Atos 27
Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs NVI
1 Nyangka puurrpa Piitjalu nyinarrayirnu watjarnu pawurrpangka-latju tatira ngurra Yitiliku yankutjaku. Nyangka-ya watjarnu warrmarla puurrpa yini Tjuliyalu Puulnga puru yarnangu rankaputjarra kutjupatjarranya miranykanyiratjaku. Tjiinya Tjuliyalu kanyilpayi warrmarla pirni puurrpa nyarra Ruumala nyinapayiku.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Nyangka pawurrpa ngurra Yarramitinyamartatji ngaralanytja ngurra Yayitjalakutu yankukitja, tjiinya yiwarla pirni kapi kantilytja ngarala-wanarayirni, ngurra palunyalawana ma-ngaralayilkitja. Nyangka-latju pawurrpa palunyangka tatirnu. Nyangka puru wati yini Yaritjakanya yiwarla Tjatjalaninyamartatji tatirnu. Tjiinya yiwarla palunyanya ngurra Matjuniyala ngarala.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Nyangka-latju tatira kapiwana kutipitjangu. Pitjalayirnu-latju, munga kutjutjanu yiwarla Tjaatanku parrapitjangu. Nyangka warrmarla Tjuliyalu Puulku ngarlturringkulalpi watjarnu, “Yuwa, palyan tjarungarala yamatji pirnikutu yanku. Nyangkanta-ya nyakulalpi mirrka warntutarrartu nintilku.” Nyangka-latju mularrpartu yanu parrangarala marlaku pitjangu.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Palunyalu-latju pawurrpangka tatira kapiwana puru kutipitjangu. Nyangka-latju ngurra Tjayipurala yuuwana tjarrparra yanu pirriya purlkanya wangkarranyangka.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Pitjalayirnu-latju nyangu ngurra Tjilitjinya Pampiliyanya-pula tiwa ngaralanyangka. Pitjalayirnu-latju yiwarla Maaraku parrapitjalalpi tjarungarangu. Tjiinya yiwarla palunyanya ngurra Litjiyala ngaralanytja.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Nyangka warrmarla puurrtu nyangu pawurrpa kutjupa Yalitjantanyamartatji ngaralanytja ngurra Yitiliku yankukitja. Nyangka-lanyatju palunyangka tatitjunu.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Nyangka-latju kapiwana purinypa pitjalayirnu, ngurra pirnirringu. Tjiinyamarntu pirriyalu-lanyatju walykuranytja. Nyangka-latju tungun-tungunpa pitjalayirnu yiwarla Nayitaku ngamurringu. Palunyalu-latju mapitjakitja purtulirringu wantirralpi pinkurraara pitjalayirnu ngurra Kuritila yuuwanarringu. Palunyalu-latju Tjalumaninya wayirntara yanu.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Palunyalu-latju manta ngamuwana tungun-tungunpa pitjalayirnu parrapitjangu manta yuupirinypa ngaralanyangka. Tjiinya ngurra palunyanya yini Manta Yuu Walykumunutjarranya yiwarla Latjiyala ngamu ngaralanytja. Nyangka-latju tjarungarangu nyinarranytja.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 — ausente —
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 — ausente —
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Parturtu warrmarla puurrtu Puulku wangka kulirnu wantirralpi mula-mularringu pawurrpa katipayilu-pula wati pawurrku yungarralu watjaranyangka.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Tjiinya wati pirnilu-ya watjaranytja, “Nyinngarrinyangka pirriya purlkanya ngurra ngaangkatarrartu wangkapayi. Nyangka-la wantirra kapiwana puru yarra. Tjinguru-lan pitjalayilku manta yuupirinypa yini Piinikiku parrapitjaku. Palunyalu-lan nyinarrayilku nyinnga wiyarringkunyangka puru yanku.” Tjiinya ngurra palunyanya ngurra Kuritila yapurra ngarala.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Nyangka pirriya walykumunu yurlparirranguru wangkarranytja. Nyangka-ya nyakulalpi pukurlarringu. Palunyalu-ya watjarnu, “Yuwawu! Pirriya ngaalu pawurrpa yurntura katiku Piinikilakutu.” Palunyalu-ya purli purturrutjarra tjiinya pawurrpa witurrpungkula kanyilpayinya yilarnu. Nyangkalta pawurrpa mapitjalayintja. Nyangka-ya pawurrpa katirrayintja ngurra Kuritila ngamuwanalu.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Nyangka rawamaalpartu pirriya purlkanya manta kurlunynguru ngalyakukurraarnu. Pirriya palunyanya-ya watjalpayi, “Kayilikarta”.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Palunyalu kukurraarnu pawurrpa kakalwarra-warrapungkula yurntura-wanarayintja. Nyangka pirriya purlkanyalu kurra-kurraranyangka-ya tjukarurrulkitjalu purtulinkulayirnu wantingu watjarnu, “Wanti-la. Wampaka-lanya pirriyalu katima.”
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Nyangka-latju manta kurlunypa yini Kuutala yuuwana tjarrparra mapitjalayintja. Nyangka pawurrpa kurlunypa nyarra purlkanyalu yilara katirrayintja, palunyanya-ya yilarayirnu katuralpi
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 pawurrpa purlkanyangka yurtitjunu wantingu kartakatitjakutarra. Palunyalu-ya puru pawurrpa purlkanya purturrungka parrakarrpirnu kartakatitjakutarra. Palunyalulta-ya ma-kulira-wanarnu ngurlurringu watjarnu, “Wiya-tjinguru-lan mapitjalayirni Lipiyalakutu nyarra tali kapi kaninytjarra ngarapayilakutu.” Nyangkalta-ya warntu purlkanya waraly-waralyngarapayinya yurulypungu tjiinya pawurrpa mapitjala tali palunyangka tjarrpatjakutarra. Nyangka pirriyalu-lanyatju tirtu yurntura yurritjingara makatirrayintja.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Nyangka-latju pitjalayirnu tjirnturringu. Nyangka pirriya purlkanyalu pawurrpa tirtu yurritjingaranyangka puuka pirni-ya mantjira kapingka warnirra tjarrpatjuranytja.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Nyangka-latju puru pitjalayirnu tjirnturringu. Palunyangka-ya pawurrtatja kutjupatjarranya mantjiralpi warningu.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Nyangka-latju tjirntu puru pirntirri nyakunytjamaalpa pitjalayintja yutuwarilu tirtu tjutura kanyiranyangka. Nyangka pirriya purlkanyalu-lanyatju yurntura parrawanarayirnu ngurra pirnirnu. Nyangkalta-latju watjarnu, “Wiya, wartalpitjanu-lanya kapingka tjarrpatjunku mirrirntanku.”
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Nyangka tjiinya-ya wati pirnilu mirrka ngalkunytjamaaltu waarka purlkanya pawurrtatja palyarayirnu ngurra pirnirringu. Nyangka Puultu pakaralpi-tjananya watjarnu, “Wati pirni, kulila-ya. Tjinguru-rniyan ngurra Kuritilalpi kulinma ngayulu-tjananyarnanta watjannyangka. Palunyalu-yan pawurrpa ngaratjura wantima. Ngaanya-lan pitjalayirnu walykukuturringu, nyangka pawurrpa ngaanya kartakatiku wiyarriku.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Nyangka-rniya kuwarrinya kuliralpi kurrurnpa raparriwa. Tjiinyamarntu yarnangu kutjupa mirrirrikitjamunu, pawurrpakutju kartakatiku.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Tjiinya-rna Mama Kuurrnga kulira marninypungkupayi nyangka-rni kanyilpayi. Nyangka mungangkalpi palunyaku yayintjultu-rni pitjangu
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 watjarnu ngurlumaalpa-rna nyinarratjaku. Tjiinyanyu ngarala mapitjala-rna puurrpa Ruumala nyinapayila ngaratjaku. Nyangkanyu Mama Kuurrnga ngayuku-tju ngarlturringkulanytjalu yarnangu pirni pawurrtatjanyatarrartu wankarura kanyinma.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Yuwa wati pirni, kurrurnpa-ya raparriwa. Tjiinya-rna mularrkulira tjiinya Mama Kuurrtu-rni watjaranytjanya mularrpa yartakarriku.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Nyangka pirriyalu pawurrpa ngaanya yurntura wanalku manta kurlunykutu.”
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Nyangka tjiinya-latju kapi yini Mititurayintawana pitjalayintja. Nyangka pirriyalu-lanyatju yurntura yurritjingara makatirrayirnu wiiki kutjarrarnu. Nyangka-latju puru pitjalayirnu munga kulturringu. Nyangkalta pawurrpa palyalpayilu-ya nintilu kulirnu mantakutu ngamuntirrinyangka.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Palunyalu-ya purli karrpiralpi purturrutjarralu warningu manta kapi kaninytjarra pampultjaku. Palunyalu-ya marlakulu yilaralpi nyangu, “Kuwarripa, kaninytjarrartu.” Palunyalu-ya rawamaalturtu puru warningu. Palunyalu-ya yilaralpi nyangu, “Manta ngamurringu.”
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Palunyalu-ya purli purturrutjarra pawurrpa witurrpungkula kanyilpayi kutjarra-kutjarra marlarrkunguru warningu kapingka tjarrpatjunu pawurrpa ngaratjaku. Tjiinya-ya ngurlurringu pawurrpa yapu purlkanyakutu yankunyangka purlparrpungkula yarlapungkutjakutarra. Nyangkalta-ya nyinarra watjaranytja, “Waarrpuwapalka tjirnturriwa.”
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Nyangka pawurrpa palyalpayilu-ya mulyanguru pawurrpa kurlunypa walatjuranytjalu ngarnartu mayura warnirranytja purli pawurrpa witurrpungkupayinyapirinypa. Tjiinya-ya kuliranytja pawurrpa kurlunytjarralu wantirra yankukitjalu.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Parturtu Puultu-tjananya nyangu. Palunyalu warrmarla puurrpa puru warrmarla pirninya watjarnu, “Wati palalu-ya wantirra yankunyangka-lan wankarrikitjamunu.”
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Palunyangka-ya purturru pawurrpa kurlunytjatja katapungu. Nyangkalta kapilu katingu.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Nyangka mungayurntura-wanarayinnyangka Puultu yarnangu pirningka watjarnu, “Mirrka-ya ngala. Tjiinyamarntu-yan ngalkunytjamaalpa nyinarrayirnu wiiki kutjarrarringu.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Nyangka-yanku ngala tjanyarlarri. Tjiinyamarntu-yan pikarringkukitjamunu wankarringkula nyinama.”
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Nyangkalta nyuma mantjirnu. Palunyalu mirangkartu-tjananya Mama Kuurrnga marninypungu. Palunyalu mirrka kartarntaralpi ngalkulanytja.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Nyangka-ya nyakulalpi kurrurnpa raparringu. Palunyalu-ya pirnilurtu mirrka ngalangu.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Tjiinya-latju pirnipurlka 276-pa pawurrpangka pitjalayintja.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Nyangka-ya ngalangu nungkurringkulalpi wiirpa yakutjatjarra mantjira warnirrayirnu wiyarnu pawurrpa tjultjurntankutjakutarra.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Nyangka tjirntu pakannyangka pawurrpa palyalpayilu-ya manta nyakulalpi purtu ngurrkarntaranytja. Palunyalu-ya nyangu manta yurirl-yurirlpa walykumunu ngaralanyangka. Palunyalu-ya kulirnu pawurrpa makatirra manta palunyangka ngaratjunkukitjalu.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Palunyalu-ya purturru kartarntanu purli pawurrpa witurrpungkula kanyilpayingkatja. Palunyalu-ya purturru warta mirru-mirrungkatja yarrarnu wantingu. Tjiinya warta palunyanya pawurrpa marlarrkunguru ngarapayi yurritjingara-ya pawurrpa nampirrtjingara katirratjaku. Palunyalu-ya mulyanguru warntu waraly-waralytjunu pirriyalu pawurrpa puura yurntultjaku mantakutu. Nyangka pawurrpa mularrpartu mapitjalayintja.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Parturtu kapi kaninytjarra tali wararra ngaralanytja. Nyangka pawurrpa tali palunyangka tjarrparralpi nganytjarnu. Palunyalu mulyanguru purtu yurrirranytja. Nyangka marlarrkunguru kapilu pungkula kartarntaranytja.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Nyangka warrmarlalu-ya watjarnu yarnangu rankaputjarra-tjananya mirrirntankukitjalu kapingka-ya tjarrparra mantakuturringkula kukurraaltjakutarra.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Nyangka warrmarla puurrtu-tjananya marrkurnu tjiinya Puulnga wankalkitjalu. Palunyalu wati pirningka watjarnu, “Kapingka tjarrpapayi nintinya-ya ngarnmanyarringkula mapitja mantakutu.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Nyangka-ya ngurrpanya warta puuka puru tampirrpa pirninya witurrpungkula marlawana mapitja.” Nyangkalta-latju kapingka tjarrparralpi mapitjalayirnu mantakutu wankartu parrapitjangu.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.