Atos 25
Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs NAA
1 Ŋaahani ni ŋabitaŋo endaalo edatu, Porukiyo Fesito owaali omuŋugi omunyaaha ni gaahoola mu twale lyʼe Buyudaaya gaŋamba olugendo ohuŋwa e Kayisaaliya gatiina e Yerusaalemu.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 Ni goola eyo ngʼabatangirisi bʼabasengi ba Hatonda ko nʼabatangirisi bʼAbayudaaya batiina eyi ali, baŋaŋabira Pawulo emisango eji baali ni bamuhaabya.
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 Nga basunga Fesito abayeede alagire bagobose Pawulo e Yerusaalemu amuŋohesye eyo. Cooka nibo ni bali hu luhwe lwʼohumweteega hu ngira bamwite.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Nga Fesito abagobolamo ati, “Pawulo musibe e Kayisaaliya era ese ndi hwagamayo mu biseera ebitali bya ŋale.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Olwʼehyo mweyangalemo balala hu abatangirisi benywe batiine ni nange baje bamulumiirise hanye ŋaliŋo emisango eji gasaala.”
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 Fesito ni gahena e Yerusaalemu endaalo munaana oba ehumi, nga gehirira gaagamayo e Kayisaaliya. Ni wahya nga geehasa ekooti alagira baleete Pawulo.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Ni boosa Pawulo mu kooti ngʼAbayudaaya abaŋwa e Yerusaalemu bemeerera ohumweswanigirisa, nga ko batandiiha ohumuŋaŋabira emisango emyene emingi cooka eji baali ni baŋumaho bujulizi.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Nga Pawulo niye geŋosyaho nʼaloma ati, “Ese sikolangaho hiitu ehibbwaga amagambi gʼAbayudaaya oba ohufodogola Yekaalu wayire ohujeemera obuŋugi wa Kayisaali.”
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 Olwʼohwenda ohusangaasa Abayudaaya, nga Fesito abuusa Pawulo ati, “Wahendire ohutiina e Yerusaalemu oje oŋohesye eyo emisango jino eji bahuhaabya?”
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Nga Pawulo amugobolamo ati, “Bbe, aŋa ndi ŋano nemereeye mu kooti ya Kayisaali era paŋa ndi nʼohweŋohesyaho. Puma musango ogu nasaaye hu Bayudaaya ngʼolu ewe omwene weesi ohimanyire bulaŋi weene.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Ne ni mba ni nasaala omusango ogunjosa ohusalira ogwʼohufa, singaana hunjita. Aye hanye ebi Bayudaaya bano bandumiirisa bya matamatama, ŋaŋuma muutu kadi mulala ali nʼobuŋangi owʼohundyoŋayo eyi bali. Era nejulira ewa Kayisaali.”
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Ŋaweene aŋo Fesito ni gahena ohwegeyamo nʼabahahiiho hahe ahamuŋanga amagesi ngʼaloma Pawulo ati, “Wejuliiye eyiri Kayisaali, olwʼehyo keesi nganyire tiina.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 Ebyo ni byaŋwa, nga ŋabitaŋo endaalo ndidiri nga habaha oyu balanga baati Aguripa ko ni Bberunike omuhasi wuwe batiina e Kayisaaliya ohusangaalira Fesito mu butongole.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Olwohuba bahenayo endaalo ejiŋera, Fesito gaŋayiraho habaha oyo esonga eyiŋamba hu Pawulo. Gamuŋayira ati, “Ŋano ŋaliŋo omusinde oyu Filikisi galeha mu komera.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Ni natiina e Yerusaalemu, abatangirisi bʼabasengi ba Hatonda nʼabaatu abahulu mu gwanga lyʼAbayudaaya bamuŋaŋabira emisango era basunga baati mbo musalire omusango ogwʼohufa.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 Ne ese nʼabaloma ti sikola yʼAbarooma ohusalira omuutu omusango nʼahiiri huŋosya nʼabamuŋaŋabira.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Ni baaja ŋano, keesi sinalwisaŋo songa jaawe era ni wahya nehasa ekooti nalagira baleeta Pawulo nehala mu musango gwawe.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 Abatangirisi bʼAbayudaaya abaali ni bamuŋaŋabira ni batandiiha ohwanja esonga, sinabonamo musango ogu naali ni suubira.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Ohutusaho ŋaliŋo biituutu ebiŋamba hu diini yaawe ebi baali ni bamuhaabya nʼehindi mbo ŋaliŋo omusinde owafa oyu balanga baati Yesu oyu Pawulo aloma ati mbo galamuha.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Ni hyakayisa engeri eyi nʼendulirise ehituufu hu songa eyo era ni hiri higosi ohusala omusango ogwo, nga mbuusa Pawulo hanye gaali genda hutiine e Yerusaalemu aje geŋohesyeho eyo.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Aye nga niye gejulira ewa Kayisaali keesi njʼohulagira bamuhuumire mu komera ohwola olu ndimuŋindihayo.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 NgʼAguripa aloma Fesito ati, “Keesi nahendire ohweŋuliriraho ebi musinde oyo geromereraho.” Nga Fesito amuloma ati, “Onahamuŋulirise olwejo.”
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 Ni wahya ngʼAguripa ni Bberunike mu ŋono eryʼamaani batiina bengira mu gusenge omu baatu bahumbaaniranga. Abahulu bamaŋe nʼabaatu abegingihiriri mu hibuga ehyo nga babaŋereheraho. Ni bengira nga Fesito alagira baleeta Pawulo.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Ni bamwosa nga Fesito aloma ati, “Habaha Aguripa ko ni nenywe mwesimwesi abali ŋano, mubona omusinde oyo? Abayudaaya bosibosi abʼe Yerusaalemu nʼaba ŋano mu Kayisaaliya baasunga ni bahayaana baati mbo musalire ogwʼohufa olwohuba sasaana huba mulamu!
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Neese nabona mu songa eji bamuhaabya ti ŋabula ehi gaali nʼaholire ko musalire ogwʼohufa. Aye olwohuba omwene gejulira Kayisaali, keesi nasalaŋo ohumuŋindiha e Rooma.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Cooka puma hituufu ehimuŋambaho ehi panga ohuŋandiihira owʼeŋono Kayisaali. Olwʼehyo muleetire mu moni jenywe mwesimwesi, ko weyite ewe habaha Aguripa, hamunga ni nema hubi munamusunemo, naasune esonga eyʼohuŋandiihira Kayisaali.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 Olwohuba peega ti sihiraŋi ohuŋindiha omusibe embuga nʼoŋuma songa etuufu emuŋambaho.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.