Lucas 8

Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nyangka Tjiitjanya yiwarla kutjupa-kutjupawanalu tjukurrpa walykumununya parrawatjaranytja tjiinya Mama Kuurrtu-tjananya puurrarringkula kanyiltjaku. Nyangka-ya wanalpayi 12-nya lurrtju parrapitjalayintja.
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 Puru minyma pirni nyarra-ya pikatjarra puru mamutjarra nyinarranytjatjanu walykumunurringu, palunyanya-ya lurrtju parrapitjalayintja. Tjiinya minyma yini ngaanya-ya, Miri-Matalanyamartatjinya. Tjiinya mamu 7-tjarra nyinarranytja. Nyangka Tjiitjalu mamu tjirtirnu wiyarnu.
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Puru minyma Tjawananya. Tjiinya-ra kurri Tjutjalu puurrpa Yarataku ngurrangkatja miranykanyilpayi. Puru Tjutjananya, minyma kutjupatjarratarrartu. Minyma palunyalu-ya mirrka puru tjimarritarrartu nintiranytja Tjiitjaku puru palunyaku wanalpayi pirniku.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Nyangka-ya yiwarla kutjupa-kutjupanguru pitjalayintja Tjiitjalakutu. Pitjangu-ya pirnirrinyangka Tjiitjalu-tjananya tjukurrpa ngaanya watjarnu.
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 “Wati ngaalu yanu yurninypa parrawarnirranytja manta tjawarnu wantitjalu. Tjiinya warnirranyangka yurninypa kutjupatjarra-ya punkarnu yiwarrangka. Nyangka-ya yarnangulu kantura mapitjalanytja. Puru-ya tjurlpulu pitjangu ngalangu wiyarnu.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Nyangka yurninypa kutjupatjarranya-ya punkarnu manta yaputjarrangka. Nyangka yukiri pakaralpi waarrpungu pikirringu tjiinyamarntu manta tulykutjarramunu yaputjarrangka.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Nyangka-ya yurninypa kutjupatjarranya punkarnu tjilka-tjilka ngarapayingka. Nyangka tjilka-tjilka puru yukiritarrartu waarrku pakarnu. Nyangka tjilka-tjilkalu yukiri yangatjunu kanyiranytja. Nyangka purtu pakara purlkarringkulanytja.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Nyangka-ya yurninypa kutjupatjarranya punkarnu manta walykumunungka. Nyangka yukiri pakaralpi purlkarringu. Palunyalu mirrka purlkanyatjarrarringu.”
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Nyangka-ya wanalpayi pirnilu Tjiitjanya tjapirnu tjukurrpa palunyanya-tjananya watjara yartakankutjaku.
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Nyangka-tjananya watjarnu, “Mama Kuurrtu-tjananyanta wangka kumpiltatja watjalku yartakanku tjiinya-tjananyanta puurrarringkula kanyilkitjalu. Nyangka-ya kutjupatjarralu tjukurrpa kamparntalpakutju kulinma. Tjiinya-ya kulilku-kulilku purtu tjukarurrulku wantiku.”
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Tjukurrpa yurninytjarra-tjananyarnanta watjalku yartakanku kamparntalpa watjantjatjanulu. Mama Kuurrku wangka tjiinya yurninypirinypa.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Yarnangu kutjupatjarra-ya tjiinya yurninypa yiwarrangka punkarnu, palunyapirinypa. Tjiinya-ya tjukurrpa kulilku. Nyangkalta mamulu-tjananya pitjaku pina kuwartjingalku mula-mularringkula-ya wankarritjakutarra.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Nyangka yarnangu kutjupatjarranya-ya tjiinya yurninypa yaputjarrangka punkarnu, palunyapirinypa. Tjiinya-ya tjukurrpa kuliralpi pukurlarriku. Palunyalu-ya mula-mulalu kurrurnta tjarrpatjunkutjamaaltu wantiku. Palunyalu-tjinguru-ya tjirturu-tjirtururriku. Puru-tjinguru-ya pikatjarrarriku. Tjinguru wanaranyangka-tjananya yanyanarringama. Nyangkalta-ya wanantjamaalarriku.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Nyangka-ya yarnangu kutjupatjarranya tjiinya yurninypa tjilka-tjilkangka punkarnu, palunyapirinypa. Tjiinya-ya tjukurrpa kuliralpi mula-mularriku. Palunyalu-ya wanaranytjalu tirtu kulinma mantangkatjaku. Nyangka tjimarrilu puru yulytja walykumunulu-tjananya kuwartjingalku. Nyangka-ya Mama Kuurrku waarka walykumunu palyalkitjamunu.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Nyangka-ya yarnangu kutjupatjarranya tjiinya yurninypa manta walykumunungka punkarnu, palunyapirinypa. Tjiinya-ya tjukurrpa kulilku. Palunyalu kurrurntutarra wanalku wantikitjamunulu. Palunyalu-ya waarka walykumunu palyanma Mama Kuurrku.”
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 Nyangka Tjiitjalu-tjananya tjukurrpa kamparntalpa puru watjarnu, “Kutjupalu lantanpa tiliralpi kumpitjunkukitjamunu puukangka puru piirrpa kaninytjarra. Wiya, katu ngaratjunku. Nyangka-ya ngurrangka tjarrparra tili nyangama.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 “Nyangka Mama Kuurrtu wangka kumpilpa kanyiranytjatjanulu watjalku yutilku. Nyangkalta-ya pirnilu kulilku.”
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 Nyangka Tjiitjalu tirtu watjaranytja, “Nyangka-ya ngayuku wangka yatatjura kulinma. Tjiinya-tjuyan wangkaku nintirringku. Wiya, Mama Kuurrtu-tjananyanta yirringkanku. Nyangka-yan ninti purlkarringku. Nyangka-tjinguru-yan nintirrikitjamunu. Wiya, Mama Kuurrtu-tjananyanta pina kuwartjingalku. Nyangka-yan watatjarriku nyinama.”
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Nyangka-ya Tjiitjaku ngunytju puru marlanypirti pitjangu-luya wangkakitja. Palunyalu-ya purtu ngamuntirringkulanytja. Tjiinyamarntu yiwarla kaninytjarra nyinarranyangka yarnangu pirnilu-ya yangatjunu kanyiranytja.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Nyangka wati kutjulu Tjiitjanya watjarnu, “Kulila, nyuntuku ngunytju puru marlanypirti-ya yilkaku ngarala nyuntula wangkakitja.”
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Tjiinya-ya Mama Kuurrku wangka wangarnarralu kulira palyara. Wiya, palunyanya-tjuya ngayuku ngunytju puru marlanypirti nyinarra.”
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Nyangka Tjiitjanya puru wanalpayi pirninya-ya pawurrpangka tatirnu. Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Kapiwana-la yarra kutjupa kantilykutu.” Nyangka-ya mularrpartu yanu.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Mapitjalayinnyangkartu Tjiitjanya kunkunarringu. Nyangkalta pirriya purlkanya ngalyakukurraaralpi kapi purlkanya yurritjingaranytja. Nyangka kapi pawurrpangka tjarrparranytja. Nyangka nguwanpa tjarrpangu kapi kaninytjarra.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Nyangka-ya wanalpayi pirninya ngurlurringu. Palunyalu-ya parrapitjangu Tjiitjanya wankaralpi watjarnu, “Puurr, kapingka-lan tjarrpaku mirrirringku.”
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Nyangka-tjananya Tjiitjalu watjarnu, “Tirtu-munta-rniyan puurlpa kulira?”
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Nyangka Tjiitjanya puru palunyaku wanalpayi pirninya-ya palunyalanguru kapi Kalalilawana mapitjalayirnu yitipirringu ngurra Karatjala ngamu.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Nyangka Tjiitjanya tjarungaralanyangkartu wati yiwarla Karatjanyamartatji waalkarrara pitjangu. Wati palunyanya mamu pirnitjarra, warntumaalpa tirtu nyinapayi. Palunyalu palunyaku ngurra wantirralpi pulpa mirri tjunkupayingka nyinapayi.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 — ausente —
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Nyangka Tjiitjalu tjapirnu, “Yinin ngananya?”
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Palunyalu-ya yulatjarralu watjaranytja, “Wiya, warukutu-lanyatju wituntjamaaltu wanti.
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Witula-lanyatju yankula piki-pikingka tjarrpatjaku.” Tjiinya-ya piki-piki pirnilu ngarala yukiri ngalkulanytja yapu katalarra.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Nyangka-ya watinguru pakara kukurraarnu piki-pikingka kurrutjarrpangu. Nyangka-ya pirninyartu kuwar-kuwararringkula kukurraarnu. Wararranguru-ya pitjalayirnu kapi purlkanyangka tjarrpangu mirrirringu.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Nyangka-ya piki-piki miranykanyilpayilu nyakula ngurlu kukurraarnu pirningka-tjananya parrawatjaranytja yiwarlawanalu puru ngurra kurlunywanalu.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Nyangka-ya pirnilurtu kulira yanu nyakukitja. Palunyalu-ya nyangu wati palunyalu kata walykumunurringkulalpi warntu tjarrpatjunu kanyiranytja. Palunyalu nyinarra kuliranytja Tjiitjalu tjukurrpa watjaranyangka. Tjiinyamarntu katayarlatjanu tjukarurrurringu nyinarranytja. Nyangka-ya nyakulalpi ngurlurringu.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Nyangka nyarra kurranyulu-ya nyangu, palunyatjintu-tjananya tjakultjunu tjiinya wati mamutjarranya walykumunurrinyangka.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Nyangka-ya ngurra palunyangkatjalu Tjiitjanya witurnu yankutjaku. Tjiinyamarntu-ya ngurluny-ngurlunyarringu. Nyangka Tjiitjanya pawurrpangka tatirnu yankukitja.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Nyangka wati nyarra mamutjarralpi nyinapayilu wirrtjarnu Tjiitjala tjapirnu, “Yanku-munta-rnanta nyuntulawana?”
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 “Wiya, marlaku mapitja ngurrakutu. Palunyalu-tjananya tjakultjurra tjiinya Mama Kuurrtunta walykumununnyangka.”
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Nyangka Tjiitjanya-ya kapiwana marlaku yanu kutjupa kantilykutu. Nyangka yarnangu pirnilu-ya nyakulalpi pukurlarringu. Tjiinyamarntu-ya kawarrtu ngarala nyakulanytja.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Nyangka wati kutju yini Tjaaranya tjiinya tjurrtjungka-tjananya kanyilpayi waalkarrara pitjangu. Palunyalu Tjiitjaku tjinangka pupakatirralpi kurrurntutarrartu tjapiranytja palunyaku ngurrakutu pitjatjaku.
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 Tjiinya palunyaku yurntalpa kurrurnkurlu pika purlkanya ngarrirranytja mirrirrikitja. Tjiinya tjilku palunyanya tjirrarnka kurli 12-pa nyinarranytja.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Nyangka minyma kapa pikatjarralutarrartu wanaranytja. Tjiinya kuliranytja pika wiyarrikitjalu. Tjiinya kapa pikatjarra rawa nyinarranytja kurli 12-pa. Tjiinya tukuta pirninya payipungu-payipungu tjimarri wiyarnu. Nyangka-luya purtu wiirruranytja.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Nyangka marlawanalu pitjangu Tjiitjaku-ra kawutu yankarlangkatja pampurnu. Nyangka palunyangkartu pika wiyarringu.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Nyangka Tjiitjalu-tjananya tjapirnu, “Nganalu-rni pampurnu?”
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Wiya, mularrpa-rni pampurnu. Tjiinya-rna mirarnu pika yayirninytjulu-rna wiyantjalu.”
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Nyangka minyma palunyalu kulirnu, “Wiya, purtu-rna kumpitjura kanyinma. Ninti-tju.” Nyangka ngurlu tiltirrtjarra pitjangu pupakatingu. Palunyalu pirningka mirangka watjarnu, “Wiya, pika-rna wiyarrikitjalu pampurnu. Nyangka-rni waarrpungkulalpi wiyarringu.”
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Nyangka Tjiitjalu ngarlturringkulalpi watjarnu, “Yuwa, pikanta wiyarringu ngayuku-tjun mula-mularrinyangka. Kurrurnpa raparrinytjatjanu mapitja.”
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Nyangka tirtu ngarala watjaranytja. Palunyangkartu wati kutju Tjaaraku ngurranguru pitjangu Tjaarala watjarnu, “Wiya, wartalpitjanun purrkutjarrarringu. Tirtu ngarala yarltinytjamaalpa wantirra wirrtjala.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Parturtu Tjiitjalu kuliralpi watjarnu, “Wiya, tjirturu-tjirtururrinytjamaaltu-rni ngayunya mularrkulinma. Nyangka tjilkunku wankarriku.”
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Nyangka-ya pitjalayirnu purrkutjarraku ngurraku parrapitjangu. Nyangka Tjiitjalu-tjananya marrkurnu tjilkuku ngurrangka-ya tjarrpanytjamaaltu wantitjaku. Palunyalu Piitanya, Tjuunnga, Tjayiminyakutju yarltingu puru purrkutjarra-pulanya.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Palunyalu nyangu kapurturringu-ya yularranyangka. Palunyalu-tjananya watjarnu, “Wiya, yulamaalpa-ya nyinama. Tjilku palunyanya mirrimaalpa kunkunpa ngarrirra.”
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Nyangka-ya kuliralpi tjalkirr-tjalkirrpa yikarringu. Tjiinyamarntu-ya nintilu kuliranytja mirrirrinyangka.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Nyangka Tjiitjanya tjilkuku ngurrangka tjarrparralpi mara mantjirnu. Palunyalu watjarnu, “Tjilku ngana, pakala.”
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 — ausente —
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 — ausente —
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.