Lucas 8
Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs BKJ
1 Nyangka Tjiitjanya yiwarla kutjupa-kutjupawanalu tjukurrpa walykumununya parrawatjaranytja tjiinya Mama Kuurrtu-tjananya puurrarringkula kanyiltjaku. Nyangka-ya wanalpayi 12-nya lurrtju parrapitjalayintja.
1 E aconteceu que, depois disto, ele foi em todas cidades e aldeias, pregando e anunciando as boas novas do reino de Deus; e os doze estavam com ele,
2 Puru minyma pirni nyarra-ya pikatjarra puru mamutjarra nyinarranytjatjanu walykumunurringu, palunyanya-ya lurrtju parrapitjalayintja. Tjiinya minyma yini ngaanya-ya, Miri-Matalanyamartatjinya. Tjiinya mamu 7-tjarra nyinarranytja. Nyangka Tjiitjalu mamu tjirtirnu wiyarnu.
2 e certas mulheres, que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios,
3 Puru minyma Tjawananya. Tjiinya-ra kurri Tjutjalu puurrpa Yarataku ngurrangkatja miranykanyilpayi. Puru Tjutjananya, minyma kutjupatjarratarrartu. Minyma palunyalu-ya mirrka puru tjimarritarrartu nintiranytja Tjiitjaku puru palunyaku wanalpayi pirniku.
3 e Joana, a esposa de Cuza, mordomo de Herodes, e Suzana, e muitas outras que o serviam com os seus bens.
4 Nyangka-ya yiwarla kutjupa-kutjupanguru pitjalayintja Tjiitjalakutu. Pitjangu-ya pirnirrinyangka Tjiitjalu-tjananya tjukurrpa ngaanya watjarnu.
4 E tendo se ajuntado uma grande multidão, e vindo até ele de todas as cidades, ele falou por parábola:
5 “Wati ngaalu yanu yurninypa parrawarnirranytja manta tjawarnu wantitjalu. Tjiinya warnirranyangka yurninypa kutjupatjarra-ya punkarnu yiwarrangka. Nyangka-ya yarnangulu kantura mapitjalanytja. Puru-ya tjurlpulu pitjangu ngalangu wiyarnu.
5 Um semeador saiu a semear a sua semente; e enquanto ele semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a devoraram.
6 Nyangka yurninypa kutjupatjarranya-ya punkarnu manta yaputjarrangka. Nyangka yukiri pakaralpi waarrpungu pikirringu tjiinyamarntu manta tulykutjarramunu yaputjarrangka.
6 E outra caiu sobre a pedra, e, tendo brotado, murchou, porque não havia umidade.
7 Nyangka-ya yurninypa kutjupatjarranya punkarnu tjilka-tjilka ngarapayingka. Nyangka tjilka-tjilka puru yukiritarrartu waarrku pakarnu. Nyangka tjilka-tjilkalu yukiri yangatjunu kanyiranytja. Nyangka purtu pakara purlkarringkulanytja.
7 E outra caiu entre espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Nyangka-ya yurninypa kutjupatjarranya punkarnu manta walykumunungka. Nyangka yukiri pakaralpi purlkarringu. Palunyalu mirrka purlkanyatjarrarringu.”
8 E outra caiu em boa terra, e, crescendo, produziu fruto, a cento por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Nyangka-ya wanalpayi pirnilu Tjiitjanya tjapirnu tjukurrpa palunyanya-tjananya watjara yartakankutjaku.
9 E os seus discípulos perguntaram-no, dizendo: O que poderia ser esta parábola?
10 Nyangka-tjananya watjarnu, “Mama Kuurrtu-tjananyanta wangka kumpiltatja watjalku yartakanku tjiinya-tjananyanta puurrarringkula kanyilkitjalu. Nyangka-ya kutjupatjarralu tjukurrpa kamparntalpakutju kulinma. Tjiinya-ya kulilku-kulilku purtu tjukarurrulku wantiku.”
10 E ele disse: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros por parábolas, para que vendo, eles não possam enxergar; e ouvindo, eles não possam compreender.
11 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Tjukurrpa yurninytjarra-tjananyarnanta watjalku yartakanku kamparntalpa watjantjatjanulu. Mama Kuurrku wangka tjiinya yurninypirinypa.
11 Ora, a parábola é esta: A semente é a palavra de Deus.
12 Yarnangu kutjupatjarra-ya tjiinya yurninypa yiwarrangka punkarnu, palunyapirinypa. Tjiinya-ya tjukurrpa kulilku. Nyangkalta mamulu-tjananya pitjaku pina kuwartjingalku mula-mularringkula-ya wankarritjakutarra.
12 E os que estão à beira do caminho são os que ouvem; então vem o diabo, e tira a palavra de seus corações, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Nyangka yarnangu kutjupatjarranya-ya tjiinya yurninypa yaputjarrangka punkarnu, palunyapirinypa. Tjiinya-ya tjukurrpa kuliralpi pukurlarriku. Palunyalu-ya mula-mulalu kurrurnta tjarrpatjunkutjamaaltu wantiku. Palunyalu-tjinguru-ya tjirturu-tjirtururriku. Puru-tjinguru-ya pikatjarrarriku. Tjinguru wanaranyangka-tjananya yanyanarringama. Nyangkalta-ya wanantjamaalarriku.
13 E aqueles sobre pedra são os que, ouvindo recebem a palavra com alegria; mas não têm raiz, os quais creem por algum tempo, e no tempo da tentação se dispersam.
14 Nyangka-ya yarnangu kutjupatjarranya tjiinya yurninypa tjilka-tjilkangka punkarnu, palunyapirinypa. Tjiinya-ya tjukurrpa kuliralpi mula-mularriku. Palunyalu-ya wanaranytjalu tirtu kulinma mantangkatjaku. Nyangka tjimarrilu puru yulytja walykumunulu-tjananya kuwartjingalku. Nyangka-ya Mama Kuurrku waarka walykumunu palyalkitjamunu.
14 E a que caiu entre espinhos, esses são os que ouviram, e indo adiante, são sufocados pelos cuidados e riquezas e deleites desta vida, e não dão fruto com perfeição.
15 Nyangka-ya yarnangu kutjupatjarranya tjiinya yurninypa manta walykumunungka punkarnu, palunyapirinypa. Tjiinya-ya tjukurrpa kulilku. Palunyalu kurrurntutarra wanalku wantikitjamunulu. Palunyalu-ya waarka walykumunu palyanma Mama Kuurrku.”
15 Mas a da boa terra, estes são os que, tendo ouvido a palavra de coração sincero e bom, guardam-na e produzem fruto com perseverança.
16 Nyangka Tjiitjalu-tjananya tjukurrpa kamparntalpa puru watjarnu, “Kutjupalu lantanpa tiliralpi kumpitjunkukitjamunu puukangka puru piirrpa kaninytjarra. Wiya, katu ngaratjunku. Nyangka-ya ngurrangka tjarrparra tili nyangama.
16 Nenhum homem, acendendo uma candeia, a cobre com um vaso, ou a põe debaixo da cama; mas a coloca no castiçal, para que os que entram vejam a luz.
17 “Nyangka Mama Kuurrtu wangka kumpilpa kanyiranytjatjanulu watjalku yutilku. Nyangkalta-ya pirnilu kulilku.”
17 Porque não há nada em secreto, que não será manifesto; nem alguma coisa oculta, que não se tornará conhecida e venha à luz.
18 Nyangka Tjiitjalu tirtu watjaranytja, “Nyangka-ya ngayuku wangka yatatjura kulinma. Tjiinya-tjuyan wangkaku nintirringku. Wiya, Mama Kuurrtu-tjananyanta yirringkanku. Nyangka-yan ninti purlkarringku. Nyangka-tjinguru-yan nintirrikitjamunu. Wiya, Mama Kuurrtu-tjananyanta pina kuwartjingalku. Nyangka-yan watatjarriku nyinama.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, até o que parece ter lhe será tomado.
19 Nyangka-ya Tjiitjaku ngunytju puru marlanypirti pitjangu-luya wangkakitja. Palunyalu-ya purtu ngamuntirringkulanytja. Tjiinyamarntu yiwarla kaninytjarra nyinarranyangka yarnangu pirnilu-ya yangatjunu kanyiranytja.
19 Então, foram ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Nyangka wati kutjulu Tjiitjanya watjarnu, “Kulila, nyuntuku ngunytju puru marlanypirti-ya yilkaku ngarala nyuntula wangkakitja.”
20 E foi-lhe contado por alguns que disseram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Tjiinya-ya Mama Kuurrku wangka wangarnarralu kulira palyara. Wiya, palunyanya-tjuya ngayuku ngunytju puru marlanypirti nyinarra.”
21 E, respondendo ele, disse-lhes: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus, e a praticam.
22 Nyangka Tjiitjanya puru wanalpayi pirninya-ya pawurrpangka tatirnu. Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Kapiwana-la yarra kutjupa kantilykutu.” Nyangka-ya mularrpartu yanu.
22 Ora, aconteceu em um certo dia, que ele entrou no barco com seus discípulos, e disse-lhes: Vamos para o outro lado do lago. E eles partiram.
23 Mapitjalayinnyangkartu Tjiitjanya kunkunarringu. Nyangkalta pirriya purlkanya ngalyakukurraaralpi kapi purlkanya yurritjingaranytja. Nyangka kapi pawurrpangka tjarrparranytja. Nyangka nguwanpa tjarrpangu kapi kaninytjarra.
23 Mas, enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago, e enchiam-se de água, estando em perigo.
24 Nyangka-ya wanalpayi pirninya ngurlurringu. Palunyalu-ya parrapitjangu Tjiitjanya wankaralpi watjarnu, “Puurr, kapingka-lan tjarrpaku mirrirringku.”
24 E, chegando-se a ele, o acordaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e eles cessaram, e houve calmaria.
25 Nyangka-tjananya Tjiitjalu watjarnu, “Tirtu-munta-rniyan puurlpa kulira?”
25 E ele disse-lhes: Onde está a vossa fé? E eles, temendo, maravilharam-se, dizendo uns aos outros: Que tipo de homem é este, que ordena até aos ventos e à água, e eles lhe obedecem?
26 Nyangka Tjiitjanya puru palunyaku wanalpayi pirninya-ya palunyalanguru kapi Kalalilawana mapitjalayirnu yitipirringu ngurra Karatjala ngamu.
26 E eles chegaram à terra dos gadarenos, que está defronte da Galileia.
27 Nyangka Tjiitjanya tjarungaralanyangkartu wati yiwarla Karatjanyamartatji waalkarrara pitjangu. Wati palunyanya mamu pirnitjarra, warntumaalpa tirtu nyinapayi. Palunyalu palunyaku ngurra wantirralpi pulpa mirri tjunkupayingka nyinapayi.
27 E, quando ele desembarcou, saiu-lhe ao encontro, fora da cidade, um certo homem que tinha demônios há muito tempo, e não usava roupas, nem habitava em alguma casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Mas, vendo a Jesus, gritando, caiu diante dele, e disse em alta voz: O que tenho eu para fazer contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Eu suplico-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 (Porque tinha ordenado ao espírito imundo que saísse daquele homem. Porque frequentemente se apoderara dele; e guardavam-no preso, com correntes e cadeias; e, quebrando os grilhões, era impelido pelo demônio para os desertos).
30 Nyangka Tjiitjalu tjapirnu, “Yinin ngananya?”
30 E Jesus perguntou-lhe, dizendo: Qual é o teu nome? E ele disse: Legião; porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Palunyalu-ya yulatjarralu watjaranytja, “Wiya, warukutu-lanyatju wituntjamaaltu wanti.
31 E pediram-lhe para que não os mandasse para o abismo.
32 Witula-lanyatju yankula piki-pikingka tjarrpatjaku.” Tjiinya-ya piki-piki pirnilu ngarala yukiri ngalkulanytja yapu katalarra.
32 E havia ali uma manada de muitos porcos pastando no monte; e pediram-lhe que lhes permitisse entrar neles; e ele lhos permitiu.
33 Nyangka-ya watinguru pakara kukurraarnu piki-pikingka kurrutjarrpangu. Nyangka-ya pirninyartu kuwar-kuwararringkula kukurraarnu. Wararranguru-ya pitjalayirnu kapi purlkanyangka tjarrpangu mirrirringu.
33 Então, os demônios saindo do homem, entraram nos porcos; e a manada correu violentamente a um lugar íngreme para o lago, e se afogaram.
34 Nyangka-ya piki-piki miranykanyilpayilu nyakula ngurlu kukurraarnu pirningka-tjananya parrawatjaranytja yiwarlawanalu puru ngurra kurlunywanalu.
34 E aqueles que os alimentavam, vendo o que havia acontecido, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Nyangka-ya pirnilurtu kulira yanu nyakukitja. Palunyalu-ya nyangu wati palunyalu kata walykumunurringkulalpi warntu tjarrpatjunu kanyiranytja. Palunyalu nyinarra kuliranytja Tjiitjalu tjukurrpa watjaranyangka. Tjiinyamarntu katayarlatjanu tjukarurrurringu nyinarranytja. Nyangka-ya nyakulalpi ngurlurringu.
35 Então, eles saíram para ver o que tinha acontecido, e vieram a Jesus, e encontraram o homem de quem haviam saído os demônios assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e eles ficaram com medo.
36 Nyangka nyarra kurranyulu-ya nyangu, palunyatjintu-tjananya tjakultjunu tjiinya wati mamutjarranya walykumunurrinyangka.
36 E também os que tinham visto aquilo, contaram-lhes como o possuído por demônios havia sido curado.
37 Nyangka-ya ngurra palunyangkatjalu Tjiitjanya witurnu yankutjaku. Tjiinyamarntu-ya ngurluny-ngurlunyarringu. Nyangka Tjiitjanya pawurrpangka tatirnu yankukitja.
37 Então, toda a multidão da terra ao redor dos gadarenos pediu-lhe para que se afastasse deles, porque estavam tomados por grande temor; e entrando ele no barco, retornou.
38 Nyangka wati nyarra mamutjarralpi nyinapayilu wirrtjarnu Tjiitjala tjapirnu, “Yanku-munta-rnanta nyuntulawana?”
38 E o homem de quem haviam saído os demônios, lhe pedia para que pudesse estar com ele, mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Wiya, marlaku mapitja ngurrakutu. Palunyalu-tjananya tjakultjurra tjiinya Mama Kuurrtunta walykumununnyangka.”
39 Retorna para a tua própria casa, e mostra quão grandes coisas Deus fez por ti. E ele foi pelo seu caminho, publicando por toda a cidade quão grandes coisas Jesus lhe fizera.
40 Nyangka Tjiitjanya-ya kapiwana marlaku yanu kutjupa kantilykutu. Nyangka yarnangu pirnilu-ya nyakulalpi pukurlarringu. Tjiinyamarntu-ya kawarrtu ngarala nyakulanytja.
40 E aconteceu que, ao retornar Jesus, a multidão o recebeu com alegria; porque todos o estavam esperando.
41 Nyangka wati kutju yini Tjaaranya tjiinya tjurrtjungka-tjananya kanyilpayi waalkarrara pitjangu. Palunyalu Tjiitjaku tjinangka pupakatirralpi kurrurntutarrartu tjapiranytja palunyaku ngurrakutu pitjatjaku.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era um governante da sinagoga; e, prostrando-se aos pés de Jesus, pedia-lhe que fosse à sua casa;
42 Tjiinya palunyaku yurntalpa kurrurnkurlu pika purlkanya ngarrirranytja mirrirrikitja. Tjiinya tjilku palunyanya tjirrarnka kurli 12-pa nyinarranytja.
42 porque ele tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Mas, enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Nyangka minyma kapa pikatjarralutarrartu wanaranytja. Tjiinya kuliranytja pika wiyarrikitjalu. Tjiinya kapa pikatjarra rawa nyinarranytja kurli 12-pa. Tjiinya tukuta pirninya payipungu-payipungu tjimarri wiyarnu. Nyangka-luya purtu wiirruranytja.
43 E uma mulher que tinha um fluxo de sangue havia doze anos, e gastara todos os seus sustentos com médicos, e não pôde ser curada por ninguém,
44 Nyangka marlawanalu pitjangu Tjiitjaku-ra kawutu yankarlangkatja pampurnu. Nyangka palunyangkartu pika wiyarringu.
44 chegando por detrás dele, tocou na orla da sua veste, e imediatamente estancou o fluxo do seu sangue.
45 Nyangka Tjiitjalu-tjananya tjapirnu, “Nganalu-rni pampurnu?”
45 E disse Jesus: Quem me tocou? Quando todos negavam, Pedro e os que estavam com ele disseram: Mestre, a multidão te aperta e te pressiona, e dizes: Quem me tocou?
46 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Wiya, mularrpa-rni pampurnu. Tjiinya-rna mirarnu pika yayirninytjulu-rna wiyantjalu.”
46 E disse Jesus: Alguém me tocou, porque eu percebi que saiu virtude de mim.
47 Nyangka minyma palunyalu kulirnu, “Wiya, purtu-rna kumpitjura kanyinma. Ninti-tju.” Nyangka ngurlu tiltirrtjarra pitjangu pupakatingu. Palunyalu pirningka mirangka watjarnu, “Wiya, pika-rna wiyarrikitjalu pampurnu. Nyangka-rni waarrpungkulalpi wiyarringu.”
47 Então, vendo a mulher que não podia ocultar-se, ela veio tremendo, e prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como ela fora curada imediatamente.
48 Nyangka Tjiitjalu ngarlturringkulalpi watjarnu, “Yuwa, pikanta wiyarringu ngayuku-tjun mula-mularrinyangka. Kurrurnpa raparrinytjatjanu mapitja.”
48 E ele lhe disse: Filha, tem bom ânimo, a tua fé te sarou; vai em paz.
49 Nyangka tirtu ngarala watjaranytja. Palunyangkartu wati kutju Tjaaraku ngurranguru pitjangu Tjaarala watjarnu, “Wiya, wartalpitjanun purrkutjarrarringu. Tirtu ngarala yarltinytjamaalpa wantirra wirrtjala.”
49 Enquanto ele ainda falava, veio alguém da casa do governante da sinagoga, dizendo: A tua filha está morta; não incomodes o Mestre.
50 Parturtu Tjiitjalu kuliralpi watjarnu, “Wiya, tjirturu-tjirtururrinytjamaaltu-rni ngayunya mularrkulinma. Nyangka tjilkunku wankarriku.”
50 Mas Jesus, ouvindo-o, respondeu-lhe, dizendo: Não temas; crê somente, e será salva.
51 Nyangka-ya pitjalayirnu purrkutjarraku ngurraku parrapitjangu. Nyangka Tjiitjalu-tjananya marrkurnu tjilkuku ngurrangka-ya tjarrpanytjamaaltu wantitjaku. Palunyalu Piitanya, Tjuunnga, Tjayiminyakutju yarltingu puru purrkutjarra-pulanya.
51 E, ele entrando na casa, não permitiu que nenhum homem entrasse, senão a Pedro, e a Tiago, e a João, e ao pai e a mãe da menina.
52 Palunyalu nyangu kapurturringu-ya yularranyangka. Palunyalu-tjananya watjarnu, “Wiya, yulamaalpa-ya nyinama. Tjilku palunyanya mirrimaalpa kunkunpa ngarrirra.”
52 E todos choravam, e a pranteavam; mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Nyangka-ya kuliralpi tjalkirr-tjalkirrpa yikarringu. Tjiinyamarntu-ya nintilu kuliranytja mirrirrinyangka.
53 E eles riam dele, para o desprezarem, sabendo que ela estava morta.
54 Nyangka Tjiitjanya tjilkuku ngurrangka tjarrparralpi mara mantjirnu. Palunyalu watjarnu, “Tjilku ngana, pakala.”
54 E ele, pondo-os todos fora, tomando-a pela mão, e clamou, dizendo: Menina, levanta-te.
55 — ausente —
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e ele ordenou que lhe dessem de comer.
56 — ausente —
56 E seus pais ficaram admirados; mas ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.