulire esaame ehumi, nenda ohutiina ohujigesesya mbone hanye jisobola ohulima bulaŋi. Olwʼehyo soniŋe sinasobole hubaŋo.’
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Nʼowundi ngʼamugobolamo ati, ‘Nahaleetanga omweŋa, olwʼehyo soniŋe sinasobole huuja.’
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 “Ngʼaŋo omwidu gagamayo alomera musengwawe ebyo byosibyosi. Omwene mbaga ni gaŋulira, ngʼaluŋa aloma omwidu wuwe ati, ‘Ŋiitaho otiine ŋosiŋosi mu nguudo ejomu hibuga bunangire abagadi nʼabateŋe nʼabaŋofu nʼabaleme aba onagaane baaje.’
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Ngʼomwidu atiina ahola ehi musengwawe amulomire. Ni gahena ngʼaloma musengwawe ati, ‘Kenire ohuhola ehi wundomire aye abaatu bahiiri huŋera.’
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Nga musengwa yʼomwidu oyo amuloma ati, ‘Tiina olome abo bosibosi aba onagaane ŋosiŋosi mu nguudo ebulafu eyo baaje baŋere hu mbaga yange.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Mu butuufu oweene, kulomera ti eŋuma wayire mulala hu banaali ni ndangire abanahombeho hu mbaga yange.’ ”
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Abaatu bangi bugali baali bagenda ni batiina ni Yesu, ngʼacuuha abaloma ati,
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 “Omuutu yesiyesi owenda semwana oba nyina oba omuhasi wuwe oba abaana babe oba abalebe babe oba ababoojo oba oweyenda omwene ohuhiraho ngʼolu ganyenda ese, saaŋanga huba muloobera wange.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Hiisi owenda ohuba omuloobera wange, ali nʼohwefiirisa byosibyosi era gaaba muheneerefu nʼohufiirwa obulamu wuwe hu lwange ko abe muloobera wange.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 Ŋaahani njʼani hu nywe nategeha ohutongola enyumba, ateherera hwihala gaabalirira abone hanye aŋanga ohuyihena?
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Anayaba omusingi aye yamuhaya ohuheneeresa, ababona bamujeherera,
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 baati, ‘Omuutu ono gatandiha ohutongola aye byamuhaya ohuheneeresa.’
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 “Oba habaha hi atandiha ohusoosa habaha owundi nʼatehereeye hwihala gebuusa hanye asobola ohuŋangula olutalo nʼabasooli omutwalo mulala, ate nga ola oyu aja husoosa ali nʼabasooli emitwalo ebiri?
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Anabona ati saasobola, amutumira abahwenda ola nʼahiiri ŋaleeŋi nʼamusunga batabagane.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Mu ngeri njʼenyene, hiisi mulala hu enywe atefiirisa byosibyosi saaŋanga huba muloobera wange.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 “Omunyu omuherehe gwa mugaso aye singa gufuuha heresu, oŋanga otye nindi ohugugobosamo obunoli?
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Guba gubula mugaso ohutusaho ohugudanya hu hibbomboyisi. Ale ali nʼohutwi, aŋulire.”
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.