Atos 27
Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs NAA
1 Fesito nʼabaatu babe ni basalaŋo baati ehiseera hyali hyolire ehyʼohuniina emeeri ohusomoha ohutiina e Rooma mu Yitale, gaŋambya Yuliyo omuhulu wʼehibbubbu hyʼabasirikale cikumi Pawulo nʼabasibe bahye abandi abahuume mu lugendo olwo. Yuliyo gaali womu gubbubbu gwʼabasirikale ba Kayisaali abenjawulo.Baŋira Pawulo e Rooma|alt="Paul’s journey to Rome" src="LunyolePaul4.tif" size="span" ref="27:1–28:16"
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Ohuŋwa e Kayisaaliya hwaniina emeeri eyaali ni yagama hu mwalo gwʼAduramitiyo, yitiine nʼegoba hu hiisi mwalo mu twale lyʼAsiya. Mu lugendo luno hwali nʼArisitaluuko ohuŋwa mu hibuga Sesalonika mu twale lyʼe Makedoniya.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Nga husimbuha husabaala. Ni wahya nga hwola hu mwalo gwʼe Sidoni. Ni hwola, Yuliyo gaali mulaŋi eyiri Pawulo gamufugiirira ohutiina eyiri abameeri babe mu hibuga ehyo bamuŋeho obuyeedi.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Ni hwaŋwa eyo nga nindi husabaala aye enyanja nʼetali ndaŋi olwʼogupunga ogwali ni gutuŋwa emutwe. Ehyo hyatuleetera ohufuga luhiriiji ni hulonderera ehizinga Kipuro hituhingirire epunga eyo eyaali ni tuŋwa emutwe.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Ni hwola aŋaduleere nga husomoha ni hulonderera olubalama olwʼe twale eryʼe Kilikiya nʼerye Pafiliya, nga hwola hu mwalo ogwʼe hibuga Miira mu twale lyʼe Lusiya.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ni hwola eyo, nga hwagaanayo emeeri eyaali nʼeŋwa Alekizandiriya ni yitiina e Yitale, nga Yuliyo atwingisa omwo husomoha hutiina.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Ni hwengira omwo, nga husabaala era hwaŋesa endaalo ni hutiina pola era hwabita mu bugosi ohwola ohuupi nʼolubalama olwʼomwalo gwʼe Kuniido. Epunga ni yatuloberesa ohuluŋama eyi hwendire nga huyisala hubita luhiriiji huluŋama ni hwihirira, nga huŋamba hu muhono omugooda hulonderera ehizinga Kureete ohulengera e Salumooni.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Nga huŋiriŋana nʼepunga husabaala ni hulonderera olubalama lwʼehizinga Kureete ohwola olu hwola mu hifo ehi balanga baati Omwalo Omulaŋi ohuupi nʼehibuga Laseya.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Endaalo nyingi jaali jihenire ohubitaŋo era ohweyongera ohusomoha ni hiŋanga ohutuŋweramo endibo olwohuba epunga nʼobuŋololohi byali bibitiirifu mu hiseera ehyo. Ehyo hyaleetera Pawulo ohulabula abaali mu meeri ati,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 “Bahyange, mbona ti singa hwegumya nʼolugendo luno, luja hutubera lugosi luhene lutuŋweremo ohufiirwa, sibiitu nʼemeeri byoŋene aye nʼobulamu weefe abeene.”
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Aye Omuduumisi wʼehibbubbu hyʼabasirikale ecikumi owaali nʼabahuuma sigaŋulirisa bya Pawulo, wabula gatiinira hu magesi gʼomufugi wʼemeeri ko nʼomweneyo abendire hweyongere nʼolugendo.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Engeri eyi omwalo ogwo aŋa hwali ni hweŋogomire siŋaali ŋalaŋi ŋohuba mu biseera ebyʼobuŋololohi nʼepunga enyingi, abaatu abahira obungi mu meeri bateesa baati husimbuhe husabaale hwahoola hu mwalo gwʼe Foyiniiki, hube peyi huba mu biseera ebyʼobuŋololohi obungi. Omwalo guno gwali hu hizinga Kureete ni gulengereeye ŋagati wʼamehiriro agʼebugwalyuba nʼamaniino agʼebugwalyuba wʼenyanja era ni ŋali ŋalaŋi epunga ni yitahubba hwolaŋo.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Epunga eyiŋwa mu mehiriro ni yatandiha ohufuuŋa polapola, nga baŋeega baati ehi baali ni bendulira embasa, epunga yaali ehubbiyeeŋo. Ngʼaŋo basimbula emeeri basabaala ni balonderera egobo lyʼehizinga Kureete.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Cooka ŋali ŋatabitaŋo hamanga ahaŋera, nga epunga eyʼamaani era eyʼobulabe ehubba nʼeŋwera hu hizinga hu luuyi olwʼobuhiiha wʼebuŋwalyuba.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Epunga eyo ngʼehubba emeeri eyigaaniha ndetuganya huluŋama eyi hwali ni huja. Ehyaŋwamo nga hubiŋwaho enyene atuŋira eyi yendire.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Ngʼaŋo epunga etuŋira etubisya huupi nʼegenya lyʼehizinga ehi balanga baati Kawuda hu lubega olu hyali ni hituhingiriraho epunga eyo. Ni hwali ni husomoha ngʼabagimbi bʼemeeri bafuba ohuŋalula ahaato aha beyeedesanga ni ŋaliŋo ehigosi hu nyanja bahengise mu meeri aye sihyali hyangu.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Ni baŋangula bahengisa mu meeri, nga babisya emiyundwe ŋaasi wʼemeeri bayihaada bayeswanigirisa etagabuhanamo. Epunga eyo eyʼamaani eyaali nʼehubba emeeri yaleetera abagimbi obuti nga beesa mu nyanja oguutu gwawe ogusito oguyeeda emeeri ohuba mu hifo hirala nga baleha emeeri enyene ohwetaaya. Hino bahihola olwʼohwenda ohuŋonia emeeri etaja hwesiha mu gujehe ogungi ko boole hwigobo lyʼenyanja e Rusiti nʼohiiri hwola e Libbiya.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Omuusi nʼowiire waali ohwo nga hutegana nʼepunga huutyo nʼehubba emeeri nʼeyigaaniha. Ni wahya ngʼabagimbi bʼemeeri batandiiha ohudanya emigugu ejaaliho mu nyanja.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Hu ludaalo olwalondaho nga abeene hu waawe badanyadanya nʼebiitu ebi beyeedesanga mu hugimba emeeri, omwali emigoye nʼemisaala ohu basidiha amatanga ko nʼebindi hamunga emeeri yahanguŋa bahendeeseho ebigosi.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Ni ŋabitaŋo endaalo ejiŋera ni hutabona hu lyuba wayire emunyeenye olwʼepunga ohweyongera ohuba embitiirifu nga huŋwamo amaani ni huŋeega huuti sihuli ba huŋona.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Ni ŋabita endaalo ejiŋera ni hutahombire hu haatu hosihosi olwohuba ti ŋaŋuma oyu omwoyo gwali hu biryo, Pawulo gemeerera ngʼatuloma ati, “Bahyange, mubanga ni mwaŋuliirisa ebyange hani sihwaŋwa yi Kureete era nʼohufiirwa huno ohwʼebiitu sihwahabayeŋo.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Aye ŋaahani mbasunga emyoyo jitabeŋaniha, olwohuba ŋaŋuma kadi mulala hunywe oyu enyanja enahalye ohutusaho emeeri njʼenahabbwagijihe.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Hiri hiityo olwohuba mu wiire obuhyehiise olwa leero Hatonda wange oyu peeresa atumire malayika wuwe gaaja gemeerera aŋa mbaaye,
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 nga gandoma ati, ‘Pawulo otatya, onahoole eyi oja wemeerere mu moni ja Kayisaali ohuŋosya. Era olwʼehyere hihye eyi oli, Hatonda anahahuume bosibosi abali ni neewe mu meeri muno.’
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Olwʼehyo mugume emyoyo olwohuba ese nesiga ti Hatonda anahoherese ehi gandomire.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Aye emeeri niyo enatuhulubbye ŋabaaŋo ehizinga ohu yinatujuhe.”
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Mu hiire ehyʼoludaalo olwʼehumi nʼene ohuŋwa olu bigosi bino byali ni bitugwiriiye, epunga yaali ehituŋabya hu nyanja Adiriya. Mu hiire ŋagati abagimbi bʼemeeri bafaania baati hwali huli huupi hwola hu woomu.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Ni badanya ehipima, nga babona obuleeŋi wʼamaaji ni hiisi efuuti cikumi mu abiri. Nindi ni hweyongerayo mu moni hatono, ni bapima jaali efuuti cenda.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Olwʼohutya baati huŋanga ohutomera amabaale, beesa ebiitu ebisito bine ebi beyeedesa ohulobera emeeri ohugenda mula ni bafuŋeeresa ahadete owiire buhye bahabona engira eyi emeeri eŋambire.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Balala hu bagimbi bʼemeeri nga beesa ahaato aha beyeedesanga ni ŋaliŋo ehigosi hu nyanja ni beholesa baati baali baja hwisa biitu bira ebisito ebirobera emeeri ohugenda, kahowe ni bagesyaho ohwenyulula baŋwe mu meeri.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Aye Pawulo ngʼaloma abasirikale nʼomuhulu waawe ati, “Abaatu abo ni banatuŋweho batuleha mu meeri simunaabe nʼesuubi lyʼohuŋona.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Hino nga hireetera abasirikale ohusala emigoye ejaali ni jisidihire ahaato nga hagwa mu maaji.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Owiire ni waali ni bunatere ohwanuuha nga Pawulo gegayirira abaatu abo aba gaali ni nabo mu meeri ohulyaho ahaatu. Gabegayiirira nʼabaloma ati, “Bahyange, endaalo jahabitaŋo ehumi nʼene ni muli mu hweŋendeherera ni ŋaŋuma ehi muhombaho.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Olwʼehyo, mbegayiriiye mulyeho ahamere, mutafa njala. Ŋaŋuma kadi mulala hunywe oyu enyanja enalye.”
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Ni gahena ohubaloma atyo, ngʼaŋamba omugaati geyaasa Hatonda bosibosi ni bamulengereeye. Ngʼaŋo agubbwagamo atandiha ohulya.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Hino hyabaŋa amaani nga boosi balyaho ebiryo.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Hwesihwesi abaali mu meeri hwali abaatu ebihumi bibiri na sanvu na mukaaga.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Abaatu bosibosi abaali mu meeri ni beguta, nga badanya engaano eyi meeri yaali nʼegegire mu nyanja bayihendeseeho obusito.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Ni wanuuha, nga hubona hu woomu aye abagimbi ni batafaania aŋa hwali cooka nga babona ahasokolo hʼenyanja ahaali ni haaliiye ni hengiiye hu woomu nʼegobo eryʼomujehe omwene omungi era nga basalaŋo ni hiba ni hiŋangiha emeeri egobe ohwo.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Olwʼehyo balala hu bo nga basala emigoye ejaali ni jiŋambiriiye obusito obulobera emeeri ohugenda. Era ehiseera njʼehyene ehyo abandi nga baboŋolola emigoye eji baali ni basidihiiye amatanga aga baali ni beyeedesa ohugimba emeeri, bagalehula epunga ebe njʼegesya emeeri ngʼolwo bolehera hwigobo.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Aye nga ŋaabaŋo etuumo yʼomujehe eyi batomera ngʼemeeri yitubira esuulu yaayo yejooma mu mujehe ogwo, emeeri yiraliramo nʼetatenga nʼohutenga. Amayengo agʼamaani nga gahubba ehitundu hyʼemeeri ehyʼegongo hitandiha ohubbwagijiha.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Ngʼaŋo abasirikale bateesa beete abasibe ŋatabaŋo kadi mulala asaanya gaaŋunuha.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Aye Yuliyo omuhulu waawe ngʼabagaana olwohuba gendire aŋonie obulamu wa Pawulo atafa. Ngʼalagira abasobola ohusanya beherere basanye batiine hu woomu.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Oluvanyuma ngʼalagira abatasobola husanya beŋambe hu mbaawo oba hu bitundutundu byʼembaawo ejabbwagiha hu meeri bereere batiine hu woomu. Mu ngeri eyo nga hwesihwesi hwola hu woomu ni hutolireho higosi.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.