Jonas 1
Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs ACF
1 Lulala Musengwa galoma Yona omusaani wʼAmitaayi ati,
1 E veio a palavra do SENHOR a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 “Yinyoheramo otiine mu hibuga ehibbala ehi balanga baati Nineeve olome abaatu baamo oti ‘Nogenwe nʼebibi byawe.’ ”
2 Levanta-te, vai à grande cidade de Nínive, e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até à minha presença.
3 Aye Yona gasalaŋo ohudulumaŋo atiine e Talusiisi aŋwe aŋali Musengwa. Nga gehirira atiina hu mwalo gwʼe Yoopa eyi gagaana emeeri ni yitiina e Talusiisi. Ngʼasasula ebbeesa ejʼohumwambusa, gengira mu meeri ohusabaala atiine e Talusiisi, aŋwe aŋali Musengwa.
3 Porém, Jonas se levantou para fugir da presença do Senhor para Társis. E descendo a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem, e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, para longe da presença do Senhor.
4 Emeeri ni yaali nʼehiiri mu lugendo, nga Musengwa aŋindiha omuyaga ogwʼamaani hu nyanja nga guhubba emeeri eyiganiha nʼehabira hubbwagiha.
4 Mas o Senhor mandou ao mar um grande vento, e fez-se no mar uma forte tempestade, e o navio estava a ponto de quebrar-se.
5 Olwʼesisi, hiisi mulala hu baali mu meeri gatandiha ohulirira hatonda wuwe gaaje abayeede. Batagiha nʼohudanya mu nyanja emigugu ejaali mu meeri beyihendeseho obusito. Aye Yona niye mu hamanga aho hosihosi gaali mu hisenge ehya ŋaasi mu meeri nʼafiiriiye mwiro.
5 Então temeram os marinheiros, e clamavam cada um ao seu deus, e lançaram ao mar as cargas, que estavam no navio, para o aliviarem do seu peso; Jonas, porém, desceu ao porão do navio, e, tendo-se deitado, dormia um profundo sono.
6 Ngʼomuhulu wʼemeeri eyo atiina aŋa Yona gaali amubuusa ati, “Obaaye otye ewe ofuluuta? Yinyoha olombe hatonda wuwo obuyeedi, hamunga gatuŋambira ehisasabirisi gatuŋonia.”
6 E o mestre do navio chegou- se a ele, e disse-lhe: Que tens, dorminhoco? Levanta-te, clama ao teu Deus; talvez assim ele se lembre de nós para que não pereçamos.
7 Ngʼaŋo abagimbi bʼemeeri basalaaŋo bahubbe ahalulu babone njʼani hu bo abaleeteye endibo. Ni bahubba ahalulu, hagwa hu nje Yona.
7 E diziam cada um ao seu companheiro: Vinde, e lancemos sortes, para que saibamos por que causa nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Nga bala bamubuusa baati, “Tulomereho, njʼani atuleeteye endibo jino? Ohola mirimo hi? Oŋwereeye ŋeena era oli mwina?”
8 Então lhe disseram: Declara-nos tu agora, por causa de quem nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? Donde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Nga Yona abagobolamo ati, “Ndi Mubbebbulaniya. Hatonda owomwigulu owatonda ehyalo nʼenyanja nje Musengwa oyu peeresa.”
9 E ele lhes disse: Eu sou hebreu, e temo ao Senhor, o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Ngʼaŋo abaloohesa ngʼolu gaali nʼatenguŋire Musengwa era nʼali hu mudulumaho. Bala abaali mu meeri ni baŋulira ebibono ebyo, obuti wabaŋamba nga bamuloma baati, “Ee! Oholire hiina ehyo?”
10 Então estes homens se enche-ram de grande temor, e disseram-lhe: Por que fizeste tu isto? Pois sabiam os homens que fugia da presença do Senhor, porque ele lho tinha declarado.
11 Ahateŋama aho hosihosi enyanja niyo yaali etaama hutaama ohubefuuhuulira. Nga bamubuusa baati, “Huhuhole huutye konyo enyanja eteehe?”
11 E disseram-lhe: Que te faremos nós, para que o mar se nos acalme? Porque o mar ia se tornando cada vez mais tempestuoso.
12 Ngʼabagobolamo ati, “Mundunde mundanye mu nyanja yinateehe olwohuba manyire ti ehibi hyange njʼehyenda hugira mufe olwagaane.”
12 E ele lhes disse: Levantai-me, e lançai-me ao mar, e o mar se vos aquietará; porque eu sei que por minha causa vos sobreveio esta grande tempestade.
13 Aye bala sibahihola wabula bagesyaho ohugimba emeeri mangumangu baagame hwigobo. Ehyo sihyasoboha olwohuba enyanja yeyongerera erala ohwefuhuula ngʼebahayisa.
13 Entretanto, os homens remavam, para fazer voltar o navio à terra, mas não podiam, porquanto o mar se ia embravecendo cada vez mais contra eles.
14 Ngʼaŋo batandiiha ohulirira Musengwa wa Yona baati, “O Musengwa huhulomba otatusihiirisa olwʼohutusaŋo obulamu wʼomusinde ono wayire olwʼohwita omuutu atubulaho musango olwohuba esobi siyeefe aye tegeha yiyo ewe omwene.”
14 Então clamaram ao Senhor, e disseram: Ah, Senhor! Nós te rogamos, que não pereçamos por causa da alma deste homem, e que não ponhas sobre nós o sangue inocente; porque tu, Senhor, fizeste como te aprouve.
15 Ngʼaŋo abasinde abo badunda Yona bamudanya mu nyanja nga nʼohuteeha eteeha.
15 E levantaram a Jonas, e o lançaram ao mar, e cessou o mar da sua fúria.
16 Hino hyabaleetera ohuŋa Musengwa eŋono, baamuŋongera era beyama nʼohumuŋeeresa.
16 Temeram, pois, estes homens ao Senhor com grande temor; e ofereceram sacrifício ao Senhor, e fizeram votos.
17 Nga Musengwa atusa eyi gatusa oguyeeni ogwene ogubba gumira Yona. Nga Yona ahena mu guyeeni ogwo endaalo edatu owiire nomu muusi.
17 Preparou, pois, o Senhor um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites nas entranhas do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.