Gênesis 44

Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ni bahena ohulya, nga Yosefu alagira alabirira amago gage ati, “Yoolera abasinde emere mu saŋu jaawe hiisi muutu nʼomuteeramo eyi asobola ohugega. Era hiisi muutu muteere ebbeesa jije hu mugulu wʼemere mu saŋu yiye.
1 Depois disso José deu ao administrador da sua casa a seguinte ordem: — Encha de mantimento os sacos que esses homens trouxeram, o quanto puderem carregar, e ponha na boca dos sacos o dinheiro de cada um.
2 Nʼohena oŋambe ehihopo hyange ehi babbota mu feeza ohite hu mugulu wʼesaŋu eyamuto yaawe era taamo nʼebbeesa eji asasuuye.”
2 E, na boca do saco de mantimentos que pertence ao irmão mais moço, ponha o meu copo de prata, junto com o dinheiro que ele pagou pelo seu mantimento. O administrador fez tudo como José havia mandado.
3 Ni wahya mu mugamba pwipwipwi, ngʼaseebula abasinde abo baniina nasugirya jaawe.
3 De manhã bem cedo os irmãos de José saíram de viagem, com os seus jumentos.
4 Ni baali ni bahiiri hwola ŋaleeŋi ohuŋwa mu hibuga, nga Yosefu aloma alabirira ŋa wuwe ati, “Londa hu basinde abo, nʼonaboleho obalome oti, ‘Lwahiina mutusasuuye ehibi mu hiraŋi ehi hubaholire?
4 Quando eles já tinham saído da cidade, mas ainda não estavam longe, José disse ao seu administrador: — Vá depressa atrás daqueles homens e, quando os alcançar, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 Hino njʼehihopo ehi musengwa yange anyweramo era njʼehi atambisa ohumanya ebiija hubaŋo mu moni. Muholire hibi ohuhiiba.’ ”
5 Por que roubaram o copo de prata do meu patrão? Ele usa esse copo para beber e para adivinhar as coisas. Vocês cometeram um crime.”
6 Era ni gabalondaho ngʼabagaana abaloma ehi Yosefu gamuloma.
6 Quando o administrador os alcançou e disse o que José havia ordenado,
7 Aye nibo nga bamuloma baati, “Muhulu, hiina ehigema waloma ebibono ebyo? Sihusobola huhola ehiitu hyehyo.
7 eles responderam: — Por que o senhor está falando desse jeito? Nós não seríamos capazes de fazer uma coisa dessas!
8 Obanga hwagobohiise ebbeesa eji hwagaana mu saŋu jeefe ni hwola e Kanani, lwahiina hwiba efeeza oba ezaabbu ohuŋwa mu nyumba ya musengwawo?
8 Nós lhe trouxemos de volta do país de Canaã o dinheiro que encontramos na boca dos sacos de mantimentos de cada um de nós. Então por que iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu patrão?
9 Singa ŋabaŋo mulala hu efe abeedu babo, oyu onabone nahibihire, embwa enjibi yegula omugogo. Aye abasigayeŋo hwesihwesi huja hufuuha beedu babo.”
9 Se o senhor encontrar o copo com algum de nós, ele será morto, e nós ficaremos seus escravos.
10 Ngʼalabirira amago ga Yosefu, amugobolamo ati, “Mutehiise bulaŋi. Oyo oyu nagaane nʼehihopo njʼanafuuhe omwidu wange yeŋene. Abasigaayeyo nibo sibanabeho musango.”
10 O administrador disse: — Concordo com vocês, mas só aquele com quem estiver o copo é que será meu escravo; os outros poderão ir embora.
11 Ngʼaŋo hiisi mulala hu bo atwihula esaŋu yiye ayita ŋaasi, ngʼahena ayiboŋolola.
11 Então eles puseram depressa os sacos de mantimentos no chão, e cada um abriu o seu.
12 Ngʼalabirira ewa Yosefu, atandihira hu yʼomuhulu yaawe ohwaza paka olu goola hu yomuŋere. Nga bagaana ehihopo mu saŋu ya Bbenjamini.
12 O administrador de José procurou em cada saco de mantimentos, começando pelo do mais velho até o do mais moço; e o copo foi encontrado na boca do saco de mantimentos de Benjamim.
13 Ni hyazuuha hiiti ehihopo ehyo hyali mu saŋu ya Bbenjamini, nga bahanula engoye jaawe olwʼowusiba, nga bahena bagobosa esaŋu jaawe hu nasugirya jaawe bagama mu hibuga.
13 Então os irmãos rasgaram as suas roupas em sinal de tristeza, colocaram de novo as cargas em cima dos jumentos e voltaram para a cidade.
14 Mu hiseera ehyo, Yosefu gaali ahiiri mu nyumba e wuwe, Yuda nʼabaganda babe ni boola mu nyumba, nga bahubba amafuha mu moni jije ni bajooleeye.
14 Quando Judá e os seus irmãos chegaram à casa de José, ele ainda estava ali. Eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
15 Nga Yosefu ababuusa ati, “Muholire hiina ehyo? Simumanyire muuti omuutu hyʼese asobola ohulagula gamanya ebiitu ebija hubaŋo mu moni?”
15 Aí José perguntou: — Por que foi que vocês fizeram isso? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar as coisas?
16 Nga Yuda amugobolamo ati, “Hunaalome hi musengwa yange? Huŋuma hya huloma. Huneŋosyeho huutye ohulaga huuti huŋuma musango? Hatonda ganihire obubi weefe, efe abeedu babo. Ŋahani huli beedu ba musengwa yeefe, efe ŋalala ni nooyo oyu baageene nʼehihopo mu saŋu yiye.”
16 Judá respondeu: — Senhor, o que podemos falar ou responder? Como podemos provar que somos inocentes? Deus descobriu o nosso pecado. Aqui estamos e somos todos seus escravos, nós e aquele com quem estava o copo.
17 Aye Yosefu galoma ati, “Sipanga huhola ehiitu hyehyo, oyu bageene nʼali nʼehihopo njʼaja ohufuuha omwidu wange. Abasigaaye mweyagamire eyiri senywe, miyaaya.”
17 José disse: — De jeito nenhum! Eu nunca faria uma coisa dessas! Só aquele que estava com o meu copo é que será meu escravo. Os outros podem voltar em paz para a casa do pai.
18 Nga Yuda gegerera aŋa Yosefu gaali amuloma ati, “Kusunga musengwa yange, wunjihirise ohubaaho nʼehindoma eyi oli. Kusunga otanyigira ese omwidu wuwo, olwohuba manyire ti oli nʼobuŋangi hyʼowa Falaawo era ehi olagira njʼehi bahola.
18 Então Judá chegou perto de José e disse: — Senhor, me dê licença para lhe falar com franqueza. Não fique aborrecido comigo, pois o senhor é como se fosse o próprio rei.
19 Muhulu, watubuusa efe abeedu babo oti, ‘Muli ni senywe oba muganda yenywe?’
19 O senhor perguntou: “Vocês têm pai ou outro irmão?”
20 Nga huhugobolamo huuti, ‘Huli ni seefe aye asahuluŋire era huliyo ni muganda yeefe oyu seefe gasaala mu wusahulu. Muganda yeefe owundi, gaafa. Ŋahani muganda yeefe oyo njʼomwana yeŋene aliŋo hu nyina era seefe amwenda bugali.’
20 Nós respondemos assim: “Temos pai, já velho, e um irmão mais moço, que nasceu quando o nosso pai já estava velho. O irmão do rapazinho morreu. Agora ele é o único filho da sua mãe que está vivo, e o seu pai o ama muito.”
21 Ngʼaŋo otuloma oti, ‘Mumuleetanga ŋano muboneho ko kahase ti ebi muloma bituufu.’
21 Aí o senhor nos disse para trazer o rapazinho porque desejava vê-lo.
22 Nga muhulu, huhugobolamo huuti, ‘Bbaabba sasobola hwihirisa omwana oyo ohumulehaŋo, asobola nʼohufa ogwʼomwana wuwe.’
22 Nós respondemos que ele não podia deixar o seu pai, pois, se deixasse, o seu pai morreria.
23 Aye ngʼotuloma oti, ‘Ohutusaho ni muleetire ŋano muto yenywe, sinja hubehirisa hugobola ŋano hwemeerera mu moni jange nindi.’
23 Mas o senhor disse que, se ele não viesse, o senhor não nos receberia.
24 Era muhulu, ni hwagama engo hwalomera seefe ehi watuloma.
24 — Quando chegamos à nossa casa, contamos ao nosso pai tudo o que o senhor tinha dito.
25 “Emere ni yatuŋwaho, nga seefe atuloma ati, ‘Mwagame e Misiri mutugulireho emere nindi.’
25 Depois ele nos mandou voltar para comprarmos mais mantimentos.
26 Aye hwamugobolamo huuti, ‘Sihuja hutiina e Misiri ohutusaho ni hutiinire ni muganda yeefe Bbenjamini olwohuba omuŋugi waayo gatuloma ati sigenda hutiineyo ni huŋuma muganda yeefe ahira ohuba omuŋere.’
26 Nós respondemos: “Não podemos ir; não seremos recebidos por aquele homem se o nosso irmão mais moço não for com a gente. Nós só vamos se o nosso irmão mais moço for junto.”
27 “Nga Bbaabba atugobolamo ati, ‘Mumanyire muuti nyinenywe gaasaalira abaana abaseere babiri.
27 Então o nosso pai disse: “Vocês sabem que a minha mulher Raquel me deu dois filhos.
28 Mulala gangota hu moni era aŋaŋuma hubuusabuusa esolo yamulya. Ohuŋwa hulwo simubonangaho.
28 Um deles já me deixou; eu nunca mais o vi. Deve ter sido despedaçado por animais selvagens.
29 Singa muŋira ono yeesi, ŋabaŋo ehigosi hu ngira, muja hugira tiine e magombe ni ndi nʼenaku eyʼamaani.’ ”
29 E, se agora vocês me tirarem este também, e alguma desgraça acontecer com ele, vocês matarão de tristeza este velho.”
30 Yuda geeyongera ohuloma ati “Olwʼehyo, singa nagama engo wereere aŋaŋuma Bbenjamini, ngʼolu bulamu wa Bbaabba buholera bugali hu mwana oyo,
30 — ausente —
31 kasita anabone ni hutagemeyo ni mulebe yeefe oyo, aja hufa. Efe abeedu babo huja huba ndiife ohuleeteeye Bbaabba olumbe ohumwita.
31 — ausente —
32 Ehyo nʼohitaaye aŋo, nahahasa Bbaabba ti nja humuhuuma. Namuloma ati, ‘Singa simugobosa nʼali mulamu, omusango guliba hu ndiise.’
32 E tem mais: eu garanti ao meu pai que seria responsável pelo rapaz. Eu disse assim: “Se eu não lhe trouxer o rapaz de volta, serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.”
33 “Kale kusunga ofugiirire omuseere ono gagame engo nʼabaganda babe, ese kole owiidu mu hifo hihye.
33 Por isso agora eu peço ao senhor que me deixe ficar aqui como seu escravo em lugar do rapaz. E permita que ele volte com os seus irmãos.
34 Olwohuba nagama tye eyiri Bbaabba, omwana oyo nʼaŋumaŋo? Kusunga wunjeede tagama ohubona ehija ohwola hu Bbaabba.”
34 Como posso voltar para casa se o rapaz não for comigo? Eu não quero ver essa desgraça cair sobre o meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.