Atos 27
Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs ARIB
1 Fesito nʼabaatu babe ni basalaŋo baati ehiseera hyali hyolire ehyʼohuniina emeeri ohusomoha ohutiina e Rooma mu Yitale, gaŋambya Yuliyo omuhulu wʼehibbubbu hyʼabasirikale cikumi Pawulo nʼabasibe bahye abandi abahuume mu lugendo olwo. Yuliyo gaali womu gubbubbu gwʼabasirikale ba Kayisaali abenjawulo.Baŋira Pawulo e Rooma|alt="Paul’s journey to Rome" src="LunyolePaul4.tif" size="span" ref="27:1–28:16"
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Ohuŋwa e Kayisaaliya hwaniina emeeri eyaali ni yagama hu mwalo gwʼAduramitiyo, yitiine nʼegoba hu hiisi mwalo mu twale lyʼAsiya. Mu lugendo luno hwali nʼArisitaluuko ohuŋwa mu hibuga Sesalonika mu twale lyʼe Makedoniya.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Nga husimbuha husabaala. Ni wahya nga hwola hu mwalo gwʼe Sidoni. Ni hwola, Yuliyo gaali mulaŋi eyiri Pawulo gamufugiirira ohutiina eyiri abameeri babe mu hibuga ehyo bamuŋeho obuyeedi.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Ni hwaŋwa eyo nga nindi husabaala aye enyanja nʼetali ndaŋi olwʼogupunga ogwali ni gutuŋwa emutwe. Ehyo hyatuleetera ohufuga luhiriiji ni hulonderera ehizinga Kipuro hituhingirire epunga eyo eyaali ni tuŋwa emutwe.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Ni hwola aŋaduleere nga husomoha ni hulonderera olubalama olwʼe twale eryʼe Kilikiya nʼerye Pafiliya, nga hwola hu mwalo ogwʼe hibuga Miira mu twale lyʼe Lusiya.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ni hwola eyo, nga hwagaanayo emeeri eyaali nʼeŋwa Alekizandiriya ni yitiina e Yitale, nga Yuliyo atwingisa omwo husomoha hutiina.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Ni hwengira omwo, nga husabaala era hwaŋesa endaalo ni hutiina pola era hwabita mu bugosi ohwola ohuupi nʼolubalama olwʼomwalo gwʼe Kuniido. Epunga ni yatuloberesa ohuluŋama eyi hwendire nga huyisala hubita luhiriiji huluŋama ni hwihirira, nga huŋamba hu muhono omugooda hulonderera ehizinga Kureete ohulengera e Salumooni.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Nga huŋiriŋana nʼepunga husabaala ni hulonderera olubalama lwʼehizinga Kureete ohwola olu hwola mu hifo ehi balanga baati Omwalo Omulaŋi ohuupi nʼehibuga Laseya.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Endaalo nyingi jaali jihenire ohubitaŋo era ohweyongera ohusomoha ni hiŋanga ohutuŋweramo endibo olwohuba epunga nʼobuŋololohi byali bibitiirifu mu hiseera ehyo. Ehyo hyaleetera Pawulo ohulabula abaali mu meeri ati,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 “Bahyange, mbona ti singa hwegumya nʼolugendo luno, luja hutubera lugosi luhene lutuŋweremo ohufiirwa, sibiitu nʼemeeri byoŋene aye nʼobulamu weefe abeene.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Aye Omuduumisi wʼehibbubbu hyʼabasirikale ecikumi owaali nʼabahuuma sigaŋulirisa bya Pawulo, wabula gatiinira hu magesi gʼomufugi wʼemeeri ko nʼomweneyo abendire hweyongere nʼolugendo.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Engeri eyi omwalo ogwo aŋa hwali ni hweŋogomire siŋaali ŋalaŋi ŋohuba mu biseera ebyʼobuŋololohi nʼepunga enyingi, abaatu abahira obungi mu meeri bateesa baati husimbuhe husabaale hwahoola hu mwalo gwʼe Foyiniiki, hube peyi huba mu biseera ebyʼobuŋololohi obungi. Omwalo guno gwali hu hizinga Kureete ni gulengereeye ŋagati wʼamehiriro agʼebugwalyuba nʼamaniino agʼebugwalyuba wʼenyanja era ni ŋali ŋalaŋi epunga ni yitahubba hwolaŋo.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Epunga eyiŋwa mu mehiriro ni yatandiha ohufuuŋa polapola, nga baŋeega baati ehi baali ni bendulira embasa, epunga yaali ehubbiyeeŋo. Ngʼaŋo basimbula emeeri basabaala ni balonderera egobo lyʼehizinga Kureete.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Cooka ŋali ŋatabitaŋo hamanga ahaŋera, nga epunga eyʼamaani era eyʼobulabe ehubba nʼeŋwera hu hizinga hu luuyi olwʼobuhiiha wʼebuŋwalyuba.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Epunga eyo ngʼehubba emeeri eyigaaniha ndetuganya huluŋama eyi hwali ni huja. Ehyaŋwamo nga hubiŋwaho enyene atuŋira eyi yendire.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Ngʼaŋo epunga etuŋira etubisya huupi nʼegenya lyʼehizinga ehi balanga baati Kawuda hu lubega olu hyali ni hituhingiriraho epunga eyo. Ni hwali ni husomoha ngʼabagimbi bʼemeeri bafuba ohuŋalula ahaato aha beyeedesanga ni ŋaliŋo ehigosi hu nyanja bahengise mu meeri aye sihyali hyangu.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Ni baŋangula bahengisa mu meeri, nga babisya emiyundwe ŋaasi wʼemeeri bayihaada bayeswanigirisa etagabuhanamo. Epunga eyo eyʼamaani eyaali nʼehubba emeeri yaleetera abagimbi obuti nga beesa mu nyanja oguutu gwawe ogusito oguyeeda emeeri ohuba mu hifo hirala nga baleha emeeri enyene ohwetaaya. Hino bahihola olwʼohwenda ohuŋonia emeeri etaja hwesiha mu gujehe ogungi ko boole hwigobo lyʼenyanja e Rusiti nʼohiiri hwola e Libbiya.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Omuusi nʼowiire waali ohwo nga hutegana nʼepunga huutyo nʼehubba emeeri nʼeyigaaniha. Ni wahya ngʼabagimbi bʼemeeri batandiiha ohudanya emigugu ejaaliho mu nyanja.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Hu ludaalo olwalondaho nga abeene hu waawe badanyadanya nʼebiitu ebi beyeedesanga mu hugimba emeeri, omwali emigoye nʼemisaala ohu basidiha amatanga ko nʼebindi hamunga emeeri yahanguŋa bahendeeseho ebigosi.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Ni ŋabitaŋo endaalo ejiŋera ni hutabona hu lyuba wayire emunyeenye olwʼepunga ohweyongera ohuba embitiirifu nga huŋwamo amaani ni huŋeega huuti sihuli ba huŋona.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Ni ŋabita endaalo ejiŋera ni hutahombire hu haatu hosihosi olwohuba ti ŋaŋuma oyu omwoyo gwali hu biryo, Pawulo gemeerera ngʼatuloma ati, “Bahyange, mubanga ni mwaŋuliirisa ebyange hani sihwaŋwa yi Kureete era nʼohufiirwa huno ohwʼebiitu sihwahabayeŋo.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Aye ŋaahani mbasunga emyoyo jitabeŋaniha, olwohuba ŋaŋuma kadi mulala hunywe oyu enyanja enahalye ohutusaho emeeri njʼenahabbwagijihe.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Hiri hiityo olwohuba mu wiire obuhyehiise olwa leero Hatonda wange oyu peeresa atumire malayika wuwe gaaja gemeerera aŋa mbaaye,
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 nga gandoma ati, ‘Pawulo otatya, onahoole eyi oja wemeerere mu moni ja Kayisaali ohuŋosya. Era olwʼehyere hihye eyi oli, Hatonda anahahuume bosibosi abali ni neewe mu meeri muno.’
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Olwʼehyo mugume emyoyo olwohuba ese nesiga ti Hatonda anahoherese ehi gandomire.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Aye emeeri niyo enatuhulubbye ŋabaaŋo ehizinga ohu yinatujuhe.”
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Mu hiire ehyʼoludaalo olwʼehumi nʼene ohuŋwa olu bigosi bino byali ni bitugwiriiye, epunga yaali ehituŋabya hu nyanja Adiriya. Mu hiire ŋagati abagimbi bʼemeeri bafaania baati hwali huli huupi hwola hu woomu.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Ni badanya ehipima, nga babona obuleeŋi wʼamaaji ni hiisi efuuti cikumi mu abiri. Nindi ni hweyongerayo mu moni hatono, ni bapima jaali efuuti cenda.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Olwʼohutya baati huŋanga ohutomera amabaale, beesa ebiitu ebisito bine ebi beyeedesa ohulobera emeeri ohugenda mula ni bafuŋeeresa ahadete owiire buhye bahabona engira eyi emeeri eŋambire.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Balala hu bagimbi bʼemeeri nga beesa ahaato aha beyeedesanga ni ŋaliŋo ehigosi hu nyanja ni beholesa baati baali baja hwisa biitu bira ebisito ebirobera emeeri ohugenda, kahowe ni bagesyaho ohwenyulula baŋwe mu meeri.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Aye Pawulo ngʼaloma abasirikale nʼomuhulu waawe ati, “Abaatu abo ni banatuŋweho batuleha mu meeri simunaabe nʼesuubi lyʼohuŋona.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Hino nga hireetera abasirikale ohusala emigoye ejaali ni jisidihire ahaato nga hagwa mu maaji.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Owiire ni waali ni bunatere ohwanuuha nga Pawulo gegayirira abaatu abo aba gaali ni nabo mu meeri ohulyaho ahaatu. Gabegayiirira nʼabaloma ati, “Bahyange, endaalo jahabitaŋo ehumi nʼene ni muli mu hweŋendeherera ni ŋaŋuma ehi muhombaho.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Olwʼehyo, mbegayiriiye mulyeho ahamere, mutafa njala. Ŋaŋuma kadi mulala hunywe oyu enyanja enalye.”
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Ni gahena ohubaloma atyo, ngʼaŋamba omugaati geyaasa Hatonda bosibosi ni bamulengereeye. Ngʼaŋo agubbwagamo atandiha ohulya.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Hino hyabaŋa amaani nga boosi balyaho ebiryo.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Hwesihwesi abaali mu meeri hwali abaatu ebihumi bibiri na sanvu na mukaaga.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Abaatu bosibosi abaali mu meeri ni beguta, nga badanya engaano eyi meeri yaali nʼegegire mu nyanja bayihendeseeho obusito.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Ni wanuuha, nga hubona hu woomu aye abagimbi ni batafaania aŋa hwali cooka nga babona ahasokolo hʼenyanja ahaali ni haaliiye ni hengiiye hu woomu nʼegobo eryʼomujehe omwene omungi era nga basalaŋo ni hiba ni hiŋangiha emeeri egobe ohwo.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Olwʼehyo balala hu bo nga basala emigoye ejaali ni jiŋambiriiye obusito obulobera emeeri ohugenda. Era ehiseera njʼehyene ehyo abandi nga baboŋolola emigoye eji baali ni basidihiiye amatanga aga baali ni beyeedesa ohugimba emeeri, bagalehula epunga ebe njʼegesya emeeri ngʼolwo bolehera hwigobo.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Aye nga ŋaabaŋo etuumo yʼomujehe eyi batomera ngʼemeeri yitubira esuulu yaayo yejooma mu mujehe ogwo, emeeri yiraliramo nʼetatenga nʼohutenga. Amayengo agʼamaani nga gahubba ehitundu hyʼemeeri ehyʼegongo hitandiha ohubbwagijiha.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Ngʼaŋo abasirikale bateesa beete abasibe ŋatabaŋo kadi mulala asaanya gaaŋunuha.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Aye Yuliyo omuhulu waawe ngʼabagaana olwohuba gendire aŋonie obulamu wa Pawulo atafa. Ngʼalagira abasobola ohusanya beherere basanye batiine hu woomu.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Oluvanyuma ngʼalagira abatasobola husanya beŋambe hu mbaawo oba hu bitundutundu byʼembaawo ejabbwagiha hu meeri bereere batiine hu woomu. Mu ngeri eyo nga hwesihwesi hwola hu woomu ni hutolireho higosi.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.