Atos 16
Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs NTLH
1 Ngʼaŋo Pawulo ni Silaasi boola mu hibuga hyʼe Derube abonaho abafugiirira bayo ngʼahena atiina mu hibuga hyʼe Lisitura. Eyo yaaliyo omuloobera wa Yesu oyu balanganga baati Temuseewo. Nyina ya Temuseewo gaali muhaana Muyudaaya era nʼafugiirira Kurisito aye semwana niiye gaali Muyonaani.
1 Paulo chegou às cidades de Derbe e Listra. Em Listra morava um cristão chamado Timóteo. A mãe dele, uma cristã, era da raça dos judeus, mas o pai dele não era judeu.
2 Abafugiirira Kurisito bosibosi mu Lisitura ni Yikoniyo balomanga biraŋi byereere hu Temuseewo.
2 Todos os irmãos que moravam em Listra e Icônio falavam bem de Timóteo.
3 Pawulo gendire ohutiina ni Temuseewo mu lugendo lulwe. Hino hyamuleetera ohumuhomola olwohuba Abayudaaya abaali mu hitundu ehyo bosibosi baali bamanyire ngʼolu semwana gaali Muyonaani.
3 Paulo quis levá-lo consigo e por isso o circuncidou , pois todos os judeus que moravam naqueles lugares sabiam que o pai de Timóteo não era judeu.
4 Ngʼaŋo Temuseewo ni Pawulo ni Silaasi baagenda batiina hibuga hu hibuga ni balomera abafugiirira ebi bahwenda nʼabatangirisi abahulu mu Yerusaalemu basalaŋo abafugiirira Abatali Bayudaaya ohuŋamba.
4 Nas cidades por onde passavam, eles diziam aos cristãos quais as decisões que tinham sido tomadas pelos apóstolos e pelos presbíteros da igreja de Jerusalém e aconselhavam que eles obedecessem a essas decisões.
5 Ebibbubbu byʼabafugiirira Kurisito nga biŋangala mu hufugiirira hwabyo era nga hiisi ludaalo omuŋendo gwʼabafugiirira gweyongerangaho.
5 Assim as igrejas ficavam mais fortes na fé, e o número de cristãos aumentava cada dia mais.
6 Pawulo nʼabahye baali bendire ohutiina ohulomera abaatu bomu twale lyʼAsiya Amaŋuliro Amalaŋi aye Omwoyo Omutukuvu gabagaana. Ehyaŋwamo nga batiina ni betoloola mu twale lyʼe Fulugiya nʼe Galatiya ni balomera abaatu Amaŋuliro Amalaŋi.
6 Como o Espírito Santo não deixou que anunciassem a palavra na província da Ásia, eles atravessaram a região da Frígia-Galácia.
7 Ni boola hu salosalo nʼetwale lya Misiya nga bagesyaho ohutiina mu twale lyʼe Bbisiniya aye Omwoyo wa Yesu sigabaganya hutiina.
7 Quando chegaram perto do distrito da Mísia, tentaram ir para a província da Bitínia, mas o Espírito de Jesus não deixou.
8 Olwʼehyo babita hubita e Misiya beehirira batiina hu mwalo gwʼe Turoowa eyi nabeŋimbiraho.
8 Então atravessaram a Mísia e chegaram à cidade de Trôade.
9 Ni boola eyo mu wiire oweene owo nga Pawulo goolesewa abona omusinde owomu twale lyʼe Makedoniya ni gemeereye era namwegalihira ati, “Nja e Makedoniya otuyeede.”
9 Naquela noite Paulo teve uma visão. Ele viu um homem da província da Macedônia, que estava de pé e lhe pedia: “Venha para a Macedônia e nos ajude!”
10 Ni wahya Pawulo ko nʼahenire ohusuna ohwolesewa, ni gatuŋayira hwasalaŋo aŋo ni naaŋo hutegehe hutiine e Makedoniya, ni huli nʼobuhahafu huuti Hatonda gaali atulanga huje hulomere abaatu abʼe Makedoniya Amaŋuliro Amalaŋi.
10 Logo depois dessa visão, nós resolvemos partir logo para a Macedônia, pois estávamos certos de que Deus nos havia chamado para anunciar o evangelho ao povo dali.
11 Ngʼaŋo husomoha ohuŋwa e Turoowa hutiina hu hizinga ehi balanga Samoturakiya era peyi hwaŋenyuha. Ni wahya nga nindi husomoha hwola hu mwalo gwʼe Niyapooli.
11 Nós embarcamos em Trôade e fomos diretamente para a ilha de Samotrácia. No dia seguinte chegamos ao porto de Neápolis.
12 Ni hwaŋwayo nga hutiina mu hibuga hyʼe Filipi. Ehibuga hino njʼehyali ehihulu mu twale lyʼAbarooma eryʼe Makedoniya. Eyo hwamenyayo endaalo ejiŋera.
12 Dali fomos a Filipos, que é uma cidade do primeiro distrito da província da Macedônia e também colônia romana, onde ficamos vários dias.
13 Oludaalo lwa Sabbaato ni lwola hwatula ehibuga nga hutiina hu lwabi eyi hwasuubira huuti huŋanga ohwagaanayo ehifo ehiraŋi hyʼohulomberamo. Ni hwola eyo hwagaanayo abahasi abaali ni bahumbeene nga hwihala hutandiha ohubalomera ehibono hya Hatonda.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, pois pensávamos que ali devia haver um lugar de oração para os judeus. Sentamos e começamos a conversar com as mulheres que estavam reunidas lá.
14 Mu bahasi abo abaali ni batutegeeye amatwi mwalimo oyu balanganga baati Lidiya. Lidiya gaali musubuuzi wʼengoye ejʼerangi lya namasyoma nʼaŋwera mu hibuga Siyatira. Omuhasi oyo gaali Muyonaani aye ni gacuuha gengira ediini yʼAbayudaaya. Hatonda Musengwa ngʼagegula omwoyo gugwe afugiirira obuhwenda obu Pawulo gabuulira.
14 Uma daquelas mulheres que estavam nos ouvindo era Lídia, uma vendedora de púrpura , da cidade de Tiatira. Ela adorava a Deus, e o Senhor abriu a mente dela para que compreendesse o que Paulo dizia.
15 Niiye nʼabomu mago gage ni bahena ohubatiziwa, ngʼatusunga ohutiina ewuwe nʼaloma ati, “Ni muba ni mukahasa ohuba omuutu afugiirira Musengwa, muganye muuje mumenyeho ewange.” Nga huganya hutiina humenyaho ni naye.
15 Ela e as pessoas da sua casa foram batizadas. Depois Lídia nos convidou, dizendo: — Venham ficar na minha casa, se é que vocês acham que, de fato, eu creio no Senhor. Assim ela nos convenceu a ficar na casa dela.
16 Lulala ni hwali ni hutiina mu hifo ehi baatu beeyo bahumbaanirangamo ohusaba nga hwaganana nʼomuhaana owaali omwidu womulala hu baatu bohwo. Omuhaana oyo gaaliho omusambwa ogwamuleeteranga ohulagula ebyabanga ni bija hubaŋo. Musengwawe gamusunirangamo hibbala olwʼohulagula ohu galagulanga abaatu nʼabalomera ebinahabeŋo.
16 Certo dia, quando estávamos indo para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava. Essa moça estava dominada por um espírito mau que adivinhava o futuro, e os seus donos ganhavam muito dinheiro com as adivinhações que ela fazia.
17 NgʼOmuhaana oyo alonderesa Pawulo ko ni neefe abaali ni naye nʼalomera ŋamugulu ati, “Abasinde bano baŋeeresa ba Hatonda owomwigulu ahira bosibosi obuŋangi. Bali hubalomera baati Hatonda oyo njʼanoŋola.”
17 A moça começou a nos seguir, gritando assim: — Estes homens são
18 Hino gahihola ohuhena endaalo ejiŋera. Ehyo hyaleetera Pawulo ehabyo ehyaŋwamo ngʼacuuha aheja eyiri omuhaana oyo ngʼaloma omusambwa ogwamuliho ati, “Kulagira mu siina lya Yesu Kurisito, muŋweho!” Ngʼaŋo ni naaŋo omusambwa gumuŋwaho.
18 Ela fez isso muitos dias. Por fim Paulo se aborreceu, virou-se para ela e ordenou ao espírito: — Pelo poder do nome de Jesus Cristo, eu mando que você saia desta moça! E, no mesmo instante, o espírito saiu.
19 Abeene muhaana oyo ni babona baati esuubi lyabwe eryʼohwingisa obuŋinda lihomire, nga baŋamba Pawulo ni Silaasi babadyedyesa babaŋira mu nabiŋwera mu moni jʼabobuŋangi.
19 Quando os donos da moça viram que não iam poder mais ganhar dinheiro com as adivinhações dela, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram até a praça pública, diante das autoridades.
20 Ni baboosa nga babemeha mu moni jʼabalamuzi babaŋaŋabira ni baloma baati, “Abaatu bano Bayudaaya ne basasamahise abaatu mu ehibuga muno
20 Eles os apresentaram a essas autoridades romanas e disseram: — Estes homens são judeus e estão provocando desordem na nossa cidade.
21 ni babaleegera esambo eji efe Abarooma hutaŋanga hufugiirira wayire ohugenderamo.”
21 Estão ensinando costumes que são contra a nossa lei . Nós, que somos romanos, não podemos aceitar esses costumes.
22 Ngʼaŋo oguŋindi gwʼabaatu abaali aŋo gweŋimba hu bala abaali ni baŋaŋabira Pawulo ni Silaasi gubejulira. NgʼAbalamuzi balagira bambula Pawulo ni Silaasi babafaduula efaalu.
22 Aí uma multidão se ajuntou para atacar Paulo e Silas. As autoridades mandaram que tirassem as roupas deles e os surrassem com varas.
23 Ni bahena ohubafaduula nga babadanya mu komera bahena balagira omuhuumi wʼekomera ohubahuuma butiribiri.
23 Depois de baterem muito neles, as autoridades jogaram os dois na cadeia e deram ordem ao carcereiro para guardá-los com toda a segurança.
24 Omuhuumi wʼekomera yeesi ni bamuŋa ehiragiro ehyo ngʼabata mu hisenge ehyomugati ngʼabasidiha amagulu nʼebijofu.Bamusidiha nʼebijofu|alt="Fastened their feet with stocks" src="WA03976b.tif" size="span" ref="16:24"
24 Depois de receber essa ordem, o carcereiro os jogou numa cela que ficava no fundo da cadeia e prendeu os pés deles entre dois blocos de madeira.
25 Mu wiire ŋagati Pawulo ni Silaasi ni baali ni basaba era ni bemba nʼenyembo ejʼohumujumirya, abasibe bahyawe baali baŋulirisa.
25 Mais ou menos à meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus, e os outros presos escutavam.
26 Ngʼaŋo ni naaŋo ŋabaaŋo ohuteetema hwʼehyalo ohwʼamaani ohwatengesya omusingi gwʼekomera. Ngʼejigi jʼekomera josijosi jiiguha nga nʼenjegere eji baali ni basidihiiye abasibe bosibosi jiboŋoloha.
26 De repente, o chão tremeu tanto, que abalou os alicerces da cadeia. Naquele instante todas as portas se abriram, e as correntes que prendiam os presos se arrebentaram.
27 Omuhuumi wʼekomera ni gasisimuha mwiro gaabona enjigi jʼekomera ni jiri njigule ngʼaŋeega ati abasibe beyibire. Ngʼasoŋolayo epiima yiye ni genda geeyite.
27 Aí o carcereiro acordou. Quando viu que os portões da cadeia estavam abertos, pensou que os prisioneiros tinham fugido. Então puxou a espada e ia se matar,
28 Aye Pawulo ngʼamuhayuhira ati, “Leha oteyita! Hwesihwesi hulimo!”
28 mas Paulo gritou bem alto: — Não faça isso! Todos nós estamos aqui!
29 Ngʼaŋo omuhuumi wʼekomera atumisa baleete etaala. Ni bamuleetera etaala nga gengira mangu mu komera ahubba amafuha ohuupi ni Pawulo ni Silaasi nʼateetema huteetema olwʼobuti.
29 Aí o carcereiro pediu que lhe trouxessem uma luz, entrou depressa na cela e se ajoelhou, tremendo, aos pés de Paulo e Silas.
30 Ngʼaŋo atusa abasibe abo ebulafu ahena ababuusa ati, “Bahulu, kole hi ko nahanoŋoha?”
30 Depois levou os dois para fora e perguntou: — Senhores, o que devo fazer para ser salvo?
31 Ngʼaŋo bala bamuloma baati, “Fugiirira Yesu Musengwa oja hunoŋoha ewe omwene nʼabomu mago gago bosibosi.”
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e as pessoas da sua casa.
32 Ngʼaŋo Pawulo ni Silaasi balomera omuhuumi wʼekomera nʼabomu mago gage bosibosi ehibono hya Musengwa.
32 Então eles anunciaram a palavra do Senhor ao carcereiro e a todas as pessoas da casa dele.
33 Owiire owo ngʼomuhuumi wʼekomera aŋira Pawulo ni Silaasi aŋali amaaji abamitya amabbwa gʼebihubbe. Ni gahena ngʼaŋo ni naaŋo omuhuumi wʼekomera abatiziwa ko nʼabomu mago gage bosibosi.
33 Naquela mesma hora da noite, o carcereiro começou a cuidar deles, lavando os ferimentos da surra que haviam levado. Logo depois ele e todas as pessoas da sua casa foram batizados.
34 Ni bahena ngʼomuhuumi wʼekomera aŋira Pawulo ni Silaasi ewuwe abaŋa ehigeni ni gejuuye esangaalo olwohuba niye omwene nʼabomu mago gage bosibosi baali bafugiiriiye Hatonda.
34 Em seguida ele levou Paulo e Silas para a sua casa e lhes deu comida. O carcereiro e as pessoas da sua casa ficaram cheios de alegria porque agora criam em Deus.
35 Owiire ni wahya ngʼabalamuzi batuma abasirikale eyiri omuhuumi wʼekomera bamulome baati, “Lehula abasinde abo.”
35 Quando amanheceu, as autoridades romanas mandaram alguns policiais com a seguinte ordem para o carcereiro: “Solte esses homens.”
36 Ngʼaŋo omuhuumi wʼekomera aloma Pawulo ati, “Abalamuzi bandagiiye mbalehule, ewe ni Silaasi. Olwʼehyo mweyagamireyo engo era mwole bulaŋi.”
36 Então o carcereiro disse a Paulo: — As autoridades mandaram soltá-los. Podem ir embora em paz.
37 Aye nga Pawulo aloma aba balamuzi batuma ati, “Batuhubbire mu lwijuuye ni batehereeye hutuŋosesya ate nga ko huli Barooma. Ŋaahani olwo batulehula batye mu ngiso? Kadi! Hugeene. Muje mubalome abeene baaje batulehule.”
37 Mas Paulo disse aos policiais: — Eu e Silas somos cidadãos romanos e, mesmo assim, sem termos sido julgados, fomos surrados em público. E depois nos jogaram na cadeia. E agora querem nos mandar embora assim em segredo? Isso não! Que as próprias autoridades romanas venham aqui e nos soltem!
38 Nga bala batiina balomera abalamuzi ebi Pawulo gabaloma. Ni hyabagwa mu hutwi hiiti Pawulo ni Silaasi Barooma nga balebera ekoba.
38 Os policiais foram contar às autoridades romanas o que Paulo tinha dito. Quando as autoridades souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo
39 Ngʼaŋo baja babebbwagira olwʼebi baali ni babaholire nga babaŋerehera babatusa ebulafu wʼekomera ni babegalihira batiine baŋwe mu hibuga ehyo.
39 e foram lhes pedir desculpas. Então os tiraram da prisão e pediram que fossem embora da cidade.
40 Pawulo ni Silaasi ni baŋwa mu komera nga batiina ewa Lidiya. Ni boola nga babonana nʼabafugiirira nga babahubbirisa ohwegumya hu Yesu nga bahena basimbuha batiina.
40 Paulo e Silas saíram da cadeia e foram para a casa de Lídia. Ali encontraram-se com os irmãos, animaram a todos e depois foram embora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.