2 Coríntios 12
Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs ARIB
1 Ŋaahani leha nindi nepaahe wayire nga ŋaŋuma ehi higasa. Leha mbalomere ebiŋamba hu hwolesewa nohu biitu ebi Musengwa weefe Yesu Kurisito gaakwehulira.
1 É necessário gloriar-me, embora não convenha; mas passarei a visões e revelações do Senhor.
2 Emyaha ehumi neene ejibitireŋo, Hatonda gaaŋira mulala hu abafugiirira Kurisito, mwigulu eryohudatu. Era omuutu oyo mumanyire ne simanyire oba hyaliŋo nʼahiiri mulamu oba hwali hwolesewa aye Hatonda omwene njʼamanyire.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos {se no corpo não sei, se fora do corpo não sei; Deus o sabe} foi arrebatado até o terceiro céu.
3 Ese manyire ti omuutu oyo oba gaali ahiiri mulamu oba bbe, ehyo Hatonda omwene njʼamanyire,
3 Sim, conheço o tal homem {se no corpo, se fora do corpo, não sei: Deus o sabe},
4 ese ehi manyire hiri ti bamuŋira mu hifo ehyʼohwesiima. Ni goola eyo, gaŋulira ebibono ebi muutu atasobola hunyonyola era aŋuma lukusa ohubiroosa.
4 que foi arrebatado ao paraíso, e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Kale nja hwepaaha olwebyola hu muutu oyo aye sinja hwepaaha olwʼebyo ebipambaho ohutusaho obunafu wange.
5 Desse tal me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Ate nindi wayire saalaŋo ohwepaaha, sihiba ni hiraga hiiti ndi musiru olwohuba gahali mazima. Aye sinabijemo olwohuba sinenda muutu yesiyesi ohumbona mu hifaananyi ehindi ohuhiraho ehyʼebyo ebi kola oba ebi ndoma.
6 Pois, se quiser gloriar-me, não serei insensato, porque direi a verdade;
7 Aye Hatonda olwʼohwenda tehudumbasa olwʼebiitu ebyeŋunjisa ebi nabona, gaasyoha oluŋwa mu mubiri lungudye. Oluŋwa olwo, njʼomuhwenda wa Sitaani.
7 E, para que me não exaltasse demais pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte demais;
8 Era efunda edatu negalihira Musengwa weefe gaponie obulumi owo.
8 acerca do qual três vezes roguei ao Senhor que o afastasse de mim;
9 Aye gangobolamo ati, “Ehisasabirisi hyange hihuhena olwohuba amaani gange gabonehera mu bunafu.” Olwʼehyo nja hwepaaha olwʼobunafu wange ko obuŋangi wa Kurisito bubonehere mu ese.
9 e ele me disse: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. Por isso, de boa vontade antes me gloriarei nas minhas fraquezas, a fim de que repouse sobre mim o poder de Cristo.
10 Ehyo cʼehigima hulwa Kurisito naaba musangaafu olwʼobunafu wange, nolu abaatu banduha, nolu mba mu bigosi, nolu bakiyaania, nolu mbonaabona olwohuba nimba munafu aŋo ko mba ndi wʼamaani.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco, então é que sou forte.
11 Fuuhire hyʼomusirusiru aye ndinywe omundeteeye ohwebisya tyo. Mwahali musiima olwohuba abahwenda aberanga abʼamaani abo sibaakira wayire nga puma aŋa ndi.
11 Tornei-me insensato; vós a isso me obrigastes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos demais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Ni naali eyo, mu hugumikiriza ohwʼamaani nahola obubenero oweŋunjisa ko nʼebyamaliholiho ohubalaga ti ndi muhwenda omutuufu.
12 Os sinais do meu apostolado foram, de fato, operados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e milagres.
13 Ebibbubbu byʼabafugiirira Kurisito ebindi bibahira mu ngeri hi? Ohutusaho ti nibo nabasunganga obuyeedi aye enywe bbe. Musoniŋe olwʼohubaleha ebulafu mwihyo.
13 Pois, em que fostes feitos inferiores às outras igrejas, a não ser nisto, que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Ŋaahani netegehire ohubahyalira omulundi ogwohudatu, cooka era sinja hubasitoŋerera. Hiri hiityo olwohuba simbendaho byenywe aye nenda myoyo jenywe. Muhimanyire bulaŋi muuti muli baana bange. Ne abaana sinje ababiihiraho abasaaye baawe aye abasaaye njʼabalabirira abaana baawe.
14 Eis que pela terceira vez estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei pesado, porque não busco o que é vosso, mas sim a vós; pois não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Nja huba musangaafu ohuŋaayo ebyange byosibyosi era keesi neŋeereyo erala hu lwenywe. Wayire nga mbenda bugali, enywe munyenda hamooyomooyo.
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas. Se mais abundantemente vos amo, serei menos amado?
16 Muhimanyire muuti sinabasitoŋerera aye abandi hu enywe baŋeega baati mbo ndi mukuyakuyi era nabadulinganga.
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Ne ehyo nahiholanga mu ngeri hi? Mu abo aba nabatumiranga, mulimo oyu nʼatambisa ohubalyakula?
17 Porventura vos explorei por algum daqueles que vos enviei?
18 Nasunga Tito ohuuja eyi muli era gaaja nʼomulebe owundi. Ŋaliŋo ehi Tito gabalyakula? Episa yange nʼeyiye sinje enyene era sihuli nʼehigendererwa hirala?
18 Exortei a Tito, e enviei com ele o irmão. Porventura Tito vos explorou? Não andamos porventura no mesmo espírito? Não seguimos as mesmas pegadas?
19 Oba muŋeega muuti huli hweŋoomya hweŋoomya mu moni jenywe? Efe, mu moni ja Hatonda huloma ngʼolu Kurisito genda hulome era hiisi ehi huhola huhihola olwʼohubayeeda.
19 Há muito, de certo, pensais que nos estamos desculpando convosco. Perante Deus, falamos em Cristo, e tudo isto, amados, é para vossa edificação.
20 Tya ohuuja eyo mbagaane ni mutali ngʼolu nenda mube era mwesi mumbone ni tali mu hifaananyi ehi musuubiriramo. Tya ohuuja mbagaanemo obuyoga, egongi, obusungu, ohwesalasalamo obubbubbu, owiimi, ohuŋahana esiro, ohugeyana, ohwehudumbasa nʼohwetabujula.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos ache quais eu vos quero, e que eu seja achado por vós qual não me quereis; que de algum modo haja contendas, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Era tya ti ni nahaaje, esoni jiripamba mu moni ja Hatonda wange, ehyo hindetere ohulira amangi olwʼabangi hu enywe, ŋanyuma aŋo abaahola ebibi ndibebbwaga ebibi ebi bahola, omuli ohwejabaata nʼobuhwedi nʼohuba nʼemoni enyangu.
21 e que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe perante vós, e chore eu sobre muitos daqueles que dantes pecaram, e ainda não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.