Atos 27
Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs ARA
1 Fesito nʼabaatu babe ni basalaŋo baati ehiseera hyali hyolire ehyʼohuniina emeeri ohusomoha ohutiina e Rooma mu Yitale, gaŋambya Yuliyo omuhulu wʼehibbubbu hyʼabasirikale cikumi Pawulo nʼabasibe bahye abandi abahuume mu lugendo olwo. Yuliyo gaali womu gubbubbu gwʼabasirikale ba Kayisaali abenjawulo.Baŋira Pawulo e Rooma|alt="Paul’s journey to Rome" src="LunyolePaul4.tif" size="span" ref="27:1–28:16"
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 Ohuŋwa e Kayisaaliya hwaniina emeeri eyaali ni yagama hu mwalo gwʼAduramitiyo, yitiine nʼegoba hu hiisi mwalo mu twale lyʼAsiya. Mu lugendo luno hwali nʼArisitaluuko ohuŋwa mu hibuga Sesalonika mu twale lyʼe Makedoniya.
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Nga husimbuha husabaala. Ni wahya nga hwola hu mwalo gwʼe Sidoni. Ni hwola, Yuliyo gaali mulaŋi eyiri Pawulo gamufugiirira ohutiina eyiri abameeri babe mu hibuga ehyo bamuŋeho obuyeedi.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 Ni hwaŋwa eyo nga nindi husabaala aye enyanja nʼetali ndaŋi olwʼogupunga ogwali ni gutuŋwa emutwe. Ehyo hyatuleetera ohufuga luhiriiji ni hulonderera ehizinga Kipuro hituhingirire epunga eyo eyaali ni tuŋwa emutwe.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 Ni hwola aŋaduleere nga husomoha ni hulonderera olubalama olwʼe twale eryʼe Kilikiya nʼerye Pafiliya, nga hwola hu mwalo ogwʼe hibuga Miira mu twale lyʼe Lusiya.
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ni hwola eyo, nga hwagaanayo emeeri eyaali nʼeŋwa Alekizandiriya ni yitiina e Yitale, nga Yuliyo atwingisa omwo husomoha hutiina.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 Ni hwengira omwo, nga husabaala era hwaŋesa endaalo ni hutiina pola era hwabita mu bugosi ohwola ohuupi nʼolubalama olwʼomwalo gwʼe Kuniido. Epunga ni yatuloberesa ohuluŋama eyi hwendire nga huyisala hubita luhiriiji huluŋama ni hwihirira, nga huŋamba hu muhono omugooda hulonderera ehizinga Kureete ohulengera e Salumooni.
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 Nga huŋiriŋana nʼepunga husabaala ni hulonderera olubalama lwʼehizinga Kureete ohwola olu hwola mu hifo ehi balanga baati Omwalo Omulaŋi ohuupi nʼehibuga Laseya.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Endaalo nyingi jaali jihenire ohubitaŋo era ohweyongera ohusomoha ni hiŋanga ohutuŋweramo endibo olwohuba epunga nʼobuŋololohi byali bibitiirifu mu hiseera ehyo. Ehyo hyaleetera Pawulo ohulabula abaali mu meeri ati,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 “Bahyange, mbona ti singa hwegumya nʼolugendo luno, luja hutubera lugosi luhene lutuŋweremo ohufiirwa, sibiitu nʼemeeri byoŋene aye nʼobulamu weefe abeene.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Aye Omuduumisi wʼehibbubbu hyʼabasirikale ecikumi owaali nʼabahuuma sigaŋulirisa bya Pawulo, wabula gatiinira hu magesi gʼomufugi wʼemeeri ko nʼomweneyo abendire hweyongere nʼolugendo.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Engeri eyi omwalo ogwo aŋa hwali ni hweŋogomire siŋaali ŋalaŋi ŋohuba mu biseera ebyʼobuŋololohi nʼepunga enyingi, abaatu abahira obungi mu meeri bateesa baati husimbuhe husabaale hwahoola hu mwalo gwʼe Foyiniiki, hube peyi huba mu biseera ebyʼobuŋololohi obungi. Omwalo guno gwali hu hizinga Kureete ni gulengereeye ŋagati wʼamehiriro agʼebugwalyuba nʼamaniino agʼebugwalyuba wʼenyanja era ni ŋali ŋalaŋi epunga ni yitahubba hwolaŋo.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 Epunga eyiŋwa mu mehiriro ni yatandiha ohufuuŋa polapola, nga baŋeega baati ehi baali ni bendulira embasa, epunga yaali ehubbiyeeŋo. Ngʼaŋo basimbula emeeri basabaala ni balonderera egobo lyʼehizinga Kureete.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Cooka ŋali ŋatabitaŋo hamanga ahaŋera, nga epunga eyʼamaani era eyʼobulabe ehubba nʼeŋwera hu hizinga hu luuyi olwʼobuhiiha wʼebuŋwalyuba.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 Epunga eyo ngʼehubba emeeri eyigaaniha ndetuganya huluŋama eyi hwali ni huja. Ehyaŋwamo nga hubiŋwaho enyene atuŋira eyi yendire.
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Ngʼaŋo epunga etuŋira etubisya huupi nʼegenya lyʼehizinga ehi balanga baati Kawuda hu lubega olu hyali ni hituhingiriraho epunga eyo. Ni hwali ni husomoha ngʼabagimbi bʼemeeri bafuba ohuŋalula ahaato aha beyeedesanga ni ŋaliŋo ehigosi hu nyanja bahengise mu meeri aye sihyali hyangu.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 Ni baŋangula bahengisa mu meeri, nga babisya emiyundwe ŋaasi wʼemeeri bayihaada bayeswanigirisa etagabuhanamo. Epunga eyo eyʼamaani eyaali nʼehubba emeeri yaleetera abagimbi obuti nga beesa mu nyanja oguutu gwawe ogusito oguyeeda emeeri ohuba mu hifo hirala nga baleha emeeri enyene ohwetaaya. Hino bahihola olwʼohwenda ohuŋonia emeeri etaja hwesiha mu gujehe ogungi ko boole hwigobo lyʼenyanja e Rusiti nʼohiiri hwola e Libbiya.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 Omuusi nʼowiire waali ohwo nga hutegana nʼepunga huutyo nʼehubba emeeri nʼeyigaaniha. Ni wahya ngʼabagimbi bʼemeeri batandiiha ohudanya emigugu ejaaliho mu nyanja.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 Hu ludaalo olwalondaho nga abeene hu waawe badanyadanya nʼebiitu ebi beyeedesanga mu hugimba emeeri, omwali emigoye nʼemisaala ohu basidiha amatanga ko nʼebindi hamunga emeeri yahanguŋa bahendeeseho ebigosi.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Ni ŋabitaŋo endaalo ejiŋera ni hutabona hu lyuba wayire emunyeenye olwʼepunga ohweyongera ohuba embitiirifu nga huŋwamo amaani ni huŋeega huuti sihuli ba huŋona.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Ni ŋabita endaalo ejiŋera ni hutahombire hu haatu hosihosi olwohuba ti ŋaŋuma oyu omwoyo gwali hu biryo, Pawulo gemeerera ngʼatuloma ati, “Bahyange, mubanga ni mwaŋuliirisa ebyange hani sihwaŋwa yi Kureete era nʼohufiirwa huno ohwʼebiitu sihwahabayeŋo.
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Aye ŋaahani mbasunga emyoyo jitabeŋaniha, olwohuba ŋaŋuma kadi mulala hunywe oyu enyanja enahalye ohutusaho emeeri njʼenahabbwagijihe.
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 Hiri hiityo olwohuba mu wiire obuhyehiise olwa leero Hatonda wange oyu peeresa atumire malayika wuwe gaaja gemeerera aŋa mbaaye,
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 nga gandoma ati, ‘Pawulo otatya, onahoole eyi oja wemeerere mu moni ja Kayisaali ohuŋosya. Era olwʼehyere hihye eyi oli, Hatonda anahahuume bosibosi abali ni neewe mu meeri muno.’
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 Olwʼehyo mugume emyoyo olwohuba ese nesiga ti Hatonda anahoherese ehi gandomire.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 Aye emeeri niyo enatuhulubbye ŋabaaŋo ehizinga ohu yinatujuhe.”
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 Mu hiire ehyʼoludaalo olwʼehumi nʼene ohuŋwa olu bigosi bino byali ni bitugwiriiye, epunga yaali ehituŋabya hu nyanja Adiriya. Mu hiire ŋagati abagimbi bʼemeeri bafaania baati hwali huli huupi hwola hu woomu.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 Ni badanya ehipima, nga babona obuleeŋi wʼamaaji ni hiisi efuuti cikumi mu abiri. Nindi ni hweyongerayo mu moni hatono, ni bapima jaali efuuti cenda.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Olwʼohutya baati huŋanga ohutomera amabaale, beesa ebiitu ebisito bine ebi beyeedesa ohulobera emeeri ohugenda mula ni bafuŋeeresa ahadete owiire buhye bahabona engira eyi emeeri eŋambire.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Balala hu bagimbi bʼemeeri nga beesa ahaato aha beyeedesanga ni ŋaliŋo ehigosi hu nyanja ni beholesa baati baali baja hwisa biitu bira ebisito ebirobera emeeri ohugenda, kahowe ni bagesyaho ohwenyulula baŋwe mu meeri.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 Aye Pawulo ngʼaloma abasirikale nʼomuhulu waawe ati, “Abaatu abo ni banatuŋweho batuleha mu meeri simunaabe nʼesuubi lyʼohuŋona.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 Hino nga hireetera abasirikale ohusala emigoye ejaali ni jisidihire ahaato nga hagwa mu maaji.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Owiire ni waali ni bunatere ohwanuuha nga Pawulo gegayirira abaatu abo aba gaali ni nabo mu meeri ohulyaho ahaatu. Gabegayiirira nʼabaloma ati, “Bahyange, endaalo jahabitaŋo ehumi nʼene ni muli mu hweŋendeherera ni ŋaŋuma ehi muhombaho.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 Olwʼehyo, mbegayiriiye mulyeho ahamere, mutafa njala. Ŋaŋuma kadi mulala hunywe oyu enyanja enalye.”
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Ni gahena ohubaloma atyo, ngʼaŋamba omugaati geyaasa Hatonda bosibosi ni bamulengereeye. Ngʼaŋo agubbwagamo atandiha ohulya.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Hino hyabaŋa amaani nga boosi balyaho ebiryo.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Hwesihwesi abaali mu meeri hwali abaatu ebihumi bibiri na sanvu na mukaaga.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Abaatu bosibosi abaali mu meeri ni beguta, nga badanya engaano eyi meeri yaali nʼegegire mu nyanja bayihendeseeho obusito.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Ni wanuuha, nga hubona hu woomu aye abagimbi ni batafaania aŋa hwali cooka nga babona ahasokolo hʼenyanja ahaali ni haaliiye ni hengiiye hu woomu nʼegobo eryʼomujehe omwene omungi era nga basalaŋo ni hiba ni hiŋangiha emeeri egobe ohwo.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Olwʼehyo balala hu bo nga basala emigoye ejaali ni jiŋambiriiye obusito obulobera emeeri ohugenda. Era ehiseera njʼehyene ehyo abandi nga baboŋolola emigoye eji baali ni basidihiiye amatanga aga baali ni beyeedesa ohugimba emeeri, bagalehula epunga ebe njʼegesya emeeri ngʼolwo bolehera hwigobo.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Aye nga ŋaabaŋo etuumo yʼomujehe eyi batomera ngʼemeeri yitubira esuulu yaayo yejooma mu mujehe ogwo, emeeri yiraliramo nʼetatenga nʼohutenga. Amayengo agʼamaani nga gahubba ehitundu hyʼemeeri ehyʼegongo hitandiha ohubbwagijiha.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 Ngʼaŋo abasirikale bateesa beete abasibe ŋatabaŋo kadi mulala asaanya gaaŋunuha.
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 Aye Yuliyo omuhulu waawe ngʼabagaana olwohuba gendire aŋonie obulamu wa Pawulo atafa. Ngʼalagira abasobola ohusanya beherere basanye batiine hu woomu.
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Oluvanyuma ngʼalagira abatasobola husanya beŋambe hu mbaawo oba hu bitundutundu byʼembaawo ejabbwagiha hu meeri bereere batiine hu woomu. Mu ngeri eyo nga hwesihwesi hwola hu woomu ni hutolireho higosi.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.