Lucas 8

Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nyangka Tjiitjanya yiwarla kutjupa-kutjupawanalu tjukurrpa walykumununya parrawatjaranytja tjiinya Mama Kuurrtu-tjananya puurrarringkula kanyiltjaku. Nyangka-ya wanalpayi 12-nya lurrtju parrapitjalayintja.
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 Puru minyma pirni nyarra-ya pikatjarra puru mamutjarra nyinarranytjatjanu walykumunurringu, palunyanya-ya lurrtju parrapitjalayintja. Tjiinya minyma yini ngaanya-ya, Miri-Matalanyamartatjinya. Tjiinya mamu 7-tjarra nyinarranytja. Nyangka Tjiitjalu mamu tjirtirnu wiyarnu.
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Puru minyma Tjawananya. Tjiinya-ra kurri Tjutjalu puurrpa Yarataku ngurrangkatja miranykanyilpayi. Puru Tjutjananya, minyma kutjupatjarratarrartu. Minyma palunyalu-ya mirrka puru tjimarritarrartu nintiranytja Tjiitjaku puru palunyaku wanalpayi pirniku.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Nyangka-ya yiwarla kutjupa-kutjupanguru pitjalayintja Tjiitjalakutu. Pitjangu-ya pirnirrinyangka Tjiitjalu-tjananya tjukurrpa ngaanya watjarnu.
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Wati ngaalu yanu yurninypa parrawarnirranytja manta tjawarnu wantitjalu. Tjiinya warnirranyangka yurninypa kutjupatjarra-ya punkarnu yiwarrangka. Nyangka-ya yarnangulu kantura mapitjalanytja. Puru-ya tjurlpulu pitjangu ngalangu wiyarnu.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Nyangka yurninypa kutjupatjarranya-ya punkarnu manta yaputjarrangka. Nyangka yukiri pakaralpi waarrpungu pikirringu tjiinyamarntu manta tulykutjarramunu yaputjarrangka.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Nyangka-ya yurninypa kutjupatjarranya punkarnu tjilka-tjilka ngarapayingka. Nyangka tjilka-tjilka puru yukiritarrartu waarrku pakarnu. Nyangka tjilka-tjilkalu yukiri yangatjunu kanyiranytja. Nyangka purtu pakara purlkarringkulanytja.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Nyangka-ya yurninypa kutjupatjarranya punkarnu manta walykumunungka. Nyangka yukiri pakaralpi purlkarringu. Palunyalu mirrka purlkanyatjarrarringu.”
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Nyangka-ya wanalpayi pirnilu Tjiitjanya tjapirnu tjukurrpa palunyanya-tjananya watjara yartakankutjaku.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Nyangka-tjananya watjarnu, “Mama Kuurrtu-tjananyanta wangka kumpiltatja watjalku yartakanku tjiinya-tjananyanta puurrarringkula kanyilkitjalu. Nyangka-ya kutjupatjarralu tjukurrpa kamparntalpakutju kulinma. Tjiinya-ya kulilku-kulilku purtu tjukarurrulku wantiku.”
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Tjukurrpa yurninytjarra-tjananyarnanta watjalku yartakanku kamparntalpa watjantjatjanulu. Mama Kuurrku wangka tjiinya yurninypirinypa.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Yarnangu kutjupatjarra-ya tjiinya yurninypa yiwarrangka punkarnu, palunyapirinypa. Tjiinya-ya tjukurrpa kulilku. Nyangkalta mamulu-tjananya pitjaku pina kuwartjingalku mula-mularringkula-ya wankarritjakutarra.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Nyangka yarnangu kutjupatjarranya-ya tjiinya yurninypa yaputjarrangka punkarnu, palunyapirinypa. Tjiinya-ya tjukurrpa kuliralpi pukurlarriku. Palunyalu-ya mula-mulalu kurrurnta tjarrpatjunkutjamaaltu wantiku. Palunyalu-tjinguru-ya tjirturu-tjirtururriku. Puru-tjinguru-ya pikatjarrarriku. Tjinguru wanaranyangka-tjananya yanyanarringama. Nyangkalta-ya wanantjamaalarriku.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Nyangka-ya yarnangu kutjupatjarranya tjiinya yurninypa tjilka-tjilkangka punkarnu, palunyapirinypa. Tjiinya-ya tjukurrpa kuliralpi mula-mularriku. Palunyalu-ya wanaranytjalu tirtu kulinma mantangkatjaku. Nyangka tjimarrilu puru yulytja walykumunulu-tjananya kuwartjingalku. Nyangka-ya Mama Kuurrku waarka walykumunu palyalkitjamunu.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Nyangka-ya yarnangu kutjupatjarranya tjiinya yurninypa manta walykumunungka punkarnu, palunyapirinypa. Tjiinya-ya tjukurrpa kulilku. Palunyalu kurrurntutarra wanalku wantikitjamunulu. Palunyalu-ya waarka walykumunu palyanma Mama Kuurrku.”
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 Nyangka Tjiitjalu-tjananya tjukurrpa kamparntalpa puru watjarnu, “Kutjupalu lantanpa tiliralpi kumpitjunkukitjamunu puukangka puru piirrpa kaninytjarra. Wiya, katu ngaratjunku. Nyangka-ya ngurrangka tjarrparra tili nyangama.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 “Nyangka Mama Kuurrtu wangka kumpilpa kanyiranytjatjanulu watjalku yutilku. Nyangkalta-ya pirnilu kulilku.”
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 Nyangka Tjiitjalu tirtu watjaranytja, “Nyangka-ya ngayuku wangka yatatjura kulinma. Tjiinya-tjuyan wangkaku nintirringku. Wiya, Mama Kuurrtu-tjananyanta yirringkanku. Nyangka-yan ninti purlkarringku. Nyangka-tjinguru-yan nintirrikitjamunu. Wiya, Mama Kuurrtu-tjananyanta pina kuwartjingalku. Nyangka-yan watatjarriku nyinama.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Nyangka-ya Tjiitjaku ngunytju puru marlanypirti pitjangu-luya wangkakitja. Palunyalu-ya purtu ngamuntirringkulanytja. Tjiinyamarntu yiwarla kaninytjarra nyinarranyangka yarnangu pirnilu-ya yangatjunu kanyiranytja.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Nyangka wati kutjulu Tjiitjanya watjarnu, “Kulila, nyuntuku ngunytju puru marlanypirti-ya yilkaku ngarala nyuntula wangkakitja.”
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Tjiinya-ya Mama Kuurrku wangka wangarnarralu kulira palyara. Wiya, palunyanya-tjuya ngayuku ngunytju puru marlanypirti nyinarra.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Nyangka Tjiitjanya puru wanalpayi pirninya-ya pawurrpangka tatirnu. Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Kapiwana-la yarra kutjupa kantilykutu.” Nyangka-ya mularrpartu yanu.
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Mapitjalayinnyangkartu Tjiitjanya kunkunarringu. Nyangkalta pirriya purlkanya ngalyakukurraaralpi kapi purlkanya yurritjingaranytja. Nyangka kapi pawurrpangka tjarrparranytja. Nyangka nguwanpa tjarrpangu kapi kaninytjarra.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Nyangka-ya wanalpayi pirninya ngurlurringu. Palunyalu-ya parrapitjangu Tjiitjanya wankaralpi watjarnu, “Puurr, kapingka-lan tjarrpaku mirrirringku.”
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Nyangka-tjananya Tjiitjalu watjarnu, “Tirtu-munta-rniyan puurlpa kulira?”
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Nyangka Tjiitjanya puru palunyaku wanalpayi pirninya-ya palunyalanguru kapi Kalalilawana mapitjalayirnu yitipirringu ngurra Karatjala ngamu.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Nyangka Tjiitjanya tjarungaralanyangkartu wati yiwarla Karatjanyamartatji waalkarrara pitjangu. Wati palunyanya mamu pirnitjarra, warntumaalpa tirtu nyinapayi. Palunyalu palunyaku ngurra wantirralpi pulpa mirri tjunkupayingka nyinapayi.
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Nyangka Tjiitjalu tjapirnu, “Yinin ngananya?”
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Palunyalu-ya yulatjarralu watjaranytja, “Wiya, warukutu-lanyatju wituntjamaaltu wanti.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Witula-lanyatju yankula piki-pikingka tjarrpatjaku.” Tjiinya-ya piki-piki pirnilu ngarala yukiri ngalkulanytja yapu katalarra.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Nyangka-ya watinguru pakara kukurraarnu piki-pikingka kurrutjarrpangu. Nyangka-ya pirninyartu kuwar-kuwararringkula kukurraarnu. Wararranguru-ya pitjalayirnu kapi purlkanyangka tjarrpangu mirrirringu.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Nyangka-ya piki-piki miranykanyilpayilu nyakula ngurlu kukurraarnu pirningka-tjananya parrawatjaranytja yiwarlawanalu puru ngurra kurlunywanalu.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Nyangka-ya pirnilurtu kulira yanu nyakukitja. Palunyalu-ya nyangu wati palunyalu kata walykumunurringkulalpi warntu tjarrpatjunu kanyiranytja. Palunyalu nyinarra kuliranytja Tjiitjalu tjukurrpa watjaranyangka. Tjiinyamarntu katayarlatjanu tjukarurrurringu nyinarranytja. Nyangka-ya nyakulalpi ngurlurringu.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Nyangka nyarra kurranyulu-ya nyangu, palunyatjintu-tjananya tjakultjunu tjiinya wati mamutjarranya walykumunurrinyangka.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 Nyangka-ya ngurra palunyangkatjalu Tjiitjanya witurnu yankutjaku. Tjiinyamarntu-ya ngurluny-ngurlunyarringu. Nyangka Tjiitjanya pawurrpangka tatirnu yankukitja.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 Nyangka wati nyarra mamutjarralpi nyinapayilu wirrtjarnu Tjiitjala tjapirnu, “Yanku-munta-rnanta nyuntulawana?”
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 “Wiya, marlaku mapitja ngurrakutu. Palunyalu-tjananya tjakultjurra tjiinya Mama Kuurrtunta walykumununnyangka.”
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Nyangka Tjiitjanya-ya kapiwana marlaku yanu kutjupa kantilykutu. Nyangka yarnangu pirnilu-ya nyakulalpi pukurlarringu. Tjiinyamarntu-ya kawarrtu ngarala nyakulanytja.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 Nyangka wati kutju yini Tjaaranya tjiinya tjurrtjungka-tjananya kanyilpayi waalkarrara pitjangu. Palunyalu Tjiitjaku tjinangka pupakatirralpi kurrurntutarrartu tjapiranytja palunyaku ngurrakutu pitjatjaku.
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 Tjiinya palunyaku yurntalpa kurrurnkurlu pika purlkanya ngarrirranytja mirrirrikitja. Tjiinya tjilku palunyanya tjirrarnka kurli 12-pa nyinarranytja.
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Nyangka minyma kapa pikatjarralutarrartu wanaranytja. Tjiinya kuliranytja pika wiyarrikitjalu. Tjiinya kapa pikatjarra rawa nyinarranytja kurli 12-pa. Tjiinya tukuta pirninya payipungu-payipungu tjimarri wiyarnu. Nyangka-luya purtu wiirruranytja.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Nyangka marlawanalu pitjangu Tjiitjaku-ra kawutu yankarlangkatja pampurnu. Nyangka palunyangkartu pika wiyarringu.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Nyangka Tjiitjalu-tjananya tjapirnu, “Nganalu-rni pampurnu?”
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Wiya, mularrpa-rni pampurnu. Tjiinya-rna mirarnu pika yayirninytjulu-rna wiyantjalu.”
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Nyangka minyma palunyalu kulirnu, “Wiya, purtu-rna kumpitjura kanyinma. Ninti-tju.” Nyangka ngurlu tiltirrtjarra pitjangu pupakatingu. Palunyalu pirningka mirangka watjarnu, “Wiya, pika-rna wiyarrikitjalu pampurnu. Nyangka-rni waarrpungkulalpi wiyarringu.”
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Nyangka Tjiitjalu ngarlturringkulalpi watjarnu, “Yuwa, pikanta wiyarringu ngayuku-tjun mula-mularrinyangka. Kurrurnpa raparrinytjatjanu mapitja.”
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Nyangka tirtu ngarala watjaranytja. Palunyangkartu wati kutju Tjaaraku ngurranguru pitjangu Tjaarala watjarnu, “Wiya, wartalpitjanun purrkutjarrarringu. Tirtu ngarala yarltinytjamaalpa wantirra wirrtjala.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Parturtu Tjiitjalu kuliralpi watjarnu, “Wiya, tjirturu-tjirtururrinytjamaaltu-rni ngayunya mularrkulinma. Nyangka tjilkunku wankarriku.”
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 Nyangka-ya pitjalayirnu purrkutjarraku ngurraku parrapitjangu. Nyangka Tjiitjalu-tjananya marrkurnu tjilkuku ngurrangka-ya tjarrpanytjamaaltu wantitjaku. Palunyalu Piitanya, Tjuunnga, Tjayiminyakutju yarltingu puru purrkutjarra-pulanya.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 Palunyalu nyangu kapurturringu-ya yularranyangka. Palunyalu-tjananya watjarnu, “Wiya, yulamaalpa-ya nyinama. Tjilku palunyanya mirrimaalpa kunkunpa ngarrirra.”
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Nyangka-ya kuliralpi tjalkirr-tjalkirrpa yikarringu. Tjiinyamarntu-ya nintilu kuliranytja mirrirrinyangka.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Nyangka Tjiitjanya tjilkuku ngurrangka tjarrparralpi mara mantjirnu. Palunyalu watjarnu, “Tjilku ngana, pakala.”
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 — ausente —
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 — ausente —
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.