Atos 22

Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 “Aboluganda nʼabaatu abahulu mu gwanga, muŋulirise ohweŋosyaho hwange hu songa eyi bafunaana.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Ni baŋulira Pawulo nʼaloma eyi bali mu lulimi olu Aramayiki nga baŋoolera baati ce. Ngʼaŋo Pawulo atiina mu moni aloma ati,
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Ese ndi Muyudaaya omusaale womu hibuga Taruso mu twale lyʼe Kilikiya aye nahulira ŋano mu Yerusaalemu. Gamalyeli omusomesa haŋunye mu hwegeresa amagambi geefe njʼowasomesa nakuguhira erala era najumbiranga bugali ohuŋeeresa Hatonda mu byʼediini lyefe ngʼolu abandi hunywe muhola.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Nahiyaanianga abaatu abaali ni bagendera mu Ngira ya Musengwa eyʼobunoŋosi noola nʼohuleetera abandi hu bo ohufa. Nabaŋambanga aŋabula hubihisya, abasinde nʼabahasi ni mbadanya mu komera olwʼohufugiirira hwawe.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 “Omuhulu wʼabasengi nʼAboluhiiho Olubbala mu gwanga lyʼefe basobola ohunjijulira mu hino. Era abahulu abo baapa nʼebbaluŋa ejinyanjula eyiri abahyawe mu Damasiko tiine pambe abafugiirira Yesu abeeyo mbaleete e Yerusaalemu ngʼabasibe bababonerese.”
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Ni naali ni tiina e Damasiko, esaawa jaali oti mukaaga ejomu muusi ni natere ohwola, ngʼaŋo ni naaŋo enjase eyʼamaani ohuŋwa mwigulu yikubba yineswanigirisa.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ni yakubba nga ngwa ŋaasi pulira ejanjaasi ni ŋaliŋo owundoma ati, ‘Sawulo, Sawulo! Lwahiina bukiyaania?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Nga mbuusa omwene janjaasi eryo ti, ‘Ndiiwe ani Musengwa?’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Abahyange aba naali ni nabo boosi babona enjase eyo era baŋulira nʼejanjaasi aye sibategeera ebi omuutu oyo gandoma.’
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Ngʼaŋo ese mubuusa ti, ‘Musengwa, kole hi?’ Nga niye gandoma ati, ‘Yinyoha otiine mu hibuga Damasiko. Eyo peyi banahahulomere ehyohuhola.’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Olwohuba naali sikiibona nʼohubona olwʼehimyaso ehyo ehyʼamaani, abahyange aba naali ni nabo bapamba hu muhono baapira e Damasiko.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Ŋaahani mu hibuga Damasiko mwalimo omusinde oyu balanganga baati Ananiya. Ananiya gaali musinde omuhenerefu owajumiryanga Hatonda era nʼagendera mu magambi aga baŋambya Musa nʼAbayudaaya bosibosi abamenyanga eyo ni bamuŋa eŋono.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Omusinde oyo nga gaaja geemeerera aŋa naali gandoma ati, ‘Mulebe Sawulo, yiguha emoni otagihe ohubona nindi. Hu nyanga enyene eyo emoni jange nga jirimbula tandiha ohubona.’
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 “Ngʼaŋo omusinde oyo atiina mu moni gandoma ati, ‘Hatonda owʼabasehulu beefe ahutobooye obe ti omanya ehi genda ohole, obone Omwawufu wuwe era oŋulire ebibono ebiŋwa mu munwa gugwe.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Olwʼehyo oja huba mujulizi wuwe olomere abaatu bosibosi ebi oŋuliiye nʼebi oweene.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Era ŋaahani ŋwa mu byʼohugayala. Yinyoheramo weŋunderere Hatonda gahahusoniŋa ebibi bibyo era ohene obatiziwe bahwogeho ebibi bibyo.’
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 “Ebyo ni byaŋwa nga ngobola ŋano mu Yerusaalemu. Lulala ni naali mu Yekaalu ni saba nga nolesebwa.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Mu hwolesewa ohwo Musengwa gandoma ati, ‘Yinyoheramo oŋwe mu Yerusaalemu, olwohuba abaatu baamo sibaja hufugiirira nʼobalomera ebipambaho.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Ngʼese mugobolamo ti, ‘Musengwa, bamanyire baati natiinanga mu mahumbaaniro gʼAbayudaaya ni pamba abahufugiirira ni mbafaduula efaalu ni kena ni mbandanya nomu komera.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Era ni baali ni beeta Sitefaano omuloobera wuwo, keesi naaliŋo nawagira ehikolwa hyʼohumwita era nahuuma nʼengoye jaawe ko bala bamuhubbe bulaŋi amabaale.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Ngʼaŋo Musengwa gandoma ati, ‘Ŋwa mu Yerusaalemu, olwohuba nja huhutuma eyo aŋaleeŋi mu baatu Abatali Bayudaaya.’ ”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Abaatu baŋulirisa ebi Pawulo gaali nʼaloma ohwola olu galoma ebibono ebyo. Ngʼaŋo batandiiha ohuhayanira ŋamugulu ni baloma baati, “Mumwite, olwohuba omuutu hyʼoyo sasaana huba hu hyalo!”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Ni baali ni bahihayaana ni baholoŋa engoye jaawe eji bewihiriranga, ni booŋa nʼefuuhe mu bbanga ohulaga ehiruŋi ehi baali ni nahyo,
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 ngʼomudumisi omuhulu alagira bengisa Pawulo mu kambi. Ni bamwingisa ngʼalagira bamufaduule efaalu era amubuuse abalomere ehyali ni higema Abayudaaya ni bamuhubbira oluboyobooyo batyo.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Ni baali ko ni bamulambaasa, nga Pawulo abuusa omuduumisi wʼehibbubbu hyʼabasirikale ecikumi owaali ni gemereeye aŋaapi aŋo ati, “Bahifugiirira ohuhubba Omurooma efaalu ni bahiiri humusalira musango ohumuhira?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Omuduumisi oyo ni gaŋulira ati Pawulo Murooma ngʼatiina eyiri omuduumisi omuhulu amuloma ati, “Omusinde ono Murooma, humuhole hutye?”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Omuduumisi omuhulu ni gaŋulira ebyo ngʼatiina eyiri Pawulo amubuusa ati, “Hanye ndomereho. Mbo oli Murooma?” Nga Pawulo amugobolamo ati, “E-e ndi Murooma.”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Ngʼomudumisi omuhulu oyo amuloma ati, “Keesi ndi Murooma aye nasasula bbeesa enyene enyingi ohufuuha Omurooma.” Nga Pawulo niye amuloma ati, “Ese nasaaliwa ngʼOmurooma.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Ŋaweene aŋo ehyo nga hireetera abaali ni bamwenuguna ohubuusa ebibuuso ohunyololohaŋo. Ngʼomudumisi omuhulu omwene asigalaŋo nʼalebera ekoba olwʼohuŋamba era gadanya hu Pawulo Omurooma wahye ebijofu.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Olwohuba omuduumisi wamaŋe gendire ohumanya ehihulu ehyene ehi Abayudaaya baali ni bahaabya Pawulo, ni wahya gamulehula aye ngʼalagira abatangirisi bʼabasengi ba Hatonda nʼAboluhiiho lwʼAbayudaaya olubbala bosibosi ohuhumbaana. Ni bahumbaana ngʼaŋira Pawulo amwemeha mu moni jaawe.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.