Atos 27
Mama Kuurrku Wangka (NTJ) vs ACF
1 Nyangka puurrpa Piitjalu nyinarrayirnu watjarnu pawurrpangka-latju tatira ngurra Yitiliku yankutjaku. Nyangka-ya watjarnu warrmarla puurrpa yini Tjuliyalu Puulnga puru yarnangu rankaputjarra kutjupatjarranya miranykanyiratjaku. Tjiinya Tjuliyalu kanyilpayi warrmarla pirni puurrpa nyarra Ruumala nyinapayiku.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Nyangka pawurrpa ngurra Yarramitinyamartatji ngaralanytja ngurra Yayitjalakutu yankukitja, tjiinya yiwarla pirni kapi kantilytja ngarala-wanarayirni, ngurra palunyalawana ma-ngaralayilkitja. Nyangka-latju pawurrpa palunyangka tatirnu. Nyangka puru wati yini Yaritjakanya yiwarla Tjatjalaninyamartatji tatirnu. Tjiinya yiwarla palunyanya ngurra Matjuniyala ngarala.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Nyangka-latju tatira kapiwana kutipitjangu. Pitjalayirnu-latju, munga kutjutjanu yiwarla Tjaatanku parrapitjangu. Nyangka warrmarla Tjuliyalu Puulku ngarlturringkulalpi watjarnu, “Yuwa, palyan tjarungarala yamatji pirnikutu yanku. Nyangkanta-ya nyakulalpi mirrka warntutarrartu nintilku.” Nyangka-latju mularrpartu yanu parrangarala marlaku pitjangu.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Palunyalu-latju pawurrpangka tatira kapiwana puru kutipitjangu. Nyangka-latju ngurra Tjayipurala yuuwana tjarrparra yanu pirriya purlkanya wangkarranyangka.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Pitjalayirnu-latju nyangu ngurra Tjilitjinya Pampiliyanya-pula tiwa ngaralanyangka. Pitjalayirnu-latju yiwarla Maaraku parrapitjalalpi tjarungarangu. Tjiinya yiwarla palunyanya ngurra Litjiyala ngaralanytja.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Nyangka warrmarla puurrtu nyangu pawurrpa kutjupa Yalitjantanyamartatji ngaralanytja ngurra Yitiliku yankukitja. Nyangka-lanyatju palunyangka tatitjunu.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Nyangka-latju kapiwana purinypa pitjalayirnu, ngurra pirnirringu. Tjiinyamarntu pirriyalu-lanyatju walykuranytja. Nyangka-latju tungun-tungunpa pitjalayirnu yiwarla Nayitaku ngamurringu. Palunyalu-latju mapitjakitja purtulirringu wantirralpi pinkurraara pitjalayirnu ngurra Kuritila yuuwanarringu. Palunyalu-latju Tjalumaninya wayirntara yanu.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Palunyalu-latju manta ngamuwana tungun-tungunpa pitjalayirnu parrapitjangu manta yuupirinypa ngaralanyangka. Tjiinya ngurra palunyanya yini Manta Yuu Walykumunutjarranya yiwarla Latjiyala ngamu ngaralanytja. Nyangka-latju tjarungarangu nyinarranytja.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 — ausente —
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 — ausente —
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Parturtu warrmarla puurrtu Puulku wangka kulirnu wantirralpi mula-mularringu pawurrpa katipayilu-pula wati pawurrku yungarralu watjaranyangka.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Tjiinya wati pirnilu-ya watjaranytja, “Nyinngarrinyangka pirriya purlkanya ngurra ngaangkatarrartu wangkapayi. Nyangka-la wantirra kapiwana puru yarra. Tjinguru-lan pitjalayilku manta yuupirinypa yini Piinikiku parrapitjaku. Palunyalu-lan nyinarrayilku nyinnga wiyarringkunyangka puru yanku.” Tjiinya ngurra palunyanya ngurra Kuritila yapurra ngarala.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Nyangka pirriya walykumunu yurlparirranguru wangkarranytja. Nyangka-ya nyakulalpi pukurlarringu. Palunyalu-ya watjarnu, “Yuwawu! Pirriya ngaalu pawurrpa yurntura katiku Piinikilakutu.” Palunyalu-ya purli purturrutjarra tjiinya pawurrpa witurrpungkula kanyilpayinya yilarnu. Nyangkalta pawurrpa mapitjalayintja. Nyangka-ya pawurrpa katirrayintja ngurra Kuritila ngamuwanalu.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Nyangka rawamaalpartu pirriya purlkanya manta kurlunynguru ngalyakukurraarnu. Pirriya palunyanya-ya watjalpayi, “Kayilikarta”.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Palunyalu kukurraarnu pawurrpa kakalwarra-warrapungkula yurntura-wanarayintja. Nyangka pirriya purlkanyalu kurra-kurraranyangka-ya tjukarurrulkitjalu purtulinkulayirnu wantingu watjarnu, “Wanti-la. Wampaka-lanya pirriyalu katima.”
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Nyangka-latju manta kurlunypa yini Kuutala yuuwana tjarrparra mapitjalayintja. Nyangka pawurrpa kurlunypa nyarra purlkanyalu yilara katirrayintja, palunyanya-ya yilarayirnu katuralpi
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 pawurrpa purlkanyangka yurtitjunu wantingu kartakatitjakutarra. Palunyalu-ya puru pawurrpa purlkanya purturrungka parrakarrpirnu kartakatitjakutarra. Palunyalulta-ya ma-kulira-wanarnu ngurlurringu watjarnu, “Wiya-tjinguru-lan mapitjalayirni Lipiyalakutu nyarra tali kapi kaninytjarra ngarapayilakutu.” Nyangkalta-ya warntu purlkanya waraly-waralyngarapayinya yurulypungu tjiinya pawurrpa mapitjala tali palunyangka tjarrpatjakutarra. Nyangka pirriyalu-lanyatju tirtu yurntura yurritjingara makatirrayintja.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Nyangka-latju pitjalayirnu tjirnturringu. Nyangka pirriya purlkanyalu pawurrpa tirtu yurritjingaranyangka puuka pirni-ya mantjira kapingka warnirra tjarrpatjuranytja.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Nyangka-latju puru pitjalayirnu tjirnturringu. Palunyangka-ya pawurrtatja kutjupatjarranya mantjiralpi warningu.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Nyangka-latju tjirntu puru pirntirri nyakunytjamaalpa pitjalayintja yutuwarilu tirtu tjutura kanyiranyangka. Nyangka pirriya purlkanyalu-lanyatju yurntura parrawanarayirnu ngurra pirnirnu. Nyangkalta-latju watjarnu, “Wiya, wartalpitjanu-lanya kapingka tjarrpatjunku mirrirntanku.”
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Nyangka tjiinya-ya wati pirnilu mirrka ngalkunytjamaaltu waarka purlkanya pawurrtatja palyarayirnu ngurra pirnirringu. Nyangka Puultu pakaralpi-tjananya watjarnu, “Wati pirni, kulila-ya. Tjinguru-rniyan ngurra Kuritilalpi kulinma ngayulu-tjananyarnanta watjannyangka. Palunyalu-yan pawurrpa ngaratjura wantima. Ngaanya-lan pitjalayirnu walykukuturringu, nyangka pawurrpa ngaanya kartakatiku wiyarriku.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Nyangka-rniya kuwarrinya kuliralpi kurrurnpa raparriwa. Tjiinyamarntu yarnangu kutjupa mirrirrikitjamunu, pawurrpakutju kartakatiku.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Tjiinya-rna Mama Kuurrnga kulira marninypungkupayi nyangka-rni kanyilpayi. Nyangka mungangkalpi palunyaku yayintjultu-rni pitjangu
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 watjarnu ngurlumaalpa-rna nyinarratjaku. Tjiinyanyu ngarala mapitjala-rna puurrpa Ruumala nyinapayila ngaratjaku. Nyangkanyu Mama Kuurrnga ngayuku-tju ngarlturringkulanytjalu yarnangu pirni pawurrtatjanyatarrartu wankarura kanyinma.
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Yuwa wati pirni, kurrurnpa-ya raparriwa. Tjiinya-rna mularrkulira tjiinya Mama Kuurrtu-rni watjaranytjanya mularrpa yartakarriku.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Nyangka pirriyalu pawurrpa ngaanya yurntura wanalku manta kurlunykutu.”
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Nyangka tjiinya-latju kapi yini Mititurayintawana pitjalayintja. Nyangka pirriyalu-lanyatju yurntura yurritjingara makatirrayirnu wiiki kutjarrarnu. Nyangka-latju puru pitjalayirnu munga kulturringu. Nyangkalta pawurrpa palyalpayilu-ya nintilu kulirnu mantakutu ngamuntirrinyangka.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Palunyalu-ya purli karrpiralpi purturrutjarralu warningu manta kapi kaninytjarra pampultjaku. Palunyalu-ya marlakulu yilaralpi nyangu, “Kuwarripa, kaninytjarrartu.” Palunyalu-ya rawamaalturtu puru warningu. Palunyalu-ya yilaralpi nyangu, “Manta ngamurringu.”
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Palunyalu-ya purli purturrutjarra pawurrpa witurrpungkula kanyilpayi kutjarra-kutjarra marlarrkunguru warningu kapingka tjarrpatjunu pawurrpa ngaratjaku. Tjiinya-ya ngurlurringu pawurrpa yapu purlkanyakutu yankunyangka purlparrpungkula yarlapungkutjakutarra. Nyangkalta-ya nyinarra watjaranytja, “Waarrpuwapalka tjirnturriwa.”
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Nyangka pawurrpa palyalpayilu-ya mulyanguru pawurrpa kurlunypa walatjuranytjalu ngarnartu mayura warnirranytja purli pawurrpa witurrpungkupayinyapirinypa. Tjiinya-ya kuliranytja pawurrpa kurlunytjarralu wantirra yankukitjalu.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Parturtu Puultu-tjananya nyangu. Palunyalu warrmarla puurrpa puru warrmarla pirninya watjarnu, “Wati palalu-ya wantirra yankunyangka-lan wankarrikitjamunu.”
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Palunyangka-ya purturru pawurrpa kurlunytjatja katapungu. Nyangkalta kapilu katingu.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Nyangka mungayurntura-wanarayinnyangka Puultu yarnangu pirningka watjarnu, “Mirrka-ya ngala. Tjiinyamarntu-yan ngalkunytjamaalpa nyinarrayirnu wiiki kutjarrarringu.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Nyangka-yanku ngala tjanyarlarri. Tjiinyamarntu-yan pikarringkukitjamunu wankarringkula nyinama.”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Nyangkalta nyuma mantjirnu. Palunyalu mirangkartu-tjananya Mama Kuurrnga marninypungu. Palunyalu mirrka kartarntaralpi ngalkulanytja.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Nyangka-ya nyakulalpi kurrurnpa raparringu. Palunyalu-ya pirnilurtu mirrka ngalangu.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Tjiinya-latju pirnipurlka 276-pa pawurrpangka pitjalayintja.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Nyangka-ya ngalangu nungkurringkulalpi wiirpa yakutjatjarra mantjira warnirrayirnu wiyarnu pawurrpa tjultjurntankutjakutarra.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Nyangka tjirntu pakannyangka pawurrpa palyalpayilu-ya manta nyakulalpi purtu ngurrkarntaranytja. Palunyalu-ya nyangu manta yurirl-yurirlpa walykumunu ngaralanyangka. Palunyalu-ya kulirnu pawurrpa makatirra manta palunyangka ngaratjunkukitjalu.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Palunyalu-ya purturru kartarntanu purli pawurrpa witurrpungkula kanyilpayingkatja. Palunyalu-ya purturru warta mirru-mirrungkatja yarrarnu wantingu. Tjiinya warta palunyanya pawurrpa marlarrkunguru ngarapayi yurritjingara-ya pawurrpa nampirrtjingara katirratjaku. Palunyalu-ya mulyanguru warntu waraly-waralytjunu pirriyalu pawurrpa puura yurntultjaku mantakutu. Nyangka pawurrpa mularrpartu mapitjalayintja.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Parturtu kapi kaninytjarra tali wararra ngaralanytja. Nyangka pawurrpa tali palunyangka tjarrparralpi nganytjarnu. Palunyalu mulyanguru purtu yurrirranytja. Nyangka marlarrkunguru kapilu pungkula kartarntaranytja.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Nyangka warrmarlalu-ya watjarnu yarnangu rankaputjarra-tjananya mirrirntankukitjalu kapingka-ya tjarrparra mantakuturringkula kukurraaltjakutarra.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Nyangka warrmarla puurrtu-tjananya marrkurnu tjiinya Puulnga wankalkitjalu. Palunyalu wati pirningka watjarnu, “Kapingka tjarrpapayi nintinya-ya ngarnmanyarringkula mapitja mantakutu.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 Nyangka-ya ngurrpanya warta puuka puru tampirrpa pirninya witurrpungkula marlawana mapitja.” Nyangkalta-latju kapingka tjarrparralpi mapitjalayirnu mantakutu wankartu parrapitjangu.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.