Atos 20
Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs NTLH
1 Oluboyooboyo olwali mu hibuga hyʼEfeeso ni lwasima nga Pawulo atumisa abafugiirira Kurisito. Ni gahena ohubaloma ebibono ebi bagumya ngʼabaseebula atiina e Makedoniya.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Ni goola eyo ngʼahyala mu hiisi hifo omwali abafugiirira nʼatiina nʼabagumya era ngʼagenda goola nomu twale lyʼe Buyonaani,
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 eyi gahena emyesi edatu. Ni gaali nʼanatere ohusomoha ohutiina e Siriya ngʼaŋulira ati ŋaaliŋo Abayudaaya abaali ni bamwehobera ohumwitira mu ngira, ngʼasalaŋo ohubitira hu woomu e Makedoniya.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Mu lugendo luno, Sopateri omusaani wa Puuro owʼe Bberoya nʼArisitaluuko ni Sekundo abaali ni basimuha mu hibuga Sesalonika ni Gaayo ohuŋwa e Derube ni Temuseewo ko ni Tukikasi ni Turofimo ohuŋwa mu twale lyʼAsiya bamuŋereheraho.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Abasinde bano omusanvu batangiramo nga baja batuhuumira e Turoowa, ese ni Pawulo.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Efe ababiri nga hugenda hwola mu hibuga Filipi. Oluvanyuma lwʼembaga yʼAbayudaaya eyi baliiraho Emigaati Eji batatayemo Ehisimbulusa hwasomoha ohuŋwa e Filipi hutiine e Turoowa. Mu ngira hwahenamo endaalo etaanu nga hwola hweŋimba hu bahyefe era nga huhenayo endaalo musanvu.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 Hu ludaalo olutagiiha mu wiiki efe nʼabafugiirira abandi mu hibuga ehyo hwahumbaana ohubbwaga nʼohulya emigaati ni huhebulira ehyʼegulo ehyasembayo ehi Musengwa galya nʼabaloobera babe. Ni hwahena, Pawulo gaŋira ehiseera hireeŋi nʼaloma eyiri abafugiirira olwohuba gaali ategeha ohuŋwa mu hibuga ehyo ni buhyeye. Galoma ohwola esaawa mukaaga ejʼowiire.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Ŋamugulu mu hisenge omu hwali mwalimo etaala enyene nyingi ni jaduha.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Mu baali ni baŋulirisa ebi Pawulo gaali nʼaloma mwalimo omuseere oyu balanganga baati Ewutuuko. Omuseere oyo gaali gehaaye hu mwango gwʼedinisa eryali erigule eryʼehisenge omu hwali mu nyumba eyohudatu ŋamugulu mu kalina. Ngʼero liŋamba omuseere. Ni gaali nʼafiiriiye mwiro ngʼaŋanuha ohuŋwa eyo ŋa mugulu eyi hwali ngʼagwa ŋaasi era bamutusaŋo nʼafuuye.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 Pawulo ni ganiinuha gatiina aŋali omuseere oyo nga geeyala hu mulambo gugwe agufumbeerera ngʼahena aloma abaatu abaaliŋo ati, “Muteŋendeherera, Ewutuuko aliŋo mulamu.”
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Pawulo ni gaagamayo ŋamugulu eyi hwali ni huhumbaaniiye ngʼabbwaga mu migaati hulya ni huhebulira ehi Musengwa gahola. Ni hwahena nga huŋaya huhyesa nga ko abaseebula asimbuha atiina mu lugendo lulwe.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Bala nga bagamya Ewutuuko ewaawe emyoyo ni jibeehire olwohuba gaali mulamu.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Ni hwaŋwa aŋo efe abandi nga hutiina huŋamba emeeri husomoha hutiina mu hibuga Asosi eyi hwali ni huuja hwagaanana ni Pawulo, olwohuba niye gaali aholire etegeha ohutiinayo nʼamagulu. Eyo peyi gaali nʼaja hutweŋimbiraho mu meeri.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 Ni gatweŋimbaho mu Asosi, nga husomoha hutiina mu hibuga hyʼe Mituleene.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Ni wahya nga huŋwayo husomoha hutiina mu hifo ehyali ohuupi nʼe hizinga hyʼe Kiiyo. Hu ludaalo olwalondaho nga husomoha hutiina hu hizinga hyʼe Samusi. Hu ludaalo olwalondaho nga husomoha hwola mu hibuga hyʼe Mileto.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 Ni hwali ni hutiina hwabita hubita hu hibuga Efeeso. Hino hwahihola olwohuba Pawulo gaali ahenire ohusalaŋo ati sigenda hulwa mu twale lyʼAsiya. Gendire ni hiba ni hiŋangiha oludaalo lwʼembaga eyi balanga Petekoote lwole ni goolire e Yerusaalemu.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 Pawulo ni gaali nʼahiiri e Mileto ngʼatumisa bamulangire abatangirisi abaali ni batangirira ehibbubbu hyʼabafugiirira Kurisito mu Efeeso.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 Abatangirisi abo ni boola ngʼabaloma ati, “Mumanyire bulaŋi ngʼolu mbaayenga ni nebisya ahamanga hosihosi aha mbaaye ni nenywe ohuŋwera erala hu ludaalo olu noleraho mu twale lyʼAsiya.
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Mbaaye peeresa Yesu Musengwa nʼohweŋomeha ohwʼamaani era oluusi nʼohulira ni ndira amasiga olwʼabaatu ohugaanira mu bibi byawe. Mumanyire ngʼolu mbitire mu biseera ebigosi olwʼAbayudaaya abatafugiirira Musengwa ohunesoomera.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Muhimanyire ngʼolu mbaaye mwesigwa mu hubalomera obuhwenda wa Hatonda ni ŋaŋuma ehi ndehayo ehiŋanga ohuba ehyʼomugaso eyi muli. Aye mbayenga mbasomesa mu lwijuuye era ni tiina nyumba hu nyumba mu mago genywe.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Mbaayenga ndomera Abayudaaya nʼAbatali Bayudaaya ti bateehwa ohwebbwaga bacuuhe baŋwe mu bibi byawe bagobole eyiri Hatonda era bafugiirire Musengwa weefe Yesu.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 Ne ŋaahani mbalomeraho ti ndi hutiina e Yerusaalemu eyi Omwoyo Omutukuvu ali hunumiirisa ohutiina cooka eyi tamanyire ebinahanjoleho ni noolireyo.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Ohutusaho ti mu hiisi hibuga ehi nooliremo Omwoyo Omutukuvu gandabula ati ekomera nʼohubonaabona njʼebinindiiriiye.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Aye sifayo hu hinahanjoleho, nolu banjita banjite, kasita nʼaba ni mbubuuye omulimo ogu Yesu Musengwa gapambya, ndomere abaatu Amaŋuliro Amalaŋi agaŋamba hu ngeri eyi Hatonda atunoŋolamo olwʼehisasabirisi hihye.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 “Ehiitu hindomera hiiti ŋaahani ŋaŋuma kadi mulala hunywe aba mbaaye ni ndomera Amaŋuliro Amalaŋi agaŋamba hu buŋugi wa Hatonda anahamboneho nindi.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Olwʼehyo, olwa leero hambalomere ti singa ŋaabaŋo mu nywe omubaaye ni muŋulira ebi mbuulira afiira mu bibi, simusango gwange.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Hiri hiityo olwohuba mbaaye sinekeka hubalomera byosibyosi ebi Hatonda genda muhole.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 Enywe abatangirisi mwehuumenga ohutaŋwa hu hufugiirira era ni muyeeda nʼabafugiirira abandi bosibosi abʼOmwoyo Omutukuvu gabaŋambya ohulabiriranga. Ngʼolu omwayi alabirira ebyayo bibye, mwesi muutyo mulabirirenga ehibbubbu hyʼabafugiirira aba Hatonda gesunira omwene nʼabita mu hufa hwa Yesu Kurisito hu musalabba.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 “Manyire ti ni ndiba ni tiinire abaatu ababi abali hya nalaŋa aŋuma husasira baliija babeŋimbaho badulingadulinga abafugiirira.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Nomu nywe mwabeene muliŋwamo abaatu abalisomesa ebyʼobudulingi bagodamya abafugiirira babatusa hu hituufu olwʼohwenda babe baloobera baawe.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Olwʼehyo mwehuume ŋatabaŋo aŋwa hu hufugiirira! Era muhebulire muuti mu myaha edatu eji mbaaye ni nenywe mbaaye sindehera omuusi nʼowiire ohubalabula mu hino nʼamasiga nga pohu taaye.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 “Ŋaahani mbaseebula ni mbaŋambya Hatonda abahuume era abayeede mwegumye ohufugiirira obuhwenda obuloma buuti atunoŋola lwʼehisasabirisi hihye. Obuhwenda owo mbobuja hubaŋangasa mu hufugiirira Musengwa era bubaleetere Hatonda ohubaŋa ebiraŋi ebi gasuubisa abaatu bosibosi aba gagwalaasa bafuuha abaatu babe.”
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Ese mbula bbeesa yʼomuutu, oba ebyambalo ebi mbaaye ni nduluhanira.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Ohutusaho mumanyire muuti ese omwene mbaayenga nefululuhanira nʼengalo jange jino nʼaŋanga ohweyemeresaŋo era naahena nayeeda nʼabahyange aba nabanga ni nabo.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Ebyo byosibyosi nabiholanga ohubalaga ti pohuseene ohuholanga huutyo emirimo konyo huŋange ohuyeedenga abataŋanga hweyeeda. Habuhyabuhya huli nʼohuhebuliranga ebibono bya Yesu Musengwa ebi galoma ati, “Ohugaba hulimo ekabi ohuhira ohunaaŋa ebi baba ni batuŋaaye.”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 Pawulo ni gahena ohuloma ebibono ebyo, ngʼahoma ekumbo nʼabatangirisi abo bosibosi nga basaba.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Ni bahena nga hiisi mulala hu batangirisi abo aseebula Pawulo nʼamugwa mu hifuba nʼohulira ni balira amasiga.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Ehyasinga ohubalisya amangi njʼehibono ehi gabaloma ati baali sibaja humubonaho nindi. Ngʼaŋo bamuŋereheraho bamwosa hu mwalo aniina emeeri nga ko bagamayo.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.