1 Tessalonicenses 2

Endagaano Epyaha mu Lunyole (NUJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Aboluganda, enywe mwabeene mwesi mumanyire muuti ohuuja hwefe eyi muli, sihwafa busa.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Ngʼolu mumanyire, ni hwali ni huhiiri huuja ewenywe, e Sesalonika, hwabonaabona era batubisya bubi mu hibuga hyʼe Filipi. Cooka Hatonda weefe gatugumya, hwasobola ohubabuulira Amaŋuliro Amalaŋi agaŋwa eyi ali, wayire nga bangi bagesyaho ohutuhayisa.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Bino ebi hubahubbirisa ohufugiirira sibyabudulingi ate sihweyendulira byefe oba ti huli hwenda hubahema hubabbaamye.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Cooka ngʼolu Hatonda gatwesiga gatuŋambya omulimo gwʼohulomera abaatu Amaŋuliro Amalaŋi, hwesi huutyo pohuguhola. Ni hutagenderera husangaasa abaatu ni huloma ebiŋomera amatwi gaawe aye ni hwenda husangaasa Hatonda amanyire ebitufaho nʼohwolera erala mugati wʼemyoyo jeefe.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Mumanyire bulaŋi muuti ni hwaja ewenywe, sihwatambisa bibono ebi bapaahapaaha ebinambulamo oba ebibayeyeresa hyʼabaatu abʼomulyerye olu bahola olwʼohwenda ohuwiiha omulyerye gwawe. Hatonda omwene njʼomujulizi weefe mu hino.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Era sihwaholanga biitu olwʼohwenda batupaahe.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Ngʼabahwenda ba Kurisito hyali hyola ohubasitoŋerera mu ngeri eyʼohweyemeeresaŋo. Cooka hwegenderesanga eyi muli hyʼomuhasi omusaaye olu gegenderesa eyiri abaana babe.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Olwʼohubooya nʼohubenda obugali hwegomba hubooseho Amaŋuliro Amalaŋi agaŋwa eyiri Hatonda. Sicehyo hyoŋene aye nʼohuŋayo huŋeyo obulamu weefe oweene hu lwenywe.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Mu butuufu balebe muhebulira bulaŋi muuti ni hwali eyo ni hubabuulira Amaŋuliro Amalaŋi aga Hatonda, hwafabiinanga ni huhola omuusi nʼowiire husobole ohweyemeresaŋo fabeene, habe hasinge hutasitoŋerera kadi mulala hu nywe.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Enywe mwabeene muli bajulizi beefe, ni Hatonda omwene yeesi humwijulira era amanyire ati ni hwali eyo esambo jeefe jaali ngwalaafu, ejolana era ni jibulaho hya hweŋambya.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Muhimanyire muuti hiisi mulala hu nywe hwamuŋiranga mu ngeri eyi omusaaye owʼehisinde aŋiramo abaana babe.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Hwababuliriranga, hwabagumya era hwabahubbirisa mugendere mu bulamu obusangaasa Hatonda omwene hubalanga mube mu Buŋugi nomu ŋono lirye.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Ebyo nʼobitaaye hutulo, hweyaasa Hatonda habuhyabuhya nʼolwohuba ti ni hwaboosaho ehibono hihye, mwahitegera ohutwi era mwahifugiirira. Simwahiŋira ngʼehiŋwa eyiri abaatu aye ngʼehibono hya Hatonda ehyene nʼehyene era nga njʼehiri huhola omulimo mu bulamu wenywe abafugiirira.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 Abalebe, ohufaanana nʼebibbubbu byʼabafugiirira Yesu Kurisito ebyomu twale lyʼe Buyudaaya, mu ngeri njʼenyene mwesi Abayudaaya bahyenywe abeene, babagudya.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Abayudaaya abahola ebiri hyʼebyo njʼabeeta Musengwa weefe Yesu nʼabanaabbi era hwesi njʼabatugudya. Abaatu abo sibasangaasa Hatonda era ogwawe gwahunyiza hiisi muutu.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Obona baagesyaho nʼohutuhingirira hutalomera Abatali Bayudaaya ehibono hya Hatonda bahanoŋoha! Ehyo hyameeda humeeda hu bibi byawe ebi batiinire ni bahola ohuŋwa enyuma. Aye ŋaahani jibageene, ehiruŋi hya Hatonda hibageene.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Aboluganda, ni hwaseebulana ni nenywe, wayire hyali hyahamanga hatono, ehiyungo hyatuŋamba hwaŋulira ni hwegomba bugali ohubabonaho,
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 era nga huŋemba nindi hugobole eyi muli. Ese semwene Pawulo aloma ni nenywe, nagesyaho omulundi omudaayi nʼogwohubiri, cooka Sitaani gahingirira.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Hunalome hi hwaleha hi? Yesu Musengwa weefe nʼaligobola, sindinywe omuliba esuubi lyʼefe era omuligema hwaba nʼesangaalo mu moni jije? Sindinywe omuligema hwepaaha ngʼolu hwaŋangula?
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Enywe ndinywe omuŋwaho ohwepaaha hwefe, nʼesangaalo eri huli nalyo.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.