Lucas 8

Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nyangka Tjiitjanya yiwarla kutjupa-kutjupawanalu tjukurrpa walykumununya parrawatjaranytja tjiinya Mama Kuurrtu-tjananya puurrarringkula kanyiltjaku. Nyangka-ya wanalpayi 12-nya lurrtju parrapitjalayintja.
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 Puru minyma pirni nyarra-ya pikatjarra puru mamutjarra nyinarranytjatjanu walykumunurringu, palunyanya-ya lurrtju parrapitjalayintja. Tjiinya minyma yini ngaanya-ya, Miri-Matalanyamartatjinya. Tjiinya mamu 7-tjarra nyinarranytja. Nyangka Tjiitjalu mamu tjirtirnu wiyarnu.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Puru minyma Tjawananya. Tjiinya-ra kurri Tjutjalu puurrpa Yarataku ngurrangkatja miranykanyilpayi. Puru Tjutjananya, minyma kutjupatjarratarrartu. Minyma palunyalu-ya mirrka puru tjimarritarrartu nintiranytja Tjiitjaku puru palunyaku wanalpayi pirniku.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Nyangka-ya yiwarla kutjupa-kutjupanguru pitjalayintja Tjiitjalakutu. Pitjangu-ya pirnirrinyangka Tjiitjalu-tjananya tjukurrpa ngaanya watjarnu.
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Wati ngaalu yanu yurninypa parrawarnirranytja manta tjawarnu wantitjalu. Tjiinya warnirranyangka yurninypa kutjupatjarra-ya punkarnu yiwarrangka. Nyangka-ya yarnangulu kantura mapitjalanytja. Puru-ya tjurlpulu pitjangu ngalangu wiyarnu.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Nyangka yurninypa kutjupatjarranya-ya punkarnu manta yaputjarrangka. Nyangka yukiri pakaralpi waarrpungu pikirringu tjiinyamarntu manta tulykutjarramunu yaputjarrangka.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Nyangka-ya yurninypa kutjupatjarranya punkarnu tjilka-tjilka ngarapayingka. Nyangka tjilka-tjilka puru yukiritarrartu waarrku pakarnu. Nyangka tjilka-tjilkalu yukiri yangatjunu kanyiranytja. Nyangka purtu pakara purlkarringkulanytja.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Nyangka-ya yurninypa kutjupatjarranya punkarnu manta walykumunungka. Nyangka yukiri pakaralpi purlkarringu. Palunyalu mirrka purlkanyatjarrarringu.”
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Nyangka-ya wanalpayi pirnilu Tjiitjanya tjapirnu tjukurrpa palunyanya-tjananya watjara yartakankutjaku.
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 Nyangka-tjananya watjarnu, “Mama Kuurrtu-tjananyanta wangka kumpiltatja watjalku yartakanku tjiinya-tjananyanta puurrarringkula kanyilkitjalu. Nyangka-ya kutjupatjarralu tjukurrpa kamparntalpakutju kulinma. Tjiinya-ya kulilku-kulilku purtu tjukarurrulku wantiku.”
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Tjukurrpa yurninytjarra-tjananyarnanta watjalku yartakanku kamparntalpa watjantjatjanulu. Mama Kuurrku wangka tjiinya yurninypirinypa.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Yarnangu kutjupatjarra-ya tjiinya yurninypa yiwarrangka punkarnu, palunyapirinypa. Tjiinya-ya tjukurrpa kulilku. Nyangkalta mamulu-tjananya pitjaku pina kuwartjingalku mula-mularringkula-ya wankarritjakutarra.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Nyangka yarnangu kutjupatjarranya-ya tjiinya yurninypa yaputjarrangka punkarnu, palunyapirinypa. Tjiinya-ya tjukurrpa kuliralpi pukurlarriku. Palunyalu-ya mula-mulalu kurrurnta tjarrpatjunkutjamaaltu wantiku. Palunyalu-tjinguru-ya tjirturu-tjirtururriku. Puru-tjinguru-ya pikatjarrarriku. Tjinguru wanaranyangka-tjananya yanyanarringama. Nyangkalta-ya wanantjamaalarriku.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Nyangka-ya yarnangu kutjupatjarranya tjiinya yurninypa tjilka-tjilkangka punkarnu, palunyapirinypa. Tjiinya-ya tjukurrpa kuliralpi mula-mularriku. Palunyalu-ya wanaranytjalu tirtu kulinma mantangkatjaku. Nyangka tjimarrilu puru yulytja walykumunulu-tjananya kuwartjingalku. Nyangka-ya Mama Kuurrku waarka walykumunu palyalkitjamunu.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Nyangka-ya yarnangu kutjupatjarranya tjiinya yurninypa manta walykumunungka punkarnu, palunyapirinypa. Tjiinya-ya tjukurrpa kulilku. Palunyalu kurrurntutarra wanalku wantikitjamunulu. Palunyalu-ya waarka walykumunu palyanma Mama Kuurrku.”
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Nyangka Tjiitjalu-tjananya tjukurrpa kamparntalpa puru watjarnu, “Kutjupalu lantanpa tiliralpi kumpitjunkukitjamunu puukangka puru piirrpa kaninytjarra. Wiya, katu ngaratjunku. Nyangka-ya ngurrangka tjarrparra tili nyangama.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 “Nyangka Mama Kuurrtu wangka kumpilpa kanyiranytjatjanulu watjalku yutilku. Nyangkalta-ya pirnilu kulilku.”
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Nyangka Tjiitjalu tirtu watjaranytja, “Nyangka-ya ngayuku wangka yatatjura kulinma. Tjiinya-tjuyan wangkaku nintirringku. Wiya, Mama Kuurrtu-tjananyanta yirringkanku. Nyangka-yan ninti purlkarringku. Nyangka-tjinguru-yan nintirrikitjamunu. Wiya, Mama Kuurrtu-tjananyanta pina kuwartjingalku. Nyangka-yan watatjarriku nyinama.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Nyangka-ya Tjiitjaku ngunytju puru marlanypirti pitjangu-luya wangkakitja. Palunyalu-ya purtu ngamuntirringkulanytja. Tjiinyamarntu yiwarla kaninytjarra nyinarranyangka yarnangu pirnilu-ya yangatjunu kanyiranytja.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Nyangka wati kutjulu Tjiitjanya watjarnu, “Kulila, nyuntuku ngunytju puru marlanypirti-ya yilkaku ngarala nyuntula wangkakitja.”
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Tjiinya-ya Mama Kuurrku wangka wangarnarralu kulira palyara. Wiya, palunyanya-tjuya ngayuku ngunytju puru marlanypirti nyinarra.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 Nyangka Tjiitjanya puru wanalpayi pirninya-ya pawurrpangka tatirnu. Nyangka Tjiitjalu-tjananya watjarnu, “Kapiwana-la yarra kutjupa kantilykutu.” Nyangka-ya mularrpartu yanu.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Mapitjalayinnyangkartu Tjiitjanya kunkunarringu. Nyangkalta pirriya purlkanya ngalyakukurraaralpi kapi purlkanya yurritjingaranytja. Nyangka kapi pawurrpangka tjarrparranytja. Nyangka nguwanpa tjarrpangu kapi kaninytjarra.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Nyangka-ya wanalpayi pirninya ngurlurringu. Palunyalu-ya parrapitjangu Tjiitjanya wankaralpi watjarnu, “Puurr, kapingka-lan tjarrpaku mirrirringku.”
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Nyangka-tjananya Tjiitjalu watjarnu, “Tirtu-munta-rniyan puurlpa kulira?”
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Nyangka Tjiitjanya puru palunyaku wanalpayi pirninya-ya palunyalanguru kapi Kalalilawana mapitjalayirnu yitipirringu ngurra Karatjala ngamu.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Nyangka Tjiitjanya tjarungaralanyangkartu wati yiwarla Karatjanyamartatji waalkarrara pitjangu. Wati palunyanya mamu pirnitjarra, warntumaalpa tirtu nyinapayi. Palunyalu palunyaku ngurra wantirralpi pulpa mirri tjunkupayingka nyinapayi.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 — ausente —
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Nyangka Tjiitjalu tjapirnu, “Yinin ngananya?”
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Palunyalu-ya yulatjarralu watjaranytja, “Wiya, warukutu-lanyatju wituntjamaaltu wanti.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Witula-lanyatju yankula piki-pikingka tjarrpatjaku.” Tjiinya-ya piki-piki pirnilu ngarala yukiri ngalkulanytja yapu katalarra.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Nyangka-ya watinguru pakara kukurraarnu piki-pikingka kurrutjarrpangu. Nyangka-ya pirninyartu kuwar-kuwararringkula kukurraarnu. Wararranguru-ya pitjalayirnu kapi purlkanyangka tjarrpangu mirrirringu.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Nyangka-ya piki-piki miranykanyilpayilu nyakula ngurlu kukurraarnu pirningka-tjananya parrawatjaranytja yiwarlawanalu puru ngurra kurlunywanalu.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Nyangka-ya pirnilurtu kulira yanu nyakukitja. Palunyalu-ya nyangu wati palunyalu kata walykumunurringkulalpi warntu tjarrpatjunu kanyiranytja. Palunyalu nyinarra kuliranytja Tjiitjalu tjukurrpa watjaranyangka. Tjiinyamarntu katayarlatjanu tjukarurrurringu nyinarranytja. Nyangka-ya nyakulalpi ngurlurringu.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Nyangka nyarra kurranyulu-ya nyangu, palunyatjintu-tjananya tjakultjunu tjiinya wati mamutjarranya walykumunurrinyangka.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Nyangka-ya ngurra palunyangkatjalu Tjiitjanya witurnu yankutjaku. Tjiinyamarntu-ya ngurluny-ngurlunyarringu. Nyangka Tjiitjanya pawurrpangka tatirnu yankukitja.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Nyangka wati nyarra mamutjarralpi nyinapayilu wirrtjarnu Tjiitjala tjapirnu, “Yanku-munta-rnanta nyuntulawana?”
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Wiya, marlaku mapitja ngurrakutu. Palunyalu-tjananya tjakultjurra tjiinya Mama Kuurrtunta walykumununnyangka.”
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Nyangka Tjiitjanya-ya kapiwana marlaku yanu kutjupa kantilykutu. Nyangka yarnangu pirnilu-ya nyakulalpi pukurlarringu. Tjiinyamarntu-ya kawarrtu ngarala nyakulanytja.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Nyangka wati kutju yini Tjaaranya tjiinya tjurrtjungka-tjananya kanyilpayi waalkarrara pitjangu. Palunyalu Tjiitjaku tjinangka pupakatirralpi kurrurntutarrartu tjapiranytja palunyaku ngurrakutu pitjatjaku.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 Tjiinya palunyaku yurntalpa kurrurnkurlu pika purlkanya ngarrirranytja mirrirrikitja. Tjiinya tjilku palunyanya tjirrarnka kurli 12-pa nyinarranytja.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Nyangka minyma kapa pikatjarralutarrartu wanaranytja. Tjiinya kuliranytja pika wiyarrikitjalu. Tjiinya kapa pikatjarra rawa nyinarranytja kurli 12-pa. Tjiinya tukuta pirninya payipungu-payipungu tjimarri wiyarnu. Nyangka-luya purtu wiirruranytja.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 Nyangka marlawanalu pitjangu Tjiitjaku-ra kawutu yankarlangkatja pampurnu. Nyangka palunyangkartu pika wiyarringu.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Nyangka Tjiitjalu-tjananya tjapirnu, “Nganalu-rni pampurnu?”
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Nyangka Tjiitjalu watjarnu, “Wiya, mularrpa-rni pampurnu. Tjiinya-rna mirarnu pika yayirninytjulu-rna wiyantjalu.”
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 Nyangka minyma palunyalu kulirnu, “Wiya, purtu-rna kumpitjura kanyinma. Ninti-tju.” Nyangka ngurlu tiltirrtjarra pitjangu pupakatingu. Palunyalu pirningka mirangka watjarnu, “Wiya, pika-rna wiyarrikitjalu pampurnu. Nyangka-rni waarrpungkulalpi wiyarringu.”
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Nyangka Tjiitjalu ngarlturringkulalpi watjarnu, “Yuwa, pikanta wiyarringu ngayuku-tjun mula-mularrinyangka. Kurrurnpa raparrinytjatjanu mapitja.”
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Nyangka tirtu ngarala watjaranytja. Palunyangkartu wati kutju Tjaaraku ngurranguru pitjangu Tjaarala watjarnu, “Wiya, wartalpitjanun purrkutjarrarringu. Tirtu ngarala yarltinytjamaalpa wantirra wirrtjala.”
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Parturtu Tjiitjalu kuliralpi watjarnu, “Wiya, tjirturu-tjirtururrinytjamaaltu-rni ngayunya mularrkulinma. Nyangka tjilkunku wankarriku.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Nyangka-ya pitjalayirnu purrkutjarraku ngurraku parrapitjangu. Nyangka Tjiitjalu-tjananya marrkurnu tjilkuku ngurrangka-ya tjarrpanytjamaaltu wantitjaku. Palunyalu Piitanya, Tjuunnga, Tjayiminyakutju yarltingu puru purrkutjarra-pulanya.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Palunyalu nyangu kapurturringu-ya yularranyangka. Palunyalu-tjananya watjarnu, “Wiya, yulamaalpa-ya nyinama. Tjilku palunyanya mirrimaalpa kunkunpa ngarrirra.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Nyangka-ya kuliralpi tjalkirr-tjalkirrpa yikarringu. Tjiinyamarntu-ya nintilu kuliranytja mirrirrinyangka.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Nyangka Tjiitjanya tjilkuku ngurrangka tjarrparralpi mara mantjirnu. Palunyalu watjarnu, “Tjilku ngana, pakala.”
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 — ausente —
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 — ausente —
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.